HOT NEWSΑΝΑΛΥΣΕΙΣΑΠΟΨΕΙΣΜΑΡΓΕΤΗΣΜΠΑΣΚΕΤ

Ολυμπιακός: Το πάθημα του Μονάχου δεν του έγινε μάθημα κόντρα στην Εφές του Λάρκιν

131προβολές

Νέα κακή εμφάνιση και δίκαιη εντός έδρας ήττα για τον Ολυμπιακό (3-3) από την Αναντολού Εφές (2-3) με σκορ 84-79.

Για δεύτερο σερί ματς, ο Ολυμπιακός έβγαλε άσχημη εικόνα πάνω στο παρκέ έπειτα από το ματς με την Μπάγερν στο Μόναχο. Αυτήν την φορά, το έργο επαναλήφθηκε στο ΣΕΦ κόντρα στην Αναντολού Εφές.

Ο τουρκικός σύλλογος δεν έπαιξε κανένα τρομερό μπάσκετ, ωστόσο εκμεταλλεύτηκε την διαφορά ποιότητας ανάμεσα στα δύο ρόστερ που ήταν με το μέρος του, την επιστροφή του Σέιν Λάρκιν στις αγωνιστικές υποχρεώσεις, σε συνδυασμό με  τις ευκαιρίες, την έλλειψη συγκέντρωσης  και ενέργειας από πλευράς Ολυμπιακού.

Η Εφές δίχως να εντυπωσιάσει πήρε μια σημαντική νίκη ψυχολογίας στην προσπάθειά της να επανέλθει σε υψηλές για την ίδια αγωνιστικές πτήσεις. Στο ΣΕΦ μπορεί να μην έλαμψε με την εμφάνισή της, ωστόσο πήρε το αποτέλεσμα που  ήθελε και ταυτόχρονα έδειξε ότι διαθέτει τους παίκτες, το ταλέντο, την ποιότητα και τις προσωπικότητες προκειμένου να αντιστρέψει την κατάσταση με βάση το φετινό αρνητικό της ξεκίνημα.

Το παιχνίδι δεν ξεχώρισε για το θέαμα, όμως το αποτέλεσμα ήταν δίκαιο.  Η Εφές είχε τον έλεγχο του ρυθμού στο μεγαλύτερο μέρος της αναμέτρησης χάρη στον έλεγχο των ριμπάουντ και έναν Σέιν Λάρκιν στο εφετινό του ντεμπούτο, κακό και ανέτοιμο μεν αλλά ουσιαστικό  και κομβικό δε στην πορεία του ματς.

Πάμε όμως να δούμε ορισμένα στοιχεία που έκριναν υπέρ της Εφές τον αγώνα και έναν Ολυμπιακό που έδειξε παρόμοια εικόνα με εκείνη του Μονάχου πριν μια εβδομάδα.

Αρχικά,  ο Ολυμπιακός προβλημάτισε για ακόμη έναν αγώνα εξαιτίας της αμυντικής του νοοτροπίας στην άμυνα. Σε αντίθεση με τα προηγούμενα ματς,  ο ελληνικός σύλλογος σε μια σειρά παιχνιδιών δεν βγάζει την ίδια μαχητικότητα, ενέργεια και διάθεση στην άμυνα με αποτέλεσμα να βρίσκεται διαρκώς σε κατάσταση να κυνηγά στο σκορ ενώ αυτό δημιουργεί προβλήματα και πρόσθετη πίεση στην επιθετική του λειτουργία.  Όπως στο Μόναχο κόντρα στην Μπάγερν, πριν μια εβδομάδα, έτσι και στο ΣΕΦ απέναντι στην Εφές, ο Ολυμπιακός μπήκε αρκετά «σοφτ» αμυντικά στο ξεκίνημα και νευρικός επιθετικά, κάτι που επέτρεψε στους αντιπάλους του να φτιάξουν από νωρίς  ψυχολογία και να νιώσουν άνεση πάνω στο παρκέ. Μπορεί να μην υπέπεσε στον ίδιον αριθμό λαθών σε σχέση με τον αγώνα του Μονάχου (6 λάθη) για το χρονικό διάστημα της α’ περιόδου, όμως η αμυντική συμπεριφορά των παικτών του Γιώργου Μπαρτζώκα στο πρώτο δεκάλεπτο ήταν προβληματική. Ο Ολυμπιακός δέχτηκε σε μια περίοδο 29 πόντους (!) και μπορεί ο ίδιος από την πλευρά του να πέτυχε 26 αλλά αντίπαλός του ήταν ομάδα πρώτης ταχύτητας.

Όταν δίνεις εξ’ αρχής σε μια ομάδα τύπου Εφές την δυνατότητα να ελέγχει τον ρυθμό και να φτιάξει ψυχολογία μετά δύσκολα μπορείς να επιστρέψεις στο ματς χωρίς άμυνα. Ο Ολυμπιακός έδειξε σοβαρή χαλαρότητα στην άμυνά του, όλα αυτά χωρίς οι Τούρκοι να έχουν ρίξει τον Σέιν Λάρκιν στο παρκέ, ο οποίος μπήκε στα τέλη της α’ περιόδου. Η Εφές εκμεταλλεύτηκε πλήρως τις ευκαιρίες που έδιναν οι αντίπαλοί τους και ο Ολυμπιακός κατάφερνε να παρακολουθεί στο σκορ χάρη στις βολές.

Η είσοδος του Αμερικανού στο ματς μπορεί να μπέρδεψε λίγο την Εφές, η οποία κόλλησε για ένα χρονικό σημείο επιθετικά, όμως ο Ολυμπιακός συνέχιζε να είναι μέτριος αμυντικά και ιδιαίτερα νευρικός επιθετικά. Η Εφές παρά τα «σκαμπανεβάσματα»  της συνέχιζε να έχει τον έλεγχο του αγώνα και να εκμεταλλεύεται τις ευκαιρίες που της έδινε ο Ολυμπιακός, συντηρώντας υπέρ της διαφορές  και σε σημείο αυτές να φτάσουν στο +13.

Για ακόμα ένα ματς, ο Ολυμπιακός έχασε την μάχη των ριμπάουντ και να επιτρέπει στην Εφές να τον «πληγώνει» μέσω της συγκεκριμένης αδυναμίας του. Στα τρία παιχνίδια που κέρδισε φέτος στην Ευρωλίγκα (Παναθηναϊκό, Μιλάνο, Μακάμπι), ο Ολυμπιακός είχε καταφέρει να καμουφλάρει το εν λόγο ζήτημα βγαίνοντας νικητής από τον συγκεκριμένο τομέα. Αυτό τον είχε βοηθήσει να ορίζει ο ίδιος τον ρυθμό των αναμετρήσεων και σε συνδυασμό με την ενέργεια που έβγαζε στην άμυνα, τον βοηθούσε να έχει καλύτερες επιλογές στην επίθεση. Αντίθετα, όταν χάνει τα ριμπάουντ και η άμυνά του είναι «σοφτ» έχει αποχωρήσει με την ήττα από τα παρκέ (Ζαλγκίρις, Μπάγερν και Εφές). Οι Τούρκοι κατάφεραν να κερδίσουν τα ριμπάουντ (31-23), εκ των οποίων τα 12 ήταν επιθετικά κάτι που έδωσε επιπλέον επιθέσεις στην ομάδα του  Εργκίν Αταμάν.

Ένα ζήτημα που εξίσου προβλημάτισε στην εικόνα του Ολυμπιακού στο ΣΕΦ απέναντι στην Εφές, ήταν τα γεγονός ότι παρουσιάστηκε αρκετά «σοφτ» αμυντικά για το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα της αναμέτρησης. Εξαίρεση, ορισμένα  αμυντικά ξεσπάσματα ανά περιόδους και η διάθεση – ενέργεια που έβγαζαν οι Ζεν Σαρλ – ΜακΚίσικ.

Με δυσκολία ο Ολυμπιακός μπορεί να βγάλει διακριθέντες απέναντι στην Εφές. Η πλειοψηφία των παικτών του βρέθηκαν σε μέτριο έως κακό βράδυ.  Εξαιρέσεις, οι Μάρτιν – ΜακΚίσικ – Ζεν Σαρλ που έβγαλαν διάθεση πάνω στο παρκέ. Ο πρώτος συνεχίζει τις θετικές του εμφανίσεις στην ρακέτα παρά το γεγονός ότι φαίνονται συχνά οι αδυναμίες του, για παράδειγμα στις αλλαγές στην άμυνα, κάτι που χρειάζεται χρόνο για να δουλέψει αλλά και να μάθει. Μην ξεχνάμε, ότι ο Μάρτιν αγωνίζεται για πρώτη φορά στην καριέρα του σε επίπεδο Ευρωλίγκας και σε ομάδα επιπέδου Ολυμπιακού. Από την εκκίνηση της σεζόν έχει δείξει μέρος των ικανοτήτων του και με την ανάλογη καθοδήγηση – δουλειά μπορεί να βγει μια πολύ καλή μεταγραφή για λογαριασμό του Ολυμπιακού.

Όσον αφορά τον ΜακΚίσικ, για ακόμη ένα παιχνίδι έβγαλε ενέργεια και διάθεση στην άμυνα, με την αθλητικότητά του έδωσε λύσεις και στις δύο άκρες του παρκέ, ωστόσο από ένα σημείο και μετά ο Αμερικανός έπαιζε με το ένστικτο , όπου σε αρκετές περιπτώσεις θόλωνε το μυαλό του και υπέπιπτε σε λάθη όταν ο Ολυμπιακός είχε «ψαλιδίσει» την διαφορά. Ενδεικτικά να σημειώσουμε μια φάση στην 3η περίοδο (3:03) με το σκορ στο 56-50 υπέρ της Εφές και τον Αμερικανό να κάνει λάθος στην επίθεση, την Εφές να βγάζει αιφνιδιασμό και ο συγκεκριμένος παίκτης να είναι ο πρώτος που γύρισε πίσω στην άμυνα, ανεξάρτητα αν ο Ολυμπιακός δέχτηκε τελικά το καλάθι.

Τέλος, ο Γάλλος στο πρώτο ημίχρονο που πάτησε παρκέ έβγαλε ενέργεια, διάθεση και σκληράδα στην άμυνα,  φιλοδώρησε με 3 τάπες τους Λάρκιν (2) – Μίσιτς (1) δίνοντας βοήθειες στον Ολυμπιακό να βελτιώσει την ψυχολογία του και ταυτόχρονα να «σπάσει» εν μέρει τον ρυθμό της Εφές. Ήταν φανερό ότι του έλειπαν παιχνίδια, όμως έβγαλε διάθεση και σκληράδα στο παρκέ και γενικά μια εικόνα ότι μπορεί να υποστηρίξει συγκεκριμένους ρόλους.

Ο Ολυμπιακός προβλημάτισε στα παιχνίδια κόντρα σε Μπάγερν και Εφές. Όχι εξαιτίας των ηττών που είχε σ’ αυτά αλλά για την εικόνα που έβγαλε πάνω στα παρκέ. Κυρίως στο κομμάτι της διάθεσης, της ενέργειας και της σκληράδας στην άμυνα. Ο Ολυμπιακός ήταν «σοφτ» σε όλα αυτά, με αποτέλεσμα να χάσει κάτι περισσότερο από εύκολα και τις αναμετρήσεις. Ενδεχομένως οι «ερυθρόλευκοι» παρουσιάζουν ένα είδος ντεφορμαρίσματος μέσα στην προσπάθειά τους να βρουν ισορροπίες, ρόλους και σχήματα. Όπως κάθε ομάδα σε αυτήν την χρονική περίοδο,  ψάχνεται γενικά σε όλα τα επίπεδα και φυσικά δεν μπορεί να είναι έτοιμη, έπειτα από τόσο μεγάλη αποχή και φυσικά όλη αυτήν την κατάσταση που επικρατεί στην Ευρώπη αλλά και στον πλανήτη αυτήν την στιγμή.

Αρκετός κόσμος μιλάει για ανάγκη ενίσχυσης στην θέση των ψηλών, του πλέι μέικερ ή και στις δύο. Ο ισχυρισμός για την πρώτη θέση έχει να κάνει με την αδυναμία του Ολυμπιακού στα ριμπάουντ και η δεύτερη για την αδυναμία ύπαρξης ενός ικανού γκαρντ ως εναλλακτική του Κώστα Σλούκα.

Για τον τομέα των ριμπάουντ, ήταν γνωστό εξ’ αρχής ότι ο Ολυμπιακός θα έχει σημαντικό θέμα εξαιτίας της μη παρουσίας πανύψηλου σέντερ στο ρόστερ και επιλογή ημίψηλων αλλά αθλητικών παικτών. Το ριμπάουντ λοιπόν είναι ένα από τα σημαντικά θέματα  που θα έχουν φέτος οι «ερυθρόλευκοι», το οποίο πρέπει να βρουν ξανά τον τρόπο για να καλύψουν στα επόμενα παιχνίδια τους, όπως έκαναν στα προηγούμενα ματς. Ωστόσο, πριν την απόφαση για μεταγραφή, η οποία δύσκολα μπορεί να γίνει αφού δεν υπάρχουν και πολλές αξιόπιστες επιλογές, ο Ολυμπιακός θα πρέπει να δοκιμάσει να λύσει τα πρόβλημα εκ των έσω και όχι να βιαστεί να κάνει μεταγραφή. Το  ριμπάουντ δεν είναι υπόθεση μόνο του «5αριου» ή της γραμμής των ψηλών αλλά γενικά στην αμυντική λειτουργία – διάθεση – αποφασιστικότητα όλων των παικτών πάνω στο παρκέ, προκειμένου να εξασφαλιστεί η κατοχή της μπάλας.

Όσον αφορά τον «back up» παίκτη του Κώστα Σλούκα, ο Ολυμπιακός έχει δείξει ότι αντιμετωπίζει σημαντικό ζήτημα ηρεμίας και σταθερότητας  στην περιφέρεια και κυρίως στην οργάνωση του παιχνιδιού, όταν ο Έλληνας γκαρντ βρίσκεται στον πάγκο ή σε κακό βράδυ. Ο Βασίλης Σπανούλης δεν μπορεί να υποστηρίζει σε βάθος χρόνου σε κάθε ματς τον συγκεκριμένο ρόλο, ο Τζένκινς αποκτήθηκε για άλλες δουλειές και ο Ολυμπιακός αναζητάει λύσεις σε άλλους παίκτες (ΜακΚίσικ,Χάρισον,Παπανικολάου κλπ), οι οποίοι μπορούν να υποστηρίξουν για λίγο το συγκεκριμένο τομέα και όχι σε διάρκεια. Γιατί απλούστατα  δεν είναι αυτός ο ρόλος τους. Πολλοί μιλούν για ανάγκη ενίσχυσης στην συγκεκριμένη θέση με ένα πλέι μέικερ που θα μπορεί να δημιουργεί εύκολα και να καθοδηγεί με ηρεμία το παιχνίδι του Ολυμπιακού όταν ο Σλούκας είναι στον πάγκο. Ο έμπειρος γκαρντ ακόμα δεν έχει αποδώσει στα επίπεδα που πραγματικά μπορεί να φτάσει μέχρι στιγμής στον Ολυμπιακό, έχοντας μια σειρά από μέτριες και κακές εμφανίσεις. Τόσο ο Ολυμπιακός όσο και ο Σλούκας ακόμα ψάχνουν να βρουν τις ισορροπίες τους, την χημεία τους αλλά και τα κατάλληλα σχήματα που θα ωφελήσουν ο ένας τον άλλον. Δεν είναι εύκολα αυτά, απαιτείται αρκετός χρόνος, δουλειά και υπομονή για να βγει ένα ασφαλή αποτέλεσμα.

Το μεγάλο ζήτημα που εντοπίζεται στον Ολυμπιακό την δεδομένη χρονική στιγμή είναι στο κομμάτι της ενέργειας, της διάθεσης, της μαχητικότητας και της ψυχολογίας. Όπως έχει αναφερθεί πολλάκις παραπάνω, ο ελληνικός σύλλογος εμφανίστηκε στα τελευταία ματς με έντονη νευρικότητα και σημαντική έλλειψη στους παραπάνω τομείς. Δίχως αυτά στην φαρέτρα του στα παιχνίδια του, ο Ολυμπιακός γενικά θα έχει θέματα να κερδίζει ενώ ταυτόχρονα θα έχει σοβαρά σκαμπανεβάσματα στην επίθεσή του. Είναι φανερό ότι ο Ολυμπιακός ακόμα ψάχνεται γενικά και αρκετοί από τους νέους παίκτες προσπαθούν ακόμα να προσαρμοστούν στα δεδομένα του συλλόγου.

Στα δύο τελευταία ματς, ο Ολυμπιακός έδειξε να είναι πνευματικά και σωματικά ανέτοιμος απέναντι στους αντιπάλους του, αμυντικά ιδιαίτερα «σοφτ» και να «πνίγεται» από την πίεση σκορ, χρόνου και αστοχίας στην επίθεσή του. Όλα αρχίζουν για τον Ολυμπιακό στο κομμάτι της εικόνας του στο κομμάτι της άμυνας. Δίχως ενέργεια, διάθεση, μαχητικότητα στην άμυνα δύσκολα θα μπορεί να βρει ρυθμό και ψυχολογία στην επίθεσή του. Το ντεπόζιτο του δείχνει να αντιμετωπίζει θέματα και ίσως μια λύση θα ήταν η ενεργοποίηση παικτών που μπορούν να προσφέρουν λύσεις στον συγκεκριμένο τομέα, όπως οι Λαρεντζάκης – Κόνιαρης. Προσοχή, όχι ότι θα ήταν οι πρωταγωνιστές του Ολυμπιακού αλλά θα έδιναν τα στοιχεία εκείνα που αυτήν την στιγμή φαίνεται να λείπουν από το σύνολο του ρόστερ. Δηλαδή, μαχητικότητα, πάθος, ενέργεια και σκληράδα. Οι συγκεκριμένοι παίκτες έχουν αποδείξει ότι στους συγκεκριμένους τομείς δίνουν διαρκώς και σταθερά έμφαση, κάτι που μπορεί να βοηθήσει στην ψυχολογία και των υπόλοιπων παικτών.

Σε περίπτωση που ο Ολυμπιακός κατάφερνε να έχει μεγαλύτερη διάρκεια και περισσότερους μαχητικούς παίκτες στην άμυνά του, ενδεχομένως να μπορούσε να διεκδικήσει με καλύτερες αξιώσεις τα δύο τελευταία ματς με Μπάγερν και Εφές που κρίθηκαν στις λεπτομέρειες.

Η καλύτερη επιλογή για τον Ολυμπιακό είναι η αναζήτηση λύσεων εκ των έσω και όχι μεταγραφής την δεδομένη χρονική στιγμή , η οποία μάλιστα μπορεί να προκαλέσει μεγαλύτερο πρόβλημα και μπέρδεμα. Οι παίκτες του Ολυμπιακού πρέπει να κάνουν την αυτοκριτική τους και να δουλέψουν ακόμη περισσότερο προκειμένου να καλύψουν τις αδυναμίες τους και να βελτιώσουν συνολικά το παιχνίδι τους. Δίχως όμως άμυνα, η αποστολή του Ολυμπιακού θα είναι εξαιρετικά δύσκολη, καθώς χωρίς αυτήν δεν μπορεί να βρει εύκολα ρυθμό αλλά και αυτοπεποίθηση στην επίθεση. Αυτό σε συνδυασμό με την ποιότητα αντιπάλου, το σκορ και το χρόνο δημιουργεί επιπλέον πίεση και νευρικότητα, με αποτέλεσμα  την εκτέλεση μη ορθολογικών ή ιδιαίτερα νευρικών επιθέσεων που συνήθως δεν βρίσκουν στόχο.

Πάμε και στην χτεσινή αντίπαλο του Εφές, η οποία μπορεί να μην εντυπωσίασε με το μπάσκετ που έπαιξε, ωστόσο έβγαλε πάνω στο παρκέ την ποιότητά της και επιβεβαίωσε ότι είναι ομάδα του Λάρκιν.

Οι Τούρκοι διαθέτουν ένα από τα ποιοτικότερα ρόστερ της Ευρωλίγκα και δεν πρέπει να λησμονηθεί το γεγονός ότι έχουν καταφέρει τα τρία τελευταία χρόνια να διατηρήσουν τον κορμό τους με ελάχιστες προσθαφαιρέσεις. Μπορεί η φετινή εκκίνησή τους στην Ευρωλίγκα να είναι αρνητική, ωστόσο η επιστροφή του Σέιν Λάρκιν στις αγωνιστικές υποχρεώσεις του τουρκικού συλλόγου έδειξε ότι αυτό θα αλλάξει σύντομα.

Ο Αμερικανός στο ντεμπούτο του για φέτος, χωρίς να κάνει το καλύτερο παιχνίδι και εμφανώς επηρεασμένος – ανέτοιμος από την αποχή και τον τραυματισμό του, κατάφερε να κάνει την διαφορά για λογαριασμό της Εφές στο ΣΕΦ.  Για την ακρίβεια, ο 28χρονος γκαρντ μπορεί να μην ήταν ιδιαίτερα εύστοχος και σε ορισμένες περιπτώσεις να δημιουργούσε κολλήματα στην Εφές με τις αποφάσεις του, όμως απέδειξε ότι ακόμα και υπό αυτές τις συνθήκες αποτελεί τον αδιαμφισβήτητο ηγέτη της ομάδας του.

Η Εφές έδειξε από την πρώτη στιγμή ότι θα «ζήσει ή θα πεθάνει» με τον Λάρκιν να παίρνει τις αποφάσεις και να ορίζει τις τύχες αρκετών κατοχών. Ο Αμερικανός μπορεί να βρήκε αρκετές φορές στεφάνι ή εμπόδιο από σώματα και χέρια παικτών του Ολυμπιακού, ωστόσο ουδέποτε επηρεάστηκε ψυχολογικά. Αντίθετα, συνέχιζε με ιδιαίτερο πείσμα να παίρνει προσπάθειες και να δημιουργεί αναστάτωση με τις διεισδύσεις του στην ρακέτα του ελληνικού συλλόγου.

Η παρουσία του Λάρκιν βοήθησε ψυχολογικά τους συμπαίκτες του να διαχειριστούν καλύτερα το παιχνίδι και ειδικά στο σημείο εκείνο, όπου ο Ολυμπιακός κατάφερε να ροκανίσει την διαφορά του -13 και να βρεθεί ακόμη και στο +3 (47-43). Επιπλέον, αρκετοί παίκτες απελευθερώθηκαν αγωνιστικά και ψυχικά από την επιστροφή του Λάρκιν και επικεντρώθηκαν σε ρόλους όπου μπορούσαν να υποστηρίξουν με μεγαλύτερη διάρκεια και αποτελεσματικότητα.

Γενικά η Εφές θα μπορούσε να τελειώσει την υπόθεση νίκη με μεγαλύτερη ευκολία ή πιο γρήγορα αν και η ίδια με την σειρά της δεν έκανε ορισμένες απροσεξίες στο παιχνίδι της, επιτρέποντας στον Ολυμπιακό να βρίσκεται κοντά στο σκορ και στην διεκδίκηση του ματς.

Ωστόσο, η ποιότητα του Λάρκιν και γενικά του ρόστερ της Εφές έκαναν την διαφορά. Με το σκορ 67-61 υπέρ των φιλοξενούμενων στην δ’ περίοδο, ο Αμερικανός με δύο σερί δύσκολα τρίποντα έδωσε μεγάλη «ανάσα» και αυτοπεποίθηση στην ομάδα του. Ενδεικτικά να σημειωθεί το γεγονός ότι ο Λάρκιν πριν τα δύο τρίποντα είχε 0/5 δίποντα και 1/4 τρίποντα.

Ο αγώνας ολοκληρώθηκε με τον Λάρκιν να έχει 15 πόντους (4/7 βολές, 1/6 δίποντα, 3/7 τρίποντα), 3 ριμπάουντ, 1 ασίστ, 1 κλέψιμο, με τα νούμερά του να μην εντυπωσιάζουν αλλά η προσωπικότητα – ποιότητά του να κάνουν την διαφορά για τους συμπαίκτες του. Ο Μίσιτς απελευθερώθηκε αγωνιστικά – ψυχολογικά και παρά τα 5 λάθη κατάφερε να ξεχωρίσει για λογαριασμό της Εφές έχοντας 20 πόντους (4/5 βολές, 5/9 δίποντα, 2/6 τρίποντα), 2 ριμπάουντ, 7 ασίστ και 1 κλέψιμο ενώ σημαντικές «ζημιές» προκάλεσε ο Μπουμπουά (15 πόντους)  και ο πολύμπειρος Σιμόν (11 πόντους).

Η Εφές έδειξε την τεράστια ποιότητα που διαθέτει ως ομάδα και με ηγέτη τον Λάρκιν πήρε μια δίκαιη νίκη, εκμεταλλευόμενη και την αμυντική εικόνα ή τις ευκαιρίες που της έδινε διαρκώς ο Ολυμπιακός.

Αμφότερες οι δύο ομάδες έχουν αρκετή δουλειά μπροστά τους, προκειμένου να φτάσουν στο βαθμό ετοιμότητας που επιθυμούν, ωστόσο η σεζόν είναι μεγάλη και γεμάτη ιδιαιτερότητες σε μια Ευρωλίγκα που είναι αμφίβολο ότι θα καταφέρει να ολοκληρωθεί με το υπάρχον φορμάτ αγώνων.

Η νίκη δίνει τεράστια ψυχολογία στην Εφές ενόψει της συνέχειας, την ίδια ώρα που ο Ολυμπιακός οφείλει να προβληματιστεί, ανασυγκροτηθεί, βελτιωθεί και στην πορεία να αναζητήσει νίκες και ιδιαίτερα μακριά από το ΣΕΦ.

Η Εφές έβγαλε την υψηλή ποιότητά της στο παρκέ και έκανε την διαφορά, με τον Ολυμπιακό να καλείται να κάνει την αυτοκριτική του και στην συνέχεια να αναζητήσει λύσεις στα προβλήματά του εκ των έσω αρχικά και στην πορεία να κοιτάξει για κάποια προσθήκη.

Η Ευρωλίγκα έχει αρκετό δρόμο ακόμα και όπως έχει αποδειχθεί στις 6 στροφές που έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι στιγμής για τις περισσότερες ομάδες, καμία δεν μπορεί θα θεωρηθεί ως αχτύπητη ή ότι τρομάζει. Όλες οι ομάδες μπορούν να κερδίσουν η μια την άλλη και έχουν αδυναμίες τις οποίες προσπαθούν μέσω των προπονήσεων και των αγώνων να καλύψουν.

Η ιδέα μεταγραφής υπάρχει σε όλους τους συλλόγους, οι οποίοι «σκανάρουν» την αγορά αλλά αρκετοί θα καθυστερήσουν να κάνουν κινήσεις, αφού περιμένουν τι θα προκύψει από την αγορά της Αμερικής και τα κοψίματα του ΝΒΑ  που θα εμπλουτίσουν την δεξαμενή επιλογών.

Μέχρι τότε η δουλειά συνεχίζεται για όλες τις ομάδες και η προσπάθεια βελτίωσης με τα υπάρχων ρόστερ.   Η σεζόν είναι περίεργη και γεμάτη ιδιαιτερότητες, για κάθε ομάδα.

Υπάρχουν πολλά ματς ακόμα στο τραπέζι για όλους τους συλλόγους και η δουλειά – εξέλιξη πρέπει να συνεχιστεί για κάθε περίπτωση σε ατομικό και ομαδικό επίπεδο. Το ταμείο πάντα γίνεται στο τέλος.

Αφήστε μια απάντηση

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο