ΑΠΟΨΕΙΣΚΑΡΩΝΗΣΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Αμ δε July…

162προβολές

Παράπονα, ένταση, ανακοινώσεις, διαιτησία. Για μία ακόμη φορά, ως χώρα, δείξαμε ότι δεν ξέρουμε από ποδόσφαιρο. Ή τουλάχιστον δεν μας αφήνουμε να μάθουμε. Κλωτσάμε την μπάλα και σκάει. Το αποτέλεσμα; Σ’ ένα ντέρμπι «αιωνίων», ανάμεσα σε Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό, το πρόσωπο του αγώνα, η «μαγική» ενέργεια και η είδηση αυτού ήταν ο άρχων της αναμέτρησης, Γιώργος Κομίνης.

Ας αποστασιοποιηθούμε από το όνομά του και στη θέση του ας βάλουμε ένα οποιοδήποτε άλλο όνομα Έλληνα διαιτητή. Η γκρίνια θα ήταν η ίδια. Το σφύριγμα – αλλαγή απόφασης από φάουλ σε πέναλτι του Ανουάρ στον Βαλμπουενά, ξύπνησε το ηφαίστειο της λαϊκής γνώμης, η οποία μέσα στον καύσωνα του Ιουλίου, προσπαθούσε ανεξαρτήτως ηλικίας, να καταλάβει «τι μπάλα ξέρει»! Στις καθυστερήσεις του ημιχρόνου, ο Γάλλος των «ερυθρόλευκων», πέφτει λίγο μέσα/ λίγο έξω της μεγάλης περιοχής.

Πορεία σκέψης πριν το replay. Βουτάει, κίτρινη κάρτα για θέατρο και προχωράμε. Αντί γι’ αυτό, φάουλ και μετά το VAR, κίτρινη κάρτα στον προπονητή των «πράσινων», Γιώργο Δώνη και άσπρη βούλα. Τρέλα. Το ξαναγράφω. Τρέλα. Η πίεση βάρεσε κόκκινο, καθώς δεν γίνεται ως ΕΠΟ, Super League, και ΚΕΔ, να περιμένεις ότι δεν θα υπάρξουν αντιδράσεις από τις υπόλοιπες ομάδες και τους φιλάθλους/οπαδούς τους.

Ατελείωτο μελάνι και σάλιο έχουν καταναλωθεί από χθες, προκειμένου να καταδικαστεί σε ποσοστό 99% μία υπόδειξη, η οποία ευτυχώς δεν ολοκληρώθηκε ελέω Διούδη. Τρομάζω να σκεφτώ τι θα ακολουθούσε αν η μπάλα κατέληγε στα δίχτυα και διαμόρφωνε αποτέλεσμα, υπέρ του Ολυμπιακού.

Το τονίζω το «υπέρ του Ολυμπιακού», διότι πριν το «καλημέρα» και το «καληνύχτα» κάθε παιχνιδιού, οι Έλληνες διαιτητές θα πρέπει να σκέφτονται διπλά και τριπλά τι σφυρίζουν και για ποια ομάδα. Μόνο οι Έλληνες διαιτητές. Οι ξένοι γνωρίζουν, ούσα η τραγική ειρωνεία του ποδοσφαίρου στη χώρα μας.

Το γεγονός ότι δεν μπορούμε να σταθούμε στην παρουσία του Αλεξανδρόπουλου από πλευράς Παναθηναϊκού και της συνύπαρξης στο γήπεδο των Ελ Αραμπί, Χασάν, Μασούρα και Λοβέρα από πλευράς Ολυμπιακού, δείχνει ότι το πράγμα στην Ελλάδα δεν July. Ας αναλωθούμε λοιπόν στους «Κομίνηδες», γνωρίζοντας όμως ότι εμείς τους κρατάμε στον… αφρό.

Αφήστε μια απάντηση

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο