HOT NEWSΑΝΑΛΥΣΕΙΣΑΠΟΨΕΙΣΜΑΡΓΕΤΗΣΜΠΑΣΚΕΤ

Αιώνιοι: Τα παθήματα που ακόμη να τους γίνουν μαθήματα

1.07Kπροβολές

Ακόμη μια εβδομάδα ολοκληρώθηκε για τους ελληνικούς συλλόγους στην Ευρωλίγκα που συνεχίζουν να προβληματίζουν παρά πείθουν ότι βελτιώνονται σε βάθος χρόνου.

Οι «Αιώνιοι» εξακολουθούν να προβληματίζουν τόσο με την αγωνιστική τους εικόνα πάνω στο παρκέ όσο και με την νοοτροπία αλλά και τα πνευματικά τους «βραχυκυκλώματα» που παρουσιάζουν σε κάθε αγώνα τους.

Ας ξεκινήσουμε με τον Ολυμπιακό, ο οποίος έπαιξε δύο φορές μετατρέποντας την εβδομάδα σε διπλή αγωνιστική καθώς έπρεπε να δώσει το εξ’ αναβολής αγώνα του πρώτου γύρου με την Βιλερμπάν. Την προηγούμενη αγωνιστική, οι «ερυθρόλευκοι» είχαν φιλοξενήσει την Βιλερμπάν, όπου υπέστησαν μια οδυνηρή ήττα που ήταν η 6η εντός έδρας σε 10 παιχνίδια στο ΣΕΦ. Μερικά εικοσιτετράωρα αργότερα, ο ελληνικός σύλλογος κλήθηκε να αντιμετωπίσει εκ νέου τους Γάλλους, αυτήν την φορά στην έδρα τους.

Η Βιλερμπάν γενικά δεν είναι από τις ομάδες που ταιριάζει στον Ολυμπιακό. Μπορεί να μην διαθέτει το λαμπερό ρόστερ που να εντυπωσιάζει με το ταλέντο του, όμως είναι ένα ιδιαίτερα σκληρό, καλοδουλεμένο και αθλητικό σύνολο με ψηλούς και δυνατούς παίκτες σε όλες τις θέσεις που ασκούν διαρκώς πίεση πηγαίνοντας σε αρκετά παιχνίδι επαφών. Επιπλέον, ο προπονητής των Γάλλων, Τι Τζέι Πάρκερ (αδερφός του Τόνι Πάρκερ), έχει κερδίσει τις εντυπώσεις την φετινή σεζόν με την δουλειά που κάνει στον πάγκο της Βιλερμπάν, κάτι που μπορεί να μην αντικατοπτρίζεται σε αποτελέσματα αλλά φαίνεται αρκετά πάνω στο παρκέ.

Επαναλάβουμε για να μην παρεξηγούμαστε, η Βιλερμπάν δίχως το αστραφτερό ρόστερ ή με τεράστια ποιότητα έχει δημιουργήσει ένα  ιδιαίτερα σκληρό, νεανικό, πεισματάρικο και πολύ καλά δουλεμένο που δεν εγκαταλείπει παιχνίδια και παίζει είτε κερδίζει είτε χάνει με συγκεκριμένες Αρχές και πάντα στα όρια του φάουλ. Έπειτα λοιπόν την κακή ήττα στο ΣΕΦ από τους Γάλλους, ο Ολυμπιακός κλήθηκε μέσα σε λίγες ώρες να τους αντιμετωπίσει ξανά αυτήν την φορά στην έδρα τους και μάλιστα σε αρκετά κρίσιμο χρονικά σημείο για τον ίδιον.

Το ματς στην Γαλλία είχε έντονα το «πρέπει» στην πλευρά του Ολυμπιακού, καθώς σε περίπτωση νέας ήττας από την Βιλερμπάν θα έβαζε τον εαυτό του σε ακόμα δυσκολότερη θέση για την διεκδίκηση της οκτάδα που αποτελεί και τον στόχο του φέτος στην Ευρωλίγκα.

Με βάση αυτό κρίνεται ο Ολυμπιακός κάθε αγωνιστική απ’ αυτή την στήλη. Ωστόσο από το ξεκίνημα της σεζόν μέχρι τώρα που έχει παίξει 21 ματς στην Ευρωλίγκα η εξέλιξη του παιχνιδιού του έχει μείνει στάσιμη, έχοντας βέβαια ορισμένα ελαφρυντικά, ενώ ταυτόχρονα εξακολουθεί να μην μπορεί να βρει πνευματική ισορροπία από αγώνα σε αγώνα  ή ακόμα και σε πολλές χρονικές περιόδους σε ένα παιχνίδι, γεγονός που του δημιουργεί τεράστιες αγωνιστικές μεταπτώσεις απόδοσης – συγκέντρωσης και ορισμένες φορές πρόβλημα νοοτροπίας, κυρίως στο κομμάτι της άμυνας.

Ο Ολυμπιακός για 35 λεπτά στην κανονική διάρκεια του αγώνα  με την Βιλερμπάν, εξαίρεση το πρώτο πεντάλεπτο συν τα πέντε λεπτά της παράτασης, ήταν μέτριος προς κακός πάνω στο παρκέ,  με τους γηπεδούχους να πηγαίνουν το ματς στο στυλ που τους βολεύει ως ομάδα όσο ο χρόνος κυλούσε. Ο υπερενθουσιασμός των Γάλλων μαζί με την απειρία τους και σε συνδυασμό με τους Πρίντεζη – Σλούκα έδωσαν στον Ολυμπιακό το προβάδισμα στο ημίχρονο (44-37) αλλά η γενική εικόνα του ματς ήταν προβληματική. Η κατάσταση στο δεύτερο ημίχρονο έγινε ακόμα χειρότερη με την Βιλερμπάν να γίνεται πιο επιθετική στις φάσεις, να παίζει μπασκετικό «ξύλο» και σταδιακά όχι μόνο να φανερώνει την ξεκάθαρη υπεροχή της σε επίπεδο αθλητικότητας και δύναμης αλλά να κάνει το ματς ντέρμπι. Στο δεύτερο ημίχρονο, ο Ολυμπιακός αν δεν είχε τον ΜακΚίσικ να βγάζει ενέργεια στην άμυνα, να επιχειρεί διαρκώς διεισδύσεις στο καλάθι της Βιλερμπάν προσφέροντας καλάθια και ρήγματα στην ρακέτα δεν θα είχε μείνει «ζωντανός» στην διεκδίκηση του αγώνα. Επιπλέον, η Βιλερμπάν σε αρκετές φάσεις φάνηκε η απειρία της, αφού ενήργησε απερίσκεπτα με πολλά λάθη και βεβιασμένες επιλογές επιθετικά μη μπορώντας να τελειώσει την υπόθεση νίκη όταν το μομέντουμ ήταν υπέρ της. Ο Ολυμπιακός μπορεί να έβρισκε λύσεις,  όμως η Βιλερμπάν απαντούσε με το ίδιο νόμισμα διατηρώντας διαφορά υπέρ της και τις την νίκη στα χέρια της. Μέχρι να φτάσει το παιχνίδι στην τελευταία επίθεση, με το σκορ στο 86-83 υπέρ των γηπεδούχων, στο ρολόι απέμεναν 9 δεύτερα για το τέλος και η τελευταία επίθεση  για τον Ολυμπιακό. Στο ταιμ άουτ η εντολή από το επιτελείο της Βιλερμπάν ήταν φάουλ, οι παίκτες της όμως παρασυρόμενοι από τον ενθουσιασμό τους και από το γεγονός ότι έβγαζαν τις άμυνες προηγουμένως δεν έκαναν φάουλ, έπαιξαν καθαρή άμυνα και ο Κώστας Σλούκας με μεγάλο τρίποντο σε «νεκρό» χρόνο ισοφάρισε σε 86-86 στέλνοντας το ματς στην παράταση.

Στο έξτρα πεντάλεπτο της παράτασης, ο Ολυμπιακός έκανε όλα αυτά που δεν έκανε επί 35 λεπτά της κανονικής διάρκειας. Δηλαδή, έπαιξε με πάθος, δύναμη και ενέργεια στην άμυνα κάτι που τον βοήθησε να βρει ρυθμό στην επίθεσή του. Ήδη με καλή ψυχολογία από το τρίποντο του Σλούκα που έστειλε το ματς στην παράταση και με τους Γάλλους να «βραχυκυκλώνουν» αυτοί με την σειρά τους χάρη στην δυναμική άμυνα των «ερυθρολεύκων καθώς το επιμέρους σκορ παράτασης ήταν 7-15 και τον Ολυμπιακό να «κλέβει» επί της ουσίας την νίκη σε ένα κακό από πλευρά του παιχνίδι με 101-93 (κ.α. 86-86).

Το θετικό αποτέλεσμα που ήρθε περισσότερο με προβληματική παρά με πειστική εμφάνιση, τόνωσε την ψυχολογία του Ολυμπιακού που ταξίδεψε στην Λιθουανία για ακόμη ένα ματς τελικό κόντρα στον «κακό του δαίμονα» τα τελευταία χρόνια Ζαλγκίρις.

Σε ακόμη ένα παιχνίδι του φέτος, ο Ολυμπιακός μπήκε αρκετά «ξεκούρδιστος» σε παιχνίδι του ενώ πνευματικά εμφάνιζε εξίσου να αντιμετωπίζει θέμα καθώς δεν έδειχνε να έχει όλους τους παίκτες στο ίδιο επιθυμητό επίπεδο συγκέντρωσης. Για περίπου ένα 12λεπτο, ο ελληνικός σύλλογος επέτρεψε στην Ζαλγκίρις όχι μόνο να βρει ρυθμό και αυτοπεποίθηση αλλά να εκτελεί με ιδιαίτερα υψηλά ποσοστά ευστοχίας σε δίποντα – τρίποντα χάρη στην εξαιρετικά γρήγορη κυκλοφορία της και την ανεμική άμυνα των φιλοξενούμενων σε πολλές περιπτώσεις. Ενδεικτικά στο ημίχρονο, οι Λιθουανοί σούταραν με 11/14 δίποντα (78,5%) και 7/13 τρίποντα (53,8%) ενώ είχαν τον απόλυτο έλεγχο των ριμπάουντ με 15-9! Ωστόσο, τα 8 λάθη της Ζαλγκίρις σε συνδυασμό με ένα γενικό της «βραχυκύκλωμα» για ένα περίπου 4λεπτο (το 36-29 στο 13’ έγινε 36-39 στο 17’ ) και ταυτόχρονα μια «αφύπνιση» του Ολυμπιακού με Βεζένκοφ – ΜακΚίσικ – Σαρλ στην άμυνα και τους Πρίντεζη – Σλούκα να δίνουν λύσεις στην επίθεση, οι γηπεδούχοι πήγαν με μόλις +1 (44-43) στα αποδυτήρια.

Όπως σε αρκετά παιχνίδια φέτος, ο Ολυμπιακός μπήκε σαφώς πιο βελτιωμένος και συγκεντρωμένος στο δεύτερο ημίχρονο, αυξάνοντας την πίεσή του στην άμυνα. Αυτό δυσκόλεψε την Ζαλγκίρις, την έβγαλε από την άνεσή της, την ίδια ώρα που ο ίδιος σταδιακά άρχιζε να «διαβάζει» καλύτερα το παιχνίδι, να εκμεταλλεύεται και την κούραση που εμφάνιζαν οι παίκτες των γηπεδούχων και να παίρνει σταδιακά το μομέντουμ του αγώνα χάρη στις «παλιοσειρές» του. Η Ζαλγκίρις σε αρκετές περιπτώσεις έδινε εύκολα τα φάουλ, μάλιστα τρεις φορές έδωσε την ευκαιρία για τετράποντο στον Ολυμπιακό ενώ η γραμμή των ψηλών της είχε φορτωθεί από νωρίς με φάουλ.

Οι Λιθουανοί μπορεί να κρατούσαν το προβάδισμα, όμως ο Ολυμπιακός φαινόταν ικανός ότι μπορούσε να αντιστρέψει την κατάσταση και να πάρει εκείνος τα ηνία στο σκορ. Όσο η Ζαλγκίρις είχε φρέσκο τον «αναγεννημένο» φέτος στο Κάουνας Λοβέρν (21 πόντους με 9/12 δίποντα, 7 ριμπάουντ/ 5 επιθετικά – 2 αμυντικά και 3 ασίστ) που έκανε πάρτι κάτω από τις δύο ρακέτες ιδιαίτερα με αντίπαλο τον Έλις, μπορούσε να ελέγχει εκείνη την κατάσταση και τα σκαμπανεβάσματά της. Ο Ολυμπιακός ασκώντας περισσότερη πίεση στην άμυνα (σαφώς βελτιωμένος σε σχέση με το α’ μέρος) εκμεταλλεύτηκε την κούραση της Ζαλγκίρις και προς το φινάλε του ντέρμπι πέτυχε 4 σερί τρίποντα, δύο ο Σπανούλης και από ένα Πρίντεζης – Βεζένκοφ, μετατρέποντας το 70-67 (34’) σε 72-79 (38’) με ένα επί μέρους σκορ 2-12!

Όλα έδειχναν σ’ εκείνο το σημείο ότι ήταν με το μέρος του Ολυμπιακού με την ψυχολογία στα ύψη και την πίεση στην άλλη πλευρά. Όμως το παιχνίδι είχε πολλά ακόμη να δώσει. Από αυτό το σημείο μέχρι το φινάλε του παιχνιδιού, ο Ολυμπιακός δεν αξιοποίησε 6 επιθέσεις! Δηλαδή, από το 3:11 χρόνος που ευστόχησε σε τρίποντο ο Σπανούλης για το 72-79, οι «ερυθρόλευκοι» έμειναν δίχως πόντο. Κομβική φάση, η επίθεση που πήρε ο ΜακΚίσικ στο 1:54 με το σκορ ακόμα στο 72-79, όταν επιχείρησε διείσδυση, έφτασε μόνος στο καλάθι και αντί να τελειώσει με κάρφωμα ή με πιο σιγουριά την φάση πήγε σε ένα ασταθές λέι απ που δεν βρήκε στόχο. Η συγκεκριμένη φάση ενδεχομένως θα «κλείδωνε» και την νίκη για λογαριασμό του Ολυμπιακού. Ωστόσο δεν μπορεί να δικαιολογήσει το «χαρακίρι» των τελευταίων λεπτών για τον ελληνικό σύλλογο.

Ο Ολυμπιακός στο τελευταίο τρίλεπτο τα έκανε όλα λάθος, τόσο στο επιθετικό κομμάτι όσο και το αμυντικό. Στην επίθεση η μπάλα κόλλησε στα χέρια παικτών χωρίς να κυκλοφορήσει, αρκετές προσπάθειες έγιναν υπό κακές συνθήκες και πίεση χρόνου δίνοντας την ευκαιρία στην Ζαλγκίρις να «δαγκώσει» στην τελική ευθεία του αγώνα χάρη σε 4πόντους του Λοβέρν και τρίποντο του Μιλάκνις για να φέρνει το ματς στα ίσια 79-79 με 21 δευτερόλεπτα να απομένουν στο ρολόι. Η τελευταία επίθεση ήταν για τον Ολυμπιακό αλλά η Ζαλγκίρις πίεσε ψηλά, ο Γουόκαπ έκλεψε την μπάλα από τον Σλούκα στα 6’’ και σκόραρε με λέι απ στο 1’’ για το 81-79 ολοκληρώνοντας την ανατροπή για την ομάδα του και την «αυτοκτονία» του Ολυμπιακού.

Ο Ολυμπιακός (11-10) έβγαλε τα τρία κατά σειρά ματς με «πρέπει» απέναντι σε Βιλερμπάν (Χ2) και Ζαλγκίρις (1), με απολογισμό 1/3 (νίκες/ήττες) συγκομιδή που θα μπορούσε να ήταν 0/3 βάση του ματς της Γαλλίας που το «έκλεψε» έπειτα από την απροσεξία της Βιλερμπάν.

Στο Κάουνας ο Ολυμπιακός δεν εντυπωσίασε με την εμφάνισή του, ωστόσο για περίπου 25 λεπτά χειριζόταν βάση των συνθηκών αρκετά καλά το ίδιο το ματς, δεν επέτρεπε στην Ζαλγκίρις να ξεφύγει στο σκορ ενώ από ένα σημείο και μετά αυτός είχε την ψυχολογία, την ενέργεια και τις λύσεις σε επίθεση – άμυνα με το μέρος του. Ωστόσο, οι αποφάσεις του, η έλλειψη συγκέντρωσης – καθαρού μυαλού στο τελευταίο τρίλεπτο του αγώνα και διαχείρισης της κατάστασης οδήγησαν σε μια ιστορική αυτοχειρία απέναντι στον κακό του δαίμονα.

Επί της ουσίας, όπως η Βιλερμπάν «αυτοκτόνησε» με την επιλογή της  να μην κάνει φάουλ στην τελευταία επίθεση της κανονικής διάρκειας και το «πλήρωσε» χάνοντας ένα δικό της παιχνίδι, το ίδιο έκανε και ο Ολυμπιακός με τις αποφάσεις του στο τελευταίο του τρίλεπτο στον αγώνα του Κάουνας χάνοντας μέσα από τα χέρια του ένα δικό του ματς.

Ο Ολυμπιακός μπορεί να μην εντυπωσίασε με την εικόνα του πάνω στο παρκέ αλλά έτσι όπως πήγε το παιχνίδι, ο τρόπος που το διαχειρίστηκε έπειτα από τα πρώτα 12λεπτά ήταν αρκετά καλός  κάτι που τον βοήθησε να γυρίσει το παιχνίδι και να βρεθεί κοντά στην νίκη. Ωστόσο, για ακόμη μια φορά «πληγώνεται» από το νωθρό του ξεκίνημα, την κακή του άμυνα κυρίως στο α’ δεκάλεπτο, των αγωνιστικών του μεταπτώσεων που μπορούν να τον «λυτρώσουν» ή να τον «καταστρέψουν» με την ίδια ευκολία και ταυτόχρονα της πνευματικής αστάθειας –  συγκέντρωσης που αντιμετωπίζει κατά την διάρκεια των αγώνων.

Η Ζαλγκίρις σε αντίθεση με την Βιλερμπάν είναι πιο έμπειρη ομάδα, με περισσότερη ποιότητα, καλύτερη δεμένη αλλά σαφώς με χαμηλότερη αθλητικότητα. Ο Μάρτιν Σίλερ ακολουθεί ένα μοντέλο λειτουργίας κοντά στην λογική του προκατόχου του Γιασικεβίτσιους, προσπαθώντας να βάλει όμως τις δικές του πινελιές. Με βάση την μέχρι τώρα εικόνα των Λιθουανών στην Ευρωλίγκα τα έχει πάει αρκετά καλά, ως μάλιστα ρούκι προπονητής σε αυτό το επίπεδο. Η Ζαλγκίρις είναι μια πολύ καλά δουλεμένη ομάδα, με εξαιρετική κυκλοφορία, ταχύτητα και συγκεκριμένες αρχές στο παιχνίδι της που βγάζει πολλές φορές απολαυστικό μπάσκετ. Κόντρα στον Ολυμπιακό ήταν μέτρια, βρέθηκε κοντά στην ήττα αλλά με το πείσμα της, την πίεση που άσκησε σε όλο το παιχνίδι πάνω στον Σλούκα που του χάλασε την δημιουργία και τα διαδοχικά λάθη της αντίπαλης πλευράς προς το τέλος του αγώνα πέτυχε μια τεράστια ανατροπή και νίκη.

Η συγκεκριμένη ήττα είναι κακή για τον Ολυμπιακό, καθώς οι Λιθουανοί πηγαίνουν στο 12-9, υπερισχύουν σε περίπτωση ισοβαθμίας απέναντί τους έχοντας δύο νίκες εντός – εκτός ενώ ο ανταγωνισμός για την είσοδο στην οκτάδα γίνεται όλο και σκληρότερος ή αν προτιμάτε περίπλοκος. Την δεδομένη χρονική στιγμή, τέσσερις σύλλογοι έχουν ρεκόρ 11-10 (Εφές, Βαλένθια, Ολυμπιακός, Φενέρ,) ισοβαθμώντας στην 8η θέση που δίνει το τελευταίο «χρυσό» εισιτήριο,  η Μακάμπι βρίσκεται σε απόσταση βολής με 10-11 ενώ λίγο πιο πάνω Ζαλγκίρις – Μπάγερν (αμφότερες υπερτερούν σε ισοβαθμία του Ολυμπιακού) με 12-9. Από την στιγμή που υπάρχουν 13 ακόμα παιχνίδια στο τραπέζι στην συζήτηση θα μπορούσαν να μπουν και υψηλότερες θέσεις της βαθμολογίας καθώς η διαφορά των ομάδων είναι 1 έως 3 νικών, όμως ας μείνουμε στο πρώτο επίπεδο όπου αφορά την 8η θέση.

Ο ανταγωνισμός λοιπόν για το τελευταίο εισιτήριο αυξάνεται όλο και περισσότερο, με την Φενέρ να εμφανίζεται ως η πιο φορμαρισμένη ομάδα από τις υπόλοιπες διεκδικήτριες. Ο Ολυμπιακός στις επόμενες αγωνιστικές μέχρι το φινάλε έχει κατά σειρά Μιλάνο (εκτός), Μπαρτσελόνα (εντός), Παναθηναϊκό (εντός), Εφές (εκτός), ΤΣΣΚΑ Μόσχας (εντός), Μπασκόνια (εκτός), Ερυθρό Αστέρα (εντός), Ζενίτ (εντός), Άλμπα (εκτός), Φενέρ (εντός), Βαλένθια (εκτός), Ρεάλ (εκτός) και Χίμκι (εντός). Αρκετά δύσκολο πρόγραμμα που αργεί να ισορροπήσει, με αρκετά «πρέπει» και την ανάγκη για υπερβάσεις. Η υπόθεση γίνεται ακόμη πιο περίπλοκη από την στιγμή που Ολυμπιακός παρουσιάζει μεγάλη αστάθεια στην απόδοσή του, ικανός για το καλύτερο και το χειρότερο με την ίδια ευκολία ενώ κατά γενική ομολογία παίζει σαφώς καλύτερα όταν βρίσκεται μακριά από το ΣΕΦ.

Ο Ολυμπιακός δεν έχει κακό ρόστερ, διαθέτει δυνατότητες, έχει δουλέψει ορισμένα πράγματα στο παιχνίδι του, έχει όμως αρκετές αδυναμίες τόσο σε αγωνιστικό επίπεδο όσο και σε πνευματική ετοιμότητα, κάτι που φαίνεται με χαρακτηριστικά στα παιχνίδια του.

Στα θετικά για την περίπτωσή του είναι ότι οι άμεσοι ανταγωνιστές του έχουν εξίσου σκαμπανεβάσματα, ωστόσο από την στιγμή που μένουν όλοι μαζί κοντά, οι αγώνες λιγοστεύουν και η κατάσταση περιπλέκεται περισσότερο σε κάθε αγωνιστική το κίνητρο ανεβαίνει για όλους.

Πάμε να πούμε και λίγα πράγματα για τον Παναθηναϊκό που πήρε μεν νίκη – ψυχολογίας για την Χίμκι αλλά δεν μπορεί να υπερηφανεύεται ότι «σκότωσε» το θηρίο.

Ο Παναθηναϊκός κλήθηκε να παίξει χωρίς να υπολογίζει στις υπηρεσίες Παπαπέτρου – Παπαγιάννη, ιδιαίτερα σημαντικές απουσίες με βάση τα φετινά δεδομένα του ρόστερ του. Ωστόσο, η Χίμκι είχε εξίσου πολλές και ηχηρές απουσίες όπως αυτές των Αλεξέι Σβεντ, Γιάνις Τίμα, Ντέβιν Μπούκερ, Γκρεγκ Μονρό, Τόμας Γερέμπκο και Ιγκόρ Βιάλτσεφ. Πέρα όμως από τις απουσίες, οι Ρώσοι πραγματοποιούν μια άκρως απογοητευτική σεζόν που κάνει ουκ ολίγο κόσμο, όχι άδικα, να αμφισβητεί την θέση της στην διοργάνωση μελλοντικά. Κάθε καλοκαίρι, η Χίμκι έδινε μεγάλα χρηματικά ποσά για να προσελκύσει παίκτες με ποιότητα για το ρόστερ της. Εξαίρεση δεν αποτελούσε ούτε η φετινή σεζόν. Παρ’ όλα αυτά η φετινή της επένδυση είναι μια παταγώδης αποτυχία! Με 25-30 εκατομμύρια μπάτζετ, ο σύλλογος της Μόσχας μόνο ομάδα είναι πάνω στο παρκέ, με πολλά ματς να δείχνει ότι τα αντιμετωπίζει ως αγγαρεία και με έντονη αδιαφορία. Μάλιστα, προτιμότερο θα ήταν η διοίκηση της Χίμκι να διαθέσει τα συγκεκριμένα κεφάλαια σε κάποιον φιλανθρωπικό σκοπό παρά γι’ αυτό το αποτέλεσμα που βγάζει σε επίπεδο μπάσκετ. Κακή αγωνιστική νοοτροπία παικτών, ανεμική – αδιάφορη άμυνα, κυρίως ατομικότητα παρά ομαδικότητα, τσακωμούς, φωνές κατά του προπονητή, περίεργες διοικητικές αποφάσεις και μια σειρά πολλών άλλων ζητημάτων συνθέτουν το εκρηκτικό κλίμα στο στρατόπεδο της Χίμκι φέτος. Όλα αυτά για ένα άκρως ποιοτικό ρόστερ αλλά όχι ομάδα!

Ασφαλή συμπεράσματα δεν μπορούν να βγουν από το συγκεκριμένο παιχνίδι, εξαιτίας της περίεργης κατάστασης που βιώνουν οι Ρώσοι φέτος. Ενδεικτικά θα σημειώσουμε ορισμένα στοιχεία που ξεχώρισαν περισσότερο, είτε θετικά είτε αρνητικά, για έναν Παναθηναϊκό που ψάχνει να βρει γενική βελτίωση.

Ο Όντεντ Κάτας  συνέχισε σε ακόμη ένα ματς τις δοκιμές, ευκαιρία ήταν και οι απουσίες που είχε η αντίπαλη πλευρά, στην προσπάθειά του να μάθει καλύτερα τους παίκτες του, εκείνοι τον ίδιον αλλά και να στείλει μήνυμα ότι υπολογίζει τους πάντες μέχρι τώρα στα πλάνα του και πρέπει να αρπάξουν την ευκαιρία για να αποδείξουν ότι αξίζουν να έχουν θέση στο ρόστερ και της επόμενης σεζόν. Φαντάζει εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι απίθανο, ο Παναθηναϊκός να μπει σε λογική πολλών αλλαγών τέλη Ιανουαρίου με αρχές Φεβρουαρίου, όταν οι περισσότεροι παίκτες έχουν ήδη συμβόλαια, τα οικονομικά δεδομένα του Παναθηναϊκού είναι περιορισμένα της φετινή σεζόν είτε για υπέρβαση είτε για σπάσιμο συμβολαίου ενώ ήδη έχει προχωρήσει σε δύο αλλαγές από το ξεκίνημα της χρονιάς.  Ο Παναθηναϊκός για να προχωρήσει σε μεταγραφική κίνηση θα πρέπει να φύγει παίκτης από το υπάρχων ρόστερ, προκειμένου να εξοικονομηθεί θέση αλλά και οικονομικοί πόροι. Ο Ισραηλινός τεχνικός λοιπόν σ’ αυτά τα πρώτα δείγματα γραφής του στον ελληνικό πάγκο δείχνει μια διάθεση να δώσει ευκαιρίες σε όλους τους παίκτες, πλην Φόστερ που είναι ο επικρατέστερος για αλλαγή, δίνοντας ιδιαίτερη προτίμηση σε ψηλά σχήματα με σκοπό να καλύψει με αυτόν τον τρόπο την έλλειψη ποιότητας.

Γενικά,  ο Κάτας δείχνει μέσα από τους πολλούς πειραματισμούς σχημάτων – προσώπων να επιδιώκει ο Παναθηναϊκός να πιέζει αρκετά σε επαφές, στο επιθετικό ριμπάουντ όπου ανανέωσε στα τελευταία ματς 21 επιθέσεις με την Φενέρ , 27 με τον ΑΡΗ και 21 με Χίμκι. Βέβαια, οι δύο τελευταίες είχαν σοβαρές απουσίες στην γραμμή των ψηλών τους, ωστόσο οι επιδόσεις αυτές δείχνουν μια κατεύθυνση ως προς την λογική που θέλει ο νέος τεχνικός του ελληνικού συλλόγου να λειτουργεί η ομάδα του. Πάντως, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Παναθηναϊκός γενικά φέτος τα πήγαινε αρκετά καλά στις ανανεώσεις των επιθέσεων, όμως στα τελευταία ματς έχει καταφέρει να καταγράψει εντυπωσιακά και ασυνήθιστα υψηλά νούμερα.

Επιπλέον, ο Παναθηναϊκός δείχνει να επιδιώκει περισσότερη κίνηση των παικτών δίχως την μπάλα  και προσπάθεια δημιουργίας φάσεων απ’ όλους είτε έχουν την κατοχή είτε όχι. Αυτό βέβαια δεν είναι εύκολο, ιδιαίτερα όταν ο Παναθηναϊκός θα κληθεί να αντιμετωπίσει ομάδες με περισσότερο βάθος, ποιότητα και εμπειρία από τον ίδιον όπου θα ασκήσουν μεγαλύτερη πίεση σε αρκετές καταστάσεις.

Κάτας και Παναθηναϊκός δείχνουν να ψάχνουν τα πατήματά τους ακόμα, όμως πρέπει σύντομα να βρουν κάποιες σταθερές ώστε να προχωρήσουν στα επόμενα βήματα. Ανάμεσα ίσως σ’ αυτές που ήδη υπάρχουν να πρόκειται για την ελευθερία κινήσεων του Νέντοβιτς και την καθιέρωση του δίδυμου Μήτογλου – Παπαγιάννη στην γραμμή των ψηλών. Όπως έχει επισημανθεί πολλές φορές από αυτήν την στήλη τόσο το καλοκαίρι όσο και την φετινή σεζόν, οι δύο διεθνής ψηλοί πρέπει να αποτελέσουν τους βασικούς πυλώνες του Παναθηναϊκού. Νεαροί αθλητές, που εξελίσσονται πολύ καλά, αλληλοσυμπληρώνουν ο ένας τον άλλον, κρύβουν το καλάθι, βγάζουν δύναμη, κινούνται – απειλούν με πολλούς τρόπους την επίθεση και με την κατάλληλη καθοδήγηση και δουλειά μπορούν να γίνουν το καλύτερο δίδυμο ψηλών της Ευρώπης. Ήδη, ο Παναθηναϊκός έχει μείνει αρκετά πίσω ως προς τον τομέα εξέλιξης του παιχνιδιού  του αλλά και στο να κερδίσει κάποια από τα στοιχήματα παικτών. Σ’ αυτά τα πρώτα παιχνίδια πάντως επί Κάτας στην τεχνική ηγεσία φαίνεται ότι υπάρχει διάθεση, Νέντοβιτς – Μήτογλου – Παπαγιάννης κάνουν την διαφορά σε πολλούς τομείς ενώ ο Όγκαστ δείχνει πιο ζωηρός αλλά να χρειάζεται αρκετή δουλειά για να ανέβει επίπεδο.

Ο Παναθηναϊκός έχει καλό ρόστερ βάση των συνθηκών φέτος αλλά με ανάγκη για αρκετή δουλειά, με συγκεκριμένη φιλοσοφία και με λογική ότι όλα ξεκινούν – τελειώνουν από την άμυνα. Όταν ο Παναθηναϊκός θα «δαγκώνει» αμυντικά τότε θα έχει τύχη και στα ματς, όταν δεν θα το κάνει  τότε θα αντιμετωπίζει σοβαρό θέμα. Εδώ και καιρό πάντως, δεν «δαγκώνει»  ως σύνολο αλλά μεμονωμένα ή με ξεσπάσματα. Γενικά, η νοοτροπία που δείχνει ο ελληνικός σύλλογος σε αρκετά ματς είναι αρκετά προβληματική και μακριά από το στυλ μπάσκετ που του ταιριάζει.

Στο ματς με την Χίμκι έκαναν ακόμη μια φορά αρκετές από τις παθογένειες που συνοδεύουν τους «πράσινους»  φέτος, όπως για παράδειγμα επικίνδυνη και ξαφνική χαλάρωση στην άμυνα που με την σειρά της έφερε μπλοκάρισμα στην επίθεση. Το γεγονός ότι ο Όντεντ Κάτας έβαλε σε πολλά τάιμ άουτ τις φωνές στους παίκτες του και στις δηλώσεις του μετά το τέλος του αγώνα επισήμανε ο ίδιος κομμάτια που θέλουν βελτίωσης κάτι δείχνουν από μόνα τους.

Ο Παναθηναϊκός (7-13 νίκες/ήττες) απλά έκανε το καθήκον του σε μια Χίμκι που είναι σαν να βρίσκεται υπό κατάρρευση. Πήρε την νίκη που ήθελε για βαθμολογικούς και ψυχολογικούς λόγους, κέρδισε λίγο παραπάνω χρόνο ηρεμίας δίχως πίεση αλλά όχι κάτι παραπάνω.

Ο ελληνικός σύλλογος έχει αρκετό δρόμο μπροστά του για να αναπληρώσει το χαμένο έδαφος, όχι βαθμολογικό, στο κομμάτι της αγωνιστικής του βελτίωσης. Στα 14 παιχνίδια που έχει ακόμα να δώσει στην Ευρωλίγκα αυτός είναι ο στόχος του. Η αγωνιστική του βελτίωση. Αρκετά δύσκολο το πρόγραμμα με Ρεάλ (εκτός), Βαλένθια (εντός), Ολυμπιακό (εκτός), Ζενίτ (εκτός – εξ’ αναβολής), ΤΣΣΚΑ Μόσχας (εκτός), Άλμπα Βερολίνου (εκτός), Μπαρτσελόνα (εντός), Μπάγερν (εκτός), Μακάμπι (εντός), Ερυθρός Αστέρας (εντός), Εφές (εκτός), Μπασκόνια (εντός), Μιλάνο (εντός) και Ζαλγκίρις (εκτός).

Οι «Αιώνιοι» έχουν μείνει αμφότεροι πίσω στο κομμάτι εξέλιξης του παιχνιδιού τους  ενώ αντιμετωπίζουν αρκετές φορές  σοβαρά θέματα συγκέντρωσης αλλά και νοοτροπίας.

Ο Ολυμπιακός είναι πιο δουλεμένος από τον Παναθηναϊκό, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η διαφορά ανάμεσά τους μεγάλη, καθώς ψάχνουν αρκετά ζητήματα και σημαντικές λεπτομέρειες και οι δύο.

Δίχως σκληράδα οι ελληνικοί σύλλογοι δεν μπορούν να επιβιώσουν στην αμείλικτη πλέον Ευρωλίγκα, όπου με εξαίρεση την γεμάτη ιδιαιτερότητες Χίμκι κακή ομάδα δεν υπάρχει στην διοργάνωση  και όλοι μπορούν να κερδίσουν ή να χάσουν από τον οποιοδήποτε με την ίδια ευκολία.

Η Ευρωλίγκα όπως έχει τονιστεί επανειλημμένα είναι αμείλικτη και οποιαδήποτε απροσεξία, λάθη και εφησυχασμοί τιμωρούνται ανά πάσα στιγμή ακριβά.

Αφήστε μια απάντηση

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο