HOT NEWSΑΝΑΛΥΣΕΙΣΑΠΟΨΕΙΣΜΑΡΓΕΤΗΣΜΠΑΣΚΕΤ

FIBA vs Ευρωλίγκα: Τα επικίνδυνα παιχνίδια εξουσίας και η αναζήτηση του «ρουά – ματ»

349προβολές

Η πανδημία του κορωνοϊού έφερε, εκτός από οικονομική «αιμορραγία», ξανά στο προσκήνιο την διάσπαση του ευρωπαϊκού μπάσκετ, η οποία γίνεται ακόμη περισσότερο επιζήμια συνολικά εξαιτίας της νέας κατάστασης που διαμορφώνεται παγκοσμίως.

Το «πάγωμα» της παγκόσμιας οικονομίας εξαιτίας του κορωνοϊού ήταν αναμενόμενο ότι θα οδηγήσει σε μια σειρά από σημαντικές συνέπειες σε κάθε κράτος, επιχείρηση, εταιρεία, σύλλογο – ομάδα, ομοσπονδία και υπηρεσία, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένας νέος κύκλος οικονομικής κρίσης.

Εξαίρεση δεν θα μπορούσε να αποτελεί το ευρωπαϊκό μπάσκετ, το οποίο καλείται να αντιμετωπίσει τόσο αυτή την νέα δυσχερή οικονομική περίοδο όσο και το χάσμα που υπάρχει ανάμεσα σε FIBA-Ευρωλίγκα ή Ευρωλίγκα-FIBA (ανάλογα τι προτιμάτε), γεγονός που δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο την υπάρχουσα κατάσταση.

Η επόμενη ημέρα σε οικονομικό και επαγγελματικό επίπεδο είναι γεμάτη αβεβαιότητα για όλον τον κόσμο και σε κάθε τομέα. Το ευρωπαϊκό μπάσκετ καλείται μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον και με τους συγκεκριμένους κανόνες να δώσει απαντήσεις στα πολλά ερωτήματα αλλά και να φροντίσει την ανοικτή «πληγή» που συνεχίζει να το «πληγώνει» (οικονομικά,εμπορικά,διαφημιστικά κλπ) τα τελευταία χρόνια με το χάσμα των ευρωπαϊκών διοργανώσεων σε επίπεδο συλλόγων.

Καμία εμπλεκόμενη πλευρά δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ο καλός ή ο κακός της υπόθεσης. Όλοι έχουν μερίδιο ευθύνης και μια σειρά από σημαντικά λάθη για να φτάσει το ευρωπαϊκό μπάσκετ σ’ αυτήν την δύσκολη  και περίπλοκη θέση. Ο κορωνοϊός ήταν το στοιχείο εκείνο που επιτάχυνε την εξέλιξη των πραγμάτων, μεγάλωσε το πρόβλημα και ταυτόχρονα την ανάγκη για εύρεση οριστικής λύσης.

Όπως κάθε οικονομική συνέπεια μπορεί να αντιμετωπίσει μια εταιρεία, επιχείρηση, κυβέρνηση, το ίδιο θα κληθεί να πράξει η εκάστοτε ομοσπονδία, διοργάνωση, ομάδα – σύλλογος – σωματείο. Αυτή την στιγμή άπαντες προσπαθούν να κάνουν μια όσο το δυνατόν πιο ασφαλή εκτίμηση της ζημιάς και τις στρατηγικές – πλάνα που θα ακολουθήσουν την επόμενη ημέρα, προκειμένου να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις αλλά και να επιβιώσουν στο νέο αυτό περιβάλλον.

Κάτι αντίστοιχο καλείται να πράξει και το ευρωπαϊκό μπάσκετ, ωστόσο η αποστολή αυτή είναι ιδιαίτερα δύσκολη εξαιτίας της ήδη περίπλοκης  κατάσταση που προϋπήρχε πριν την κρίση. Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, η ευθύνη δεν μπορεί να ανήκει μόνο σε μια πλευρά αλλά να μοιράζεται σε όλους. Η έλλειψη διάθεσης από τις εμπλεκόμενες πλευρές (FIBA – Ευρωλίγκα) για εύρεση μιας συνολικής λύσης για το καλό του μπάσκετ ως προϊόν, μεγαλώνει το επίπεδο δυσκολίας και δημιουργεί έντονη ανησυχία για την επόμενη ημέρα.

Αξίζει να σημειωθεί ξανά ότι η ευθύνη για αυτήν την περίεργη κατάσταση ανήκει σε όλους και όχι μόνο σε μια πλευρά.

Η δυνατή αλλά αυτοκαταστροφική Ευρωλίγκα

Η Ευρωλίγκα αναμφίβολα αποτελεί την πιο ανταγωνιστική, εμπορική και δυνατή διασυλλογική διοργάνωση της Ευρώπης σε επίπεδο μπάσκετ. Αυτό κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει.

Σε βάθος 20ετιας η διοργάνωση κατάφερε να δημιουργήσει ένα ιδιαίτερα ελκυστικό προϊόν το οποίο κινείται σε διαφορετική ταχύτητα – δυναμική σε σχέση με τις υπόλοιπες διοργανώσεις. Ωστόσο, η Λίγκα ότι έχει «χτίσει» όλα αυτά τα χρόνια χάρη στις επενδύσεις των συλλόγων, τον κόπο – ιδρώτα των αθλητών και την στήριξη του κόσμου, το «γκρεμίζει» με τις διοικητικές της αποφάσεις και την αυταρχική ή εγωιστική της συμπεριφορά γενικότερα στο ευρωπαϊκό μπάσκετ.

Τα παραδείγματα; Πολλά και ποικίλουν ανά περίπτωση. Από τον τρόπο λειτουργίας της Λίγκας που μπορεί να δημιουργεί αδικίες ανάμεσα στους συλλόγους που συμμετέχουν, τις τιμωρίες – αποφάσεις, τον τρόπο χειρισμού ή την επόμενη ημέρα της πανδημίας.  Γενικά, η Ευρωλίγκα ότι κερδίζει  ως προϊόν, το χάνει με τις διοικητικές της αποφάσεις.

Το πρόβλημα όμως γίνεται μεγαλύτερο την δεδομένη χρονική στιγμή για την Ευρωλίγκα, καθώς πέραν από τα δικά της διοικητικά – λειτουργικά λάθη που της έχουν κοστίσει σημαντικά στην εικόνα – αξιοπιστία της σε αγορά – κόσμο, ομάδες-συλλόγους, χορηγούς , συνεργάτες, καλείται να αντιμετωπίσει και την αβεβαιότητα που πηγάζει από τον μεγάλο χρηματοδότη της.

Για την ακρίβεια, τις προηγούμενες ημέρες κυκλοφόρησαν διάφορα δημοσιεύματα στην Αμερική που εμπλέκουν την βασική χρηματοδότη από το 2015 της Ευρωλίγκα, την πολυεθνική εταιρεία IMG, να έχει ζητήσει δάνειο  ύψους 260 εκατομμυρίων δολαρίων ενώ τα χρέη της εκτιμούνται στα 4 δισεκατομμύρια δολάρια! Αυτό όπως ήταν φυσικό προκάλεσε έντονη ανησυχία για την τήρηση των υποχρεώσεων  βάση του συμβολαίου που έχει υπογραφεί ανάμεσα στις δύο πλευρές αλλά και για την συνέχιση της συνεργασίας αυτής στο μέλλον.

Όλα αυτά συνθέτουν μια ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση για την ίδια την Λίγκα, μια κατάσταση  που διαμορφώθηκε, έως ένα βαθμό, από τις αποφάσεις – ενέργειες της ίδιας της διοργάνωσης.  Τα τελευταία 20 χρόνια η Ευρωλίγκα έχει σημειώσει σημαντική εξέλιξη, ωστόσο ταυτόχρονα έχει υποπέσει σε  σοβαρά λάθη και καθυστερήσεις. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η μη  σταθερή παρουσία της σε μεγάλες αγορές της Ευρώπης (πχ. Γερμανία, Γαλλία) ένας στόχος  ο οποίος ήταν εξ’ αρχής ένας βασικός στόχος η είσοδος σε νέες αγορές. Ως προς αυτό τον τομέα, τα τελευταία χρόνια η Ευρωλίγκα έχει σημειώσει πρόοδο, όμως αναλογικά με τα 20 έτη ύπαρξής της η παρουσία της θα έπρεπε να ήταν μεγαλύτερη και εντονότερη στα κράτη της Ευρώπης.

Η πιο πρόσφατη περίπτωση σφάλματος από πλευράς Ευρωλίγκα,  αποτελεί η στάση της διοργανώτριας  Αρχής στο θέμα αντιμετώπισης της υπόθεσης της πανδημίας του κορωνοϊού. Σε προηγούμενα κείμενα έχει αναλυθεί διεξοδικά το θέμα αυτό. Η ζημιά όμως που έχει υποστεί η διοργάνωση σε επίπεδο κύρους, αξιοπιστίας και επικοινωνίας είναι τεράστια σε συνδιασμό με τις  οικονομικές απώλειες από την μη ύπαρξη αγωνιστικής δραστηριότητας και αδυναμία τήρησης των όρων στις χορηγικές συμφωνίες.

Η Ευρωλίγκα έχει πολλά ανοικτά ζητήματα τόσο εντός όσο και εκτός των τάξεών της , όπου ως ένα βαθμό έχει δημιουργήσει η ίδια με τις αποφάσεις, την στάση, τις στρατηγικές  και την εγωκεντρικότητά της σε αρκετά ζητήματα διοίκησης και λειτουργίας  του μπάσκετ στην Γηραιά Ήπειρο.

Η φιλόδοξη και προσεκτική FIBA

Η προσπάθεια εισόδου εκ νέου της FIBA στις διασυλλογικές διοργανώσεις της Ευρώπης  μπορεί να είναι πρόσφατη και με μικρή διάρκεια ύπαρξης, ωστόσο εμφανίζει σημαντικές προοπτικές εξέλιξης σε βάθος χρόνου.

Ασφαλώς, η FIBA έχει υποπέσει και αυτή με την σειρά της σε λάθη σ’ αυτήν την ιστορία.  Για ακόμη μια φορά επισημαίνεται ότι, καμία εμπλεκόμενη πλευρά δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ο καλός ή κακός της υπόθεσης. Όλοι έχουν το ίδιο μερίδιο ευθύνης για την δύσκολη κατάσταση  που βρίσκεται το ευρωπαϊκό μπάσκετ πριν την έναρξη της πανδημίας του κορωνοϊού και ότι συνέπειες έφερε μαζί της.

Τα δείγματα γραφής της FIBA σ’ αυτήν την νέα προσπάθεια  εμπλοκής στις διασυλλογικές διοργανώσεις είναι ελάχιστο, ωστόσο φαίνεται ότι βαδίζει με βάση τα βήματα – λάθη που πραγματοποίησε η Ευρωλίγκα τα προηγούμενα χρόνια. Μικρή παρένθεση, η FIBA παρά τις όποιες διαφορές είχε με την Ευρωλίγκα  από το 2000 όταν και δημιουργήθηκε η τελευταία, δεν είχε ιδιαίτερες βλέψεις να δημιουργήσει δικές της διοργανώσεις για συλλόγους, συμβιβαζόμενη με το μερίδιο της πίτας που της αναλογούσε μέσω εθνικών πρωταθλημάτων και ομάδων. Ωστόσο, μόλις η Ευρωλίγκα άλλαξε το αρχικό της πλάνο και είχε επεκτατικές  – κυριαρχικές τάσεις ως προς το ευρωπαϊκό μπάσκετ, σε σημείο μάλιστα που να δημιουργεί προβλήματα στην λειτουργία – διεξαγωγή εθνικών διοργανώσεων, πρωταθλημάτων και γενικά των εθνικών ομάδων, η FIBA κινητοποιήθηκε. Με λίγα λόγια, η FIBA όσο τα συμφέροντά της (οικονομικά και μη) δεν επηρεάζονταν από την Ευρωλίγκα, τότε παρέμενε εφησυχασμένη στον ρόλο αυτό. Μόλις όμως η Ευρωλίγκα άρχισε να θέλει μεγαλύτερο μέρος της πίτας – άρα να πλήττονται τα συμφέροντα της FIBA- τότε υπήρξε η κινητοποίησή της  τελευταίας μέσω της δημιουργίας διασυλλογικών συλλόγων, όπως του Baskeball Champions League (BCL) και FIBA Eurocup.

Η FIBA δείχνει να έχει μελετήσει αρκετά τη συνολική πορεία της Ευρωλίγκας στα 20 χρόνια ύπαρξής της και το κυριότερο απ΄όλα τα λάθη που υπέπεσε σ’ αυτό το χρονικό διάστημα, με αποτέλεσμα η ίδια να αποφεύγει αρκετές  πιθανές παγίδες. Με βάση λοιπόν τα βιώματα, τα λάθη και την εξέλιξη της Ευρωλίγκας, η FIBA  εμφανίζεται χρησιμοποιεί αυτά τα στοιχεία για να χαράξει την δική της πορεία.

Η διαφορά δυναμικής σε επίπεδο οικονομικό, ποιοτικό, αγωνιστικό και τεχνογνωσίας ανάμεσα στις δύο πλευρές είναι σημαντική, με την Ευρωλίγκα να έχει σημαντικό προβάδισμα, όμως η FIBA δείχνει σε σύντομο χρονικό διάστημα να πραγματοποιεί σημαντικά βήματα προόδου. Μια τέτοια περίπτωση αποτελεί η πρόσφατη συμφωνία της FIBA με την αμερικανική εταιρεία «GCBH LP», η οποία πέραν της οικονομικής ενίσχυσης επιτρέπει περεταίρω ανάπτυξη – βελτίωση της μορφής και προώθησης – διαφήμισης του προϊόντος.

Από την στιγμή που υπάρχει ήδη το παράδειγμα και τα λάθη της Ευρωλίγκα, η FIBA  ακολουθεί επί της ουσίας ένα έτοιμο πλάνο με τις ανάλογες βελτιώσεις και αποφεύγοντας αρκετά λάθη, με σκοπό να δημιουργήσει ένα ισχυρό – ανταγωνιστικό προϊόν. Πάντως σε σύντομο χρονικό διάστημα η FIBA μέσω των BCL και Γιούροκαπ  έχει σημειώσει τεράστια πρόοδο για νέες διοργάνωσεις ενώ τα αντανακλαστικά και οι αποφάσεις της ως προς το θέμα της πανδημίας του κορωνοϊού βελτίωσε σημαντικά την εικόνα της στην αγορά και ταυτόχρονα της έδωσε μια διαφορετική δυναμική – αξιοπιστία για το μέλλον.

Οι διασυλλογικές διοργανώσεις της FIBA κερδίζουν αργά αλλά σταθερά μέρος της πίτας, κερδίζοντας όλο και περισσότερο την εμπιστοσύνη κόσμου και ομάδων σταδιακά. Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό από το γεγονός ότι έχει αποφύγει σε μεγάλο βαθμό λάθη που είχε υποπέσει ή υποπέφτει η Ευρωλίγκα.

Υπάρχει σημαντική διαφορά ανάμεσα στις δύο πλευρές, όμως η FIBA φαίνεται αρκετά καλά διαβασμένη από τα μαθήματα και παθήματα της Ευρωλίγκα στην εικοσαετή της πορεία.

 

Η ουτοπική λύση

Αυτή όμως η κατάσταση με την ύπαρξη τεσσάρων διασυλλογικών διοργανώσεων στο ευρωπαϊκό μπάσκετ είναι αδύνατον να συνεχιστεί επ’ αόριστον.

Η συγκεκριμένη σύγκρουση διοργανώσεων δεν ωφελεί καμία πλευρά ενώ κάνει τεράστια ζημιά στο ίδιο το προϊόν. Ήδη έχει χαθεί πολύτιμος χρόνος και φυσικά κέρδη από αυτά τα παιχνίδια εξουσίας.

Με κάποιον τρόπο οι εμπλεκόμενες πλευρές πρέπει να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να καταλήξουν στην δημιουργία δύο διοργανώσεων, οι οποίες θα είναι υπό την εποπτεία τους. Οι τέσσερις διοργανώσεις είναι υπερβολικές για τον χώρο της Ευρώπης και ιδιαίτερα για ένα προϊόν όπως το μπάσκετ, το οποίο έχει περιορισμένα έσοδα από χορηγούς, τηλεοπτικά και λοιπές συμφωνίες. Το μπάσκετ, όπως και άλλα αθλήματα, δεν έχει τα κέρδη ή τα χρήματα που κυκλοφορούν στο χώρο του ποδοσφαίρου.

Η μοναδική λύση για το μπάσκετ είναι η ύπαρξη δύο μεγάλων διασυλλογικών διοργανώσεων.

Ένα αρκετά ενδιαφέρον σενάριο θα μπορούσε να ήταν η δημιουργία δύο διοργανώσεων (πχ. FIBA Euroleague και FIBA Eurocup),  όπου σε κάθε διοργάνωση θα υπήρχαν δύο γκρουπ και θα μετείχαν στο καθένα 16 ή 18 σύλλογοι. Για παράδειγμα, στο FIBA Euroleague  οι 14 ή 16 ομάδες αντίστοιχα κάθε γκρουπ θα προέκυπταν από τη θέση που θα λάμβαναν στα εθνικά τους πρωταθλήματα ενώ τα δύο εισιτήρια που θα απέμεναν διαθέσιμα θα δίνονταν στον κάτοχο και τον φιναλίστ του FIBA Eurocup.  Δηλαδή, δύο διοργανώσεις που σε κάθε μια θα μετείχαν ανά σεζόν 28 ή 32 σύλλογοι που θα προέκυπταν από τα εθνικά πρωταθλήματα. Μ’ αυτόν τον τρόπο θα υπήρχε μια αλληλένδετη θετική εξέλιξη σε οικονομικό, διοικητικό, διαφημιστικό – εμπορικό και αθλητικό-ποιοτικό επίπεδο τόσο στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις όσο και στα εθνικά πρωταθλήματα τα οποία θα έχουν αναβαθμισμένο ρόλο και μεγαλύτερο ενδιαφέρον απ’ ότι σήμερα εξαιτίας της διεκδίκησης ενός ευρωπαϊκού εισιτηρίου μέσω του ίδιου πρωταθλήματος και όχι περιμένοντας κάποια πρόσκληση συμμετοχής, «wildcard» ή αμφίβολων συμβολαίων.

Επιπλέον, ύπαρξη «salary cap» στα χρήματα που μπορούν να διαθέσουν οι ομάδες για μισθούς παικτών, δηλαδή την ύπαρξη ενός χρηματικού ποσού ως όριο για όλες τις ομάδες στην μισθολογία τους. Οι ομάδες που θα υπερβαίνουν αυτό το όριο, θα πληρώνουν πρόστιμο, το οποίο με την σειρά του θα μοιράζεται ισόποσα στους συλλόγους που ακολουθούσαν τους κανονισμούς. Ταυτόχρονα, η δημιουργία του κατάλληλου πλαισίου που θα επιτρέψει την ανταλλαγή παικτών ανάμεσα στις ομάδες ενδεχομένως θα βοηθούσε και αυτή με την σειρά της  στην βελτίωση των ομάδων ( άρα και του προϊόντος)  αλλά και τον καλύτερο έλεγχο των οικονομικών της εκάστοτε ομάδας.

Επί της ουσίας, δημιουργία δύο διοργανώσεων με αρκετά στοιχεία του ΝΒΑ, προσαρμοσμένα όμως στα ευρωπαϊκά πρότυπα. Θα πει κανείς, «ωραίες οι θεωρίες, όμως στην πράξη δύσκολα υλοποιείται». Σύμφωνοι, είναι όμως μια ιδέα, μια κατεύθυνση προς τα που πρέπει να πορευθεί το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Η Ευρώπη, δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει ένα πιστό αντίγραφο του ΝΒΑ! Δεν είναι έτοιμη και δεν της ταιριάζει κάτι τέτοιο, καθώς είναι διαφορετικής φιλοσοφίας, αγοράς και άλλος κόσμος. Θα πρέπει όμως να πάρει ορισμένα στοιχεία από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού και να τα προσαρμόσει στα δικά της δεδομένα, προκειμένου να αντεπεξέλθει καλύτερα στις υποχρεώσεις της, να δημιουργήσει ένα συνολικά ελκυστικό σύστημα και προϊόν για νέους επενδυτές ή διατήρηση παλιότερων, μια ικανή – δυνατή αγορά να προσελκύσει νέους αθλητές απ’ όλον τον κόσμο και ταυτόχρονα να αποτελέσει ένα ισχυρό σκαλοπάτι – καλή ευκαιρία για την μετάβαση στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Αυτό το τελευταίο ήδη υπάρχει ως άξονας και με μεγάλη επιτυχία, όμως πρέπει να συνεχίσει να βελτιώνεται και να εξελίσσεται.

Το «κλειδί» της επιτυχίας στην συγκεκριμένη υπόθεση είναι η ύπαρξη ισχυρού ανταγωνισμού. Διαφορετική διαπραγματευτική δύναμη θα έχει μια διοργάνωση ή ένας σύλλογος με τους χορηγούς όταν υπάρχει στην εξίσωση το στοιχείο του ανταγωνισμού και διαφορετική όταν αυτός λείπει. Κάτι αντίστοιχο ισχύει και από την πλευρά των χορηγών.  Διαφορετική πρόταση θα καταθέσουν σε μια ομάδα, διοργάνωση ή συνεταιρισμό συλλόγων  γνωρίζοντας ότι υπάρχει ανταγωνισμός (άρα και ενδιαφέρον κόσμου) και άλλη (σαφώς χαμηλότερη) όταν υπάρχει μέτρια ή καθόλου παρουσία.

Ο ανταγωνισμός θα βοηθήσει τόσο τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις όσο και τα εθνικά πρωταθλήματα σε κάθε τομέα. Μ’ αυτόν τον τρόπο, δημιουργούνται κίνητρα για νέες επενδύσεις, ευκαιρίες και προκλήσεις για όλες τις ομάδες. Αν τοποθετήσει κάποιος τις ομάδες που έχουν αυτήν την στιγμή εγγυημένο συμβόλαιο με την Ευρωλίγκα φαινομενικά μπορεί να χάνουν την ασφάλεια των εσόδων αυτών, όμως η θέση τους θα είναι κάπως διασφαλισμένη, αφού εύκολα ή δύσκολα θα βρίσκονται στις προνομιούχες θέσεις για τα ευρωπαϊκά εισιτήρια.

Σε κάθε περίπτωση, μια τέτοια μορφή  διοργάνωσης θα οδηγήσει σε καλύτερα οικονομικά οφέλη στις ομάδες είτε μέσω εγχώριων πρωταθλημάτων είτε Ευρώπης. Όμως όλα αυτά είναι μια θεωρητική ιδέα, καθώς σήμερα δεν φαίνεται να υπάρχει κάποια ένδειξη ότι οι δύο πλευρές έχουν κοινό σημείο επαφής και συνεννόησης προς αυτή την κατεύθυνση.

Αυτή την στιγμή, το χάσμα ανάμεσα σε FIBA – Ευρωλίγκα ή Ευρωλίγκα – FIBA παραμένει μεγάλο, με αποτέλεσμα όλοι να συνεχίζουν να ζημιώνονται απ’ αυτή την κατάσταση και απλά ο κορωνοϊός να μεγαλώνει την πίεση και το βάρος.

Η κόντρα αυτή μοιάζει σαν μια μεγάλη παρτίδα σκάκι ανάμεσα σε δύο πολύ δυνατούς σκακιστές για τον τίτλο του πρωταθλητή. Η Ευρωλίγκα,  στον ρόλο του πολύπειρου και αλαζόνα πρωταθλητή απέναντι στην FIBA που έχει τον ρόλο του άπειρου αλλά ταλαντούχου διεκδικητή του τίτλου.

Οι παίκτες κάνουν τις κινήσεις τους πάνω στην σκακιέρα, σε μια δύσκολη και αρκετά απαιτητική παρτίδα. Στο συγκεκριμένο σημείο, η Ευρωλίγκα δείχνει σε δύσκολη θέση – παγιδευμένη, εξαιτίας τόσο του τρόπου παιχνιδιού της άλλης πλευράς όσο και της δικής της  υπεροψίας. Το BCL από την μεριά του δεν βιάζεται και με υπομονή εκμεταλλεύεται τις απροσεξίες της αντιπάλου του, με αποτέλεσμα να την έχει οδηγήσει σε δύσκολη θέση.

Η παρτίδα έχει αρκετό δρόμο ακόμα και κάθε γύρος ή απροσεξία μπορεί να αλλάξει την κατάσταση, είτε θετικά είτε αρνητικά για οποιαδήποτε πλευρά.

Τα παιχνίδια εξουσίας συνεχίζονται και μεγάλο ερωτηματικό είναι ποιος από τους δύο σκακιστές θα καταφέρει να κάνει το πολυπόθητο «ρουά ματ».

Αφήστε μια απάντηση

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο