HOT NEWSΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Γιάννης Ηλιάδης: “Θέλω να φέρω τη Ρυθμική Γυμναστική Ανδρών στην Ελλάδα!”

1.37Kπροβολές

Ο Γιάννης Ηλιάδης, ο πρώτος και μοναδικός, έως και τώρα, άνδρας αθλητής της Ρυθμικής Γυμναστικής στην Ελλάδα μιλάει αποκλειστικά στη Νίκη Συρίγου και ξεδιπλώνεται στο “Campeones.gr”!

Ο 22χρονος αθλητής, ο οποίος μεταξύ των διοργανώσεων στις οποίες έχει λάβει μέρος, έχει αναδειχθεί 1ος στο πρώτο Κύπελλο Ρυθμικής Γυμναστικής Ανδρών της Ιταλίας, στον πρώτο Online αγώνα Ρυθμικής Γυμναστικής Ανδρών της Βραζιλίας και στον πρώτο Online αγώνα Ρυθμικής Γυμναστικής Ανδρών του Μεξικού, ενώ στο “Euskalgym” έλαβε την 13 θέση!

Κι εμείς δεν έχουμε παρά ν’ ακούσουμε τα όσα μοιράστηκε μαζί μας στην προσπάθειά μας να τον μάθουμε, έστω και λίγο, καλύτερα!

Είστε ο μοναδικός Έλληνας αθλητής Ρυθμικής Γυμναστικής στη χώρα μας. Πως νιώθετε γι’ αυτό;

«Το να πω ότι είμαι περήφανος για τον εαυτό μου είναι λίγο! Κι αυτό το λέω, διότι, όταν ξεκίνησα, ήμουν 118 κιλά, κάτι που δημιουργούσε από μόνο του ένα μεγάλο φορτίο εμποδίων. Δέχτηκα απ’ την πρώτη στιγμή αρνητικά σχόλια και bullying τόσο στο σχολικό όσο και στο οικογενειακό περιβάλλον. Τα πιο πολλά αφορούσαν στο βάρος μου παρά στο άθλημα που επέλεξα. Άκουγα πάντα ότι χάνω το χρόνο μου και ότι δε θα καταφέρω ποτέ τίποτε. Ούτε στη Ρυθμική αλλά ούτε και στη ζωή μου. Το ότι είμαι, λοιπόν, εδώ σήμερα τ’ οφείλω, αρχικά στον εαυτό μου που δεν εγκατέλειψα ποτέ αυτή μου την επιλογή, στη Βαρβάρα (Φίλιου, Ελληνίδα Ολυμπιονίκης και Πρωταθλήτρια Ρυθμικής Γυμναστικής) που ήταν πάντα δίπλα μου καθώς και στους πολύ στενούς μου φίλους που πάντα με στήριζαν.

Το ότι είμαι ο πρώτος άνδρας στην Ελλάδα κι, μέχρι στιγμής, ο μοναδικός αποτελεί τεράστια ευθύνη, καθώς θέλω αυτό, τ’ οποίο ξεκίνησα, να μείνει στην ιστορία και να συνεχιστεί!».

Πως πήρατε την απόφαση, παρά το γεγονός ότι το συγκεκριμένο άθλημα φαντάζει “ασυνήθιστο” γι’ άνδρες αθλητές στην Ελλάδα, ν’ ασχοληθείτε και, μάλιστα, με τεράστια επιτυχία;

«Μαγεύτηκα! Η λέξη αυτή μπορεί να περιγράψει σ’ ένα βαθμό αυτό που ένιωσα την πρώτη στιγμή που είδα αγώνα Ρυθμικής. Μ’ εντυπωσίασε ο υπέροχος αυτός συνδυασμός της μουσικής με τις ασκήσεις σώματος κι οργάνων. Ακόμη δε μπορώ να ξεχάσω τον πρώτο αγώνα που είδα στη ζωή μου κι αποτέλεσε κι αφορμή, για να ξεκινήσω. Δε μού έκανε εντύπωση που δεν υπήρχε κάποιος άλλος άνδρας στην Ελλάδα που ν’ ασχολείται με τη Ρυθμική. Εγώ το ξεκίνησα για εμένα κι αργότερα, όταν είδα ότι μπορώ ν’ αντεπεξέλθω, καθώς το σώμα μου “άκουγε” εύκολα, πήρα την απόφαση να συνεχίσω και να κάνω κάτι μοναδικό.».

Η ρυθμική μπήκε τυχαία στη ζωή σας. Είστε ενεργός, ήδη, 5 χρόνια. Ποιες δυσκολίες συναντήσατε στο δρόμο σας μέχρι να φτάσετε να υλοποιήσετε τους στόχους σας;

«Ξεκίνησα να προπονούμαι στο σπίτι μου κι αργότερα έκανα προπόνηση στο πάρκο, στο τσιμέντο και στα χώματα. Ξεκίνησα στα 17 μου και στην αρχή, όπως ανέφερα και παραπάνω, ήμουν 118 κιλά. Όπως καταλαβαίνετε οι δυσκολίες ξεπηδούσαν από πάσα κατεύθυνση. Παρόλα αυτά, όμως, το είxα πάρει απόφαση και ποτέ δε σκέφτηκα να σταματήσω. Το 2016 που πήγα να σπουδάσω στην Καλαμάτα ξεκίνησα προπόνηση σε κανονικό γήπεδο με μοκέτα!

Κάποιες δυσκολίες βέβαια εμφανίστηκαν στην προηγούμενη καραντίνα, όπως σε πάρα πολλούς αθλητές, καθώς ένιωθα, κατά κάποιο τρόπο, κάνοντας δηλαδή προπόνηση στο σπίτι, ότι γύριζα ξανά στο μηδέν. Όμως, σκεφτόμουν ότι κάποτε έκανα χωρίς να ξέρω τι θα ξημερώσει, ενώ τώρα έχω ξεκάθαρους στόχους!».

Οι γονείς σας είχαν ενδοιασμούς, όταν τούς ανακοινώσατε την απόφασή σας ν’ ασχοληθείτε με το συγκεκριμένο άθλημα;

«Οι γονείς μου ήταν αντίθετοι απ’ την πρώτη στιγμή στο ν’ ασχοληθώ με τη Ρυθμική. Αρχικά, επειδή πίστευαν ότι θα μ’ απομακρύνει απ’ το διάβασμα, καθώς ξεκίνησα τη χρονιά που έδινα Πανελλήνιες. Βέβαια, δε μπορώ να πω ότι τούς αδικώ, καθώς δεν είχε ασχοληθεί ποτέ κανείς τους νωρίτερα με τον αθλητισμό, πόσο μάλλον με τον Πρωταθλητισμό. Έβλεπαν, επίσης, και τη δυσκολία του αθλήματος, καθώς και το ότι έκανα προπόνηση στο τσιμέντο κάτι τ’ οποίο ανέβαζε πολύ το επίπεδο του κινδύνου. Πλέον, όμως, οι γονείς μου δεν είναι μαζί και η μόνη στήριξη που έχω είναι απ’ τη μητέρα μου.

Δεδομένου ότι δεν ασχολούνταν -αλλά ούτε κι ασχολείται- άλλος άνδρας στην Ελλάδα με τη Ρυθμική Γυμναστική, είχαν ενδοιασμούς ως προς το ότι μπορεί να δουλεύω για τ’ απόλυτο τίποτα κι όλα αυτά ν’ αποτελέσουν χάσιμο χρόνου.

Μπορώ να πω, όμως, ότι ψυχολογική στήριξη αντλώ αποκλειστικά και μόνο απ’ τον εαυτό μου.».

Μιλήστε μας για τη σχέση που έχετε με το πρότυπο και προπονήτριά σας, τη Βαρβάρα Φίλιου!

«Ξεκίνησα τη Ρυθμική το 2014, όταν είδα τη Βαρβάρα ν’ αγωνίζεται σ’ αγώνα στο εξωτερικό. Αγωνιζόταν στο στεφάνι… Την είδα και το “εντυπωσιάστηκα” μπορώ να πω ότι είναι λίγο μπροστά σ’ αυτό που ένιωσα. Είπα, λοιπόν, ότι μού αρέσει και θέλω να κάνω το ίδιο άθλημα.

Λίγους μήνες αργότερα βρήκα το προφίλ της στο “Facebook” και τής έστειλα μήνυμα. Λίγες μέρες μετά γνώρισα,  επίσης μέσω “Facebook”, τη μητέρα της, η οποία έδειξε ενδιαφέρον απ’ τη πρώτη στιγμή. Έτσι, λίγο καιρό μετά, η Βαρβάρα, βλέποντας ότι συνεχίζω κι ότι το έχω σοβαρά στο μυαλό μου, ξεκίνησε να με βοηθάει, όποτε έβρισκε χρόνο, καθώς βρισκόταν στη Ρωσία όπου κι έκανε προπόνηση μέχρι τους Ολυμπιακούς του 2016. Έτσι, λοιπόν, με προπονούσε μέσω διαδικτύου. Σήμερα, είμαστε πάρα πολύ καλοί φίλοι και, φυσικά, διατηρούμε τη σχέση αθλητή-προπονήτριας!».

Που προπονείστε σήμερα;

«Προπονούμαι στην Καλαμάτα, καθώς είμαι και φοιτητής στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου στο τμήμα της Γεωπονίας και, παράλληλα, σπουδάζω Βοηθός Κτηνιάτρου.».

 

Τι περιλαμβάνει το προπονητικό σας πρόγραμμα;

«Η προπόνησή μου διαρκεί 5 με 7, κάποιες φορές κι 9, συνεχόμενες ώρες. Περιλαμβάνει ζέσταμα, ενδυνάμωση, φυσική κατάσταση, ευλυγισία σώματος, μπαλέτο, μεμονωμένες ασκήσεις σώματος κι ασκήσεις με τα όργανα. Το σύνολο της πολύωρης και δύσκολης αυτής δουλειάς είναι οι χορογραφίες, οι οποίες παρουσιάζονται στους αγώνες.».

Υπάρχει κάποιο όργανο που σάς δυσκολεύει;

«Κάθε όργανο έχει την ιδιαιτερότητά του, τις δυσκολίες του και τις, κατά κάποιο τρόπο, ανέσεις του. Για παράδειγμα, η κορδέλα είναι ένα όργανο 6 μέτρων που πρέπει να κινείται συνεχώς και να έχει πάντα σωστό σχήμα. Το σχοινί είναι εκείνο το όργανο τ’ οποίο με δυσκόλεψε κάπως περισσότερο απ’ τα υπόλοιπα. Παρόλα αυτά, με τη σωστή και την πολύωρη δουλειά όλες οι δυσκολίες μπορούν να ξεπεραστούν.».

Πέραν της κυρίας Φίλιου, με ποιες άλλες προπονήτριες συνεργάζεστε;

«Πάντα στο πλευρό μου είναι η Μαριάννα Μανδηλάρη και η Έφη Φωτεινάκη, προπονήτριες του Αθλητικού Συλλόγου Καλαμάτας “Η Νίκη”,  η Όλγα Ιντζέ, δασκάλα μπαλέτου, καθώς και η Ελένη Τρυπάνη, κριτής Ρυθμικής Γυμναστικής.».

Σε διοργανώσεις εκπροσωπείτε την Ισπανία. Υπάγεστε, ωστόσο, σε κάποιο ελληνικό σωματείο, ούτως ώστε να μπορείτε να εκπροσωπείτε και την Ελλάδα;

«Στην Ισπανία γίνονται οι περισσότεροι αγώνες που λαμβάνω μέρος. Κάποιοι απ’ αυτούς, όμως, δέχονται μόνο αθλητές με δελτίο απ’ την Ισπανία. Γι’ αυτό κι έχω κάνει εκεί το δελτίο μου.

Στην Ελλάδα δεν έχω δελτίο, καθώς η Ρυθμική Γυμναστική Ανδρών δεν υπάρχει σαν άθλημα στην Ελληνική Γυμναστική Ομοσπονδία.

Υπάρχουν, ωστόσο, αγώνες, όπως το “Euskalgym”, που μού παραχωρούν τη δυνατότητα ν’ αγωνίζομαι ως Έλληνας αθλητής.».

Πως ανταποκρίνεται ο κόσμος τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό βλέποντας άνδρες αθλητές στη Ρυθμική Γυμναστική;

«Στο εξωτερικό, ειδικά στην Ισπανία, η Ρυθμική Γυμναστική ανδρών είναι πάρα πολύ διαδεδομένη κι έχει πάρα πολλούς υποστηρικτές.

Στην Ελλάδα δεν είναι τόσο διαδεδομένο. Καθόλου, θα μπορούσα να πω. Παρόλα αυτά, όμως, στη μέχρι τώρα πορεία μου στο χώρο, παρατηρώ μόνο θετικές εξελίξεις και, καθώς περνάει ο καιρός, βλέπω ότι τα πράγματα βαδίζουν μόνο προς το καλύτερο κι ανθίζουν συνεχώς νέες ευκαιρίες και προοπτικές.».

Ποιες οι διαφορές του αθλήματος στο εξωτερικό και στην Ελλάδα;

«Οι διαφορές που υπάρχουν στο άθλημα μεταξύ των διαφόρων χωρών βασίζονται, κατά κύριο λόγο, στη τεχνική των οργάνων και στον τρόπο που δουλεύουν οι αθλητές και οι αθλήτριες σε κάθε χώρα.

Βέβαια, ας μη ξεχνάμε ότι κάθε αθλήτρια και κάθε αθλητής έχει ένα μοναδικό στοιχείο, κάτι που τον κάνει να ξεχωρίζει ανάμεσα στο χώρο. Για παράδειγμα, όσον αφορά εμάς τους άντρες, στη Βραζιλία δίνουν έμφαση στα χορευτικά, ενώ στην Ισπανία στις ασκήσεις σώματος. Φυσικά, για να έχεις τ’ άριστο αποτέλεσμα, πρέπει πάντα να δουλεύονται όλα με κάθε λεπτομέρεια!».

Σάς ενοχλεί που το άθλημα δεν είναι τόσο δημοφιλές στην Ελλάδα;

«Με βάση τα τρέχοντα δεδομένα, ότι, δηλαδή, η Ρυθμική Ανδρών εξελίσσεται τα τελευταία χρόνια, ότι αποτελώ τον πρώτο αθλητή Ρυθμικής Γυμναστικής Ανδρών στην Ελλάδα αλλά χάρη και στο γεγονός ότι η F.I.G. (Παγκόσμια Γυμναστική Ομοσπονδία) σκέφτεται να εντάξει τη Ρυθμική Ανδρών στους Ολυμπιακούς Αγώνες, ευελπιστώ ότι γίνεται μια πάρα πολύ καλή αρχή για το άθλημά μας. Τόσο στην Ελλάδα, φυσικά, όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ακόμη, όμως, κι αν δεν ενταχθεί στους Ολυμπιακούς, η κίνηση αυτή από μόνη της μπορεί ν’ αποτελέσει την κινητήριο δύναμη, ώστε οι σύλλογοι να υιοθετήσουν τη Ρυθμική Ανδρών, καθώς υπάρχουν πολλά παιδιά τα οποία θέλουν να ξεκινήσουν αλλά τούς είναι δύσκολο, διότι, με τις παρούσες συνθήκες, δεν τούς δίνεται το προβάδισμα και δεν υπάρχει κάποιο ερέθισμα.

Γι’ αυτό και πολλοί αθλητές αναγκαζόμαστε να κάνουμε δελτίο σ’ άλλες χώρες, όπως Ισπανία, Ιταλία, Γαλλία, Ολλανδία, Βραζιλία, Μεξικό…».

Ποιοι είναι οι μελλοντικοί αγωνιστικοί σας στόχοι;

«Έχουν ξεκινήσει να οργανώνονται αρκετοί αγώνες σε διάφορες χώρες, όπως η Βραζιλία, Μεξικό, Ιταλία, Ισπανία, Ολλανδία, αλλά, λόγω της τρέχουσας κατάστασης με τον Covid-19, περιμένουμε, ακόμη, σχετικές ανακοινώσεις για το αν θα γίνουν οι αγώνες αυτοί online, δια ζώσης ή αν, τελικά, θ’ αναβληθούν.».

Ποια θα χαρακτηρίζατε ως την πιο ωραία σας στιγμή στο χώρο ή, μήπως, πιστεύετε ότι δεν την έχετε ζήσει, ακόμα;

«Απ’ τις καλύτερες στιγμές που έχω ζήσει είναι ο δεύτερος αγώνας που πήρα μέρος όπου κατάφερα να κατακτήσω την 1η θέση και στα τρία όργανα αλλά και στο σύνθετο ατομικό. Βέβαια, ναι, είμαι σίγουρος ότι η καλύτερη στιγμή δεν έχει έρθει, ακόμη!».

Πότε σκέφτεστε να σταματήσετε;

«Το να σταματήσω τη Ρυθμική δεν είναι κάτι που το έχω σκεφτεί, ακόμη, καθώς πιστεύω ότι έχω να δώσω πολλά και θέλω να φέρω τη Ρυθμική Γυμναστική Ανδρών στην Ελλάδα, έτσι ώστε να την γνωρίσει περισσότερο ο κόσμος και να συμμετάσχουν κι άλλοι άνδρες στο άθλημα αυτό.».

Θα θέλατε ν’ ασχοληθείτε με το άθλημα, ακόμα κι όταν σταματήσετε ως αθλητής, ή θ’ αφιερωθείτε κάπου αλλού;

«Θα ήθελα πάρα πολύ ν’ ασχοληθώ σε προπονητικό επίπεδο, όταν σταματήσω ν’ αγωνίζομαι αλλά θέλω ν’ ασχοληθώ και με τη κτηνιατρική, καθώς είναι η δεύτερη μεγαλύτερη αγάπη μου και γι’ αυτό έχω ξεκινήσει από τώρα την προετοιμασία αυτή.».

Τι θα λέγατε σ’ ένα αγόρι που σκέφτεται ν’ ασχοληθεί με τη Ρυθμική Γυμναστική;

«Είναι ένα άθλημα δύσκολο που απαιτεί ψυχή. Πρέπει να δίνεις όλο σου το είναι, να πιστεύεις πάντα στον εαυτό σου και να καταλάβεις ότι το μοναδικό εμπόδιο είναι το μυαλό σου. Η Ρυθμική απαιτεί πολλά πράγματα, όπως ευλυγισία, τεχνική, χορό, ισορροπία και πολλά άλλα. Και, φυσικά, όλα αυτά πρέπει να γίνονται μαζί, με τέλειο συγχρονισμό κι άριστη εκτέλεση. Χρειάζεται, λοιπόν, πολύ δουλειά, επιμονή και υπομονή!».

Αφήστε μια απάντηση

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο