HOT NEWSΑΝΑΛΥΣΕΙΣΑΠΟΨΕΙΣΜΑΡΓΕΤΗΣΜΠΑΣΚΕΤ

«Αιώνιοι»: Η αμυντική συνέπεια…«κλειδί» της ευρωπαϊκής τους επιτυχίας ή αποτυχίας

247προβολές

Η αγωνιστική σεζόν μπορεί να βρίσκεται για όλους τους συλλόγους σε αρκετά πρώιμο στάδιο, όμως για Παναθηναϊκό –  Ολυμπιακό ή Ολυμπιακό – Παναθηναϊκό, η αμυντική τους λειτουργία – συμπεριφορά θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην ευρωπαϊκή τους πορεία.

Η αλήθεια είναι ότι μείναμε ως Campeones.gr για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα αδρανείς, εξαιτίας επαγγελματικών και προσωπικών υποχρεώσεων όπου μας κράτησαν μακριά από τα πολλά αθλητικά δρώμενα και πολλές εξελίξεις που έλαβαν χώρα στον αθλητικό κόσμο, εντός και εκτός συνόρων.

Μπορεί η αγωνιστική δράση στον χώρο του μπάσκετ να έχει ξεκινήσει σε όλα τα επίπεδα και να μην μας επέτρεψαν διάφορες συνθήκες – καταστάσεις να υλοποιηθούν ποικίλα θέματα, όμως κάλλιο αργά παρά ποτέ. Επιστρέψαμε και να ήμαστε καλά θα σας κρατάμε συντροφιά με τον δικό μας ξεχωριστό τρόπο.

Η συγκεκριμένη στήλη προχωράει στην επανεκκίνηση της λειτουργίας της με θέμα τους δύο εκπροσώπους μας στην Ευρωλίγκα και πάντα με γνώμονα ότι ασφαλή συμπεράσματα είναι αδύνατον να προκύψουν αυτήν την περίοδο, αφού η σεζόν δεν έχει μόλις μερικές εβδομάδες που άρχισε και όλες οι ομάδες ψάχνουν ακόμη τα πατήματά τους.

Παναθηναϊκός

Ας ξεκινήσουμε με τον Παναθηναϊκό, ο οποίος χρονικά μπήκε πρώτος στο χορό.

Μπορεί η εκκίνηση της σεζόν να συνοδεύτηκε με την κατάκτηση του σούπερ καπ, η συνέχεια όμως προσγείωσε κάπως απότομα τον Παναθηναϊκό, καθώς υπέστη τον σκληρό διασυρμό με κάκιστο μπάσκετ στο Πριγκιπάτο απέναντι στην νεοφώτιστη αλλά ακριβότερη (από τον ίδιον) Μονακό και στην συνέχεια όχι απλώς ηχηρή σφαλιάρα αλλά απρόσμενο νοκ άουτ από τον παθιασμένο ΑΡΗ με ολοκληρωτική κατάρρευση στο δεύτερο ημίχρονο (το +19 του α’ ημιχρόνου κατέληξε σε -10) για το πρωτάθλημα. Τα παραπάνω αρνητικά αποτελέσματα έφεραν τις πρώτες γκρίνιες, οι οποίες περιορίστηκαν μετά την μεγάλη ανατροπή – νίκη που πέτυχε ο Παναθηναϊκός στο ΟΑΚΑ επί της Φενέρ, ένα αποτέλεσμα που έφτιαξε σημαντικά την ψυχολογία εντός και εκτός συλλόγου.

Γενικά, ο Παναθηναϊκός από τα παιχνίδια της προετοιμασίας του αλλά και στην συνέχεια σε όλα τα επίσημα που έχει δώσει μέχρι σήμερα (11/10, επόμενο παιχνίδι αύριο 12/10 στην Βιτόρια απέναντι στην Μπασκόνια)  έχει δείξει εμφανέστατα θέμα στην θέση «1», στην άμυνα (ειδικά στην περιφέρεια) και ότι γενικά ψάχνει συνολικά τα πατήματά του  σε ρόλους, σχήματα, χημεία και πρόσωπα. Αναμενόμενο ως ένα βαθμό, αν αναλογιστεί κανείς ότι πρόκειται για μια σχεδόν καινούργια ομάδα, με νέους , στην πλειοψηφία τους, ξένους (Νέντοβιτς – Σαντ Ρος οι μοναδικοί του περσινού ρόστερ), δίχως παραστάσεις στην Ευρωλίγκα και φυσικά με μια τεράστια καλοκαιρινή απώλεια, με την αποχώρηση του Ντίνου Μήτογλου για το Μιλάνο και την Ολίμπια. Μικρή παρένθεση, ο Μήτογλου κατά προσωπική εκτίμηση ανήκει ανάμεσα στα πέντε καλύτερα πάουερ φόργουορντ της Ευρώπης αυτήν την στιγμή, όπως αντίστοιχα ο Παπαγιάννης για την θέση του σέντερ, ενώ μαζί οι δύο τους δημιουργούσαν ένα από τα καλύτερα,  πιο ταιριαστά – ισορροπημένα δίδυμα ψηλών στην Γηραιά Ήπειρο. Αυτό όμως είναι προσωπική εκτίμηση, πάμε παρακάτω.

Το καλοκαίρι ας μην γελιόμαστε, δεν ήταν εύκολο για τον Παναθηναϊκό. Δίχως χρηματοδότη για στήριξη και για ακόμη μια φορά σε λογική  διοικητικής – οικονομικής λειτουργίας με έσοδα – έξοδα, η δημιουργία ομάδας μόνο εύκολη υπόθεση μπορεί να θεωρηθεί. Παρ’ όλα αυτά για το πορτοφόλι του  και την εποχή, ο Παναθηναϊκός έχει δημιουργήσει ένα συμπαθητικό ρόστερ, το οποίο όμως χρειάζεται αρκετό χρόνο, δουλειά και υπομονή προκειμένου να «δέσει» και στην συνέχεια να μπορέσει να βγάλει μια καλή εικόνα πάνω στο παρκέ.

Αυτό που καλό είναι να ξεκαθαριστεί εξ’ αρχής, είναι ο στόχος που έχει τεθεί από πλευράς Παναθηναϊκού. Ο ρεαλιστικός στόχος του λοιπόν θαρρώ πως είναι η υπεράσπιση των εγχώριων τίτλων και στην συνέχεια η καλύτερη εικόνα (αγωνιστική και βαθμολογική) σε σχέση με την περσινή σεζόν. Την προηγούμενη χρονιά, ο Παναθηναϊκός ολοκλήρωσε την πορεία του  στην Ευρωλίγκα 16ος (11-23 ρεκόρ νικών-ηττών) και στα περισσότερα παιχνίδια του με εικόνα  μη ανταγωνιστική. Εδώ λοιπόν έρχεται ο στόχος, η περσινή σεζόν να θεωρηθεί παρένθεση και ο Παναθηναϊκός να παρουσιαστεί πιο ανταγωνιστικός.

Προσοχή! Δεν αναφέρομαι σε παρουσία στα playoffs. Νομίζω ότι το βασικό μέλημα του Παναθηναϊκού αναφορικά με την Ευρώπη είναι να ξεκινήσει να «χτίζει» την ομάδα των επόμενων χρόνων και ταυτόχρονα να κάνει ένα βήμα προόδου σε σχέση με την περσινή σεζόν. Πιο συγκεκριμένα, να χρησιμοποιήσει την φετινή σεζόν με σκοπό να δουλέψει με το συγκεκριμένο υλικό, προσπαθώντας να εξελίξει αθλητές – να δημιουργήσει υπεραξίες και να φτιάξει έναν σταθερό κορμό γηγενών – ξένων για το μέλλον. Απλό; Ασφαλώς και δεν είναι αλλά οφείλει να πορευτεί μ΄αυτόν τον γνώμονα, καθώς οι συνθήκες – καταστάσεις δεν του επιτρέπουν να σκεφτεί διαφορετικά. Επιπλέον, όσον αφορά το βήμα προόδου σε σχέση με την περσινή του σεζόν, αυτό μπορεί να θεωρηθεί μια θέση καλύτερη από αυτήν που έλαβε πέρυσι αλλά και η βελτίωση της προβληματικής αγωνιστικής ή  ανταγωνιστικής  του εικόνας – συμπεριφοράς – νοοτροπίας που έδειξε σε πολλά από τους αγώνες του στην Ευρωλίγκα κατά την διάρκεια της περασμένης σεζόν.

Το φετινό υλικό του Παναθηναϊκού δεν είναι κακό, είναι καλύτερο από το περσινό, διαθέτει ποιότητα και δύναμη αλλά χρειάζεται αρκετή δουλειά για να βγει ένα καλό αποτέλεσμα πάνω στο παρκέ. Σε άλλες διοργανώσεις της Ευρώπης, ο Παναθηναϊκός θα είχε πρωταγωνιστικό ρόλο, για επίπεδο όμως Ευρωλίγκα απαιτείται αρκετός χρόνος, δουλειά (ατομική – ομαδική), υπομονή και φυσικά υπερβάσεις σε κάθε επίπεδο.

Ο Παναθηναϊκός για να «επιβιώσει» ή καλύτερα για να πετύχει τον στόχο που αναφέρθηκε παραπάνω σε επίπεδο Ευρωλίγκα, οφείλει να βελτιωθεί – σκληρύνει – βασιστεί στην άμυνά του, τομέας όπου είχε τονιστεί από το επιτελείο του από την εκκίνηση της σεζόν ότι πρέπει να είναι το βασικό του όπλο. Κακά τα ψέματα, οι «πράσινοι» δίχως αμυντική σκληράδα και συνέπεια, δεν μπορούν να επιβιώσουν στην Ευρωλίγκα. Τα πρώτα δείγματα γραφής δεν είναι ενθαρρυντικά, πάντως το γεγονός ότι ο ίδιος του ο προπονητής του, Δημήτρης Πρίφτης, τονίζει – επισημαίνει σε κάθε ευκαιρία την ανάγκη άμεσης  βελτίωσης στον συγκεκριμένο τομέα είναι κάτι που πρέπει να ληφθεί υπόψη.

Ο ελληνικός σύλλογος έχει δυνατότητες να βγάλει μια αξιοπρεπή εικόνα πάνω στο παρκέ και να παίξει δυναμική άμυνα καθώς διαθέτει αρκετή αθλητικότητα, δύναμη και ταχύτητα. Χρειάζεται όμως αρκετό χρόνο, ίσως και ολόκληρη της σεζόν, για να «δέσει» και να αρχίσει να βγάζει πάνω στο παρκέ τα «θέλω» του προπονητή του. Μην ξεχνάμε, ότι πρόκειται για μια  ομάδα που διαθέτει αρκετούς ταλαντούχους αθλητές αλλά με απειρία λειτουργίας σε σύλλογο Ευρωλίγκα και που λειτουργεί σε ιδιαίτερες συνθήκες.

Η αμυντική συνέπεια και σκληράδα του Παναθηναϊκού θα παίξει λοιπόν για ακόμη μια φορά το «κλειδί» της επίτευξης ή μη του ευρωπαϊκού του στόχου (αναφέρθηκε παραπάνω) και όπου θα κρίνεται καθ’ όλη την διάρκεια της σεζόν από την συγκεκριμένη στήλη. Σε περίπτωση που καταφέρει να εμφανιστεί σκληρός αμυντικά, τότε έχει βάσιμες ελπίδες να παρουσιαστεί ανταγωνιστικός στην φετινή  Ευρωλίγκα και ανάλογα με την εξέλιξή του να επιδιώξει το κάτι παραπάνω.

Η έλευση του Γιόγκι Φέρελ αποτελεί δίχως αμφιβολία σημαντική «αναβάθμιση» στην θέση «1», έστω και αν ο Αμερικανός δεν είναι ο κλασσικός πλέι μέικερ. Με βάση την εποχή, την οικονομική δυνατότητα και τις διαθέσιμες επιλογές στην αγορά, ο Φέρελ αποτελεί μια δυνατή υπέρβαση για τον Παναθηναϊκό για το πλέι μέικερ, σε μια προσπάθεια να καλυφθεί η εμφανέστατη αδυναμία στην συγκεκριμένη θέση, αφού σε όλα τα προηγούμενα παιχνίδια όταν η αντίπαλη ομάδα πίεζε ψηλά, οι «πράσινοι» είχαν σοβαρό ζήτημα στο κατέβασμα της μπάλας όπως επίσης και στο «τάισμα» των ψηλών.

Ο Φέρελ δεν είναι ο κλασσικός πασέρ, είναι περισσότερο σκόρερ με εξαιρετικό πρώτο βήμα, καλή εκτέλεση από μέση – μακρινή απόσταση, επιδιώκει τις επαφές, μπορεί να δημιουργήσει μόνος του το σουτ και φυσικά δυνατός στο παιχνίδι 1 εναντίον 1. Πάντως και δημιουργικά μπορεί να προσφέρει λύσεις, καθώς είναι καλός χειριστής και δημιουργός για τους συμπαίκτες του. Υγιείς μπορεί να προσφέρει πολλά στην περιφέρεια του Παναθηναϊκού ενώ είναι σαφώς καλύτερος ως άσος σε σχέση με τους παίκτες που ήδη έχουν αναλάβει αυτά τα πρώτα ματς της σεζόν αν «σηκώσουν»  το βάρος της θέσης.  Όσον αφορά το αμυντικό κομμάτι, δεν είναι το δυνατό του σημείο αυτό ωστόσο δεν σημαίνει πως είναι αδιάφορος. Το ύψος του (1.83) μπορεί να τον κάνει στόχο των αντίπαλων ομάδων, όμως ο Αμερικανός δεν διστάζει να βάλει το κορμί του, πιέζει δυναμικά πάνω στην μπάλα, προσπαθεί να κλέψει κατοχές για την ομάδα του. Ο κόουτς Πρίφτης αν καταφέρει να ξεκαθαρίσει τον ρόλο του και «κρύψει» τις αδυναμίες του στην άμυνα θα έχει έναν πολύ σημαντικό παίκτη στην περιφέρειά του που μπορεί να προσφέρει πολλές λύσεις σε όλους τους τομείς και ειδικά στο σκορ.

Η έλευση του Φέρελ έφερε ενθουσιασμό στις τάξεις του Παναθηναϊκού, αυτό όμως δεν πρέπει να τον αποπροσανατολίσει από τον στόχο του, ο οποίος για να επιτευχθεί πρέπει να υπάρξει αμυντική βελτίωση.

Δίχως αμυντική σκληράδα και σταθερότητα, ο Παναθηναϊκός δύσκολα θα αποφύγει σεζόν όπως την περσινή στην Ευρώπη.

 

Ολυμπιακός

Ας περάσουμε όμως τώρα στον έτερο εκπρόσωπο της Ελλάδα στην Ευρωλίγκα Ολυμπιακό, ο οποίος έχει ξεκινήσει απρόσμενα εντυπωσιακά για την συγκεκριμένη περίοδο.

Οι «ερυθρόλευκοι» έπειτα από την διετή τους απουσία από την Α1 και την γεμάτη σκαμπανεβάσματα στην απόδοσή τους στην πλειοψηφία των αγώνων τους στην περσινή Ευρωλίγκα, προχώρησαν με ένα συμπαθητικό, όχι τρομακτικό, για την εποχή πορτοφόλι σε μετρημένες – στοχευμένες κινήσεις, προκειμένου να καλύψουν τα κενά του περσινού ρόστερ και  με κεντρικό άξονα να αυξηθεί η εμπειρία, η  σκληράδα και το βάθος στον ήδη υπάρχον κορμό.

Ο Τόμας Γουόκαπ, μια δοκιμασμένη επιλογή και  με παραστάσεις σε επίπεδο Ευρωλίγκα με την Ζαλγκίρις τα προηγούμενα χρόνια, ο οποίος μπορεί να αναλάβει το κομμάτι της οργάνωσης όποτε χρειάζεται ώστε να δίνει ανάσες στον Κώστα Σλούκα ή να δέχεται εκείνος την πίεση – «ξύλο», σκληροτράχηλος αμυντικός και ικανός να σκοράρει όποτε χρειάζεται. Ο Μουσταφά Φαλ, ο ύψους 2.18 σέντερ που μπορεί να υποστηρίξει τον ρόλο του φόβητρου στην ρακέτα του Ολυμπιακού δημιουργώντας δεύτερες – τρίτες σκέψεις στα αντίπαλα γκαρντ να πλησιάσουν κοντά στο καλάθι. Ένας ψηλός που μπορεί να μην είναι εντυπωσιακός αλλά θα κάνει καλά τις δουλειές που θα του ζητηθούν να κάνει πάνω στο παρκέ. Ο Μιχάλης Λούντζης, ο οποίος ίσως να περνάει για αρκετούς απαρατήρητος, ωστόσο μπορεί να υποστηρίξει ρόλους  στο ροτέισον του φετινού Ολυμπιακού και να προσφέρει λύσεις κάνοντας πολλές από τις «βρώμικες» δουλειές του πάνω στο παρκέ ακόμα και σε επίπεδο Ευρωλίγκα.

Τελευταίος, επίτηδες έμεινε ο Τάϊλερ Ντόρσεϊ, καθώς αξίζει ιδιαίτερης αναφοράς. Κατά την διάρκεια του καλοκαιριού, αρκετοί φίλοι του Ολυμπιακού και μη, με ρωτούσαν «ποια κατά την γνώμη σου είναι η καλύτερη μεταγραφική κίνηση των Πειραιωτών;» Δίχως ιδιαίτερη σκέψη, η απάντηση κοφτή, «αν καταφέρει να βρει τον ρόλο του και σταθερότητα σε άμυνα και επίθεση, με διαφορά ο Τάιλερ Ντόρσεϊ».  Ο ελληνοαμερικανός γκαρντ είναι ένας ιδιαίτερα χρήσιμος παίκτης, με γρήγορα πόδια, πίεση στον αντίπαλο, βάζει  χέρια πάνω στην μπάλα, σουτ, διείσδυση και γενικά μια ικανότητα να βοηθά σε πολλούς τομείς την ομάδα του. Την προηγούμενη διετία στην Μακάμπι έδειξε μέρος του ταλέντου του, όμως του έλειψε η σταθερότητα σε βάθος σεζόν. Η επιμονή και η υπομονή του κόουτς Μπαρτζώκα όλο το καλοκαίρι για την υπόθεσή του, μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί.  Ο Ντόρσεϊ είναι ένας πολύ χρήσιμος παίκτης και στον φετινό Ολυμπιακό θα είναι κομβική η παρουσία του. Διαθέτει υψηλό κίνητρο, θέλει να αποδείξει πράγματα συν ότι πάντα στο μυαλό του για το μέλλον υπάρχει η επιθυμία για επιστροφή στο ΝΒΑ.

Ο Ολυμπιακός προχώρησε και εκείνος  με την σειρά του σε σημαντικές αλλαγές σε σχέση με το περσινό ρόστερ, όμως στόχευσε σε παίκτες όπου στην πλειοψηφία τους  έχουν εμπειρία στην Ευρωλίγκα και μπορούν να υποστηρίξουν καλά συγκεκριμένους ρόλους, εντός ενός συνόλου που δουλεύεται από πέρυσι. Το εντυπωσιακό στην περίπτωση του Ολυμπιακού είναι ότι βγάζει εξαιρετικά καλό πρόσωπο τόσο νωρίς στην σεζόν, γεγονός που είναι σπάνιο και ασυνήθιστο για την πρώιμη περίοδο που βρίσκεται η σεζόν. Οι «ερυθρόλευκοι» δείχνουν εντυπωσιακή συνοχή, προσήλωση και σκληράδα στην άμυνά τους, με διαρκή κυνηγητό του αντιπάλου, συνεχώς απλωμένα χέρια πάνω στην μπάλα, δυναμικές διεκδικήσεις κατοχών βάζοντας τα σώματά τους, με αποτέλεσμα να δυσκολεύουν τους αντιπάλους τους, να τους δημιουργούν αμφιβολίες και να τους οδηγούν σε βεβιασμένες επιθέσεις ή σε λάθη, όπου ανάλογα με την κατάληξη της φάσης  μπορεί να δημιουργήσει προϋποθέσεις για πρωτεύων ή δευτερεύων αιφνιδιασμό, σε ανισορροπία της αντίπαλης άμυνας και σε καλύτερες προϋποθέσεις για εκτέλεση.

Ασφαλώς, ο Ολυμπιακός έχει αδυναμίες και κενά όπως κάθε ομάδα, ωστόσο η θέλησή του στην άμυνα τα καλύπτει και με το παραπάνω, την ίδια ώρα που οι υπόλοιποι σύλλογοι ακόμα ψάχνουν τα πατήματά τους. Οι Πειραιώτες οφείλουν να εκμεταλλευτούν το καλό μομέντουμ που έχουν  αυτήν την περίοδο και να μαζέψουν όσο το δυνατόν περισσότερα κέρδη από το τραπέζι. Τί εννοούμε; Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, ο Ολυμπιακός βγάζει ασυνήθιστα καλό πρόσωπο για την εποχή, γεγονός που οφείλει να εκμεταλλευτεί τόσο το χρονικό διάστημα που ο ίδιος βρίσκεται σε τέτοια μορφή φορμαρίσματος όσο και το ότι οι υπόλοιποι σύλλογοι ακόμη ψάχνουν τα πατήματά τους.

Επιπλέον, μην ξεχνάμε ότι ακριβώς επειδή είναι αρχή ακόμη της σεζόν, υπάρχει πάντα η παγίδα και  ο κίνδυνος, του απότομου ντεφορμαρίσματος ή της έκπληξης. Σπάνια σύλλογοι καταφέρνουν να ξεκινήσουν την σεζόν τόσο δυναμικά, να πορευτούν με σταθερότητα και να την ολοκληρώσουν με τον  ίδιον τρόπο όπως την άρχισαν. Ταυτόχρονα, ακόμη και οι ομάδες «τρένο», η ιστορία έχει δείξει ότι στην πλειοψηφία των περιπτώσεων ενώ πήγαν ένα μεγάλο μέρος της διαδρομής άνετα, στο κρίσιμο σημείο έβγαλαν κούραση ή μπλόκαραν.

Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, πολύ εύστοχα και έξυπνα, ο κόουτς Μπαρτζώκας από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησαν οι ενθουσιασμοί σε κόσμο και Μέσα, κυρίως μετά την επικράτηση επί της Ρεάλ, έσπευσε να κατεβάσει τους τόνους, να κρατήσει χαμηλά την μπάλα και να φέρει εκ νέου ηρεμία, προκειμένου να μην υπάρξει αποπροσανατολισμός. Αυτός ακριβώς είναι και ο μεγαλύτερος ίσως κίνδυνος που αντιμετωπίζει αυτήν την στιγμή ο Ολυμπιακός. Δηλαδή, να παρασυρθεί από το μομέντουμ που έχει κερδίσει από τις καλές του εμφανίσεις σε Ελλάδα και Ευρώπη, τον ενθουσιασμό του κόσμου και το όλο γενικά πανηγυρικό κλίμα που δημιουργείται με την σεζόν αν έχει μόλις ξεκινήσει.

Ο Ολυμπιακός δείχνει να έχει βρει το μονοπάτι του, μοιράζοντας τους ρόλους στους παίκτες, οι οποίοι με την σειρά τους εμφανίζονται να τους έχουν αποδεχθεί και να ακολουθούν το πλάνο του προπονητή και των συνεργατών του. Στα συν για τον ελληνικό σύλλογο είναι και το γεγονός ότι διαθέτει στο ρόστερ του αρκετούς αθλητές που μπορούν να αναλάβουν την «βρώμικη» δουλειά κατά την διάρκεια του αγώνα, κάτι που κάνει πιο εύκολη την ζωή όλων.

Όσο ο Ολυμπιακός βγάζει αυτήν την ενέργεια, διάθεση, δυναμική στην άμυνα, το ανελέητο κυνηγητό του αντιπάλου μέχρι να υποπέσει ο τελευταίος σε λάθος ή βεβιασμένη εκτέλεση στην επίθεση, τότε μπορεί να διεκδικήσει την είσοδο στην οκτάδα, όπου μπορεί να τοποθετηθεί ως ο αρχικός του στόχος βάση ρόστερ. Οτιδήποτε παραπάνω πρέπει να θεωρείται υπέρβαση. Οι «ερυθρόλευκοι» διαθέτουν το υλικό, την ποιότητα και το βάθος για να μπορέσουν να βρεθούν εντός της προνομιούχας οκτάδας, αυτό όμως δεν θα είναι εύκολη αποστολή. Υπάρχουν εξίσου πολύ καλές ομάδες φέτος, οι οποίες ενισχύθηκαν σημαντικά το καλοκαίρι και έχουν τον ίδιον ακριβώς στόχο.

Ο Ολυμπιακός οφείλει να μείνει προσγειωμένος, να συνεχίσει να δουλεύει προκειμένου να καλύψει τις αδυναμίες του και να δημιουργήσει όσο το δυνατόν περισσότερα μαξιλαράκια ασφαλείας την περίοδο που βρίσκεται σε καλό φεγγάρι, με σκοπό όταν και αν έρθει κάποια αγωνιστική κοιλιά ή βαθμολογικό στραβοπάτημα να μην του κοστίσει στην πορεία.

Αμφότεροι, οι δύο ελληνικοί σύλλογοι διαθέτουν δυνατότητες αλλά χρειάζονται αρκετή δουλειά, άσχετα αν ο ένας δείχνει σε καλύτερη κατάσταση από τον άλλον. Η σεζόν μόλις άρχισε, οι ομάδες ακόμα ψάχνονται και μην ξεχνάμε ότι οι «Αιώνιοι» παραμένουν ως «αουτσάιντερ» στην διεκδίκηση της οκτάδας. Ο ανταγωνισμός έχει αυξηθεί μεταξύ των ομάδων της μεσαίας ταχύτητας, τα ισχυρά πορτοφόλια βρίσκονται σε άλλες γειτονιές και οι λεγόμενοι «μικροί» περιμένουν διαρκώς την ευκαιρία τους για να προκαλέσουν «ζημιές» και να «κλέψουν» από την λάμψη των υπόλοιπων.

Η αμυντική τους συνέπεια και σκληράδα θα παίξει καθοριστικό ρόλο και στην φετινή πορεία τους στην Ευρωλίγκα. Ο Ολυμπιακός έχει βρει τον δρόμο του, ο Παναθηναϊκός ακόμη τον ψάχνει, το σημαντικότερο όμως  και για τους δύο είναι ο τρόπος που διαχειριστεί ο καθένας την δική του κατάσταση.

Δυνατότητες έχουν και οι δύο, πολλά όμως θα εξαρτηθούν από την άμυνά τους, την εξέλιξή τους μέσα στην σεζόν και που στοχεύουν. Γιατί, καλώς ή κακώς, υπερβάσεις χρειάζονται αμφότεροι σε όλους τους τομείς.

Υ.Γ. Επιτυχία δεν είναι μόνο οι νίκες, οι τίτλοι, τα κύπελλα, τα μετάλλια. Ασφαλώς, είναι ωραία και είναι στόχος κάθε συλλόγου πρωταθλητισμού, όμως εκτός από αυτά εξίσου σημαντικά είναι και η εικόνα που βγάζει μια ομάδα στο σύνολο μιας σεζόν. Η αλήθεια είναι ότι Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός ή Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός έχουν αρκετά χρόνια να βγάλουν καλό αγωνιστικό πρόσωπο σε διάρκεια, τουλάχιστον σε επίπεδο Ευρώπης, με το πρόβλημα να μην είναι μόνο το οικονομικό κομμάτι.

Αφήστε μια απάντηση

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο