HOT NEWSΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Κατερίνα Στεφανίδη: “Η πολιτεία δε μ’ έχει βοηθήσει απ’ την καλή καρδιά της αλλά λόγω των επιτυχιών μου!”

406προβολές

Η Πρωταθλήτρια Ευρώπης και Κόσμου και χρυσή Ολυμπιονίκης του επί κοντώ Κατερίνα Στεφανίδη “κλέβει” λίγο απ’ το χρόνο των προπονήσεών της και μιλά αποκλειστικά στη Νίκη Συρίγου και το “Campeones.gr” για την προετοιμασία της εν όψει Ολυμπιακών Αγώνων, για τον τραυματισμό που την ταλαιπώρησε, για το πώς βίωσε την καραντίνα, για την άποψή της αναφορικά με την αναβολή των ΟΑ του Τόκυο, ενώ, παράλληλα, μοιράζεται μαζί μας τα συναισθήματά της ούσα Λαμπαδηδρόμος στην τελετή λήξης παράδοσης της Ολυμπιακής Φλόγας στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Τέλος, αναφέρεται στο περιστατικό που προέκυψε ανάμεσα σε πολιτεία κι αθλητές -μεταξύ αυτών κι εκείνης- σχετικά με τα πριμ του κλειστού στίβου.

Μιλήστε μας για την προετοιμασία σας, την οποία πραγματοποιείτε εν όψει Τόκυο, αλλά και για τους αγωνιστικούς σας στόχους.

Βρισκόμαστε, πλέον, για τα καλά στη χειμερινή προπόνηση. Όλα πηγαίνουν καλά, τόσο απ’ άποψη υγείας όσο κι απ’ άποψη προπόνησης. Γενικά, στην αρχή, μάς είχε ταλαιπωρήσει πολύ ένας τραυματισμός που είχα πέρσι και, ευτυχώς, έχει υποχωρήσει κατά ένα 95%, οπότε τώρα τα πηγαίνω πάρα πολύ καλά. Έχουμε κάποιες βλέψεις για το Πρωτάθλημα κλειστού στίβου, αλλά, επειδή, σίγουρα, ο στόχος της χρονιάς είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες, δε θέλουμε να κάνουμε κάτι τ’ οποίο μπορεί να επηρεάσει την απόδοσή μου, καθώς και την υγεία μου. Οπότε θα πάμε λίγο βλέποντας και κάνοντας σ’ ό,τι έχει να κάνει με το “κλειστό” και τα δύο Πρωταθλήματα που υπάρχουν μέχρι τώρα.”.

Προπόνηση και καραντίνα… Πως βιώσατε την πρώτη φάση της και πως αυτό το δεύτερο κύμα της;

“Στην πρώτη καραντίνα ήμασταν στην Ελλάδα και, όπως καταλαβαίνετε, δεν κάναμε καθόλου προπόνηση για περίπου οκτώ εβδομάδες. Στη δεύτερη αυτή καραντίνα είμαστε στην Αμερική και δεν έχουμε κάποιο πρόβλημα. Έτσι κι αλλιώς, γνωρίζω κι απ’ τα παιδιά στην Ελλάδα πως είχαν πρόβλημα μόνο για λίγες ημέρες. Ωστόσο, για να πω την αλήθεια, δεν έχει αλλάξει τόσο πολύ η ζωή μας σ’ αυτή τη δεύτερη καραντίνα, γιατί, έτσι κι αλλιώς, ήμασταν, ήδη, προπόνηση – σπίτι, σπίτι – προπόνηση. Ειδικά σ’ αυτή την περίοδο κιόλας. Οπότε δε μπορώ να πω ότι υπάρχει κάτι ιδιαίτερο και διαφορετικό στη ζωή μας.

Στην πρώτη καραντίνα, σίγουρα, δυσκολευτήκαμε πολύ και πολύ περισσότερο στην επαναφορά και την προσαρμογή, διότι ποτέ, κατά τη διάρκεια ενός χρόνου, δε καθόμασταν για τόσες εβδομάδες. Γι’ αυτό και προσπαθήσαμε πάρα πολύ, κατά τη διάρκεια της πρώτης καραντίνας, να βρούμε διαφορετικούς τρόπους προπόνησης που να σχετίζονται λίγο με το επί κοντώ. Διότι, αν, απλώς, μέναμε σε μια καλή φυσική κατάσταση, ειδικά με τις βλέψεις που είχαμε το καλοκαίρι ν’ αγωνιστώ, παρόλο που, τελικά, λόγω ενός τραυματισμού δεν αγωνίστηκα, θα ήταν αδύνατον… Δε μπορείς να μην κάνεις επί κοντώ για δύο μήνες και να περιμένεις να είσαι προετοιμασμένος γι’ αγώνες.”.

Η αναβολή των Ολυμπιακών Αγώνων θεωρήθηκε από κάποιους ως μια καλή ευκαιρία για περισσότερη και καλύτερη προετοιμασία. Εσείς τι πιστεύετε;

“Είναι αλήθεια πως, εξαιτίας αυτού του τραυματισμού που έχω αναφέρει, δε μπορώ να πω ότι στενοχωρήθηκα τόσο με την αναβολή των αγώνων. Αρχικά, πιστεύω ότι θα ήταν μία πολύ περίεργη εμπειρία το να γίνονταν οι αγώνες το 2020 και θεωρώ ότι μ’ όλες τις εξελίξεις στο μέλλον θα είναι, σχεδόν, φυσιολογικά τα πράγματα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2021.

Σίγουρα, μού άρεσε η ιδέα ότι μού δίνεται ένας παραπάνω χρόνος, για να προετοιμαστώ, ωστόσο δίνεται άλλος ένας χρόνος και στους αντιπάλους μου, για να κάνουν το ίδιο, αλλά ο καθένας κοιτάζει τον εαυτό του. Σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, το 2020 για εμένα ήταν ακριβώς τ’ αντίθετο από ιδανική χρονιά. Ήμουν για, σχεδόν δυο μήνες, με μπότα και πατερίτσες. Ήδη, το πώς έχει πάει η υγεία μου και η προπόνηση, δεν έχει καμία σχέση. Όλα έχουν πάει καλά μέχρι τώρα, τουλάχιστον, παρόλο που δεν ήταν μια φυσιολογική χρονιά.”.

Πως νιώσατε που πήρατε μέρος στην τελετή παράδοσης της Ολυμπιακής Φλόγας;

“Ξέρετε, ανυπομονούσα πάρα πολύ για την τελετή παράδοσης της Ολυμπιακής Φλόγας και, σίγουρα, την είχα ονειρευτεί και στο μυαλό μου. Πώς θα γίνει, πώς θα ήταν και πώς θα πάει. Τώρα, για να λέμε την αλήθεια, δεν έχει καμία σχέση το πώς ήταν με το πώς το φανταζόμουν, καθώς και με το πώς το είχα δει προηγούμενες χρονιές. Ωστόσο, ήταν, και πάλι, μια πολύ μεγάλη τιμή κι ελπίζω να καταφέρω να είμαι ξανά μέλος της μεγάλης αυτής γιορτής στο μέλλον, όταν θα μπορεί να έρθει κι ο κόσμος εκεί, ώστε να το χαρούμε όλοι μαζί!”.

Τέλος, πείτε μας δυο λόγια για το θέμα που έχει προκύψει, αναφορικά με τα πριμ, τη γενικότερη αντιμετώπιση της πολιτείας αλλά και την παροχή ή μη της βοήθειας του κράτους προς τους αθλητές του.

“Κοιτάξτε, πιστεύω πως είναι σημαντικό να ξεκινήσω λέγοντας πως ποτέ δε θα βρείτε άλλη δήλωσή μου στην οποία να παραπονιέμαι για τη βοήθεια της πολιτείας προς τους αθλητές. O λόγος είναι ότι από πολύ μικρή, δηλαδή απ’ τα 15 μου, είχα πολλές επιτυχίες και θεωρώ ότι η πολιτεία μ’ έχει βοηθήσει όχι απ’ την καλή της την καρδιά, βέβαια, αλλά, φυσικά, βάσει νόμου και βάσει των επιτυχών μου. Ήταν η πρώτη φορά, λοιπόν, που εγώ αντιμετωπίζω κάποιο πρόβλημα με την πολιτεία σε ό,τι αφορά στο πριμ κι αυτό που μού έκανε την περισσότερη εντύπωση ήταν η συνειδητοποίηση πως, προφανώς, δεν αφορούσε μονάχα εμένα αυτό το πρόβλημα.

Πρόβλημα είχε και η Βούλα Παπαχρήστου, αν κι αυτό το γνώριζα, έτσι κι αλλιώς, λόγω του αθλήματος μας. Ωστόσο, δεν είμαστε μόνο εμείς του στίβου και ειδικά εμείς οι μεταλλιούχοι του κλειστού στίβου αλλά και πολλά άλλα παιδιά απ’ αρκετά άλλα αθλήματα που αντιμετώπιζαν το ίδιο θέμα. Γι’ αυτό, λοιπόν, για εμένα ήταν πολύ σημαντικό, ειδικά απ’ τη θέση που είμαι κι απ’ το βήμα, τ’ οποίο έχω, να βγω και να πω κάτι, διότι, όπως είπα και σε πολλές συνεντεύξεις, εμένα δε θα μού άλλαζε τη ζωή αυτό το πριμ του “κλειστού”, αλλά σε πολλά άλλα παιδιά, σίγουρα, θα την άλλαζε. Σε παιδιά που, μόλις, ξεκινούν την καριέρα τους κι έχουν πάρει, μόλις, ένα μετάλλιο σ’ ένα μεγάλο Πρωτάθλημα είναι μια τεράστια βοήθεια αυτό το πριμ απ’ την πολιτεία, ώστε να μπορέσουν να συνεχίσουν αλλά και να μπορέσουν να συγκεντρωθούν καλύτερα στην προπόνησή τους και στους αγωνιστικούς τους στόχους.

Για τους λόγους αυτούς αποφάσισα να βγω και να πω κάτι. Από εκεί και πέρα φαίνεται ότι το πρόβλημα έχει λυθεί, τουλάχιστον, για το 90% των αθλητών για εμάς του στίβου, για τα παιδιά στην κολύμβηση με την 25άρα πισίνα, ενώ και η Έλενα Χατζηλιάδου είπε ότι και το δικό της πρόβλημα λύθηκε. Έχω την αίσθηση ότι έχουν μείνει, πλέον, 1 – 2 παιδιά των οποίων το πρόβλημα δεν έχει λυθεί κι ελπίζω αυτό να γίνει σύντομα.”.

2 Σχόλια

Αφήστε μια απάντηση

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο