HOT NEWSΑΠΟΨΕΙΣΜΑΡΓΕΤΗΣΜΠΑΣΚΕΤ

Ο Ολυμπιακός κρατάει την νίκη,ο Παναθηναϊκός την αντίδραση και οι δύο τις παρατηρήσεις

195προβολές

Το ντέρμπι ανάμεσα σε Παναθηναϊκό (1-1) – Ολυμπιακό (1-1) στο ΟΑΚΑ κατέληξε δικαίως  στους φιλοξενούμενους με σκορ 78-71 για την δεύτερη αγωνιστική της Ευρωλίγκα, όμως αυτό που μετρά περισσότερο και για τους δύο είναι οι παρατηρήσεις που σημείωσαν στα μπλοκάκια τους ενόψει της συνέχειας.

Ο αγώνες δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ξεχώρισε για την ποιότητά του. Οι ομάδες έπαιξαν μέτριο προς κακό μπάσκετ στην συνολική διάρκεια της αναμέτρησης, φανερά επηρεασμένες τόσο από την πολύμηνη αποχή από τις αγωνιστικές υποχρεώσεις όσο και ότι ακόμα αναζητούν να βρουν πατήματα, χημεία και ρόλους.

Πάμε να δούμε μερικά σημεία από κάθε περίοδο, έπειτα ορισμένα σημεία – παρατηρήσεις για κάθε σύλλογο και τέλος ένα γενικό σχόλιο της εικόνας τους.

Αγώνας:

Η αναμέτρηση ξεκίνησε με τις δύο ομάδες  ιδιαίτερα νευρικές, άστοχες και βιαστικές στις δύο άκρες του παρκέ, με τις άμυνες και την αστοχία να κυριαρχούν. Ειδικά στο κομμάτι της επίθεσης,  η κυκλοφορία της μπάλας ήταν μέτρια προς κακή και για τους δύο, με αποτέλεσμα αρκετές προσπάθειες είτε να είναι έπειτα από κακές προϋποθέσεις – πίεση είτε καθαρά ατομικές. Ενδεικτικό ότι το σκορ άνοιξε με το ρολόι να δείχνει 7:19 με το καλάθι του Γιώργου Πρίντεζη για το 2-0 υπέρ του Ολυμπιακού. Στο σημείο αυτό, οι φιλοξενούμενοι ξεκίνησαν να κυκλοφορούν καλύτερα την μπάλα στην επίθεση εκμεταλλευόμενοι την ποιοτικότερη περιφέρειά τους  ενώ η άμυνά τους σταδιακά άρχισε να γίνεται πιεστικότερη. Επιπλέον, ο Παναθηναϊκός διευκόλυνε το έργο των «ερυθρόλευκων» στο αμυντικό κομμάτι, καθώς η επιθετική τους προσέγγιση στο ματς περιορίστηκε σε κυρίως προσωπικές φάσεις, ελάχιστη ως μηδαμινή κυκλοφορία της μπάλας και βιαστικές εκτελέσεις σε σουτ τριών πόντων. Η απουσία του Λευτέρη Μποχωρίδη στην θέση «1» φάνηκε με το παραπάνω, καθώς ουδείς από τους Σάικς – Νέντοβιτς – Σαντ Ρος μπόρεσαν να κατεβάσουν με ηρεμία την μπάλα ενώ δεν υπήρχε το καθαρό μυαλό στην οργάνωση του παιχνιδιού. Ο Παναθηναϊκός πήγαινε περισσότερο με το ένστικτο παρά με την λογική στο επιθετικό σκέλος, δεν διάβαζε τις φάσεις, περιορίστηκε σε ατομικό παιχνίδι και στο τρίποντο που τον έκανε προβλέψιμο ενώ η άμυνα του Ολυμπιακού γινόταν με το πέρας του χρόνου αποτελεσματικότερη πάνω στο κατέβασμα της μπάλας αλλά και στις προσπάθειες των αντιπάλων. Με αυτόν τον τρόπο ο Ολυμπιακός ξεκίνησε να βρίσκει σταδιακά ρυθμό στην επίθεση, χτυπώντας αρχικά κοντά στο καλάθι, κυρίως με Πρίντεζη, και έπειτα να απειλεί και από την περιφέρεια. Αξίζει να σημειωθεί ότι η πρώτη περίοδος ολοκληρώθηκε με τον Παναθηναϊκό να έχει 5/15 δίποντα, 0/5 τρίποντα, 3 ασίστ , 2 λάθη και τον Ολυμπιακό 8/9 δίποντα, 2/4 τρίποντα, 7 ασίστ και 4 λάθη. Η διαφορά είχε φτάσει στο +10 (19-7) υπέρ του Ολυμπιακού, ωστόσο ορισμένες απροσεξίες του στην άμυνα και κάποια καλάθι – φάουλ που έδωσαν στα μαρκαρίσματα, επέτρεψαν στον Παναθηναϊκό να μειώσει στους 7 (12-19), για να ακολουθήσει ένα τρίποντο με την λήξη του χρόνου από τον Σπανούλη που τιμώρησε την ολιγωρία στην άμυνα του Παναθηναϊκού για το 12-22 που ήταν αποτέλεσμα δεκαλέπτου.

Στην β΄περίοδο το   σκηνικό δεν άλλαξε ιδιαίτερα. Ο Παναθηναϊκός συνέχιζε με την ίδια λογική στην επίθεσή του, δηλαδή κυρίως ατομικές ενέργειες, δίχως δημιουργία αλλά το κυριότερο νευρικότητα στις πάσες του. Από την πλευρά του ο Ολυμπιακός έβγαλε περισσότερη ενέργεια και διάθεση στην δική του άμυνα, αναγκάζοντας τους αντιπάλους σε πολλά λάθη ή να εκτελέσουν υπό κακές προϋποθέσεις και στην συνέχεια οι ίδιοι να βρουν ρυθμό και γήπεδο να τρέξουν στην επίθεση. Οι φιλοξενούμενοι έκλεισαν την περίοδο με μόλις 1 λάθος, την ίδια ώρα που οι γηπεδούχοι υπέπεσαν σε 7 λάθη  μόνο στο β’ δεκάλεπτο! Ο Ολυμπιακός ήταν φαναρά ανώτερος και περισσότερο συγκεντρωμένος στο σημείο αυτό, τρέχοντας ένα σερί από το ξεκίνημα της περιόδου 13-8 εκτοξεύντας την διαφορά στο +15 (35-20) 5:36 για το ημίχρονο. Ο Παναθηναϊκός καθ’ όλη την διάρκεια του 20λεπτου άλλαζε διαρκώς πρόσωπα – σχήματα προκειμένου να βρει καλύτερη ισορροπία – λογική σε άμυνα – επίθεση, κάτι που είχε η αντίπαλη πλευρά. Η είσοδος των Κασελάκη – Γουάϊτ έδωσε ορισμένες λύσεις στον Παναθηναϊκό χάρη στην μαχητικότητά τους αλλά και εξαιτίας με τις απροσεξίες του Ολυμπιακού στο κομμάτι χρήσης των φάουλ. Οι «πράσινοι» απάντησαν με ένα δικό τους σερί 5-0 μειώνοντας στους 10 (29-39) με το ρολόι στα 2:27 αλλά τους «ερυθρόλευκους» να απαντούν γρήγορα και ανεβάζουν ξανά στους 15 (29-44) με τον ΜακΚίσικ  1:18. Ωστόσο, ο Παναθηναϊκός μέχρι το ημίχρονο κατάφερε να βρει δύο μεγάλα τρίποντα από Γουάϊτ – Κασελάκη και να πάει στα αποδυτήρια με -9 (35-44). Με βάση την συνολική εικόνα – προσέγγιση των ομάδων στο πρώτο εικοσάλεπτο, ο Παναθηναϊκός στάθηκε αρκετά τυχερός από την διαφορά του ημιχρόνου.

Στη γ’ περίοδο ο Παναθηναϊκός μπήκε με διάθεση να αντεπιτεθεί με πρωταγωνιστή τον Παπαπέτρου, ο οποίος μπορεί να ξεκίνησε άστοχα το ματς στην πορεία πήρε στους ώμους του την επίθεση των γηπεδούχων. Με ένα επί μέρους σκορ 5-2, οι «πράσινοι» μείωσαν στο -6 (40-46) στα 8:09, όμως με τον Ολυμπιακό να βρίσκει εκ νέου λύσεις και με βασικό πρωταγωνιστή τον Πρίντεζη, ο οποίος συνέχιζε να προκαλεί ζημιές στην επίθεση να συντηρεί την διαφορά υπέρ του και στο +14 (44-58) με το ρολόι 4:57. Κάπου εκεί όμως, ο Ολυμπιακός ξεκίνησε να χάνει το καθαρό μυαλό, να μην κυκλοφορεί την μπάλα και να εκτελεί βιαστικές επιθέσεις, με τον Παναθηναϊκό να πιέζει και αυτός με την σειρά του στην άμυνα αλλά και να βρίσκει σκορ στην επίθεση. Οι «πράσινοι» έβγαλαν περισσότερη ενέργεια στην άμυνα ενώ στην επίθεση έγιναν πιο ορθολογικοί με βελτιωμένη κυκλοφορία και δημιουργία ρίχνοντας την διαφορά μέχρι την λήξη της περιόδου στα -5 (57-62).

Στην τελευταία περίοδο οι δύο ομάδες έβγαλαν για ακόμη μια φορά στην αναμέτρηση αρκετή νευρικότητα, με την μια να δίνει διαρκώς ευκαιρίες στην άλλη να κερδίσει το ματς. Ο Παναθηναϊκός έβγαζε τις άμυνες αλλά στις επιθέσεις (ειδικά τις κρίσιμες) δεν είχε την ψυχραιμία – το καθαρό μυαλό να εκτελέσει αποτελεσματικά ενώ ο Ολυμπιακός εξακολουθούσε να αντιμετωπίζει πρόβλημα στην κυκλοφορία της μπάλας, δεν μπορούσε να ξεφύγει στο σκορ αλλά διατηρούσε την πρωτοπορία από τις κακές επιλογές και την αστοχία του Παναθηναϊκού από την περιφέρεια (1/11 τρίποντα στην δ’ περίοδο). Βέβαια, ο ίδιος δεν τα πήγαινε καλύτερα, αφού για την ίδια περίοδο είχε 0/6 τρίποντα! Ο Ολυμπιακός συντηρούσε διαφορές της τάξεων των 6-8 πόντων, πριν έρθει ο κακός δημιουργικά- αμυντικά – επιθετικά για απόψε Νέντοβιτς να βάλει «φωτιά» στο ματς με τρίποντο και στην συνέχεια με δίποντο με το ρολόι 1:49 και το σκορ 69-73 υπέρ του Ολυμπιακού. Στην αμέσως επόμενη φάση ο Χάρισον, επίσης κακός αλλά κομβικός στην συγκεκριμένη φάση, έδωσε «ανάσα»  στους φιλοξενούμενους με δύσκολο – καθοριστικό δίποντο για το 69-75, για να ακολουθήσει η φάση που έκρινε σε μεγάλο βαθμό το ματς υπέρ του Ολυμπιακού. Ο Νέντοβιτς έχοντας την ψυχολογία επιχείρησε ένα υπερβολικά φιλόδοξο και με κακές προϋποθέσεις τρίποντο το οποίο δεν βρήκε στόχο ενώ στην εξέλιξη της φάσης ο Σέρβος χρεώθηκε με τεχνική ποινή ενώ στην επόμενη επίθεση του Παναθηναϊκού η πάσα του κατέληξε εκτός παρκέ. Ο εναπομείναντα χρόνος ήταν καθαρά διαδικαστικός με τον Ολυμπιακό να φεύγει βάση συνολικής εικόνας δίκαια νικητής από το παρκέ του ΟΑΚΑ με σκορ 78-71 χάρη στην εμπειρία των «παλιών »και την ψυχραιμία της περιφέρειάς του.

Παναθηναϊκός:

Οι γηπεδούχοι αρχικά πλήρωσαν το κακό τους επιθετικό ξεκίνημα στον αγώνα, σε συνδυασμό με τον τρόπο προσέγγισης.

Ο Παναθηναϊκός στην Μόσχα είχε υπομονή στο παιχνίδι του επιθετικά, κυκλοφορούσε την μπάλα, προσπαθούσε να «χτυπήσει» τις αδυναμίες της Χίμκι και στόχευε κυρίως στην ρακέτα και στην συνέχεια από την περιφέρεια. Απέναντι στον Ολυμπιακό ο τρόπος που λειτουργούσε επιθετικά ήταν εμφανώς διαφορετικός, αφού η κυκλοφορία του ήταν κακή έως ανύπαρκτη, δεν είχε υπομονή, αντίθετα ήταν νευρικός και μονοδιάστατος στην επίθεση με κυρίως ατομικές προσπάθειες απέναντι σε οργανωμένη άμυνα και σουτ υπό κακές προϋποθέσεις.

Επιπλέον, οι «πράσινοι» δεν είχαν την ίδια συνέπεια ως προς την ευστοχία σε σχέση με το ματς της Μόσχας ενώ αρκετές επιθέσεις τους δημιουργούσαν ανισορροπίες στην άμυνά τους, κάτι που εκμεταλλεύτηκε ο Ολυμπιακός. Ταυτόχρονα, δεν κατάφεραν να βρουν τον ίδιο αριθμό ριμπάουντ ή έστω να κερδίσουν την συγκεκριμένη κατηγορία από τον αντίπαλό τους, κάτι που τους δυσκόλεψε στον ρυθμό, Ελάχιστες φορές, ο Παναθηναϊκός έδειχνε να παίρνει τον έλεγχο του ματς και όσες φορές τον είχε δεν έδειχνε ικανός να τον διατηρήσει. Στοιχείο έλλειψης ενός καλού πλειμέικερ από το παρκέ. Όλα αυτά δυσκόλεψαν και το έργο του στην άμυνα, καθώς δεν έβγαλε ιδιαίτερα μεγάλη ενέργεια ενώ αρκετές φορές βρέθηκε σε ανισορροπία.

Η απουσία του Λευτέρη Μποχωρίδη ήταν ιδιαιτέρως εμφανής  στο σύνολο του παιχνιδιού του Παναθηναϊκού σε επίθεση και άμυνα. Ο διεθνής γκαρντ στο παιχνίδι κόντρα στην Χίμκι ήταν από τους πολλούς διακριθέντες του ελληνικού συλλόγου, προσφέροντας λύσεις σε επίθεση – άμυνα ενώ ταυτόχρονα το «σκαλοπάτι» ηρεμίας στο κατέβασμα της μπάλας και την οργάνωση του παιχνιδιού. Στοιχεία που έλειψαν από τον αποψινό Παναθηναϊκό, αφού Σάικς – Νέντοβιτς – Σαντ Ρος δεν μπορούσαν να καλύψουν επαρκώς καθ’ όλη την διάρκεια της αναμέτρησης.

Παράλληλα, ο Παναθηναϊκός είχε τον Νέντοβιτς σε ακόμη ένα κακό βράδυ εκτελεστικά αλλά αυτήν την φορά ήταν κακός και στην δημιουργία. Στην Μόσχα, το «τριφύλλι» είχε 14 ασίστ εκ των οποίων οι 4 ήταν του Σέρβου και οι υπόλοιπες να μοιράζονται από Παπαπέτρου (3), Μποχωρίδη (2), Φόστερ (2), Μήτογλου (1), Παπαγιάννη (1) και Όγκαστ (1). Κόντρα στον Ολυμπιακό, ο Παναθηναϊκός είχε στην έδρα του μόλις 9 ασίστ . Δείγμα τόσο της δυσκολίας που αντιμετώπισαν οι γηπεδούχοι στην οργάνωση του παιχνιδιού όσο και την πίεσης που άσκησε ο Ολυμπιακός στην περιφέρεια και ανάγκασε σε λάθη, βιαστικές ή κακές εκτελέσεις στην επίθεση.

Το ντεμπούτο του Σάικς δεν ήταν καλό. Ο Αμερικανός ήταν άστοχος και φανερά εκτός κλίματος αγώνα, λογικό αφού πρόλαβε να κάνει ελάχιστες προπονήσεις με τους νέους του συμπαίκτες, με αποτέλεσμα οι επιλογές στον άσο να περιορίζονται εκ νέου κατά την διάρκεια του ματς. Επιπλέον, ο Αμερικανός δεν διακρίνεται για την δημιουργία του, είναι κυρίως εκτελεστής ,χάρη στο σουτ αλλά την εκρηκτικότητά του όταν διεισδύει στο καλάθι που μπορεί να σκοράρει, να φθείρει αντιπάλους με φάουλ ή να κερδίσει καλάθι – φάουλ. Κόντρα στον Ολυμπιακό δεν κατάφερε να δείξει όλα αυτά ενώ φάνηκε και η αδυναμία του στην άμυνα, όπου αποτελεί «τρύπα». Δεν μπορεί να κριθεί, εξακολουθεί να είναι καλός παίκτης αλλά και ακόμη ένα «στοίχημα» (προσωρινό;) στο ρόστερ του Παναθηναϊκού.

Ο Γιώργος Βόβορας βλέποντας το κακό ξεκίνημα της ομάδας του ανακάτεψε την τράπουλα, δοκίμαζε διαρκώς καινούργια πρόσωπα, σχήματα και διάφορες «αλχημείες» , προκειμένου να βρει ο Παναθηναϊκός καλύτερη ισορροπία και ορθολογικότητα σε άμυνα και επίθεση. Σε σχέση με το ματς κόντρα στην Χίμκι τα στατιστικά του δεν έχουν μεγάλη διαφορά. Στην Μόσχα ο Παναθηναϊκός είχε 17/23 βολές (73%) 23/45 δίποντα (51%), 5/23 τρίποντα (21%), μάζεψε 39 ριμπάουντ (17 επιθετικά/ 22 αμυντικά), μοίρασε 14 ασίστ, είχε 13 λάθη και 5 κλεψίματα. Απέναντι στον Ολυμπιακό είχε 11/18 βολές (61%), 21/37 δίποντα (56%), 6/25 τρίποντα (24%), 32 ριμπάουντ (11 επιθετικά/21 αμυντικά), 9 ασίστ, 13 λάθη και 8 κλεψίματα.

Τα νούμερά του έχουν μια ισορροπία στις περισσότερες κατηγορίες, όμως στην Μόσχα ο ελληνικός σύλλογος έβγαλε περισσότερη συγκέντρωση – υπομονή στο παιχνίδι του, καλύτερη και περισσότερη κυκλοφορία της μπάλας, κέρδισε την «μάχη» των ριμπάουντ, είχε τον έλεγχο του ρυθμού του ματς για μεγάλο χρονικό διάστημα ενώ είχε περισσότερη δημιουργία αλλά και καλάθια σε καταστάσεις ανισορροπίας της αντίπαλης άμυνας. Όλα αυτά απέναντι στον Ολυμπιακό δεν ίσχυσαν, ο Παναθηναϊκός επηρεάστηκε και αμυντικά σε ένα ματς που τον ρυθμό έλεγχε στην πλειοψηφία του ματς ο αντίπαλός του.

Αυτό που κόστισε αρκετά στον Παναθηναϊκό στην αναμέτρηση του ΟΑΚΑ ήταν ασφαλώς το κακό του ξεκίνημα, ότι άργησε να προσαρμοστεί στην αναμέτρηση και το γεγονός ότι έλειψε η ψυχραιμία – το καθαρό μυαλό στις κρίσιμες επιθέσεις όταν ο ρυθμός ήταν με το μέρος του και είχε φτάσει σε απόσταση βολής να απειλήσει τον Ολυμπιακό.

Ο Παναθηναϊκός φάνηκε επηρεασμένος από την απουσία του κλασσικού γκαρντ, ο οποίος θα διαβάσει – οργανώσει την επίθεση κατάλληλα ενώ ταυτόχρονα θα προστατέψει την κατοχή της μπάλας στην πίεση του αντιπάλου. Η απουσία του Μποχωρίδη για τον Παναθηναϊκό αποδείχθηκε καθοριστική, όχι τόσο αναφορικά για το τελικό αποτέλεσμα όσο για την γενική λειτουργία του ελληνικού συλλόγου σε άμυνα, επίθεση και δημιουργία. Ο Έλληνας γκαρντ κόντρα στην Χίμκι είχε πραγματοποιήσει μια ιδιαίτερα σημαντική εμφάνιση, καλύπτοντας την λειψανδρία στον άσο ενώ έκανε αρκετές δουλειές πάνω στο παρκέ σε όλα τα επίπεδα σε άμυνες, πίεση, καλάθια, κατέβασμα της μπάλας κλπ.

Επαναλαμβάνουμε για αποφυγή παρεξηγήσεων, ενδεχόμενη παρουσία του Μποχωρίδη για λογαριασμό του Παναθηναϊκού, δεν λέμε ότι θα άλλαζε το τελικό αποτέλεσμα αλλά ενδεχομένως θα έδινε διαφορετική λειτουργία – σιγουριά – δυναμική στην θέση «1» του Παναθηναϊκού.

Για ακόμη  ένα παιχνίδι ο Νέντοβιτς ήταν κακός επιθετικά (όπως και στην Μόσχα) με την διαφορά όμως σήμερα ότι δεν βοήθησε δημιουργικά και ταυτόχρονα ο Ολυμπιακός τον «σημάδευε» στην άμυνα. Ο Σέρβος διαθέτει ποιότητα και προσωπικότητα, αυτό είναι αναμφίβολο. Όμως, η εκκίνησή του μέχρι στιγμής είναι κακή. Αυτό επηρεάζει συνολικά τον Παναθηναϊκό επιθετικά,  καθώς έχει τον καλύτερο του παίκτη σε χαμηλές πτήσεις. Με τον Σέρβο να μένει χαμηλά επιθετικά, ο Παναθηναϊκός έχει σοβαρό θέμα να βρει σκορ, ειδικά όταν δεν θα έχει σε καλή επιθετική βραδιά και άλλους παίκτες.

Όσον αφορά τα κέρδη του Παναθηναϊκού απόψε; Αυτά είναι οι Παπαπέτρου, Φόστερ, Κασελάκης και η ήττα που τον προσγειώνει έπειτα από το μεγάλο διπλό απέναντι στην Χίμκι.

Αναλυτικότερα, ο Παπαπέτρου μπορεί να ξεκίνησε άστοχα το ματς όμως στην πορεία ανέβασε απόδοση και πήρε στους ώμους του τον Παναθηναϊκό σε δύσκολες καταστάσεις. Έβγαλε ενέργεια, πάθος, διάθεση, ανέλαβε και εκτέλεσε δύσκολες φάσεις κρατώντας «ζωντανούς» τους «πράσινους» στην διεκδίκηση του ματς. Ο Φόστερ έδειξε ότι διαθέτει πλούσια αθλητικά προσόντα και προοπτική εξέλιξης, ωστόσο χρειάζεται χρόνο και αρκετή δουλειά για να γίνει παίκτης επιπέδου Ευρωλίγκα και το κυριότερο να βγάλει σταθερότητα στο παιχνίδι του. Ειδικά στο κομμάτι της άμυνας θέλει αρκετή δουλειά τόσο στις τοποθετήσεις όσο και στο «διάβασμα» φάσεων. Αυτός που «κλέβει» για ακόμη μια φορά τα βλέμματα ερχόμενος από τον πάγκο είναι ο Λεωνίδας Κασελάκης. Ο Έλληνας  φόργουορντ με το πείσμα και την μαχητικότητά του κάνει χρήσιμη δουλειά όταν βρίσκεται στο παρκέ προσφέροντας πολύτιμες λύσεις στον Παναθηναϊκό σε κρίσιμες χρονικά περιόδους. Στην Μόσχα κέρδισε 5 επιθετικά ριμπάουντ (!), κόντρα στον Ολυμπιακό πέτυχε 7 πόντους συμβάλλοντας στην μείωση της διαφοράς στο -9 για το ημίχρονο, επιβεβαιώνοντας ότι αποτελεί ένα πολύτιμο «εργαλείο» στον πάγκο του Παναθηναϊκού. Αρκετά αθόρυβη δουλειά και ο Παπαγιάννης στο κομμάτι της άμυνας αλλά δεν αξιοποιήθηκε στην επίθεση.

Όσον αφορά το κομμάτι της ήττας. Το ντέρμπι έδωσε στον Παναθηναϊκό την ευκαιρία να προσγειωθεί από το διπλό απέναντι στην Χίμκι και ταυτόχρονα να κρατήσει αρκετές σημειώσεις αναφορικά με στοιχεία που πρέπει να βελτιώσει,  προσέξει , καλύψει κατά την διάρκεια της σεζόν. Το γεγονός ότι δεν εγκατέλειψε το ματς, προσπάθησε, πάλεψε και κατάφερε να επιστρέψει από το -15 και να διεκδικήσει το ματς, αν και με κακό πρόσωπο, είναι ένα ενθαρρυντικό  στοιχείο νοοτροπίας για τον Παναθηναϊκό. Η συνέχεια δύσκολη με την πρώτη «διαβολοβδομάδα» της σεζόν να ακολουθεί, με αντιπάλους της Βιλλερμπάν (εκτός) και Μπαρτσελόνα (εντός).

Ο Γιώργος Βόβορας έκανε πολλές δοκιμές προσώπων και σχημάτων κατά την διάρκεια του ματς, προκειμένου να αλλάξουν τα κακώς κείμενα της εκκίνησης, εν μέρη  διορθώθηκαν αλλά στα κρίσιμα σημεία ο Παναθηναϊκός παρουσιάστηκε ανυπόμονος, απρόσεκτος ή καλύτερα χωρίς καθαρό μυαλό και ψυχραιμία.

 

Ολυμπιακός:

Ο Ολυμπιακός από την πλευρά του κρατά μόνο την νίκη από το ντέρμπι του ΟΑΚΑ, η οποία του δίνει ψυχολογία για την συνέχεια της σεζόν αλλά ταυτόχρονα τον συνεφέρει λίγο από το «χαρακίρι» της πρεμιέρας κόντρα στην Ζαλγκίρις Κάουνας στο ΣΕΦ.

Οι «ερυθρόλευκοι» δικαίως έφυγαν νικητές από την έδρα του Παναθηναϊκού, καθώς είχαν τον έλεγχο του ρυθμού στο μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού ενώ επέδειξαν μεγαλύτερη ψυχραιμία – εμπειρία στα κρίσιμα σημεία διατηρώντας την υπέρ τους διαφορά, παρά τις ευκαιρίες ή πίεση της αντίπαλης πλευράς.

Γενικά,  ο Ολυμπιακός έκανε ένα μέτριο ματς, το οποίο είχε αρκετές ομοιότητες με εκείνο της πρεμιέρας απέναντι στην Ζαλγκίρις. Για την ακρίβεια, ο ελληνικός σύλλογος πραγματοποίησε στις δύο αναμετρήσεις με Ζαλγκίρις και Παναθηναϊκό ένα αρκετά συμπαθητικό πρώτο εικοσάλεπτο, είχε τον έλεγχο του ρυθμού στην πλειοψηφία των αγώνων  ενώ «έχτιζε»  αργά και σταθερά διαφορές ασφαλείας. Με την Ζαλγκίρις μπορεί να έκλεισε την α’ περίοδο στο -5 (18-23), όμως έδειχνε ότι μόλις συγκεντρωθεί μπορεί να πάρει την πρωτοπορία του σκορ. Απέναντι στον Παναθηναϊκό ξεκίνησε μουδιασμένα και νευρικά, όμως σταδιακά βρήκε τα πατήματά του στην άμυνα, κάτι που τον βοήθησε στο επιθετικό κομμάτι. Σε συνδυασμό μάλιστα με τις κακές επιλογές του Παναθηναϊκού (αναφέρθηκαν παραπάνω) ο Ολυμπιακός πήρε την πρωτοπορία στο σκορ και έδειχνε να ελέγχει τον ρυθμό και την κατάσταση του αγώνα.

Επιπλέον, ο Ολυμπιακός στις δύο αναμετρήσεις ενώ έδειχνε ότι έχει τον έλεγχο του ρυθμού και τις διαφορές υπέρ, τα νεκρά του σημεία τον βάζουν σε κίνδυνο. Τόσο με τον Παναθηναϊκό όσο και με την Ζαλγκίρις έχασαν διαφορές 10  – 15 πόντων (β’ και γ’ περίοδο) με τους «πράσινους» και 11 πόντων με τους Λιθουανούς (γ’ περίοδο) αρκετά εύκολα. Η διαφορά ανάμεσα στα δύο ματς ήταν ότι ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε άσχημα σε αντίθεση με την Ζαλγκίρις που έμενε κοντά στο σκορ και στον τρόπο που διαχειρίστηκε τα κρίσιμα σημεία ο Ολυμπιακός.

Για την ακρίβεια, οι «ερυθρόλευκοι» στην αναμέτρηση με την Ζαλγκίρις είχαν μεγαλύτερα νεκρά χρονικά σημεία σε σχέση με τον αγώνα απέναντι στον Παναθηναϊκό. Σημείο αναφοράς; Η δ’ περίοδος απέναντι στους Λιθουανούς, όπου ο Ολυμπιακός «βραχυκύκλωσε» πλήρως και επέτρεψε στην Ζαλγκίρις να τρέξει σερί 21-9 (!) και να πάρει ένα κρίσιμο ριμπάουντ στο φινάλε που έδωσε τις βολές της νίκης στο φινάλε. Στο ΟΑΚΑ, ο Ολυμπιακός έβγαλε εξίσου νεκρές περιόδους στο παιχνίδι του και «αυτοκτονικές» τάσεις για παράδειγμα την απρόσεκτη πάσα του Έλις που πήγε απευθείας στα χέρια του Νέντοβιτς και ο τελευταίος ευστόχησε σε τρίποντο), όμως ο Παναθηναϊκός δεν είχε την ψυχραιμία και το καθαρό μυαλό να εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες που του παρουσιάζονταν ενώ οι «ερυθρόλευκοι» διαχειρίστηκαν ορθολογικότερα τις στιγμές πίεσης, εκμεταλλευόμενοι την εμπειρία των «παλιών» που καθοδηγούσαν τους νέους, αποτρέποντας σημάδια αντίστοιχης καθίζησης δ’ περιόδου της πρεμιέρας κόντρα στην Ζαλγκίρις.

Επιπρόσθετα, ένας τομέας που για ακόμη μια φορά φάνηκε ότι ο Ολυμπιακός πρέπει να βελτιώσει σημαντικά, ανεξάρτητα αν δεν του στοίχησε απέναντι στον Παναθηναϊκό, είναι τα ριμπάουντ και ιδιαίτερα τα αμυντικά. Οι «ερυθρόλευκοι» στο ΟΑΚΑ βγήκαν νικητές στον συγκεκριμένο τομέα (τους βοήθησε να ελέγχουν και τον ρυθμό), μαζεύοντας 37 ριμπάουντ (13 επιθετικά/24 αμυντικά), όμως είναι φανερό ότι είναι μια κατηγορία που τον «πληγώνει» κατά την διάρκεια των αγώνων.

Στο ντέρμπι μπορεί να μην του στοίχησε αλλά στην πορεία της σεζόν αν δεν βελτιωθεί ή δεν «κρύψει» την αδυναμία αυτή θα έχει σοβαρό θέμα. Στο ματς της πρεμιέρας, ο Ολυμπιακός είχε μαζέψει 28 ριμπάουντ (9 επιθετικά/ 19 αμυντικά) έναντι 36 (11 επιθετικά/25 αμυντικά) των Λιθουανών. Με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό μπορεί να κέρδισε στον τομέα των ριμπάουντ κάτι που τον βοήθησε και για την νίκη, ωστόσο δυσκολεύτηκε αρκετά κατά την διάρκεια του ματς.

Τώρα όσον αφορά τα στατιστικά της πρεμιέρας με το ΟΑΚΑ, ο Ολυμπιακός είχε 7/8 βολές (87%), 18/37 δίποντα (48%), 8/24 τρίποντα (33%), 20 ασίστ, 11 λάθη και 7 κλεψίματα  κόντρα στην Ζαλγκίρις ενώ με τον Παναθηναϊκό κατέγραψε 15/23 βολές (65%), 24/38 δίποντα (63%), 5/27 τρίποντα (18%), 12 ασίστ, 11 λάθη και 5 κλεψίματα.

Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, ο Ολυμπιακός εκτός ότι κέρδισε ριμπάουντ και ανανέωσε περισσότερες επιθέσεις, προσέγγισε καλύτερα ή για την ακρίβεια ήταν περισσότερο διαβασμένος στο ματς του ΟΑΚΑ, «χτυπώντας» τα εκάστοτε αδύνατα σημεία που παρουσιάζονταν στην άμυνα του Παναθηναϊκού κοντά στο καλάθι.

Ταυτόχρονα, αξίζει να αναφερθεί ότι όπως στην περίπτωση του Παναθηναϊκού – Νέντοβιτς, έτσι και ο Ολυμπιακός είχε σε μέτριο βράδυ ξανά τον Χάρισον.  Ο Αμερικανός στην πρεμιέρα είχε ξεκινήσει «ζεστός», όμως όταν πέρασε στον πάγκο εξαφανίστηκε σε προσφορά από το υπόλοιπο του αγώνα. Στο ΟΑΚΑ ήταν εξίσου μέτριος, με την διαφορά ότι έδωσε στον Ολυμπιακό τεράστια «ανάσα» με το δύσκολο δίποντο που πέτυχε, την ώρα που οι γηπεδούχοι βρίσκονταν κοντά. Όπως λοιπόν ο Παναθηναϊκός βασίζει πολλά στο επιθετικό κομμάτι του παιχνιδιού στον Νέντοβιτς, το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση του Ολυμπιακού με τον Χάρισον.

Αμφότεροι, δείχνουν στοιχεία της ποιότητάς τους, ικανότητα ότι μπορούν να κάνουν την διαφορά, ωστόσο χρειάζονται χρόνο και παιχνίδια. Το θέμα είναι όμως κατά πόσο Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός ή Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός θα καταφέρουν να βρουν λύσεις με τους δύο παίκτες σε μέτριες ή κακές επιθετικά βραδιές κατά την διάρκεια της σεζόν.

Ο Ολυμπιακός δικαίως κέρδισε απόψε, παρουσιάστηκε καλύτερα διαβασμένος, ψύχραιμος στα κρίσιμα σημεία και με μεγαλύτερη ενέργεια έναντι του Παναθηναϊκού. Δεν πραγματοποίησε κάποια φοβερή εμφάνιση αλλά αυτό που ήθελε το πήρε από το ματς, έστω και αν για ακόμη μια φορά έδειξε σημάδια «αυτοκαταστροφής».

Το μόνο που μπορεί να κρατήσει από το ματς του ΟΑΚΑ είναι η νίκη που του δίνει ψυχολογία για την συνέχεια και την δύσκολη «διαβολοβδομάδα» που ακολουθεί με εντός έδρας ματς αλλά με δύσκολους αντιπάλους (Μιλάνο και Μακάμπι).

Επιπλέον κέρδος για τον Ολυμπιακό μπορεί να θεωρηθεί η εμφάνιση του ΜακΚίσικ, ο οποίος με την ενέργεια του σε επίθεση και άμυνα πρόσφερε σημαντικές βοήθειες στην ομάδα του. Πολλές φορές ο Αμερικανός με την ενέργειά του πάνω στο παρκέ δυσκόλεψε τις προσπάθειες των παικτών του Παναθηναϊκού ενώ με το καλό πρώτο του βήμα δημιουργούσε ρήγματα στο αντίπαλο καλάθι. Πολύτιμες βοήθειες και ο Βεζένκοφ με πόντους, ριμπάουντ, μαχητικότητα και βρώμικη δουλειά.

Όσον αφορά τους «παλιούς», ο Γιώργος Πρίντεζης πραγματοποίησε πολύ καλό επιθετικό παιχνίδι κρατώντας σε πολλές περιπτώσεις την επίθεση του Ολυμπιακού ενώ ο Βασίλης Σπανούλης μπορεί να ήταν σε κακό βράδυ από άποψη σκορ, όμως με την εμπειρία του καθοδήγησε τους υπόλοιπους συμπαίκτες του, ώστε να παρουσιαστούν ήρεμοι στα κρίσιμα σημεία.  Ενδεικτικά, η φάση με την βιαστική πάσα του Έλις στον αιφνιδιασμό που καταλήγει στα χέρια του Νέντοβιτς, ο οποίος στην εξέλιξη της φάσης ευστοχεί σε τρίποντο και τον Σπανούλη να κάνει κίνηση στους συμπαίκτες του να ηρεμήσουν ήταν μια χαρακτηριστική εικόνα. Ο έμπειρος γκραντ μπορεί να μην είχε το καλύτερό του αγωνιστικό βράδυ αλλά βοήθησε σημαντικά στο πνευματικό σκέλος την ομάδα του πάνω στο παρκέ. Οι Σλούκας – Παπανικολάου κακή εμφάνιση με τον πρώτο να δείχνει επηρεασμένος και από τις ενοχλήσεις που ένιωσε στο γόνατο σε μια φάση κατά την διάρκεια του ματς.

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας είχε «διαβασμένο» τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ, μείωσε το ροτέισον στην δική του πλευρά, πίεσε τον Παναθηναϊκό στο κατέβασμα της μπάλας ενισχύοντας ακόμη περισσότερο το αποψινό πρόβλημα του «τριφυλλιού» στην οργάνωση και δημιουργία.

 Συνολικά:

Γενικά το παιχνίδι δεν διεκδικεί δάφνες ποιότητας.

Οι δύο ομάδες έδειξαν ορισμένα καλά στοιχεία αλλά ήταν φανερό ότι είναι ανέτοιμες, ψάχνονται έπειτα από την πολύμηνη αγωνιστική αποχή εξαιτίας της πανδημίας και φυσικά ότι έχουν δύσκολη ανηφόρα μπροστά τους.

Όπως κάθε ομάδα ή αθλητής σε οποιοδήποτε αγώνισμα, την δεδομένη χρονική στιγμή χρειάζονται αρκετό χρόνο για να επανέλθουν σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο. Οι ελληνικοί σύλλογοι δεν θα μπορούσαν να αποτελέσουν εξαίρεση.

Η φετινή Ευρωλίγκα είναι γεμάτη ιδιαιτερότητες και όπως έχει αποδειχθεί σε όλες τις αναμετρήσεις κάθε σύλλογος ψάχνεται, δοκιμάζει, πειραματίζεται σε μια προσπάθεια να δημιουργηθεί ξανά χημεία, ρυθμός, αυτοματισμοί και στην συνέχεια εξέλιξη του παιχνιδιού.  Εδώ,  Ρεάλ και Εφές με πολλαπλάσια μπάτζετ από τους ελληνικούς συλλόγους βρίσκονται κατά την εκκίνηση της Ευρωλίγκα στο 0-2 ενώ η Ζενίτ στο 2-0!

Οι ελληνικοί σύλλογοι έχουν πολύ δουλειά μπροστά τους, προκειμένου αρχικά να επανέλθουν σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο, στην συνέχεια να  βελτιωθούν  ή κρύψουν αδυναμίες και έπειτα να περάσουν στην εξέλιξή τους. Δεν είναι απλό, ούτε φυσικά εύκολο. Χρειάζεται υπομονή, σκληρή δουλειά, λίγα λόγια και βήμα βήμα.

Αμφότεροι διαθέτουν καλό υλικό στα ρόστερ τους, με βάση πάντα τα μπάτζετ τους, όμως χρειάζονται αρκετή δουλειά και χρόνο για να «δέσουν» και να αποκτήσουν χημεία.

Εξάλλου, προσωπική εκτίμηση, οι ελληνικοί σύλλογοι παραμένουν «αουτσάιντερ» στην Ευρωλίγκα και ο ρεαλιστικός  στόχος είναι η είσοδος στην οκτάδα. Τουλάχιστον για τον Ολυμπιακό, αυτός πρέπει να είναι ο πρώτος στόχος. Ο Παναθηναϊκός έχει ξεκάθαρα ως βασικό στόχο την αξιοπρεπή παρουσία. Οτιδήποτε παραπάνω και για τους δύο θεωρώ ότι θα είναι υπέρβαση και υπέρβαση…. πάνω σε υπέρβαση….

Όσον αφορά το μεταξύ τους ματς, ο Ολυμπιακός κρατάει μόνο την νίκη και ο Παναθηναϊκός ότι δεν εγκατέλειψε το ματς όταν αυτό ξέφυγε και πάλεψε να το διεκδικήσει μέχρι το φινάλε.

Ωστόσο, οι δύο ομάδες φεύγουν κερδισμένες από το παρκέ καθώς έχουν αρκετές σημειώσεις με παρατηρήσεις αναφορικά με λάθη, αδυναμίες, απροσεξίες κλπ που πρέπει αμφότερες να δουλέψουν στην πορεία της σεζόν. Ο μεταξύ τους ανταγωνισμός  εντός πλαισίου παρκέ κάνει καλό και στους δύο. Κάποια στιγμή πρέπει να το καταλάβουν και να προχωρήσουν μαζί, όχι χωριστά! Ο Γιώργος Μπαρτζώκας εμφάνισε καλύτερα «διαβασμένο» και συγκεντρωμένο τον Ολυμπιακό και με σφικτό ροτέισον, με τον Γιώργο Βόβορα να δοκιμάζει αρκετά πρόσωπα και σχήματα κατά την διάρκεια του ματς σε μια προσπάθεια να βρει καλύτερη ισορροπία – λειτουργία μεταξύ άμυνας  – επίθεσης, έπειτα από την κακή εκκίνηση στον αγώνα και τις ελλείψεις. Δεν πρέπει να λησμονηθεί το γεγονός ότι οι «πράσινοι» αγωνίστηκαν χωρίς Μποχωρίδη και με Ρος-Γουάϊτ- Σάικς με λίγες προπονήσεις ενώ οι «ερυθρόλευκοι» δίχως την παρουσία του μαχητικού Ζαν Σαρλ, ο οποίος μπορεί να είναι νέο απόκτημα αλλά υπολογίζεται να προσφέρει πολύτιμες ανάσες και λύσεις στην γραμμή των ψηλών. Βέβαια, οι ελλείψεις και προβλήματα αντιμετωπίζουν όλες οι ομάδες (βλ. Ζενίτ, Χίμκι κλπ), οπότε δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως δικαιολογία απλά ως επισημάνσεις. Οι τραυματισμοί και μισές προπονήσεις είναι μια διαδικασία που καλώς ή κακώς, οι ομάδες πρέπει να μάθουν να ζουν – επιβιώνουν μ΄αυτούς τους κανόνες.

Μια νίκη ή μια ήττα δεν έφερε ούτε θέση στην οκτάδα, ούτε πρόκριση σε Final Four, ούτε τρόπαιο. Οι Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός ή Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός έχουν αρκετή δουλειά και μεγάλη ανηφόρα μπροστά τους για να βελτιωθούν και εξελιχθούν.

Δεν μπορούν να βγουν ασφαλή συμπεράσματα τόσο νωρίς στην σεζόν, παρά μόνο ορισμένες παρατηρήσεις.

Όλες οι ομάδες όπως και οι παίκτες χρειάζονται χρόνο, ειδικά φέτος που ολόκληρη η σεζόν είναι γεμάτη ιδιαιτερότητες, αμφιβολίες και αβεβαιότητα.

Αφήστε μια απάντηση

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο