ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑΠΑΠΑΔΑΚΗΣΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Edwin van der Sar

553προβολές

Ο Έντβιν Φαν Ντερ Σαρ ήταν το περίφημο «ασχημόπαπο», παρατσούκλι που του δόθηκε λόγω της όψης του που όμως σύμφωνα με το έμπρακτο ποδοσφαιρικό παραμύθι μετατράπηκε σε κύκνο καταγράφοντας σπουδαία ρεκόρ καριέρας και εισερχόμενος εσαεί σε ένα στενό club που εντάσσονται οι πλέον πομπώδεις πορτιέρο όλων των εποχών στις συνειδήσεις των οπαδών.

Υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό του συμβόλαιο σε ηλικία 20 ετών με τον Άγιαξ και γρήγορα άρχισαν οι τίτλοι, αφού την περίοδο 1991-1992, ο «Αίαντας» κατέκτησε το Κύπελλο UEFA, ενώ εν συνεχεία ήρθαν 4 συνεχόμενα πρωταθλήματα αλλά και 3 κύπελλα Ολλανδίας.

Βέβαια, η κορυφαία στιγμή του Σαρ στο σύλλογο ήταν ασφαλώς η κατάκτηση του Champions League το 1995 που την ίδια χρονιά κιόλας του επέτρεψε να λάβει και τον προσωπικό τίτλο του κορυφαίου τερματοφύλακα της Ευρώπης.

 

ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΒΗΜΑ

Ο πανύψηλος goalkeeper ήθελε να κάνει το επόμενο βήμα στην καριέρα του και να επιχειρήσει την τύχη του και εκτός συνόρων. Ενδιαφέρον είχε εκδηλωθεί εν έτει 1999 απ’ την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για να αντικαταστήσει τον Πίτερ Σμάιχελ. Τότε, ο Έντβιν αν και δεν μπορούμε να το πούμε μετά βεβαιότητας, γιατί δεν γνωρίζουμε πως θα είχε εξελιχθεί αν εκείνη την δεδομένη χρονική στιγμή δεχόταν, αλλά εν πάση περιπτώσει αρνήθηκε προτιμώντας το Campionato και την Γιουβέντους, η οποία επίσης ήθελε να τον αποκτήσει κοινοποιώντας και την πρότασή της μια μέρα νωρίτερα.

Ο μοναδικός τίτλος που κατέκτησε καθ’ όλη την διάρκεια της παραμονής του στην «Μεγάλη Κυρία» ήταν ένα κύπελλο Ιντερτότο και παρότι οι πορείες της ομάδα δεν ήταν κακές, η έλλειψη τίτλων γρήγορα απαξίωσε εν μέρει εκείνο το σύνολο, ενώ εκ των πρώτων που εισήλθαν στην «μαύρη λίστα» ήταν ο τερματοφύλακας, όπως γίνεται σχεδόν πάντα, αφού ο εκάστοτε πορτιέρο δύναται να αποτελέσει τον ιδανικό αποδιοπομπαίο τράγο και κάπως έτσι το 2001 η Γιουβέντους απέκτησε τον φέρελπι Τζιανλουίτζι Μπουφόν απ’ την Πάρμα, με αποτέλεσμα ο Ολλανδός να παραγκωνιστεί εκτελώντας για λίγους μήνες χρέη αναπληρωματικού.

Γρήγορα αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του κάπου αλλού απ’ το να μείνει στην σκιά ενός 23χρονου τερματοφύλακα, όμως προτάσεις από μεγάλους συλλόγους πια δεν υπήρχαν και έτσι αναγκάστηκε να μεταβεί στην Φούλαμ.

Σε εκείνη την χρονική περίοδο η καριέρα του Ολλανδού έμοιαζε να παίρνει την κατιούσα χωρίς επιστροφή, όμως ο Έντβιν Φαν Ντερ Σαρ φρόντιζε να βγάλει στην επιφάνεια όλα τα ψυχικά αποθέματα που είχε διανύοντας μια εξαιρετική τετραετία με την φανέλα της Φούλαμ, παραμένοντας παράλληλα ο βασικός και αναντικατάστατος τερματοφύλακας της Ολλανδίας με πολύ καλή παρουσία μάλιστα και στο Euro 2004, όπου οι “Οράνιε” είχαν φτάσει ως τα ημιτελικά και έτσι οι μεγαλειώδεις εμφανίσεις του τράβηξαν εκ νέου τα βλέμματα των ανθρώπων της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έπειτα από χρόνια.

 

ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ COMEBACK

Τον Ιούνιο του 2005, ο Φαν Ντερ Σαρ υπογράφει στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και πλέον μια δεύτερη νιότη θαρρείς πως τον περιβάλλει. Μετατρέπεται εκ νέου σε «κέρβερο» της εστίας, είναι εκ των κύριων πρωταγωνιστών του συλλόγου που την βοηθάει καταλυτικά στο να βρεθεί στα επόμενα χρόνια σε 3 τελικούς Champions League, εκ των οποίων κατέκτησε τον έναν στον Αγγλικό «εμφύλιο» κόντρα στην Τσέλσι, ενώ απώλεσε τους άλλους δύο απέναντι στην Μπαρτσελόνα του Μέσι.

Όπως και να χει, ο Ολλανδός τερματοφύλακας διήγαγε ξανά μέρες δόξας, πήρε πρωταθλήματα, κύπελλα, Community Shield, το Champions League που προαναφέραμε, ενώ σάρωσε εκ νέου τους ατομικούς τίτλους.

Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ όπως φάνηκε αποτέλεσε το δεύτερο σπίτι του Ολλανδού, αλλά η μετάβαση κλειδί ήταν η παραμονή του για μία τετραετία στην Φούλαμ.

Όπως ο ίδιος ανέφερε σε συνέντευξή του, περίμενε κάποια πρόσκληση νωρίτερα απ’ τον Σερ Άλεξ, όμως και ο ίδιος ο τεχνικός του είχε πει πως έπρεπε να περάσει καιρός για να βεβαιωθεί πως μπορεί να επανέλθει στο υψηλότερο επίπεδο και εν τέλει σύμφωνα και με τον Ολλανδό τερματοφύλακα, ο σπουδαίος coach κρίνοντας το κατόπιν εορτής έπραξε εύστοχα.

Συν τοις άλλοις, όπως επισημαίνει επίσης ο ίδιος όταν έριξε λίγο τους ρυθμούς του με την Φούλαμ βρήκε την ευκαιρία για ένα “διάλειμμα”, αλλά παράλληλα η Εθνική Ολλανδίας τον βοήθησε να μην ξεχάσει εντελώς το μεγάλο επίπεδο και κάπως έτσι επήλθε η ισορροπία που εν τέλει φάνηκε εποικοδομητική στο μέγιστο βαθμό για το “ασχημόπαπο”.

 

ΤΟ ΥΣΤΑΤΟ ΑΝΤΙΟ ΑΠ’ ΤΑ ΓΗΠΕΔΑ

Αν και κρέμασε τα γάντια του το 2011, εν τούτοις αποφάσισε να επιστρέψει για έναν και μόνο αγώνα το 2016 για λογαριασμό της τοπικής Νόορντβαικ όπου λόγω τραυματισμών δεν είχε τερματοφύλακα για τον αγώνα και έτσι ο Σαρ δέχτηκε να υπερασπιστεί εστία, ακόμα και ομάδας 6ης κατηγορίας για μια τελευταία φορά στην ποδοσφαιρική καριέρα του όντας 46 ετών πια.

Το παιχνίδι έληξε 1-1 και μάλιστα απέκρουσε και πέναλτι σε τούτο τον αγώνα.

 

 

Θα κλείσουμε με μερικά απ’ τα σπουδαιότερα ατομικά ρεκόρ του ιδίου

1) Δεύτερος μεγαλύτερος σε ηλικία ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται σε τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, σε ηλικία (40 ετών και 211 ημερών). Είχε προηγηθεί ο Ντίνο Τζοφ το 1983, σε ηλικία (41 ετών και 86 ημερών).

2) Μεγαλύτερος σε ηλικία ποδοσφαιριστής που κατακτά τον τίτλο της Premier League (40 ετών και 205 ημερών).

3) Περισσότερες εμφανίσεις στην Εθνική Ολλανδίας (130).

4) Περισσότερα λεπτά χωρίς να δεχτεί γκολ (1.311 λεπτά).

5) Ο πρώτος μη Βρετανός που ήταν εν ενεργεία στην Premier League στην ηλικία των 40 ετών.

6) Πρώτος τερματοφύλακας χωρίς να δεχτεί γκολ σε 50 αγώνες στο Τσάμπιονς Λιγκ.

 

Αφήστε μια απάντηση

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο