HOT NEWSΑΛΛΑ ΣΠΟΡΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Μπότσια: Γνωρίζοντας το Παραολυμπιακό Άθλημα με την Κατερίνα Πολυχρονίδη! (pics)

1.79Kπροβολές

Η Κατερίνα Πατρώνη, τα τελευταία χρόνια και Πολυχρονίδη, είναι η σύζυγος και Sport Assistant του Χρυσού Παραολυμπιονίκη στο Μπότσια, Γρηγόρη Πολυχρονίδη! Ουσιαστικά, αποτελεί τη συνοδό – συναθλήτρια του Πρωταθλητή. Μαζί αποτελούν ζευγάρι όχι μόνο στη ζωή αλλά και στη… “δουλειά”! Οι δυο τους αποτελούν ένα αχτύπητο δίδυμο, τ’ οποίο, κυριολεκτικά, σαρώνει τα Μετάλλια! Η “επαγγελματική ένωση” έλαβε χώρα το 2015 και, έκτοτε, καλπάζουν…

Το Μπότσια αποτελεί ένα Παραολυμπιακό άθλημα, τ’ οποίο φαίνεται να έχει πάρει τα “πάνω” του μιας κι όλο και περισσότερος κόσμος χάνεται στη μαγεία του κι ασχολείται μ’ αυτό. Σίγουρα, δεν είναι μεταξύ των δημοφιλέστερων (βλέπε ποδόσφαιρο, μπάσκετ κτλ) αλλά, σε κάθε περίπτωση, χρόνο με το χρόνο εδραιώνεται στη συνείδηση των φίλων τ’ αθλητισμού. 

Σ’ αυτό, τουλάχιστον στα ελληνικά δεδομένα, έχει συμβάλλει ο Γρηγόρης Πολυχρονίδης, απ’ τους κορυφαίους αθλητές τ’ αθλήματος, έχοντας πάρει μέρος και μετάλλια, τόσο το Χρυσό όσο κι άλλα, σε Παραολυμπιακούς Αγώνες, όντας κορυφαίος Ευρώπης αλλά και Κόσμου! Στόχος του στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Τόκυο, το προσεχές καλοκαίρι, είναι ν’ ανέβει στο πρώτο σκαλί του βάθρου υπό τον εθνικό ύμνο έχοντας το εθνόσημο στο στήθος και ν’ αποκτήσει το Χρυσό Μετάλλιο, ώστε να είναι, ταυτόχρονα, πρώτος σε τρεις διοργανώσεις. Χρυσός Παραολυμπιονίκης, Παγκόσμιος και Πρωταθλητής Ευρώπης.

Στο πλευρό του, κυριολεκτικά και μεταφορικά, πάντα η Κατερίνα Πατρώνη – Πολυχρονίδη, η οποία με διάθεση αποδέχτηκε την πρόσκληση της Νίκης Συρίγου μιλώντας στο “Campeones.gr”. H Sport Assistant μάς μύησε στο άθλημα που ακούει στ’ όνομα “Μπότσια”, περιέγραψε μ’ απλούς όρους τι είναι και πώς παίζεται. Μίλησε για όλα όσα αφορούν στ’ άθλημά της που, πλέον, αποτελεί, δεύτερη φύση της, ίσως μια προέκταση του εαυτού της, ή λίγο πιο υπερβολικά, πλέον, το Μπότσια ζει μέσα σ’ εκείνη ή, καλύτερα, εκείνη ζει μέσα απ’ το Μπότσια. Τουλάχιστον, έτσι εξέλαβα εγώ τα λόγια της… Παράλληλα, ξεδίπλωσε λίγο περισσότερο τον εαυτό της ενώ μάς μίλησε και για το σύζυγό της και τη σχέση τους, κυρίως, εντός γηπέδου, εκεί όπου “επενδύουν” το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου τους.

Εμείς δεν έχουμε παρά να ευχαριστήσουμε τη γλυκύτατη Κατερίνα και να χαθούμε μέσα σ’ όσα μοιράστηκε μαζί μας! Η ίδια ζήτησε απ’ τους συναδέλφους μας το άθλημά της να προβάλλεται ισάξια με τα υπόλοιπα δημοφιλή αθλήματα αλλά και τ’ αντίστοιχα Παραολυμπιακά κι εμείς το ευχόμαστε από καρδιάς, ώστε αυτό να πάρει, επιτέλους, την προβολή που τού αξίζει. Τόσο εκείνο όσο και οι άνθρωποι που, πραγματικά, μοχθούν γι’ αυτό!

Περιγράψτε μ’ απλά λόγια τι είναι και πώς παίζεται το “μπότσια”;

«Το μπότσια είναι άθλημα στρατηγικής, τακτικής και τεχνικής. Ιδιαίτερα διάσημο στο εξωτερικό, καθώς παίζεται σε πάρκα και παραλίες απ’ όλες τις ηλικιακές κατηγορίες. Στην Ελλάδα είναι γνωστό ως το Παραολυμπιακό άθλημα με τη μεγαλύτερη ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια, ενταγμένο στον κύκλο των Παραολυμπιακών Αγώνων.

Η γενική του εικόνα είναι σα μπιλιάρδο στο πάτωμα με στρατηγική, όπως στο σκάκι. Σ ατομικό επίπεδο, παίζεται από δύο αντιπάλους, οι οποίοι κάθονται σε περιορισμένο χώρο ο ένας δίπλα στον άλλον κι εκτείνεται μπροστά τους το γήπεδο 10 μέτρων. 6 μπάλες για τον κάθε αντίπαλο, μπλε ο ένας, κόκκινες ο άλλος (η χρωματική επιλογή γίνεται με κλήρωση), μία άσπρη μπάλα στόχος που μπορεί να ριχθεί σ’ οποιοδήποτε σημείο του γηπέδου κι εκεί να εκτυλιχτεί το παιχνίδι.

Ο κάθε αγώνας αποτελείται από 4 σετ, ενώ ο χρόνος είναι ιδιαίτερα περιορισμένος (6 λεπτά για τον κάθε αντίπαλο σε κάθε σετ, για να σκεφθεί στρατηγική και να ρίξει 6 μπάλες). Στόχος του παιχνιδιού, με πολύ απλά λόγια, είναι ο παίχτης να τοποθετήσει έστω και μία μπάλα του πιο κοντά στην άσπρη μπάλα προσπερνώντας με κάθε τρόπο την πρώτη πιο κοντινή τ’ αντιπάλου. Όσες περισσότερες μπάλες καταφέρει να τοποθετήσει πλησιέστερα της άσπρης στο τέλος του κάθε σετ, τόσο περισσότερους πόντους μαζεύει. Σε υψηλό αγωνιστικό επίπεδο, βέβαια, τα μεγάλα σκορ είναι δύσκολο να συμβούν.».

Το μπότσια αποτελείται από πολλές κατηγορίες. Ποιες είναι επιγραμματικά αυτές και πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για έναν αθλητή να μεταπηδήσει απ’ τη μία στην άλλη;

«Όπως προανέφερα, οι κατηγορίες στο μπότσια είναι 4 και η κατηγοριοποίηση των αθλητών γίνεται ανάλογα με την αναπηρία τους, για να υπάρχει η δυνατότητα ν’ αγωνίζονται οι αθλητές “επί ίσοις όροις” στη δύναμη και στη σωματική ικανότητα. Αυτό σημαίνει ότι οι αθλητές δε μπορούν να μεταπηδήσουν απ’ τη μία στην άλλη κατηγορία, εκτός αν υπάρξει μεγάλη μεταβολή στην αναπηρία τους.

Η κατηγορία, στην οποία ο Γρηγόρης αγωνίζεται μ’ εμένα, είναι και η μοναδική κατηγορία που ο αθλητής αγωνίζεται σα δίδυμο με συνοδό-συναθλητή και συσκευή προώθησης της μπάλας, καθώς υπάρχει η σωματική αδυναμία τ’ αθλητή να προωθήσει μ’ οποιονδήποτε τρόπο μόνος του τη μπάλα στον αγωνιστικό χώρο.».

Ποιες οι διαφορές της κατηγορίας που αθλείται ο Γρηγόρης συγκριτικά με τις υπόλοιπες; Για παράδειγμα, δεν πετάει μπάλα με τα χέρια ή τα πόδια.

«Η BC3, η κατηγορία που αγωνιζόμαστε εμείς, αφορά στους αθλητές που δεν έχουν τη δύναμη να προωθήσουν στον αγωνιστικό χώρο τη μπάλα με το χέρι ή με το πόδι και χρησιμοποιούν συσκευή προώθησης της μπάλας, ράμπα την ονομάζουμε, και είναι ένα κεκλιμένο επίπεδο σαν τσουλήθρα, μέσω του οποίου στοχεύει που θα πάει η μπάλα, όπως γίνεται και στη σκοποβολή. Επιπροσθέτως, ο αθλητής αγωνίζεται με συνοδό-συναθλητή, ο οποίος εκτελεί τις οδηγίες του αθλητή έτσι, ώστε να γίνει η εκτέλεση της βολής.».

Ποιες είναι οι πρακτικές διαφορές στους αγώνες τ’ ατομικού και του σύνθετου αγωνίσματος;

«Αλλάζει αρκετά η τακτική, καθώς οι μπάλες μοιράζονται στους δύο παίκτες της ομάδας και οι βολές πραγματοποιούνται από διαφορετικά σημεία του γηπέδου.».

Ποιος ο εξοπλισμός που απαιτείται για τ’ άθλημα;

«Στην κατηγορία μας που η βολή γίνεται με τη ράμπα, ο κάθε αθλητής έχει τις δικές του μπάλες, τη δική του ράμπα και το δικό του pointer (συσκευή με την οποία απελευθερώνει τη μπάλα μέσω της ράμπας στον αγωνιστικό χώρο).».

Ποιες είναι οι δυσκολίες τ’ αθλήματος;

«Όπως σε κάθε άθλημα, οι δυσκολίες είναι πολλές κι, βέβαια, όσο ανεβαίνεις αθλητικά τόσο μεγαλύτερα εμπόδια συναντάς. Τ’ αγωνιστικό επίπεδο είναι πάρα πολύ υψηλό κι αυτή θα έπρεπε να είναι η μόνη έννοια και δυσκολία για τον Πρωταθλητή. Τα εμπόδια, όμως, ξεκινούν μέσα απ’ την ίδια σου την ομάδα, συνεχίζουν σε διοικητικό επίπεδο των εγχώριων δομών και περνώντας, έτσι, απ’ τη “σκύλα και τη Χάρυβδη” φτάνεις σε διεθνές επίπεδο να έχεις ν’ αντιμετωπίσεις τους πιο ισχυρούς αντιπάλους με ψυχραιμία, πλήρως προετοιμασμένος, με καθαρό μυαλό απ’ όλα τα προβλήματα, για να μπορέσεις να φέρεις τη νίκη.».

Πόσο χρόνο απαιτεί μια προπόνηση και τι περιλαμβάνει;

«Όταν κάνεις Πρωταθλητισμό σε κάθε άθλημα απαιτεί ολική αφοσίωση του χρόνου και του μυαλού. Εμείς προπονούμαστε 6 ώρες καθημερινά και, όταν το απαιτεί η κατάσταση, προπονούμαστε και σαββατοκύριακα. Όλη μας η προετοιμασία βασίζεται στ’ αγωνιστικό πρόγραμμα της χρονιάς αλλά και της Παραολυμπιακής τετραετίας.

Η προπόνησή μας περιλαμβάνει ασκήσεις τακτικής, τεχνικής και στρατηγικής καθώς και παιχνίδια.».

Πόσο δημοφιλές είναι τ’ άθλημα στην Ελλάδα;

«Τ’ άθλημα δεν είναι καθόλου δημοφιλές, καθώς δεν έχει σχεδόν καθόλου τηλεοπτική προβολή στη χώρα μας. Το θετικό είναι ότι, μέσω των επιτυχιών του Γρηγόρη, κάθε χρόνο ανεβαίνει η δημοτικότητα τ’ αθλήματος. Βέβαια, ο Παραολυμπιακός αθλητισμός έχει πολύ δρόμο μπροστά του, καθώς το μονοπώλιο στα media κρατούν τα γνωστά αθλήματα και τα λοιπά Ολυμπιακά αθλήματα.».

Ουσιαστικά, δεν υπάρχει στήριξη στην προβολή τ’ αθλήματος;

«Όχι, καθώς υπάρχει προφανώς οι πεποίθηση των media και των δημοσιογράφων ότι ο Παραολυμπιακός αθλητισμός δεν έχει τη δυναμική να «πουλήσει» παρά μόνο ως κοινωνική ευθύνη και “δύναμη ψυχής”, όπως λέγεται, κι όχι ως πραγματικός πρωταθλητισμός.

Ωστόσο, στο Λονδίνο το 2012, με τη σωστή προβολή του Παραολυμπιακού κινήματος απ’ τους Βρετανούς δημοσιογράφους, πουλήθηκαν περισσότερα εισιτήρια για τους Παραολυμπιακούς απ’ ότι για τους Ολυμπιακούς Αγώνες.».

Θα θέλατε να γίνει οποιασδήποτε μορφής αλλαγή στ’ άθλημά σας;

«Αυτό που θέλουμε είναι τ’ άθλημά μας να πάρει προβολή αντάξια των αγώνων και των προσπαθειών μας. Είναι κρίμα ν’ αγωνιζόμαστε σ’ άδεια γήπεδα μετά από τόσο σκληρές προσπάθειες που κάνουμε και που δίνουμε και τη ζωή μας για τ’ άθλημά μας, όπως άλλωστε και ο κάθε Πρωταθλητής, αρτιμελής και μη. Όλο αυτό, βέβαια, ξεκινάει απ΄τους δημοσιογράφους και την προβολή που θα δώσουν στο κάθε θέμα, οπότε παρακαλούμε θερμά για την ισάξια προβολή του Ολυμπιακού και του Παραολυμπιακού αθλητισμού.».

Πότε, αλήθεια, σταματά ένας αθλητής ν’ ασχολείται με το μπότσια;

«Καθώς το μπότσια είναι άθλημα στρατηγικής και μυαλού κι όχι αμιγώς σωματικό, δεν υπάρχει όριο ηλικίας. Αντιθέτως, τα χρόνια στ’ άθλημα προσφέρουν εμπειρία που μπορεί να είναι πολύτιμη στην αθλητική πορεία τ’ αθλητή.».

Τελειώνοντας με την… παρουσίαση, ας περάσουμε στον πραγματικό πρωταγωνιστή και, φυσικά, την πολύτιμη βοηθό – συναθλήτριά του, Κατερίνα.

Μιλήστε μας πιο συγκεκριμένα για την ασθένεια του Γρηγόρη…

«Η πάθηση του Γρηγόρη είναι η Νωτιαία Μυϊκή Ατροφία. Είναι γενετική πάθηση στην οποία δε μπορούν ν’ αναπτυχθούν οι μύες και γι’’ αυτόν το λόγο έχει πολύ περιορισμένη δύναμη και κίνηση στο σώμα.

Ευτυχώς, έχει γίνει το θαύμα κι εγκρίθηκε το πρώτο φάρμακο παγκοσμίως για την πάθηση αυτή, τ’ οποίο σώζει τις ζωές των βρεφών και των μικρών παιδιών με τον πιο βαρύ τύπο της πάθησης, ενώ, στην περίπτωση του Γρηγόρη, αναστέλλει την εκφύλιση και σιγά – σιγά μπορεί ν’ ανακτηθεί κάποιο ποσοστό δύναμης.».

Πόσο δύσκολο είναι να ζει κάποιος ασθενής με Νωτιαία Μυϊκή Ατροφία στην Ελλάδα; 

«Σίγουρα είναι δύσκολο, καθώς και οι υποδομές και οι νοοτροπίες είναι λίγο πιο πίσω από ανεπτυγμένες χώρες του εξωτερικού. Είμαστε, όμως, σε καλό δρόμο, όλα προχωρούν κι όλα βελτιώνονται. Οι Παραολυμπιακοί Αγώνες του 2004 βοήθησαν καταλυτικά στην ύπαρξη στοιχειωδών υποδομών για τ’ άτομα μ’ αναπηρία και το Παραολυμπιακό κίνημα συμβάλει καθημερινά στον εκσυγχρονισμό της παιδείας και της νοοτροπίας στο θέμα αυτό.».

Ποιος είναι ο δικός σας ρόλος στη διαδικασία τ’ αθλήματος;

«Στο μπότσια, όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, οι κατηγορίες είναι 4, όπου οι αθλητές κατατάσσονται ανάλογα με την αναπηρία τους. Η κατηγορία που αγωνιζόμαστε ο Γρηγόρης κι εγώ είναι η μοναδική κατηγορία που ο αθλητής αγωνίζεται με συνοδό-συναθλητή, καθώς ο ίδιος ο αθλητής αδυνατεί να προωθήσει τη μπάλα με το χέρι ή με το πόδι στο γήπεδο κι έτσι αγωνίζεται με μία χειροκίνητη συσκευή προώθησης της μπάλας την οποία χειρίζομαι εγώ υπό την πλήρη καθοδήγηση του Γρηγόρη.

Μ’ απλά λόγια, ο Γρηγόρης είναι το μυαλό κι εγώ το εκτελεστικό όργανο μέσα στον αγώνα. Κάθομαι πάντα με την πλάτη στον αγωνιστικό χώρο, δεν έχω δικαίωμα να μιλήσω, να βοηθήσω στην τακτική ή να στρέψω το βλέμμα μου στο γήπεδο. Ο καθένας έχει το ρόλο του. Προπονούμαι με τον Γρηγόρη ακριβώς τις ίδιες ώρες και πηγαίνουμε παντού σαν ένα. Θέλει μεγάλο συντονισμό μεταξύ μας, ώστε να επιτευχθεί το θεμιτό αποτέλεσμα εντός του επιτρεπόμενου χρόνου. Ένα δικό μου λάθος μπορεί να μάς στερήσει ένα μετάλλιο κι αυτό, σίγουρα, είναι μεγάλη ευθύνη.».

Πριν από εσάς με ποιους αποτελούσε αθλητικό ζευγάρι;

«Ο Γρηγόρης στο παρελθόν αγωνιζόταν με τον πατέρα του και με το νονό του.».

Εσείς είστε Sport Assistant. Πότε ξεκινήσατε για πρώτη φορά; Είχατε προηγούμενη σχετική εμπειρία;

«Είμαι Sport Assistant και, πλέον, χάρη στην παρούσα κυβέρνηση και στον Υπουργό Αθλητισμού, Λευτέρη Αυγενάκη, που έκανε σωτήρια παρέμβαση για εμάς, αναγνωρίστηκε η δουλειά μας κι έχουμε όχι μόνο ίδιες υποχρεώσεις αλλά και ίδια δικαιώματα με τον αθλητή απέναντι στο κράτος.

Ξεκίνησα να ταξιδεύω στις αποστολές με τον Γρηγόρη απ’ το 2013 χωρίς ν’ αγωνιζόμαστε τότε μαζί. Το 2015, μού έκανε την πολύ τιμητική πρόταση να ξεκινήσουμε να προπονούμαστε και ν’ αγωνιζόμαστε μαζί. Είχα μεγάλη εμπειρία στον αθλητικό χώρο, καθώς υπήρξα πολλά χρόνια αθλήτρια του τένις και της Ρυθμικής Γυμναστικής και, επιπροσθέτως, σπούδασα κι εργάστηκα στην Ελβετία στο κομμάτι της Αθλητικής Διοίκησης και Τεχνολογίας, καθώς κι έκανα το διδακτορικό μου στην αθλητική διοίκηση και τη δημόσια διοίκηση.

Στο μπότσια, όμως, και στ’ αγωνιστικό κομμάτι τόσο υψηλού επιπέδου απ’ τη θέση του αθλητή δεν είχα καμία προηγούμενη εμπειρία εκτός απ’ την παρουσία μου δίπλα στον Γρηγόρη. Κατάφερε, όμως, ο Γρηγόρης, λόγω της τεράστιας εμπειρίας του και της δεξιοτεχνίας του, και με προετοίμασε γρήγορα, μ’ εξυπνάδα κι ευστοχία, ώστε να μπορώ να σταθώ δίπλα του αντάξια των επιτευγμάτων του και της μακροχρόνιας πορείας του στην κορυφή τ’ αθλήματος.

Και η αλήθεια είναι ότι τα καταφέραμε! Κερδίσαμε μαζί ένα Ασημένιο κι ένα Χάλκινο μετάλλιο στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο το 2016, το 2018 κερδίσαμε τον τίτλο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή, το 2019 κερδίσαμε τον τίτλο του Πρωταθλητή Ευρώπης και πλήθος άλλων μεταλλίων σε διεθνείς διοργανώσεις. Επίσης, βρισκόμαστε για 3η συνεχόμενη χρονιά πρώτοι στην Παγκόσμια Κατάταξη τ’ αθλήματος.».

Σ’ αγώνες με “καυτή” έδρα πόσο δύσκολο είναι ν’ ακούσετε τις εντολές του Γρηγόρη και πόσο μπορεί να στοιχίσει μια καθυστέρηση;

«Πρώτα απ’ όλα να τονίσω ότι μια καθυστέρηση μπορεί να μάς στερήσει τη νίκη τ’ αγώνα. Είμαστε προπονημένοι και προετοιμασμένοι για τα πάντα. Για κλιματικές αλλαγές που επηρεάζουν το παιχνίδι μας, για διαφορετικές επιφάνειες στ’ αγωνιστικό πάτωμα, για γήπεδα με κλίσεις στο έδαφος, για ψυχολογικό πόλεμο που μπορεί να δεχθούμε εντός κι εκτός της χώρας μας πριν απ’ αγώνες, όπως και για αγώνες με “καυτή” έδρα.

Κάτι τέτοιο συνέβη στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο το 2016. Οι Βραζιλιάνοι είχαν κάνει το γήπεδο του μπότσια να μοιάζει με γήπεδο ποδοσφαίρου. Οι φωνές, τα “κύματα”, οι κόρνες και τα τραγούδια ήταν ασταμάτητα τις μέρες των αγώνων και ιδιαίτερα των τελικών. Έτσι, λοιπόν, ο Γρηγόρης κι εγώ ήμασταν προετοιμασμένοι για συνεννόηση με τα μάτια και με νεύματα του κεφαλιού, έτσι ώστε να μη χαθεί δευτερόλεπτο απ’ τον πολύτιμο χρόνο μας.».

Πόσο σκληρός ή όχι είναι ο ανταγωνισμός στ’ άθλημά σας;

«Το μπότσια αναπτύσσεται ταχύτατα. Στην παγκόσμια κατάταξη της κατηγορίας μας είναι 130 αθλητές. Το επίπεδο είναι πάρα πολύ υψηλό και είμαστε υποχρεωμένοι ν’ ακολουθούμε την ανάπτυξη και να προσπαθούμε να είμαστε ένα βήμα μπροστά σ’ όλους τους τομείς έτσι, ώστε να καταφέρνουμε να κερδίζουμε. Αυτό σημαίνει πάρα πολύ σκληρή δουλειά, τόσο προπονητικά όσο κι εξοπλιστικά.».

Το σημείο – κλειδί για τη νίκη ποιο είναι;

«Πείσμα, αποφασιστικότητα, πυγμή, πλήρης αφοσίωση, τρομερή ψυχραιμία απέναντι σ’ όλα και φυσικά “η καρδιά του Πρωταθλητή” που μ’ αυτό γεννιέσαι, δεν τ’ αποκτάς στην πορεία! (γέλια!)».

Πως είναι οι συνθήκες στ’ άθλημά σας; Που προπονείστε; Πόση βοήθεια υπάρχει απ’ το κράτος και την πολιτεία;

«Ευτυχώς, τα τελευταία χρόνια χάρη στο Δήμο Περιστερίου έχουμε κατ’ αποκλειστικότητα τ’ Ολυμπιακό Κέντρο Πυγμαχίας μέχρι το μεσημέρι κι έτσι μπορούμε να προπονηθούμε τις ώρες που απαιτούνται. Αυτό, βέβαια, δεν συνέβαινε και τα προηγούμενα χρόνια. Ο Γρηγόρης αγωνιζόταν καθημερινά να έχει ένα μικρό χώρο, ώστε να προπονηθεί, και είχε φτάσει να πηγαίνει, ακόμα, και στην Ελευσίνα σε καθημερινή βάση, για να προπονείται κάτω από μία κερκίδα γηπέδου μ’ ακατάλληλες, παντελώς, συνθήκες τόσο για την υγεία του όσο και για τ’ άθλημα.

Η σημερινή κυβέρνηση μάς έχει στηρίξει πάρα πολύ καθώς ο Υπουργός αθλητισμού, Λευτέρης Αυγενάκης, έκανε ριζική ανανέωση στον αθλητικό χώρο και, συγκεκριμένα, σ’ αυτό που αφορά εμένα, αναγνωρίστηκε απ’ το κράτος η δουλειά του συνοδού-αθλητή. Μέχρι τώρα, ο συνοδός αθλητής είχε τις ίδιες υποχρεώσεις με τον αθλητή αλλά όχι τα ίδια δικαιώματα. Πλέον, το νέο νομοσχέδιο του Υπουργού δίνει ίσα δικαιώματα με τον αθλητή και στο συνοδό-αθλητή και καταλαβαίνετε πόσο σημαντική και σπουδαία είναι αυτή η προσθήκη για εμάς.».

Πόσο σάς επηρέασε/ενόχλησε ή, ίσως, ευνόησε η αναβολή των Ολυμπιακών και των Παραολυμπιακών Αγώνων;

«Προσπαθήσαμε με κάθε τρόπο να μην αποπροσανατολιστούμε απ’ το στόχο μας. Συνεχίσαμε κανονικά τις προπονήσεις μας με το βλέμμα στραμμένο στο Τόκυο. Δύσκολο εγχείρημα, βέβαια, μέσα σ’ όλη αυτή την παγκόσμια κρίση. Το δουλεύουμε, όμως, δυναμικά και με μεγάλο πείσμα. Σκεφτήκαμε να εκμεταλλευτούμε και την αγωνιστική αυτή απραγία, καθώς ακυρώθηκαν όλοι οι αγώνες μας, κι έτσι αποφασίσαμε να κάνουμε ένα παιδί που τόσο πολύ θέλαμε και τόσο πολύ είχαμε καθυστερήσει για χάρη της προετοιμασίας και των Αγώνων μας. Ευτυχώς, ήρθε την κατάλληλη στιγμή κι έτσι θα έχουμε το κοριτσάκι μας την Άνοιξη.».

Πόσο επηρέασε κι επηρεάζει η καραντίνα την προπόνησή σας;

«Η τωρινή καραντίνα δε μάς έχει επηρεάσει καθόλου, καθώς, έχοντας εξασφαλίσει την πρόκριση για τους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Τόκυο, έχουμε εξαίρεση απ’ τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού και μπορούμε να πάμε κανονικά στο γήπεδο να προπονηθούμε. Η πρώτη καραντίνα επηρέασε όλους τους αθλητές, χωρίς εξαιρέσεις και είχαμε μείνει εκτός γηπέδων για δύο μήνες. Φυσικά, όλη αυτή η κατάσταση που διανύουμε είναι και για εμάς πάρα πολύ δύσκολη και δυσκίνητη, καθώς για δεύτερη χρονιά οι αγώνες μας έχουν ακυρωθεί και προπονούμαστε, ουσιαστικά, χωρίς να γνωρίζουμε τον επόμενο αγωνιστικό μας στόχο. Το θετικό είναι ότι, αν πάνε όλα σύμφωνα με τον προγραμματισμό και με τα καλά αποτελέσματα που πιθανολογώντας θα φέρει ο μαζικός εμβολιασμός κατά της COVID, οι Ολυμπιακοί και οι Παραολυμπιακοί Αγώνες θα γίνουν στο Τόκυο το καλοκαίρι, οπότε και τα δικά μας μάτια είναι στραμμένα αποκλειστικά σ’ αυτόν τον στόχο.».

Ποιο το ρίσκο να συνεχίζετε την προετοιμασία εν μέσω μιας τέτοιας κατάστασης, δεδομένου ότι ο Γρηγόρης αποτελεί ευπαθή ομάδα;

«Λαμβάνουμε όλα τα μέτρα προστασίας καθημερινά στην προπόνησή μας. Είναι σημαντικό ν’ αναφέρω ότι στο γήπεδο είμαστε μονάχα οι δυο μας κι απολυμαίνουμε το πάτωμα που προπονούμαστε με χλώριο σε καθημερινή βάση. Οπότε, καταλαβαίνετε ότι δεν υπάρχει καμία έκθεση στον ιό.».

Συμμετέχετε σε κάθε διοργάνωση. Αυτό λειτουργεί στο πλαίσιο προετοιμασίας σας για τους σημαντικούς αγώνες, όπως τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα και οι Παραολυμπιακοί Αγώνες;

«Ακριβώς, καθώς σε κάθε διοργάνωση συναντούμε τους ίδιους αντιπάλους και είναι πολύ σημαντικό για εμάς να βλέπουμε τις αλλαγές στο παιχνίδι του, καθώς και την εξέλιξή τους μέσα στην αγωνιστική χρονιά.».

Ποιοι είναι οι φετινοί στόχοι σας;

«Όλοι οι αγώνες μας για φέτος έχουν ακυρωθεί εκτός απ’ τους Παραολυμπιακούς του Τόκιο και μία διεθνή διοργάνωση στην Πορτογαλία τον Ιούλιο του 2021. Ο στόχος μας είναι ένας. Το Χρυσό μετάλλιο στο Τόκυο και η Διατήρηση της 1ης θέσης στην Παγκόσμια κατάταξη. Γι’ αυτό το στόχο δουλεύουμε καθημερινά τα τελευταία 4 χρόνια.».

Πόσο σημαντικοί είναι οι στόχοι για εσάς; Για παράδειγμα, θέλατε να κάνετε ένα παιδί μέσα στο 2020, αν και μετά τους Παραολυμπιακούς Αγώνες. Παρά την αναβολή τους, εσείς το κατορθώσατε. Πόσο σάς γεμίζει αυτό;

«Θέλαμε πάρα πολύ ν’ αποκτήσουμε ένα παιδί απ’ την αρχή της σχέσης μας, αλλά πάντοτε οι αγώνες, η προετοιμασία και οι αθλητικοί στόχοι ήταν για εμάς ανασταλτικοί παράγοντες. Είχαμε στόχο να κάνουμε το πρώτο μας παιδάκι μετά τους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Τόκυο το 2020. Με την αναβολή, όμως, όλου τ’ αγωνιστικού προγράμματος, καθώς και των Παραολυμπιακών Αγώνων, αποφασίσαμε να το επιδιώξουμε νωρίτερα, ώστε να μάς έρθει την Άνοιξη του 2021 και να έχουμε μετά την ευχέρεια να συνεχίσουμε κανονικά την προετοιμασία μας για τη νέα ημερομηνία των Παραολυμπιακών Αγώνων το 2021. Ευτυχώς, τα καταφέραμε και θα έχουμε τη μικρή μας την Άνοιξη! Το παιδί είναι υπεράνω αγώνων και είμαστε και οι δύο τρελαμένοι μ’ αυτό το γεγονός.».

Υπάρχουν άνθρωποι που λένε ότι δε νιώθουν να θυσιάζουν πράγματα, ώστε να είναι στην κορυφή, διότι κάνουν κάτι που πραγματικά αγαπούν. Ποια η δική σας γνώμη; Χωράει η θυσία στον Πρωταθλητισμό; Και, αν ναι, τι θυσιάζετε αμφότεροι;

«Δεν υπάρχει άνθρωπος που κάνει σοβαρό Πρωταθλητισμό χωρίς να έχει κάνει θυσίες. Όταν αφιερώνεις όλη σου τη ζωή σ’ αυτό, δεν έχεις γιορτές, αργίες, Χριστούγεννα, Πάσχα, καλοκαίρια, διασκέδαση και ζεις μέσα σ’ ένα αυστηρότατο πρόγραμμα όλο το 24ωρό σου, όσο και ν’ αγαπάς αυτό που κάνεις. Πιστέψτε με, είμαι απ’ τους τυχερούς ανθρώπους που έκανα δουλειά μου το μεγαλύτερο πάθος μου, τον αθλητισμό, και δε γίνεται να μη νιώθεις ότι θυσιάζεις ένα κομμάτι της ζωής σου, για να πετύχεις το στόχο σου.

Φανταστείτε, εμείς είμαστε στο γήπεδο σε καθημερινή βάση, περνάμε τις αργίες μας στο γήπεδο, σε κρίσιμες αγωνιστικές περιόδους, ακόμα και Πάσχα έχουμε βρεθεί για λίγες ώρες στο γήπεδο. Καλοκαιρινές διακοπές έχουμε να πάμε απ’ το 2015. Τα καλοκαίρια είναι πολύ κρίσιμα για εμάς, είμαστε μέσα στο γήπεδο ή μέσα σ’ ένα αεροπλάνο γι’ αγώνες. Ολιγοήμερες διακοπές κάνουμε, συνήθως, τον Ιανουάριο, ώστε να γεμίσουμε τις μπαταρίες μας για όλη τη χρονιά.

Όλα τα οργανώνουμε, σύμφωνα με τον τετραετή Ολυμπιακό κύκλο. Ακόμα και το να κάνουμε ένα παιδί ήταν σχεδιασμένο από χρόνια, σύμφωνα με τις διοργανώσεις και την προετοιμασία μας, και πάντα με το ρίσκο της αποτυχίας. Εάν δεν πετύχαινε, άλλα δύο με τρία χρόνια αναβολή. Μόνο έτσι, όμως, πετυχαίνεις τόσο τεράστιους στόχους Παγκόσμιου βεληνεκούς.».

Είστε συνεργάτης-συναθλητής και σύζυγος του Πρωταθλητή. Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να είστε διαρκώς μαζί με το ταίρι σας, τόσο στην προσωπική ζωή όσο και στη “δουλειά”;

«Το να είμαστε μαζί 24 ώρες το 24ωρο ήταν εξαρχής αυτό που θέλαμε να πετύχουμε και τα καταφέραμε μέσω του Πρωταθλητισμού. Είναι εύκολο, γιατί λατρεύουμε ο ένας τον άλλον, δε μπορούμε στιγμή να είμαστε μακριά ο ένας απ’ τον άλλον κι αυτό γιατί οι χαρακτήρες μας κουμπώνουν άψογα κι έχουμε ένα πολύ ιδιαίτερο δέσιμο.».

Αν κουραζόσασταν κι επιθυμούσατε να σταματήσετε, αλλά δεν ήθελε να σταματήσει ο Γρηγόρης, θα συνεχίζατε μαζί ή θα προτιμούσατε ν’ “αποσυρθείτε”;

«Με τον Γρηγόρη έχουμε το ίδιο πάθος γι’ αυτό που κάνουμε, λειτουργούμε σαν ένα και, βέβαια, ο Πρωταθλητισμός είναι η “δουλειάς” μας, οπότε, σίγουρα, δεν είναι στα πλάνα μας ν’ αποσυρθούμε στ’ άμεσο μέλλον. Εάν κάποια στιγμή πάρουμε μια τέτοια απόφαση, θα είναι, σίγουρα, από κοινού και θ’ αφορά και τους δυο μας.».

Ποιο το αίσθημα, όταν ξέρετε ότι έχετε βοηθήσει, έστω κι έναν άνθρωπο, ν’ ασχοληθεί με τον αθλητισμό;

«Τεράστια συγκίνηση και ικανοποίηση! Ο Γρηγόρης έχει συμβάλλει πάρα πολύ σ’ αυτό. Πηγαίνουμε συνεχώς σε σχολεία, μιλάμε και παίζουμε τ’ άθλημά μας με τα παιδιά. Βλέποντας, λοιπόν, τη χαρά και το θαυμασμό στο πρόσωπό τους είναι για εμάς μεγάλη συγκίνηση! Χάρη στον Γρηγόρη έχουν ασχοληθεί πολλά νέα παιδιά με τον αθλητισμό και, μάλιστα, ένας αθλητής απ’ αυτούς κατάφερε και κέρδισε Ασημένιο μετάλλιο στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2013.».

1 Σχόλιο

Αφήστε μια απάντηση

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο