HOT NEWSΑΠΟΨΕΙΣΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑΜΑΡΓΕΤΗΣΜΠΑΣΚΕΤ

Μακάμπι Τελ Αβίβ 2019-2020: Οι «Bad Boys» της Ευρώπης με υπογραφή Σφαιρόπουλου (pics+vids)

2.44Kπροβολές

Το πρόγραμμα της Ευρωλίγκας μπορεί να διακόπηκε απότομα εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού, ωστόσο σ’ αυτό το χρονικό διάστημα που υπήρξε αγωνιστική δραστηριότητα μια από τις ομάδες που έκλεψε τις εντυπώσεις ήταν δίχως αμφιβολία η Μακάμπι Τελ Αβίβ.

Δύναμη, ενέργεια, ένταση, πάθος, σκληράδα, ξύλο, άμυνα και «Ομάδα» είναι μόνο μερικές από τις λέξεις που ταιριάζουν – χαρακτηρίζουν – απεικονίζουν την φετινή Μακάμπι Τελ Αβίβ.

Η σεζόν μπορεί να διακόπηκε επ’ αόριστον στην Ευρωλίγκα, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι όσο υπήρχε μπασκετική δράση πάνω στα παρκέ, σταμάτησαν οι εντυπωσιακές επιδόσεις (ατομικές και ομαδικές) ή σύλλογοι που ξεχώρισαν με την μπασκετική τους παρουσία, νοοτροπία και συνέπεια – αποτελεσματικότητα. Μια τέτοια περίπτωση αποτελεί δίχως αμφιβολία η φετινή Μακάμπι Τελ Αβίβ.

Ο σύλλογος του Ισραήλ, φέτος δείχνει «μεταμορφωμένος» σε σχέση με την αγωνιστική ταυτότητα – φιλοσοφία – νοοτροπία που ακολουθούσε τα προηγούμενα χρόνια. Ο λόγος; Η παρουσία του Γιάννη Σφαιρόπουλου στην άκρη του πάγκου και οι αλλαγές – Αρχές που έφερε μαζί του.

Πιο συγκεκριμένα, η «ομάδα του λαού»  θεωρείτο, με ελάχιστες εξαιρέσεις, μια κατ’ εξοχήν επιθετική ομάδα που δίνει προτεραιότητα κυρίως στο επιθετικό κομμάτι του παιχνιδιού. Αυτό όμως σταδιακά άρχισε να αλλάζει από το 2018 όταν ο Έλληνας τεχνικός ανέλαβε την τεχνική ηγεσία. Ο Σφαιρόπουλος από την στιγμή που πήρε τα ηνία της Μακάμπι ανανέωσε τον αέρα , την έμπνευση και την ψυχολογία ενώ έθεσε τους δικούς του κανόνες  και μια διαφορετική φιλοσοφία εντός του συλλόγου. Κάτι όχι τόσο απλό ή εύκολο, αν αναλογιστεί κανείς ότι η Μακάμπι ήταν παραδοσιακά μια επιθετικογενείς ομάδα, η οποία λάτρευε το ελεύθερο παιχνίδι, το θέαμα και το σκορ, παραμελώντας ως ένα βαθμό τα αμυντικά της καθήκοντα.

Η έλευση του κόουτς Σφαιρόπουλου οδήγησε σε γενική αλλαγή νοοτροπίας – φιλοσοφίας – λειτουργίας με τον σύλλογο να γίνεται σταδιακά μια άκρως σκληρή, δυναμική, αθλητική, πεινασμένη και πεισματάρα ομάδα, η οποία δεν παραιτείται ποτέ ανεξάρτητα από το όνομα, την δύναμη – ποιότητα αντιπάλου ή τελικού αποτελέσματος. Δηλαδή, μια ομάδα που παλεύει διαρκώς κάθε φάση, κάθε κατοχή, πιέζει – μαρκάρει στα όρια και είναι αποφασισμένη να «δαγκώσει» ή να πιάσει από τον λαιμό εξ’ αρχής οποιονδήποτε αντίπαλο. Αυτός ο τρόπος λειτουργίας έκανε πολλούς ειδικούς και φίλους του μπάσκετ να δουν με ιδιαίτερη συμπάθεια αυτή την νέα προσπάθεια της Μακάμπι.

Η «ομάδα του λαού», πηγαίνοντας κόντρα στην παραδοσιακή φιλοσοφία – νοοτροπία που ακολουθούσε επί σειρά ετών εμφάνισε ξανά υγεία, ουσία, ταυτότητα και κατεύθυνση στο παιχνίδι της. Η αλήθεια είναι ότι η Μακάμπι τις τελευταίες σεζόν πέρασε μια αρκετά μεγάλη αγωνιστική και εξωαγωνιστική κρίση, γεγονός που οδήγησε να χάσει ως ένα βαθμό την ταυτότητα και τον προσανατολισμό της. Ίσως αυτό να αποτελεί και το μεγαλύτερο κέρδος που έχει δώσει μέχρι στιγμής ο Γιάννης Σφαιρόπουλου από τότε που ανέλαβε τις τύχες της. Δηλαδή, ξανάδωσε στους ισραηλινούς ταυτότητα, κίνητρο, κατεύθυνση και έμπνευση, με τρόπο αντίθετο από εκείνον που ήταν συνηθισμένοι να λειτουργούν μέχρι τώρα.

Με πολύ δουλειά, υπομονή, σωστές κινήσεις και καθοδήγηση, η Μακάμπι μετατράπηκε σε ένα αμυντικό «εξολοθρευτή – πολεμιστή» που παλεύει διαρκώς επί 40 αγωνιστικά λεπτά, ανεξάρτητα από προβλήματα, δυναμική – ποιότητα – ιστορία αντιπάλου και τελικού αποτελέσματος. Το πάθος, η σκληράδα, η ενέργεια, η δύναμη, η διάθεση, η μαχητικότητα, η συνέπεια και η προσήλωση που έβγαζε φέτος η Μακάμπι πάνω στα παρκέ στον αμυντικό τομέα ήταν ιδιαιτέρως εντυπωσιακά, κάτι που την βοηθούσε να βρει ευκολότερα ρυθμό στην επίθεση και σε αρκετές περιπτώσεις να βγάλει ιδιαίτερα εντυπωσιακές συνεργασίες – φάσεις.

Για αρκετό κόσμο, η φετινή Μακάμπι έχει αρκετά στοιχεία (δύναμη, μπασκετικό ξύλο, αυτοματισμούς κλπ) από την Φενέρ των προηγούμενων 3-4 σεζόν. Μάλιστα ορισμένοι, δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν για να «φωτογραφίσουν» την ομάδα του Γιάννη Σφαιρόπουλου, τον χαρακτηρισμό ως οι «Bad Boys» της Ευρώπης.

Μπορεί για ορισμένους αυτό να αποτελεί μπασκετική ιεροσυλία και υπερβολή, καθώς ο συγκεκριμένος όρος έχει συνδεθεί – ταυτιστεί με τους Ντιτρόιτ Πίστονς (κυρίως στις δεκαετίες 80’, 90’ και 00’). Πάντως για τα ευρωπαϊκά δεδομένα υπάρχει βάση στην λογική αυτή, καθώς η σκληράδα, το πείσμα, η πίεση, η δύναμη και η «πείνα» που βγάζει η Μακάμπι στην άμυνά της έχει αρκετές ομοιότητες (σε καμία περίπτωση ίδια) με εκείνη των «κακών παιδιών» του ΝΒΑ.

Η Μακάμπι σε όλα τα παιχνίδια της έδειξε μια ιδιαίτερα υψηλή συνέπεια. Τα πάντα ξεκινούσαν και τελείωναν από την αμυντική λειτουργία. Οι λέξεις «προβλήματα», «κούραση», «τραυματισμοί» πλέον απαγορευμένες. Ο Σφαιρόπουλος κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα να επιβάλει την δική του φιλοσοφία – ταυτότητα-  νοοτροπία κόντρα σ’ αυτά που ακολουθούσε επί σειρά ετών ο σύλλογος, να κερδίσει την εμπιστοσύνη των αθλητών (ειδικά των Αμερικανών) για το συγκεκριμένο πλάνο ιδιαίτερα στο κομμάτι της άμυνας, να «σφυρηλατήσει» ένα πολύ σκληρό μέταλλο σ’ ένα σύνολο που παλεύει διαρκώς υπό οποιεσδήποτε συνθήκες και να έχει συγκεκριμένες Αρχές στις δύο άκρες του παρκέ.

Αν μέσα σε όλα συνυπολογιστούν το απαιτητικό κοινό του ισραηλινού συλλόγου, η ιστορία του και οι αρκετοί μακροχρόνιοι τραυματισμοί (Όμρι Κάσπι, Τζον ΝτιΜπαρτολομέο, Νέιτ Γουόλτερς και Ταρίκ Μπλακ) που είχε να διαχειριστεί η Μακάμπι κατά την διάρκεια της αγωνιστικής σεζόν, τότε η επιτυχία του κόουτς Σφαιρόπουλου και των συνεργατών του αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα. Ο κόσμος της ομάδας δείχνει διαρκώς την αγάπη του προς το πρόσωπο του Έλληνα τεχνικού, οι παίκτες λειτουργούν ως σύνολο, εμπιστεύονται τον προπονητή τους και ακολουθούν την φιλοσοφία του, ακόμη και οι αρκετοί Αμερικανοί που διαθέτει το ρόστερ της Μακάμπι.

Δεν πρέπει να λησμονηθεί τα γεγονός ότι μεγάλο μέρος του Τύπου εδώ στην Ελλάδα είχε «κατηγορήσει» τον κόουτς Σφαιρόπουλο πως δεν μπορεί να διαχειριστεί – επιβληθεί – πείσει στους Αμερικάνους καλαθοσφαιριστές να παίξουν για τον ίδιον, με αποτέλεσμα οι τελευταίοι να δημιουργούν προβλήματα ή να συγκρούονται μαζί του.

Στην Μακάμπι κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Ο Σφαιρόπουλος με την δουλειά, υπομονή και πίστη στο πλάνο του απολαμβάνει την πλήρη εμπιστοσύνη διοίκησης, κόσμου και αθλητών. Η Μακάμπι από μια άκρως επιθετική ομάδα με Αμερικανικό στοιχείο…. έχει αλλάξει σε αμυντική ομάδα με εξίσου Αμερικανική βάση…. ικανή να «δαγκώσει» ή να αρπάξει από τον λαιμό οποιονδήποτε αντίπαλο, δίχως φόβο, ενδοιασμούς ή χαλαρότητα.

Το μάτι της Μακάμπι πραγματικά φέτος μέχρι την στιγμή της διακοπής «γυάλιζε» σε κάθε παιχνίδι, ανεξάρτητα αν στο τέλος έφευγε νικήτρια ή ηττημένη από το παρκέ. Πάντα θα πάλευε και όποια ομάδα ήθελε να την κερδίσει θα έπρεπε να αποφασίσει είτε να «τσαλακωθεί» είτε να «ματώσει» πάνω στο παρκέ.

Από την στιγμή που ο Γιάννης Σφαιρόπουλος ανέλαβε τις τύχες της, τα πάντα για την Μακάμπι αρχίζουν και τελειώνουν  στην άμυνα. Μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι στην πιο ανταγωνιστική Ευρωλίγκα όλων των εποχών, η Μακάμπι έπειτα από 28 αγώνες βρίσκεται στην 5η καλύτερη άμυνα της διοργάνωσης , δεχόμενη κατά Μέσο Όρο 77.3 πόντους ανά παιχνίδι.

Οι Πίστονς θα έχουν για πάντα κατοχυρωμένο τον χαρακτηρισμό «Bad Boys», δεν τίθεται ζήτημα επ’ αυτού ούτε φυσικά θέμα σύγκρισης με την Μακάμπι. Διαφορετικές ομάδες… διαφορετικές εποχές…. άλλο μπάσκετ σε σχέση με σήμερα. Τότε το ΝΒΑ ήταν πολύ σκληρό και η παρουσία των Πίστονς ενίσχυε αυτό το χαρακτηριστικό δίνοντας σε ολόκληρη την Λίγκα μια άγρια ομορφιά που σε αρκετές περιπτώσεις ξεπερνούσε τα όρια του επιτρεπτού. Οι Πίστονς θα αποτελούν για πάντα μια από τις σκληρότερες ομάδες μπάσκετ στα βιβλία της ιστορίας και ταυτόχρονα θα έχουν τον πρώτο λόγο στο παρατσούκλι «Bad Boys». Εξάλλου, το κέρδισαν με πολύ ιδρώτα, κόπο και αίμα επί σειρά ετών πάνω στα παρκέ του ΝΒΑ.

Ωστόσο, για τα δεδομένα της Γηραιάς Ηπείρου, η Μακάμπι δείχνει ότι κατέχει τόσο το μέταλλο, την σκληράδα, την δύναμη όσο και τα στοιχεία – ταλέντο για να σηκώσει τον χαρακτηρισμό «Bad Boys» της Ευρώπης.

Υ.Γ.1. Με βάση την συνολική εικόνα των συλλόγων (πλην Εφές – Ρεάλ – Μπαρτσελόνα – ΤΣΣΚΑ) της Ευρωλίγκας σ’ αυτές τις 28 αγωνιστικές, η Μακάμπι ήταν με διαφορά από τις υπόλοιπες ομάδες που  έπειθε περισσότερο ότι μπορεί να αντέξει μέχρι το τέλος της διαδρομής. Ακόμα και όταν θα έπρεπε να αντιμετωπίσει τις λεγόμενες ομάδες από το πάνω ράφι. Αν τα κατάφερνε, θα μείνει αναπάντητο όσο δεν υπάρχει αγωνιστική δράση… το μόνο σίγουρο είναι ότι θα πολεμούσε μέχρι τελικής πτώσης, όποιο και αν ήταν το τελικό αποτέλεσμα…. Μόνο το γεγονός ότι ο Σφαιρόπουλος έχει καταφέρει να κάνει την Αμερικανική Μακάμπι να παίζει άμυνα, να βρει τα «κουμπιά» του Γουίλμπεκιν προκειμένου ο τελευταίος να παίξει άμυνα, για το σύνολο (όχι για την στατιστική του) και να συνδυάσει την ουσία με την ηγετικότητα αποτελούν ήδη τεράστια επιτυχία. Η Μακάμπι με βάση την άμυνά της και το ταλέντο των παικτών της δηλώνει παρών και δαγκώνει! Εξάλλου, οι φράσεις,  «η καλύτερη επίθεση είναι η άμυνα» ή «η επίθεση φέρνει τον κόσμο, η άμυνα τα τρόπαια – τίτλους» μόνο τυχαίες δεν μπορούν να είναι…

Βίντεο:

Μπόνους μια γεύση από Πίστονς:

Αφήστε μια απάντηση

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο