HOT NEWSΑΝΑΛΥΣΕΙΣΑΠΟΨΕΙΣΜΑΡΓΕΤΗΣΜΠΑΣΚΕΤ

Ευρωλίγκα – Μπερτομέου: Κανείς δεν ξέρει τι να πει…. τα λέει όλα η σιωπή

173προβολές

Μερικές φορές τα λόγια δεν αρκούν για να περιγράψουν πλήρως μια κατάσταση ή ένα γεγονός και η σιωπή αναλαμβάνει δράση για να δώσει την απάντηση. Αυτό  συμβαίνει με την περίπτωση της Ευρωλίγκα, η οποία για ακόμη μια φορά κέρδισε το ενδιαφέρον για λάθος όμως λόγους.

Στην τρίτη εβδομάδα από την επιστροφή της αγωνιστικής δράσης της Ευρωλίγκα και ήδη το πλάνο της διοργανώτριας Αρχής είναι έτοιμο να τιναχτεί στον αέρα.

Η Ευρωλίγκα για ακόμη μια φορά στο θέμα του κορωνοϊού δείχνει άσχημα αντανακλαστικά σε σημείο που η ίδια δημιουργεί προβλήματα ή καλύτερα αυτοκαταστρέφει το προϊόν της. Η αρχή έγινε την περσινή σεζόν, την περίοδο που ο κορωνοϊός άρχιζε να απλώνεται στην Ευρώπη με επίκεντρο την γειτονική Ιταλία, όπου εντοπιζόταν το μεγαλύτερο πρόβλημα όσον αφορά σε εστίες κρουσμάτων. Η κατάσταση στην Ιταλία επιδεινωνόταν ημέρα με την ημέρα, με συνεχή αύξηση κρουσμάτων και θυμάτων, ωστόσο η Ευρωλίγκα επέμενε στην κανονική διεξαγωγή των αγώνων στις διοργανώσεις της, την μετακίνηση ιταλικών αποστολών σε άλλες χώρες για να πραγματοποιηθούν οι προγραμματισμένοι αγώνες ενώ παρά τις ενστάσεις –ενδοιασμούς πολλών ομάδων και παικτών επέμενε με αδιάλλακτο τρόπο στην διεξαγωγή αγώνων στην Ιταλία και ειδικά στην ζώνη της Λομβαρδίας όπου εντοπιζόταν το μεγαλύτερο πρόβλημα.

Μάλιστα, η Ευρωλίγκα είχε αναγκάσει τον Ολυμπιακό να ταξιδέψει στο Μιλάνο για τον αγώνα απέναντι στην Αρμάνι για την 29η αγωνιστική της Ευρωλίγκα, παρά τις αντιρρήσεις – αίτημα του ελληνικού συλλόγου για την διεξαγωγή του αγώνα σε διαφορετική έδρα. Με τον ιό να εξαπλώνεται στην γειτονική χώρα, τα νοσοκομεία να γεμίζουν από ασθενείς και την Ευρώπη να εστιάζει την προσοχή της στο συγκεκριμένο θέμα, η Ευρωλίγκα έδειξε ότι αδιαφορία για την ασφάλεια της υγείας επιτελείων – αθλητών, την δημόσια υγεία και την ενδιέφερε μόνο το ατομικό της συμφέρον μέσω της αναμέτρησης. Έπειτα από αντιδράσεις αθλητών, προπονητών και ομάδων η Ευρωλίγκα λίγες ώρες πριν την έναρξη της αγωνιστικής αποφάσισε την μεταφορά της έδρας διεξαγωγής της αναμέτρησης Αρμάνι – Ολυμπιακός στο Βερολίνο ενώ στην συνέχεια αποφάσισε την αναβολή της αγωνιστικής σε όλες της τις διοργανώσεις, όταν αρκετές αποστολές ομάδων είχαν ταξιδέψει στις χώρες που είχαν αγωνιστική υποχρέωση ή βρίσκονταν στο αεροδρόμιο προκειμένου να επιβιβαστούν στο αεροπλάνο για τον προορισμό τους, όπως για παράδειγμα ο Παναθηναϊκός που ετοιμαζόταν να ταξιδέψει Κωνσταντινούπολη για το ματς με την Φενέρμπαχτσε, μάλιστα με παρουσία κόσμου.

Βέβαια, αυτό δεν ίσχυε μόνο για τους ελληνικούς συλλόγους. Αρκετοί σύλλογοι της Ευρωλίγκα και του Γιούροκαπ,  είχαν ήδη ταξιδέψει στους προορισμούς τους για την διεξαγωγή των αγώνων, με αποτέλεσμα αρκετοί εξ’ αυτών να ταλαιπωρηθούν όχι μόνο άσκοπα εξαιτίας του ταξιδιού αλλά να παραμείνουν εκτεθειμένοι για αρκετές ώρες στα αεροδρόμια μέχρι την επιστροφή τους. Δηλαδή, σε χώρο όπου οι πιθανότητες να κολλήσει κάποιος/α τον ιο είναι υψηλές, εξαιτίας του συνωστισμού και των διαρκών μετακινήσεων. Η Ευρωλίγκα με την στάση της τότε, είχε δείξει μια αλαζονική συμπεριφορά στο τρόπο διαχείρισης της κρίσης της πανδημίας, δείχνοντας ότι αδιαφορεί για την υγεία των αθλητών θέτοντάς τους σε κίνδυνο και όπως αποδείχθηκε δίχως λόγο, ενδιαφερόμενη μόνο για τα κέρδη της.  Το μοναδικό ίσως ελαφρυντικό, που δύσκολα και τότε θα μπορούσε να της αναγνωριστεί, ήταν πως η διοργάνωση καλούνταν να αντιμετωπίσει μια πρωτόγνωρη για την σημερινή εποχή κατάσταση.

Η συνέχεια έφερε διακοπή της σεζόν 2019-2020, παρά τις αρχικές δηλώσεις – αισιοδοξία του Τζόρντι Μπερτομέου για επανέναρξη της, αρκετές μελέτες, διαδοχικές συνεντεύξεις του Ισπανού παράγοντα σε ποικίλα Μέσα του Τύπου με στόχο ξεκάθαρα να καθησυχάσει χορηγούς, συνεργάτες , ομάδες, κόσμο, να μετριάσει την ήδη μεγάλη «ζημιά» τόσο σε εικόνα όσο και αξιοπιστία που είχε προκαλέσει η ίδια η διοργάνωση στον εαυτό της με την στάση της αλλά κυρίως να φτιάξει την δική του εικόνα στην αγορά και διαβεβαιώσεις ότι η νέα σεζόν θα κυλήσει δίχως προβλήματα  καθώς θα ληφθούν όλα τα μέτρα για την ασφαλή και ομαλή διεξαγωγή των προγραμματισμένων αναμετρήσεων. Το αρχικό υγειονομικό πρωτόκολλο και οι αυστηρότατες ποινές που αυτό όριζε, παρουσιάστηκε στις αρχές Σεπτέμβρη προκάλεσε την έντονη αντίδραση των ομάδων, έξι ολόκληρους μήνες μετά τη διακοπή της περασμένης σεζόν και μόλις τρεις βδομάδες πριν την έναρξη της νέας, με αποτέλεσμα να αποσυρθεί από το τραπέζι με συνοπτικές διαδικασίες. Η Ευρωλίγκα επέστρεψε με αναθεωρημένη μορφή αυτού, η οποία τελικά ψηφίστηκε από τις «διψασμένες» για δράση και κάποια επιστροφή στα εκατομμύρια που βάζουν ομάδες, που διαπίστωσαν όμως και οι ίδιες στην πορεία πως είναι μη εφαρμόσιμο.

Έπειτα από επτά μήνες προετοιμασιών, μελέτης, συμβουλίων και δημιουργίας ενός χάρτη  υγειονομικού πρωτοκόλλου, η Ευρωλίγκα δείχνει μια διάθεση να κάνει «χαρακίρι»,  έπειτα από μόλις τρεις αγωνιστικές και στην πρώτη «διαβολοβδομάδα» της σεζόν. Η εικόνα του προϊόντος και η στάση της που συνεχίζει να είναι αδιάλλακτη παρά τα λάθη του παρελθόντος, με αποτέλεσμα να έχουν επαναφέρει έντονο προβληματισμό. Οι ομάδες εκτός από ανέτοιμες, φυσιολογικό έπειτα από την μεγάλη αγωνιστική αποχή ψάχνουν πατήματα – ρυθμό, καλούνται να αγωνιστούν αποδεκατισμένες εξαιτίας κρουσμάτων κορωνοϊού στις τάξεις τους τόσο σε επίπεδο αθλητών όσο και επιτελείου.

Σ’αυτές τις πρώτες αγωνιστικές έχουμε δει μεταξύ άλλων,  αγώνες να γίνονται με δύο  διαιτητές αντί τριών διαιτητών , έναν διαιτητή από την χώρα των γηπεδούχων, ομάδα να παρατάσσει επτά παίκτες και να δηλώνει όγδοο έναν τραυματία για να μη μηδενιστεί, ομάδες να περιφέρονται σε κάθε ευρωπαϊκό αεροδρόμιο για να φτάσουν στον προορισμό τους ή να επιστρέψουν στη βάση τους, άλλες να ταξιδεύουν μάταια για μισή μέρα εκτιθέμενες σε κίνδυνο και σε έξτρα έξοδα για να μάθουν ώρες πριν το τζάμπολ πως αυτό δεν θα γίνει, ομάδες να μηδενίζονται επειδή δεν μπορούν να συμπληρώσουν οκταμελή αποστολή, όχι εξαιτίας τραυματισμών, αλλά επειδή παρουσιάζουν κρούσματα και όπως είναι φυσικό δεν μπορούν να ταξιδέψουν και να μηδενίζονται και ακόμη πολλές άλλες περιπτώσεις.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η Ζενίτ που ξεκίνησε την σεζόν με 2/2, με Εφές (εκτός) και Μπαρτσελόνα (εντός), η οποία ταλαιπωρείται από διαδοχικά κρούσματα του ιού στις τάξεις της και όπως ήταν φυσιολογικό δεν μπορούσε να ταξιδέψει στην Ισπανία για τον αγώνα με την Μπασκόνια.  Η απόφαση της Ευρωλίγκα για την αναμέτρηση; Μηδενισμός της Ζενίτ και ο αγώνας υπέρ των Βάσκων 20-0 στα χαρτιά. Κάτι αντίστοιχο συνέβη και με την αναμέτρηση Βιλλερμπάν – Παναθηναϊκός, με τους Γάλλους να αντιμετωπίζουν εμφάνιση πολλών κρουσμάτων του κορωνοϊού στην ομάδα τους, να αδυνατεί ο γαλλικός σύλλογος να συμπληρώσει οκτώ μέλη στην αποστολή και η Ευρωλίγκα να ανακοινώνει λίγες ώρες πριν το τζάμπολ ότι η Βιλλερμπάν μηδενίζεται και ο αγώνας  είναι υπέρ του Παναθηναϊκού 0-20, την ώρα που ελληνικός σύλλογος ταξίδεψε άσκοπα στην Γαλλία, αφού ο αγώνας δεν πραγματοποιήθηκε. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Παναθηναϊκός όπως γνωστοποίησε είχε ζητήσει την αναβολή της αναμέτρησης, τόσο για την ασφάλεια  υγείας των μελών της αποστολής του όσο και για το γεγονός ότι δεν ήθελε να αντιμετωπίσει μια ομάδα που κατεβαίνει με αποστολή ανάγκης. Η Ευρωλίγκα απέρριψε το αίτημα και οι «πράσινοι» ταξίδεψαν άσκοπα στην Γαλλία για να μην μηδενιστούν και κληθούν να πληρώσουν βαρύ πρόστιμο.

Η Ευρωλίγκα δείχνει να πατά στις υπογραφές των συνεταίρων ομάδων που συμφώνησαν στους όρους διεξαγωγής της νέας σεζόν και να μην έχει διάθεση για αναπροσαρμογές ή ευελιξία. Μ’ αυτόν τον τρόπο όμως, η διοργάνωση οδηγείτε σε ένα νέο φιάσκο, έπειτα από την περσινή ζημιά που προκάλεσε η ίδια η διοργάνωση με την στάση της. Ο Τζόρντι Μπερτομέου και οι συνεργάτες του εμφανίζονται να επιδιώκουν την  συνέχιση και ολοκλήρωση της σεζόν με κάθε κόστος και αδιαφορώντας για τις ανθρώπινες ζωές και για τα ρίσκα που  υπάρχουν ακολουθώντας αυτήν την  αδιάλλακτη στρατηγική.

Ο Τζόρντι Μπερτομέου προσπαθεί να σώσει την διοργάνωση και μαζί μ’ αυτή την επιτελική του θέση με λάθος τρόπο, με βάση την στάση του. Με τον συγκεκριμένο τρόπο σκέψης και λειτουργίας, το πρόβλημα επιδεινώνεται παρά λύνεται. Όπως ο Λουδοβίκος 14ος  ως βασιλιάς της Γαλλίας είχε πει την περίφημη φράση «L’ etat c’est moi», δηλαδή «το κράτος είμαι εγώ», με κάποιον τρόπο ο Τζόρντι Μπερτομέου με την στάση του είναι σαν να λέει «Le basket c’est moi», δηλαδή το «μπάσκετ είμαι εγώ». Υπάρχει όμως μια σημαντική διαφορά. Ο «βασιλιάς Ήλιος» της Γαλλίας, αυτό ήταν το προσωνύμιο του Λουδοβίκου 14ου , ήταν βασιλιάς της Γαλλίας και ο άνθρωπος που έπαιρνε τις αποφάσεις – όριζε την μοίρα ενός ολόκληρου έθνους. Ο Τζόρντι Μπερτομέου δεν κατέχει κάποιο υψηλόβαθμο αξίωμα το οποίο να του επιτρέπει να ορίζει τις τύχες του μπάσκετ.  Η θέση του είναι εκτελεστικός διευθυντής της Ευρωλίγκα, ο άνθρωπος δηλαδή που διευθύνει μια ιδιωτική εταιρεία που μέλη του μετοχικού συμβουλίου της είναι  οι 11 σύλλογοι (ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Εφές, Φενέρμπαχτσε, Ρεάλ, Μπαρτσελόνα, Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, Μακάμπι, Μπασκόνια, Ζαλγκίρις, Αρμάνι Μιλάνο ή Ολίμπια Μιλάνο) που έχουν κλειστό συμβόλαιο με την διοργάνωση.

Η Ευρωλίγκα υποπίπτει σε νέα μεγάλα σφάλματα, γεγονός που έχουν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις τόσο σε επίπεδο συλλόγων όσο και κόσμου. Η αξιοπιστία της καθημερινώς μειώνεται, ο ανταγωνιστικότητά της που την έκανε να ξεχωρίζει μειώνεται εξίσου και η ίδια δεν δείχνει διάθεση για μετατροπές ή ευελιξία στο πλάνο της με βάση πάντα τα δεδομένα που υπάρχουν αυτήν την στιγμή στην Ευρώπη. Αντίθετα, εμμένει σε ένα πλάνο που έχει τις υπογραφές των εταίρων της και είναι δεδομένο ότι θα αποτύχει όσο ο χειμώνας πλησιάζει την Ευρώπη και δεν υπάρχει στον ορίζοντα κάποιο φάρμακο ή έστω θεραπεία για την καταπολέμηση του ιού.

Δηλαδή, συνέχιση του προγράμματος με το υπάρχον «φορμάτ» και τιμωρία των ομάδων που αδυνατούν να ακολουθήσουν το πρόγραμμά της. Σαν να λέει η Ευρωλίγκα στις ομάδες, «εσείς φταίτε που κολλήσατε κορωνοϊό, δικό σας πρόβλημα, εγώ σας θέλω όμως στα γήπεδα να παίξετε». Ωστόσο, η Ευρωλίγκα ξεχνά για ακόμη μια φορά, ότι η πηγή της δύναμής της είναι ένας συνδυασμός στοιχείων που αντλείται από τους θεατές – φιλάθλους – οπαδούς, τις ομάδες που βάζουν τα εκατομμύρια κάθε χρόνο (αποτέλεσμα να παίρνουν ελάχιστα πίσω) και τον ιδρώτα των αθλητών πάνω στα παρκέ! Τους πρώτους, τους έχει χάσει από τα περισσότερα γήπεδα εξαιτίας των περιορισμών, τους συλλόγους τους τιμωρεί και για τους αθλητές αδιαφορεί για την υγεία τους. Όμως όλους μαζί, αρχίσει σταδιακά να χάνει τόσο την εμπιστοσύνη  όσο και την στήριξή τους, εξαιτίας της έλλειψης αξιοπιστίας.

Με τα τωρινά δεδομένα, η Ευρωλίγκα δεν μπορεί να συνεχιστεί με το υπάρχον φορμάτ και με τις «διαβολοβδομάδες». Παρά το γεγονός ότι η Ευρωλίγκα είχε χρόνο να προετοιμαστεί για την νέα σεζόν και αρκετά παραδείγματα άλλων Λιγκών, αθλημάτων ή ακόμα και κρατών για τον τρόπο λειτουργίας εν μέσω περιόδου κορωνοϊού, η διοργάνωση εμφανίζεται τελείως ανέτοιμη να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Αυτό φαίνεται από τα αργοπορημένα αντανακλαστικά και την επιμονή της να ακολουθήσει δίχως προσαρμογές ή μετατροπές ένα πλάνο που περισσότερο δημιουργεί παρά λύνει προβλήματα.

Η Ευρωλίγκα δείχνει με την στάση της ότι θέλει πάση θυσία της ολοκλήρωση της φετινής σεζόν με κάθε κόστος, προκειμένου να ικανοποιήσει τις εμπορικές συμφωνίες – δεσμεύσεις με τους χορηγούς της και αυτό να επιτρέψει την επιβίωσή της. Όμως, οι αποφάσεις και επιλογές της περισσότερο οδηγούν ένα ήδη «τραυματισμένο» καράβι που μπάζει νερά  πάνω σε παγόβουνο παρά στην ανοικτή θάλασσα με σκοπό να βρεθεί στο πιο κοντινό λιμάνι.

Ήδη, αρκετές είναι οι φωνές αθλητών και προπονητών κατά της διοργανώτριας Αρχής αναφορικά για τον τρόπο που χειρίζεται την κατάσταση. Επιπλέον, αρκετοί είναι εκείνοι που ζητούν την δημιουργία φούσκας στην Ευρωλίγκα, όμως κάτι τέτοιο είναι δύσκολο να συμβεί. Αυτό διότι, εδώ και χρόνια η Ευρωλίγκα βρίσκεται σε αντιπαράθεση με την ULEB (παλιά σύμμαχο της Ευρωλίγκα), την Ένωση Ευρωπαϊκών Λιγκών, η οποία προ λίγων εβδομάδων αποφάσισε να ακολουθήσει την δικαστική οδό εναντίον της,  σύροντας την στην επιτροπή ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άρα όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, η διεξαγωγή «φούσκας» δίχως την συγκατάθεση των Λιγκών δεν μπορεί να γίνει. Εκτός και αν οι ίδιοι οι σύλλογοι επιλέξουν να αποχωρήσουν από τα εθνικά τους πρωταθλήματα και μείνουν μόνο στην Ευρωλίγκα.

Στο σημείο αυτό μικρή παρένθεση, ώστε να αναφερθεί η τεράστια χαμένη ευκαιρία για το ευρωπαϊκό μπάσκετ να βγει ενωμένο από όλη αυτήν την υπόθεση. Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε, προς απογοήτευση όλων, FIBA – Ευρωλίγκα ή Ευρωλίγκα – FIBA δεν κατάφεραν να βρουν σημείο συμφιλίωσης και το ευρωπαϊκό μπάσκετ έχασε την ευκαιρία να βγει ενωμένο και ίσως ισχυρότερο μέσα από αυτήν την υγειονομική περιπέτεια. Η FIBA, η οποία έχει και αυτή τις ευθύνες της για το σχίσμα, βλέποντας ότι η Ευρωλίγκα πέφτει από το ένα λάθος στο άλλο και οι πιθανότητες να διαλυθεί αυξάνονται σημαντικά, έχει προετοιμάσει καλύτερα το δικό της κομμάτι οργανωτικά και σε συνδυασμό με την δύναμη (οικονομική, εμπορική, διαφημιστική κλπ) που έχει ως παγκόσμια ομοσπονδία μπάσκετ έχει δημιουργήσει πιο σταθερές βάσεις περιμένοντας υπομονετικά τις εξελίξεις.

Υπάρχουν γενικά πολλά ανοικτά ζητήματα στο τραπέζι, ωστόσο αυτό που προκαλεί περισσότερο εντύπωση είναι η «σιωπή» της Ευρωλίγκα σ’ όλη αυτήν την κατάσταση. Ο στίχος από το τραγούδι  «του χωρισμού η ώρα», του Τόλη Βοσκόπουλου, σε στίχους Ηλία Λυμπερόπουλου – Ναπολέων Ελευθερίου και μουσική Ζακ Ιακωβίδη, «κανείς δεν ξέρει τι να πει… τα λέει όλα η σιωπή» ταιριάζουν γάντι στην γενική συμπεριφορά – εικόνα της διοίκησης της Ευρωλίγκα. Από τις διαδοχικές συνεντεύξεις του καλοκαιριού του Τζόρντι Μπερτομέου ενόψει της ομαλής διεξαγωγής για την νέα σεζόν, μέχρι την τωρινή αλαζονική για ακόμη μια φορά στάση της Ευρωλίγκα στο θέμα του κορωνοϊού και την εξαφάνιση της διοίκησης στις κρίσιμες καταστάσεις.

Αν η Ευρωλίγκα δεν αλλάξει στάση, τρόπο σκέψης, στρατηγικής και  πλάνου ως προς την υπάρχουσα κατάσταση, τότε η αυτοκαταστροφή της είναι δεδομένη. Σε σημείο μάλιστα που θα έρθει νωρίτερα «του χωρισμού η ώρα» της από το ευρωπαϊκό μπάσκετ.

Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα της Ευρωλίγκα ουδείς μπορεί να το γνωρίζει. Πάντως, ο Τζόρντι Μπερτομέου οφείλει να αλλάξει πολλά πράγματα και σε σύντομο χρονικό διάστημα αν δεν θέλει να δει την Ευρωλίγκα να βουλιάζει. Η υπάρχουσα κατάσταση  όπως είναι φυσιολογικό δεν αρέσει στους χορηγούς (νυν και μελλοντικούς), καθώς περισσότερο δυσφημίζονται παρά διαφημίζονται από το προϊόν που λέγεται Ευρωλίγκα.  Μα θα πει κανείς, «είναι Ευρωλίγκα το κορυφαίο προϊόν μπάσκετ στην Ευρώπη και δυνατό brand». Πράγματι είναι αλλά αυτή η δύναμη προέρχεται από τον κόσμο, τις ομάδες και τους αθλητές. Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω το πρώτο κομμάτι είναι σε περιορισμό, το δεύτερο τιμωρείται και το τρίτο εκτίθεται σε κίνδυνο και σε αρκετές περιπτώσεις άσκοπα. Η αξιοπιστία της Ευρωλίγκα έχει πληγεί ανεπανόρθωτα, ακόμα και στον κόσμο των χορηγών.

Αλήθεια, ποια εταιρεία – επιχείρηση που έχει πληγεί και η ίδια οικονομικά από το «πάγωμα»  της παγκόσμιας οικονομίας εξαιτίας της πανδημίας θα ρισκάρει να βγάλει από τα ταμεία του χρηματικά ποσά σ’ ένα προϊόν που «αιμορραγεί» και στην παρούσα φάση περισσότερο δυσφημεί παρά διαφημίζει το μπάσκετ. Η Ευρωλίγκα προσέλκυε χορηγούς εξαιτίας της ανταγωνιστικότητας, των ισχυρών συλλόγων που διαθέτει στο δυναμικό της και του υψηλού  ρυθμού στους αγώνες της, στοιχεία που δημιούργησαν ένα καλό πακέτο για διαφήμιση – επένδυση.  Πλέον, όμως με την υπάρχουσα κατάσταση ουδείς χορηγός θέλει ή θα ήθελε να βάλει τα χρήματά του σε ένα τέτοιο προϊόν που υπολειτουργεί και κατευθύνεται προς λάθος κατεύθυνση, έχοντας υποπέσει σε πολλά και σημαντικά λάθη.

Ο Τζόρντι Μπερτομέου και οι συνεργάτες του φαίνονται να παρακολουθούν αμέριμνοι και αδιάφοροι την Ευρωλίγκα να αυτοκαταστρέφεται από τους ίδιους. Όπως η μεγάλη πυρκαγιά της Ρώμης το 64 μ.χ., όπου σύμφωνα με κάποιους ιστορικούς (υπάρχει διχογνωμία) ότι προήλθε κατ’ εντολή ή από το χέρι του ίδιου του αυτοκράτορα της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας,  Κλαύδιος Καίσαρας Αύγουστος Γερμανικός ή γνωστότερος ως Νέρων. Σύμφωνα λοιπόν με αυτήν την εκδοχή, ο Νέρων κρύβεται πίσω από την τεράστια φωτιά στην Ρώμη που κατέστρεψε τα 2/3 της πόλης. Μάλιστα, όταν οι κατηγορίες στράφηκαν προς το πρόσωπό του, ο ίδιος έστρεψε τα πυρά του εναντίον των χριστιανών για τον εμπρησμό της «Αιώνιας Πόλης», Μάλιστα, σύμφωνα πάντα με τους ιστορικούς αυτός ήταν ο βασικός του σκοπός, δηλαδή η αρχή των διωγμών κατά των χριστιανών, αλλά και η θέλησή του να χτίσει την Ρώμη από την αρχή βάζοντας όμως την προσωπική του σφραγίδα. Επιπλέον, ορισμένες αναφορές ιστορικών παρουσιάζουν τον νεαρό αυτοκράτορα να απολαμβάνει το ανατριχιαστικό θέαμα από το παλάτι του, παίζοντας λύρα και  τραγουδώντας επικά ποιήματα και αντλώντας έμπνευση από το μαρτύριο των άλλων. Αυτό όμως είναι η μια εκδοχή των ιστορικών, με μια άλλη να υπστηρίζει ότι η φωτιά ξεκίνησε από τυχαίο γεγονός και ξέφυγε από τον έλεγχο.

Αν πάρουμε ως δεδομένο την πρώτη εκδοχή, τότε ο Τζόρντι Μπερτομέου σε ρόλο «Νέρωνα» με την αλαζονική στάση του παρακολουθεί αμέτοχος την καταστροφή του προϊόντος του με την διαφορά ότι δεν έχει κάποιον στόχο. Αυτήν την στιγμή τιμωρεί τις ομάδες και παίκτες σαν να φταίνε εκείνοι που διαγνώστηκαν με κορωνοϊό ενώ ακόμη και αν ισχύουν οι απόψεις ότι υπάρχει κρυφή ατζέντα που στοχεύει στην άσκηση πίεσης στους συλλόγους να αποχωρήσουν από τα εθνικά τους πρωταθλήματα προκειμένου να αγωνίζονται αποκλειστικά στην κλειστή Λίγκα της Ευρωλίγκα, τότε δεν υπάρχει λογική βάση. Κανένας σύλλογος δεν πρόκειται να αποχωρήσει από το εθνικό του πρωτάθλημα όταν η Ευρωλίγκα λειτουργεί μ’ αυτόν τον τρόπο και χάνει διαρκώς την αξιοπιστία της.

Η Ευρωλίγκα έχει πολλά πράγματα να αλλάξει, τα οποία απαιτούν χρόνο και αρκετό χρήμα. Στοιχεία που είναι άγνωστο αν τα διαθέτει στο οπλοστάσιο της, αφού από την μια όπως αποδείχθηκε σπατάλησε τον χρόνο της διακοπής και από την άλλη υπάρχει οικονομική στενότητα στην εταιρεία.

Το υπάρχον φορμάτ και οι διαβολοβδομάδες δεν μπορούν να συνεχιστούν, ειδικά όσο ο χειμώνας πλησιάζει την Ευρώπη και η περίοδος αναμένεται να είναι κρίσιμη για όλον τον πλανήτη.

Η Ευρωλίγκα θα πρέπει σύντομα να βρει μια φόρμουλα λειτουργίας, αυτή θα είναι με λιγότερα ματς ανά εβδομάδα, θα «σπάσει» τις ομάδες σε γκρουπ, θα επιλέξει διαδικασία νοκ αουτ ή κάτι άλλο; Άγνωστο. Το σίγουρο είναι ότι με το υπάρχον σύστημα η σεζόν δύσκολα βγαίνει και αν ολοκληρωθεί περισσότερες θα είναι η ζημιές παρά τα κέρδη, καθώς η διοργάνωση θα έχει χάσει πάσα στήριξη και αξιοπιστία από συλλόγους, αθλητές, φιλάθλους και χορηγούς.

Στην μεγαλύτερη κρίση στην 20ετη ιστορία της, η διοίκηση της Ευρωλίγκα μοιάζει ανήμπορη και το κυριότερο χωρίς διάθεση να αντιστρέψει την κατάσταση εμμένοντας σε μια σειρά από όρους – αποφάσεις που δεν μπορούν να ισχύσουν την παρούσα φάση. Η σιωπή είναι η απάντησή της ενώ τα πλοίο βουλιάζει και η καταιγίδα ακόμα δεν έχει ξεσπάσει….

Αφήστε μια απάντηση

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο