HOT NEWSΑΝΑΛΥΣΕΙΣΑΠΟΨΕΙΣΜΑΡΓΕΤΗΣΜΠΑΣΚΕΤ

Ευρωλίγκα: Προσπαθεί να βάλει σε μια τάξη…τα ασυμμάζευτα!

1.12Kπροβολές

Η οριστική διακοπή της φετινής σεζόν στην Ευρωλίγκα είναι γεγονός, ωστόσο αυτό που ανησυχεί περισσότερο πλέον είναι το μέλλον της.

Εδώ και μερικές ώρες επισημοποιήθηκε ότι μπάσκετ στην Ευρωλίγκα τέλος για φέτος, όμως πλέον αυτό που προβληματίζει είναι η επόμενη ημέρα.

Η νέα συνέντευξη Τύπου του Τζόρντι Μπερτομέου αναφορικά για την οριστική διακοπή της φετινής διοργάνωσης και για τα επόμενα βήματα περισσότερο δημιούργησαν νέα ερωτηματικά – προβληματισμούς παρά έκαναν τον κόσμο σοφότερο.

Ο εκτελεστικός διευθυντής της διοργάνωσης εμφανίστηκε σε ακόμη μια συνέντευξή του κατά την περίοδο της πανδημίας του κορωνοϊού  προσεκτικός, συγκρατημένος και ταυτόχρονα αινιγματικός στις δηλώσεις του. Επί της ουσίας, ο Τζόρντι Μπερτομέου συνεχίζει την προσπάθεια που είχε ξεκινήσει στην προηγούμενη συνέντευξη Τύπου (16/4) και είχε αναλυθεί σε προηγούμενο κείμενο.

Δηλαδή,  την επικοινωνιακή προσπάθεια να διορθώσει την εικόνα αλλά και την αξιοπιστία της Ευρωλίγκα προς τον κόσμο, όπου έχει «πληγεί» σημαντικά κατά την περίοδο έξαρσης της πανδημίας στην Ευρώπη. Ο λόγος; Μα φυσικά η στάση της ίδιας της διοργανώτριας Αρχής, ως προς το θέμα αντιμετώπισης του κορωνοϊού. Δεν πρέπει να λησμονηθεί το γεγονός ότι κατά την περίοδο που ο ιός δρούσε ανεξέλεγκτα κυρίως σε Ιταλία – Ισπανία και σταδιακά μεταφερόταν στα υπόλοιπα κράτη της Ευρώπης, η διοίκηση της Ευρωλίγκα είχε μια επίμονη στάση να διεξαχθεί κανονικά το αγωνιστικό της πρόγραμμα σε Ευρωλίγκα – Γιούροκαπ τόσο σε περιοχές της Ιταλίας – Ισπανίας που αντιμετώπιζαν σοβαρό ζήτημα με τον ιό όσο και να επιτρέψει την άσκοπη μετακίνηση αποστολών σε χώρες.

Χαρακτηριστικά παράδειγμα αποτελούν ο αγώνας (κεκλεισμένων) Αρμάνι – Ρεάλ στο Μιλάνο όπου διαγνώστηκε μετά από μερικές ημέρες θετικός στον κορωνοϊό αθλητής της «βασίλισσας», η επίμονη στάση για την κανονική διεξαγωγή της αναμέτρησης Αρμάνι – Ολυμπιακός στην Ιταλία ή το γεγονός να επιτρέψει την διεξαγωγή του αγώνα Φενέρμπαχτσε – Παναθηναϊκός με παρουσία κόσμου, ανεξάρτητα αν το παιχνίδι αναβλήθηκε και δεν έγινε ποτέ. Ειδικά, στις δύο πρώτες περιπτώσεις η Ευρωλίγκα ζημιώθηκε σημαντικά στην συνείδηση του κόσμου. Δεν μπορούσε έχει διαφορετική κατάληξη από την στιγμή που η ίδια η Ευρωλίγκα αρχικά ήταν αμετακίνητη, παρά τις πιέσεις – αιτήματα για αλλαγή έδρας ή αναβολή του παιχνιδιού, στην θέση της ως προς την κανονική διεξαγωγή του αγώνα (Αρμάνι – Ολυμπιακός) στην Ιταλία, στην συνέχεια έπειτα από πιέσεις αθλητών, συλλόγων και προπονητών στην κίνηση μεταφοράς της έδρας στην Γερμανία (ανάγκασε τον ελληνικό σύλλογο να ταξιδέψει κανονικά) και λίγες ώρες πριν το τζάμπολ της 29ης αγωνιστικής. Δηλαδή, όταν πολλές αποστολές ομάδων (Ευρωλίγκας και μη) είχαν ήδη μεταβεί στις χώρες διεξαγωγής των αγώνων, με αποτέλεσμα οι ομάδες να ταλαιπωρηθούν και να θέσουν σε κίνδυνο την υγεία των ίδιων και των γύρω τους άδικα.

Αυτές είναι ορισμένες μόνο από τις ενέργειες που κόστισαν σημαντικά στην Ευρωλίγκα, η οποία από τότε έχει μπει στην διαδικασία να διορθώσει τις «πληγές» που η ίδια προκάλεσε με την στάση της κατά την περίοδο που ο κορωνοϊός «χτυπούσε» σοβαρά χώρες και επεκτεινόταν στην Ευρώπη.

Η χθεσινή (25/6) συνέντευξη Τύπου του Τζόρντι Μπερτομέου μπορεί να θεωρηθεί ότι κυμάνθηκε στο ίδιο μήκος κύματος με την προηγούμενη, με σκοπό να βελτιώσει την εικόνα της ως εταιρεία – διοργάνωσης στην συνείδηση του κόσμου, του θεατή, του πελάτη. Με άλλα λόγια, η Ευρωλίγκα έδειχνε με την αρχική της στάση μια αδιαφορία ή επιπολαιότητα ως προς το θέμα του κορωνοϊού σε σημείο που να δημιουργείται η εντύπωση στον κόσμο ότι βάζει πάνω απ’ όλα το χρηματικό της κέρδος  από την υγεία των αθλητών, των συλλόγων, του κόσμου. Στην πορεία και όταν ξέσπασαν οι μαζικές αντιδράσεις (αθλητές, προπονητές, συλλόγους, κοινό κλπ) υπήρξε μια συνολική αλλαγή πολιτικής, η οποία τοποθετούσε σε προτεραιότητα την υγεία.

Αυτή η μπερδεμένη στάση της Ευρωλίγκα, όλο αυτό το χρονικό διάστημα έχει προκαλέσει σοβαρό πλήγμα αξιοπιστίας από την πλευρά του κόσμου προς το πρόσωπό της, γεγονός που έχει εντοπίσει – θορυβήσει και προσπαθεί να επιδιορθώσει σταδιακά η διοργανώτρια Αρχή. Αυτό είναι ξεκάθαρο, ο Τζόρντι Μπερτομέου και οι συνεργάτες του δουλεύουν προς αυτήν την κατεύθυνση, με σκοπό να διαχειριστούν αυτήν την κρίση που οι ίδιοι ενίσχυσαν με την στάση τους το προηγούμενο χρονικό διάστημα. Έχουν διαπιστώσει το τεράστιο «φάουλ» που υπέπεσαν την προηγούμενη χρονική περίοδο και το βάρος που μόνοι έβαλαν στις πλάτες τους και είναι υποχρεωμένοι να μεταφέρουν βραχυπρόθεσμα αλλά και μακροπρόθεσμα.

Η προσπάθεια επιδιόρθωσης έχει ξεκινήσει από την συνέντευξη Τύπου στις 16 Απριλίου, συνεχίστηκε χτες (25/5) και θα εξακολουθήσει να είναι σε εξέλιξη σε βάθος χρόνου.

Ωστόσο, στις δύο συνεντεύξεις Τύπου δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι δόθηκαν επαρκείς απαντήσεις για το μέλλον αλλά περισσότερο δημιουργήθηκαν ερωτηματικά και αμφιβολίες τόσο σε κόσμο όσο και δημοσιογράφους.

Φερ΄ ειπείν, ο Τζόρντι Μπερτομέου στην χτεσινή (25/5) συνέντευξη Τύπου έδωσε απαντήσεις όσον αφορά την διακοπή των διοργανώσεων και  τους μισθούς των αθλητών. Ασφαλώς σημαντικά ζητήματα που έπρεπε να λυθούν, ωστόσο το τοπίο αναφορικά με τα οικονομικά – χορηγικά θέματα, τις διοικητικές αλλαγές της επόμενης σεζόν και γενικά το μέλλον παρέμειναν στο σκοτάδι.

Σε αυτό το σημείο αξίζει να τονιστεί το ελαφρυντικό, ότι ως προς το χορηγικό – οικονομικό τοπίο είναι λογικό να μην υπάρχει ασφαλής απάντηση από την στιγμή που κάθε χώρα αντιμετωπίζει διαφορετικού μεγέθους ζητήματα – καταστάσεις της υγειονομικής κρίσης, με αποτέλεσμα οι εκάστοτε οικονομικές συμφωνίες ή οικονομικές εκτιμήσεις «ζημιών» να διαφέρουν ανά κράτος και περίπτωση. Αυτό αυτομάτως καθιστά αβέβαιη οποιαδήποτε εκτίμηση. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, αποτελεί η περίπτωση των χορηγικών συμφωνιών που έχουν υπογράψει οι σύλλογοι ή η ίδια η διοργάνωση. Διαφορετική διαπραγματευτική δύναμη έχει μια ομάδα ή εταιρεία (στην περίπτωση αυτή η Ευρωλίγκα) στους χορηγούς, τους εμπορικούς συνεργάτες και την τηλεόραση , γνωρίζοντας ότι θα έχει γεμάτα γήπεδα σε όλες τις χώρες την νέα σεζόν και άλλη δυναμική όταν υπάρχει η πιθανότητα μερικής ή καθόλου παρουσίας κόσμου εντός των γηπέδων. Αν μάλιστα μπει στην εξίσωση και η πιθανότητα κινδύνου νέου «παγώματος», εξαιτίας επιστροφής του ιού στο μέλλον (πριν την ανακάλυψη – παραγωγή φαρμάκου), τότε η κατάσταση περιπλέκεται σημαντικά.

Αυτή την στιγμή, σύλλογοι, εταιρείες, διοργανώσεις, χορηγοί, εμπορικοί συνεργάτες κάνουν «τυφλές» εκτιμήσεις και σενάρια, ως προς τις οικονομικές ζημιές που συνέβησαν την περίοδο του γενικού «παγώματος» αλλά και για αυτές που ίσως εμφανιστούν στο μέλλον. Οι συγκεκριμένες εκτιμήσεις και θεωρίες αναφέρονται ως «τυφλές», διότι η κάθε χώρα αντιμετωπίζει διαφορετικού μεγέθους οικονομικές συνέπειες και αυτό συμβαίνει εξαιτίας της διαφορετικής πολιτικής προσέγγισης – αντιμετώπισης αλλά και εξάπλωσης του ιού εντός των συνόρων τους. Επιπλέον, υπάρχουν καθημερινά αλλαγές στους παράγοντες που επηρεάζουν τα δεδομένα και δημιουργούν νέες συνθήκες. Πιο συγκεκριμένα, διαφορετικά «χτυπήθηκε» οικονομικά και υγειονομικά η εκάστοτε εταιρεία – επιχείρηση και σύλλογος ενώ υπάρχει σημαντική διαφοροποίηση ως προς τα «αντίμετρα» (οικονομικά, αντανακλαστικά, δομές κλπ) που διέθετε  ή χρησιμοποίησε η εκάστοτε περίπτωση.

Με βάση το σκεπτικό ότι δεν υπάρχει στον ορίζοντα κάποιο φάρμακο ή εμβόλιο το οποίο θα αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τον ιό, τα πάντα θα βρίσκονται στο «αέρα» και θα θεωρούνται αβέβαια. Ειδικά, από την στιγμή που οι επιστήμονες αναφέρουν (αν και είναι ακόμα νωρίς για σίγουρα συμπεράσματα) ότι ενδέχεται νέο κύμα κορωνοϊού μετά το καλοκαίρι, άρα και πιθανή μια νέα κατάσταση περιορισμού των κοινωνιών, επιχειρήσεων, διοργανώσεων και υπηρεσιών. Όλα αυτά πάντα υπό την υπόθεση ότι το εμβόλιο ή φάρμακο για την αντιμετώπιση του ιού θα αργήσει να βρεθεί και να παρασκευαστεί. Τουλάχιστον άμεσα. Σε περίπτωση που αυτό συμβεί για παράδειγμα εντός του καλοκαιριού, τότε θα τα δεδομένα αλλάζουν σημαντικά και η συζήτηση ξεκινά υπό νέα βάση.

Το «κλειδί» στην υπόθεση αυτή είναι η εύρεση της θεραπείας. Από την στιγμή που αυτή ανακαλυφθεί από τους ειδικούς, τότε αυτομάτως όλα τα δεδομένα αλλάζουν πλήρως, επιστρέφει σταδιακά μια μορφή ομαλότητας και υπάρχει καλύτερη τήρηση συμφωνιών, υπηρεσιών και οικονομικών δραστηριοτήτων.

Όμως, ορισμένα ζητήματα θα μπορούσαν να είχαν ήδη σημειώσει μια πρόοδο και  να υπήρχαν άμεσες συμφωνίες. Η Ευρωλίγκα, δια στόματος Τζόρντι Μπερτομέου, είχε αναφερθεί σε διοικητικές – λειτουργικές αλλαγές που θα βοηθούσαν την ίδια την διοργάνωση να θωρακιστεί και να εξελιχθεί οικονομικά – διοικητικά – λειτουργικά και ταυτόχρονα στήριξη στους συλλόγους για να επιβιώσουν στις νέες οικονομικές συνθήκες. Μια τέτοια περίπτωση θα μπορούσε να είναι η δημιουργία του περίφημου «salary cap» που συζητείται εδώ και χρόνια ότι πρέπει να υπάρξει στις διοργανώσεις μπάσκετ της Ευρώπης. Ειδικά την συγκεκριμένη χρονική περίοδο που τα οικονομικά δεδομένα παγκοσμίως αλλάζουν καθημερινώς και οι σύλλογοι – εταιρείες – οργανισμοί – σύλλογοι – ομάδες προχωρούν σε αναπροσαρμογές ή ολοκλήρωση χορηγικών και άλλων ειδών συμφωνιών (πχ. συμβόλαια παικτών), ίσως αποτελεί μια «χρυσή» ευκαιρία για τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις στο μπάσκετ να προχωρήσουν στην λήψη αυτής της απόφασης.

Δηλαδή,  την δημιουργία ενός μισθολογικού ορίου (π.χ. 10 – 15 εκατομμύρια ευρώ) στους συλλόγους, προκειμένου να βοηθήσει αρχικά την ίδια την ομάδα να σχεδιάσει έως ένα βαθμό τον οικονομικό της προγραμματισμό και στην συνέχεια την ίδια την διοργάνωση να εξελιχθεί – δυναμώσει άμεσα, με σκοπό να γίνει ελκυστικότερη – δυνατότερη ξανά εμπορικά στην αγορά.

Κάλλιστα μπορεί να πει κάποιος/α, «μα καλά, χωρίς οικονομικά δεδομένα εγγυημένων εσόδων ή ασφάλεια ολοκλήρωσης της νέας σεζόν, πώς οι σύλλογοι θα προγραμματίσουν τα μπάτζετ τους» ή «για ποιόν λόγο οι αθλητές που έχουν ενεργά – σε ισχύ συμβόλαια με συγκεκριμένα χρηματικά ποσά να δεχτούν αναπροσαρμογή με λιγότερα»;  Θα έχουν απόλυτο δίκιο σε όλα. Όμως, την δεδομένη χρονική στιγμή προέχει η υγεία όλων και στην συνέχεια της συγκεκριμένης υπόθεσης η «ανακατασκευή» του αθλητικού προϊόντος, προκειμένου να επιστρέψει δυνατό.

Αυτό για να γίνει απαιτείται υψηλός  ανταγωνισμός απ’ όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές, με σκοπό να είναι ελκυστικό στον πελάτη – χορηγό – θεατή –  οπαδό – φίλαθλο και ταυτόχρονα οικονομικά ασφαλέστερο τόσο για την ίδια την ομάδα όσο και για τους αθλητές.

Αυτό με την σειρά του μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερες τηλεοπτικές συμφωνίες για όλες τις πλευρές από την στιγμή μάλιστα που η ζήτηση του κόσμου θα κυμανθεί σε υψηλά επίπεδα εξαιτίας της απουσίας αγωνιστικής δράσης για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αν μάλιστα, όλα αυτά συνδυαστούν με έντονο ανταγωνισμό απ’ όλες τις ομάδες, τότε τα οφέλη θα έρθουν πιο γρήγορα και η κατάσταση θα ομαλοποιείται σταδιακά.

Επί της ουσίας, αυτή την στιγμή όλες οι διοργανώσεις – πρωταθλήματα θα επιχειρήσουν μια γενική προσπάθεια επανεκκίνησης, με σκοπό να επιστρέψουν σε μια ευνοϊκότερη ή καλύτερη οικονομική κατάσταση και να «χτίσουν» μια ισχυρή – ελκυστική εμπορική εικόνα, με την ελπίδα ότι δεν θα υπάρξει νέο «πάγωμα» ή διακοπή σεζόν στο μέλλον. Καλώς ή κακώς, όλες οι πλευρές πρέπει να «θυσιάσουν» κάτι, ώστε να «κερδίσουν» κάτι άλλο στην πορεία.

Ο μεγάλος προβληματισμός που δημιουργείται είναι ότι έπειτα από δύο μήνες διαβουλεύσεων –  συνομιλιών η Ευρωλίγκα φαίνεται να έχει μείνει αρκετά πίσω σε θέματα δομικής – λειτουργικής φύσεως, όπου θα επιτρέψουν στις ομάδες που μετέχουν στις διοργανώσεις της να έχουν μια εικόνα των νέων δεδομένων της επόμενης χρονιάς. Όχι πλήρη αλλά μια βάση. Έδωσε λύση στο θέμα των μισθών των αθλητών (σημαντικό), όμως δεν φανέρωσε κάποιο συγκεκριμένο πλάνο, προκειμένου να δώσει ελπίδα ή κατεύθυνση σε συλλόγους ή κόσμο για την επόμενη ημέρα.

Από την στιγμή που το οικονομικό – αγωνιστικό περιβάλλον είναι αβέβαιο για τους λόγους που αναλύθηκαν παραπάνω, κάθε αθλητική διοργάνωση θα πρέπει να «ποντάρει» στην δημιουργία ισχυρού ανταγωνισμού, όπου με την σειρά του θα δημιουργήσει ένα δυνατό – ελκυστικό συνολικά προϊόν που θα εκμεταλλευτεί την τεράστια ζήτηση που θα υπάρξει στην αγορά από θεατές, οπαδούς, φιλάθλους, χορηγούς και πελάτες.

Όλα αυτά με οικονομικούς περιορισμούς. Δύσκολο; Απαιτητικό; Ακατόρθωτο; Ίσως, όμως η Ευρώπη γενικά θα πρέπει να μπει σε μια διαφορετική νοοτροπία από αυτή που ακολουθούσε τα προηγούμενα χρόνια. Δηλαδή, να φύγει από την φιλοσοφία των ολιγοπωλίων και να μάθει να συνεργάζεται και να επιδιώκει την ύπαρξη υγιούς και ποικίλου ανταγωνισμού. Μόνο έτσι θα καταφέρει να διορθώσει σύντομα και εν μέρει την ζημιά που υπέστη την φετινή σεζόν. Αρκετοί μπορεί να πουν, «δηλαδή να γίνει η Ευρώπη  ΝΒΑ;» Δύσκολο και ταυτόχρονα λάθος. Η Ευρώπη είναι διαφορετική σε αρκετά θέματα με τις ΗΠΑ, όμως ορισμένα στοιχεία λειτουργίας – διοίκησης τους θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την βελτίωση και εξέλιξη των αθλητικών διοργανώσεων και συλλόγων της Γηραιάς Ηπείρου.

Δεν πρέπει να λησμονηθεί το γεγονός ότι για να υπάρξει αθλητικό προϊόν, στην εν λόγω περίπτωση το μπάσκετ, απαιτείται συνδυασμός ύπαρξης συλλόγων, αθλητών και θεατών. Δίχως κάποιο από αυτά, τότε δεν μπορούν να υπάρξουν έσοδα (διαφημίσεις, εισιτήρια κλπ), χορηγίες και πελάτες.

Γενικά, η Ευρωλίγκα δείχνει ότι σ’ αυτό το δίμηνο που μεσολάβησε ανάμεσα στην αναβολή μέχρι την οριστική την διακοπή έκανε ορισμένα βήματα, όμως έχει μείνει αρκετά πίσω σε σοβαρά ζητήματα όσον αφορά το μέλλον. Το ημερολόγιο βρίσκεται ήδη στις 26 Μαΐου, σε λίγες ημέρες ξεκινούν οι καλοκαιρινοί μήνες και θεωρητικά η περίοδος του προγραμματισμού – μεταγραφών, με τους συλλόγους να μην έχουν την δυνατότητα να γνωρίζουν το τι μέλει γενέσθαι την επόμενη ημέρα τόσο αγωνιστικά όσο και οικονομικά, με την αβεβαιότητα να είναι μεγάλη για το αύριο. Μέσα στα θέματα που ανακοίνωσε, την διακοπή της φετινής σεζόν και τους μισθούς των αθλητών, θα έπρεπε να έχει δώσει στους συλλόγους μια εικόνα σχετικά με τα σενάρια της επόμενης ημέρας και τι οικονομικές εκτιμήσεις υπάρχουν σε κάθε περίπτωση. Για παράδειγμα, αν η επόμενη σεζόν ολοκληρωθεί υπάρχει εκτίμηση είσπραξης του «Χ» χρηματικού ποσού από χορηγούς και συνεργάτες, αν δεν ολοκληρωθεί η σεζόν το «Ψ» χρηματικό ποσό και ούτω κάθ’ εξής για το εκάστοτε σενάριο. Με σκοπό να έχουν οι σύλλογοι μια εικόνα και να ξεκινούν με μια βάση τους προγραμματισμούς τους, σε οικονομικό και διοικητικό επίπεδο.

Η Ευρωλίγκα μπορεί να έδωσε ορισμένες λύσεις σε σημαντικά ζητήματα (πχ. μισθοί παικτών), όμως έχει να δώσει ακόμα πολλές απαντήσεις σε κρίσιμα ερωτήματα, όπως το είδος της στήριξης που θα παρέχει στους συλλόγους που μετέχουν στις διοργανώσεις της και θα «πληγούν» οικονομικά από τις συνέπειες του κορωνοϊού. Σύμφωνοι, έχει ορισμένα ελαφρυντικά ως προς την διαμόρφωση του οικονομικού περιβάλλοντος, όμως έπειτα από δύο μήνες θα περίμενε κανείς ότι θα έχει μια εικόνα για τα χρηματικά ποσά που θα δοθούν από τους χορηγούς των τηλεοπτικών και εμπορικών συμφωνιών, έτσι ώστε οι σύλλογοι να έχουν ένα δείγμα του μεγέθους της οικονομικής «ζημιάς».

Το «ψαλίδι» στις ήδη υπάρχουσες τηλεοπτικές και εμπορικές συμφωνίες των χορηγών με την Ευρωλίγκα είναι βέβαιο ότι θα υπάρξει. Όπως το ίδιο θα συμβεί και με τις αντίστοιχες εμπορικές συμφωνίες των συλλόγων ξεχωριστά. Καμία επιχείρηση – εταιρεία δεν θα μπορέσει ή θα επιδιώξει να τηρήσει τις συμφωνίες που υπογράφηκαν πριν το ξέσπασμα της πανδημίας, καθώς όλοι επηρεάστηκαν από τον δίμηνο αποκλεισμό αλλά το βασικότερο τίθεται σε αμφιβολία το μέλλον του ίδιου του προϊόντος (δηλαδή του μπάσκετ) και για την επόμενη σεζόν.

Η Ευρωλίγκα λοιπόν έχει μεγάλη απόσταση να διανύσει και να απαντήσει σε μια σειρά από ιδιαίτερα δύσκολα ερωτήματα. Για να το κάνει, έστω και οριακά, θα χρειαστεί σύντομα να ξεκινήσει ένα «σπρίντ» αποφάσεων – μέτρων διαρκείας, προκειμένου να προσφέρει στους συλλόγους ένα όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένο πλάνο. Οι μειώσεις των μπάτζετ είναι δεδομένες για όλες τις ομάδες ανεξάρτητα από την οικονομική δύναμη της καθεμίας ξεχωριστά. Όμως, όλες χρειάζονται ορισμένα συγκεκριμένα δεδομένα για να κάνουν τον προγραμματισμό τους ενόψει της δύσκολης και γεμάτης αβεβαιότητα ακόμα αγωνιστικής σεζόν 2020/2021. Η Ευρωλίγκα εξασφάλισε τις πληρωμές των μισθών των αθλητών για την φετινή σεζόν, όμως δεν ανέφερε τέλη Μαΐου για το τι μέλλει γενέσθαι για τις ομάδες οικονομικά στο μέλλον.

Η Ευρωλίγκα πήρε μια ιστορική απόφαση χτες (25/5) για τα δεδομένα της, έδωσε λύσεις σε μια σειρά από θέματα όμως δείχνει να έχει καθυστερήσει σε μια σειρά από βασικά ερωτήματα που αφορούν τους συλλόγους, άρα επηρεάζονται τόσο το προϊόν (Ευρωλίγκα) όσο και οι αθλητές που συνθέτουν τα 2/3 (το άλλο είναι ο θεατής- φίλαθλος – οπαδός – πελάτης) του γενικού προϊόντος – υπηρεσίας που είναι το μπάσκετ. Ορισμένες δομικές – λειτουργικές αποφάσεις θα έπρεπε ήδη να έχουν ξεκαθαριστεί και ανακοινωθεί ταυτόχρονα το προηγούμενο χρονικό διάστημα. Τώρα ο χρόνος πιέζει τους πάντες ενώ και το μέλλον παραμένει αβέβαιο, εξαιτίας της απουσίας θεραπείας  από το τραπέζι, γεγονός που δημιουργεί νευρικότητα, αστάθεια και αδυναμία στην αγορά για τήρηση οικονομικών συμφωνιών ή επενδύσεων.

Η προσπάθεια της Ευρωλίγκα να διορθώσει την εικόνα της στην αγορά συνεχίζεται και θα εξακολουθήσει να βρίσκεται σε εξέλιξη σε βάθος χρόνου, καθώς η «ζημιά» που έχει υποστεί είναι σημαντική. Ως προς το θέμα αντιμετώπισης της υγειονομικής κρίσης της πανδημίας η FIBA και το BCL κέρδισαν κατά κράτος την Ευρωλίγκα επικοινωνιακά, με τους πρώτους να βγαίνουν ιδιαίτερα ωφελημένοι – κερδισμένοι (επικοινωνιακά, αγωνιστικά κλπ) από τον τρόπο που χειρίστηκαν την υπόθεση.

Για ακόμη μια φορά, εμφανίστηκε το χάσμα που χωρίζει τις δύο πλευρές σε συνεννόηση και συνεργασία, καθώς η Ευρωλίγκα μέσω του Τζόρντι Μπερτομέου έριξε την «σπόντα» ότι  «αν κάποια ομάδα θέλει να είναι στο BCL, τότε δεν την ενδιαφέρει να βρίσκεται στο κορυφαίο επίπεδο του ευρωπαϊκού μπάσκετ που είναι η Ευρωλίγκα». Σύμφωνοι, η συγκεκριμένη διοργάνωση είναι η ποιοτικότερη – ανταγωνιστικότερη Λίγκα μπάσκετ της Ευρώπης και ο Ισπανός παράγοντας την εκπροσωπεί και διαφυλάσσει τα συμφέροντά της. Όμως δεν γίνεται να υποτιμά τις υπόλοιπες διοργανώσεις, πολύ δε περισσότερο όταν εκείνες δείχνουν να έχουν διαχειριστεί καλύτερα την κατάσταση, να βγαίνουν επωφελημένες από τα λάθη της Ευρωλίγκας και στην συνέχεια να αναφέρεις ότι «Δεν συμφωνούμε με την ιδέα ότι πρέπει να υπάρχουν τέσσερις διοργανώσεις…. Πρέπει να προσπαθήσουμε για να δούμε με ρεαλισμό το άθλημά μας και την οικονομία σε αυτή τη νέα οικονομική κατάσταση….  Είμαστε ανοιχτοί σε κάθε συζήτηση». Αυτή όμως είναι άλλη κουβέντα που θα αναλυθεί σε άλλο κείμενο.

Επί της ουσίας, η Ευρωλίγκα μπορεί να έδωσε κάποιες λύσεις, όμως συνεχίζει να έχει αργά αντανακλαστικά σε αποφάσεις, κυρίως δομικές και λειτουργικές. Ασφαλώς την απασχολούν τα οικονομικά της, όμως ταυτόχρονα θα έπρεπε να τρέχει και ορισμένα πράγματα ως προς τον τρόπο λειτουργίας, δομής και φιλοσοφίας συνολικά της διοργάνωσης και να προετοιμάζει το ελκυστικό και ανταγωνιστικό προϊόν της επόμενης ημέρας κάτω υπό συγκεκριμένους κανόνες.

Για ακόμη μια φορά, η Ευρωλίγκα εμφανίζεται να χάνει από το διοικητικό της κομμάτι, ότι με τόσο κόπο και οικονομικές θυσίες «έχτιζαν» τα προηγούμενα χρόνια αθλητές και σύλλογοι πάνω στα παρκέ.

Η Ευρωλίγκα συνεχίζει να παρουσιάζει αργά αντανακλαστικά και ο χρόνος πλέον για την νέα σεζόν πιέζει. Ειδικά από την στιγμή που υπάρχει πάντα η πιθανότητα ενός νέου κύκλου κορωνοϊού μετά το καλοκαίρι.

Γενικά, η Ευρωλίγκα θυμίζει τον παραδοσιακό θρύλο του γεφυριού της Άρτας που το πρωί έχτιζαν… το βράδυ γκρεμιζόταν… και σύμφωνα με την λαϊκή παράδοση για να ολοκληρωθεί το οικοδόμημα χρειάστηκε να χτίσουν ζωντανή την γυναίκα του πρωτομάστορα ως θυσία.

Το θέμα είναι ποια ενέργεια – απόφαση της Ευρωλίγκας θα παίξει τον ρόλο της γυναίκας του πρωτομάστορα….

Σε κάθε περίπτωση, η Ευρωλίγκα συνεχίζει να «αιμορραγεί» οικονομικά, διοικητικά αλλά και επικοινωνιακά. Χρόνος ακόμα υπάρχει, όμως η Ευρωλίγκα οφείλει να «τρέξει» για να προλάβει να απαντήσει σε μια σειρά από σημαντικά ερωτήματα.

Αφήστε μια απάντηση

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο