HOT NEWSΑΝΑΛΥΣΕΙΣΑΠΟΨΕΙΣΜΑΡΓΕΤΗΣΜΠΑΣΚΕΤ

Παναθηναϊκός: Άμυνα αγνοείται και η Μπασκόνια τον διέσυρε

134προβολές

Νέα προβληματική εμφάνιση για τον Παναθηναϊκό (2-6) και δίκαιη ήττα με 93-72  από την Μπασκόνια (4-4) για την 10η αγωνιστική της Ευρωλίγκα που θύμισε σε πολλά σημεία τον προηγούμενο αγώνα με την Βαλένθια.

Η «διαβολοβδομάδα» ολοκληρώθηκε με δύο ήττες για τον Παναθηναϊκό στο πέρασμά του από την Ισπανία στις έδρες των Βαλένθια – Μπασκόνια αλλά αυτό που προβληματίζει περισσότερο δεν είναι τόσο τα αποτελέσματα όσο η συνολική του εικόνα στις συγκεκριμένες αναμετρήσεις.

Ο Παναθηναϊκός έχασε – κατέρρευσε στην Βιτόρια, όπως έγινε και με την Βαλένθια. Μπορεί ο ελληνικός σύλλογος να μην είχε την ίδια ευστοχία επιθετικά σε σύγκριση με τον αγώνα της Τρίτης, όμως εμφάνισε τις ίδιες «παθογένειες» αγωνιστικής νοοτροπίας αλλά και κατάρρευση – παραίτηση στην 4η περίοδο δίχως διάθεση να αντισταθεί.

Η διαφορά -21 πόντων μάλλον θα πρέπει να κολακεύει τον Παναθηναϊκό, καθώς η Μπασκόνια θα μπορούσε να είχε ανεβάσει ακόμη περισσότερο το σκορ με την παραίτηση του ελληνικού συλλόγου στο τελευταίο δεκάλεπτο, αν ήταν πιο προσεκτική. Από το καλοκαίρι, ο Παναθηναϊκός ήταν γνωστό ότι έχει κατεβάσει τον πήχη στην Ευρωλίγκα, μπαίνει σε μια μεταβατική περίοδο της σύγχρονης ιστορίας του και ότι στην πλειοψηφία των ευρωπαϊκών του αγώνων θα μπαίνει ως αουτσάιντερ. Υπήρχαν όμως δύο βασικοί στόχοι που είχαν τεθεί από τους ανθρώπους των «πράσινων».

Οι στόχοι αυτοί ήταν οι εξής, πρώτον την αξιοπρεπή παρουσία στην διοργάνωση της Ευρωλίγκα και δεύτερον ότι η γενική φιλοσοφία περιστρέφεται γύρω από την φράση «μαχητικότητα μέχρι το τελευταίο λεπτό», ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα ή δυναμική – ανωτερότητα αντιπάλου. Η γενική εικόνα αλλά και η νοοτροπία που έβγαλε ο Παναθηναϊκός  στα δύο παιχνίδια στην Ισπανία για την «διαβολοβδομάδα» της Ευρωλίγκα ήταν άκρως προβληματική, σε σημείο που τον οδηγούν σε βήματα προς τα πίσω όσον αφορά την επίτευξη των προαναφερθέντων στόχων του.

Ο Παναθηναϊκός μπορεί να μπήκε με φόρα απέναντι στην Μπασκόνια τρέχοντας ένα σερί 10-2 (7:14 α’ περιόδου) με συμπαθητική άμυνα και συγκέντρωση στο παιχνίδι του, όμως  γρήγορα το σκηνικό της αναμέτρησης άλλαξε όπως με την Βαλένθια. Ο ελληνικός σύλλογος υπέπιπτε σε διαδοχικά λάθη επιτρέποντας στους Βάσκους να συνέλθουν από την κακή τους εκκίνηση, να βρουν ψυχολογία και να αρχίζουν σταδιακά να παίρνουν τον έλεγχο του ρυθμού. Με ένα επιμέρους σκορ 12-2, η Μπασκόνια πέρασε μπροστά 14-12 (3:01) μπλοκάροντας την επίθεση των φιλοξενούμενων για 4 λεπτά. Ο Παναθηναϊκός δεν μπορούσε να βρει λύσεις στην επίθεση, κάτι που τον επηρέασε και αμυντικά όπου σταδιακά γινόταν όλο και περισσότερο σοφτ. Ωστόσο, η Μπασκόνια έκανε εξίσου λάθη με την σειρά της και σε συνδυασμό με μια ολιγόλεπτη καλύτερη ισορροπία του ελληνικού συλλόγου σε άμυνα-επίθεση  επέτρεψαν να μένει κοντά στο σκορ και στο φινάλε της α’ περιόδου να προηγείται με +3 (20-23).

Στην β’ περίοδο η Μπασκόνια μπήκε φουριόζα στο παρκέ αυξάνοντας την πίεσή της στην άμυνα, με γρήγορη κυκλοφορία της μπάλας αλλά ταυτόχρονα και καλές κινήσεις των υπόλοιπων παικτών στους χώρους δίχως να έχουν κατοχή στα χέρια τους. Οι Ισπανοί ανέβασαν το τέμπο του αγώνα, βρήκαν τους χώρους για να τρέξουν το γήπεδο ή τα κενά για να απειλήσουν είτε από μακρινή είτε κοντινή απόσταση το αντίπαλο καλάθι. Ο Παναθηναϊκός μπλόκαρε ξανά επιθετικά  ενώ αμυντικά όσο ο χρόνος περνούσε γινόταν όλο και περισσότερο «σοφτ» στις αντιδράσεις του. Ενδεικτικά να σημειωθεί στο σημείο αυτό ότι οι γηπεδούχοι στην α’ περίοδο πέτυχαν 20 πόντους και στο β’ δεκάλεπτο είχαν πετύχει ήδη 16 πόντους σε περίπου 6 λεπτά ενώ η συγκεκριμένη περίοδος ολοκληρώθηκε επί μέρους σκορ περιόδου 26-16.

Το προβάδισμα της Μπασκόνια 46-39 (+7) ήταν απόλυτα δίκαιο , καθώς ο Παναθηναϊκός αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα ισορροπίας και συγκέντρωσης στο παιχνίδι του με πολλά λάθη αλλά κυρίως ασυνέπειας στην άμυνα. Οι «πράσινοι» στο ημίχρονο είχαν υποπέσει ήδη σε 8 λάθη (κόντρα στην Βαλένθια είχαν 10 για το ίδιο χρονικό διάστημα), όμως η «ζημιά» δεν σταματούσε εκεί.  Οι γηπεδούχοι βρήκαν 6 πόντους σε καταστάσεις αιφνιδιασμού, 19 πόντους από λάθη αντιπάλου (!) και 6 πόντους από δεύτερες επιθέσεις, δηλαδή αθροιστικά τους 31 από τους 46 πόντους που πέτυχαν στο ημίχρονο! Από την άλλη πλευρά, ο Παναθηναϊκός  βρήκε μόλις 12 πόντους στις παραπάνω κατηγορίες, 2 πόντους από αιφνιδιασμούς – 6 πόντους από λάθη αντιπάλου – 4 πόντους από δεύτερες επιθέσεις, από τους συνολικά 39 που πέτυχε στο εικοσάλεπτο.

Στις δύο πρώτες περιόδους, η Μπασκόνια πήρε πολλές λύσεις από Βιλντόζα με 8 πόντους (2/3 τρίποντα), Τζεκίρι 8 πόντους και 7 ριμπάουντ (3 επιθετικά/4 αμυντικά) και Πίτερς 11 πόντους (3/3 βολές, 1/1 δίποντα, 2/3 τρίποντα) ενώ Χένρι (2 πόντους) – Ντράγκιτς (6 πόντους) πρόσφεραν δημιουργικά με 4 ασίστ έκαστος.  Όσον αφορά την γενική στατιστική των γηπεδούχων στο ημίχρονο αυτή κατέγραψε 10/12 βολές, 12/17 δίποντα (70.5%!), 4/11 τρίποντα, 15 ριμπάουντ (3 επιθετικά/12 αμυντικά), 11 ασίστ, 4 κλεψίματα και 7 λάθη.

Στον αντίποδα, ο Παναθηναϊκός είχε τους Παπαγιάννη (6 πόντους) και Παπαπέτρου (9 πόντους) να ξεχωρίζουν για λογαριασμό του, όχι μόνο με τις επιθετικές λύσεις που πρόσφεραν αλλά και για τις δουλειές που έκαναν πάνω στο παρκέ γεγονός που διατηρούσαν την ελληνική ομάδα «ζωντανή» στην διεκδίκηση του ματς. Ενδεικτικά να σημειωθεί ότι όποτε ο δεύτερος αποσυρόταν στον πάγκο για ανάσες, ο Παναθηναϊκός έχανε την όποια ισορροπία και σιγουριά έβγαζε στο παιχνίδι του ανά περιόδους. Η στατιστική του συγκομιδή στο ημίχρονο είχε 9/13 βολές, 9/17 δίποντα, 4/12 τρίποντα, 13 ριμπάουντ (4 επιθετικά/9 αμυντικά), 9 ασίστ, 3 κλεψίματα και 8 λάθη.

Η επιστροφή των δύο ομάδων από τα αποδυτήρια βρήκε την Μπασκόνια να ανεβάζει συνολικά στροφές με μεγαλύτερη πίεση στην άμυνα στα όρια του φάουλ, τον Παναθηναϊκό να προσπαθεί διαρκώς να μαζέψει την διαφορά, ωστόσο κάθε φορά που βρισκόταν σε απόσταση βολής, έφτασε μέχρι το -1 (50-49, 5:22), αδυνατούσε να βρει ηρεμία – ισορροπία στο παιχνίδι του με τους γηπεδούχους όχι μόνο να συντηρούν την υπέρ τους διαφορά αλλά και να την αυξάνουν με δικά τους ξεσπάσματα αντίστοιχα. Το γ’ δεκάλεπτο ολοκληρώθηκε με την Μπασκόνια να βρίσκεται μπροστά με 8 πόντους (66 – 58) ελέγχοντας πάντα τον ρυθμό του ματς.

Στην τελευταία περίοδο, ο Παναθηναϊκός κατέρρευσε όπως και με την Βαλένθια. Με θολωμένο μυαλό και δίχως ενέργεια, έγινε «μαριονέτα» στις ορέξεις της Μπασκόνια που έκανε ότι ήθελε πάνω στο παρκέ. Οι Βάσκοι πάτησαν γκάζι και δεν βρήκαν κανένα είδος αντίστασης από τους αντιπάλους τους, με αποτέλεσμα η διαφορά από το +8 να εκτιναχτεί ακόμη και μέχρι τους 24 πόντους (87-63). Ενδεικτικά η Μπασκόνια εκτέλεσε με 6/9 τρίποντα (!) στην δ’ περίοδο.  Το τελικό 93-72 (+21) υπέρ των γηπεδούχων μάλλον θα πρέπει να κολακεύει τον Παναθηναϊκό, με βάση την εικόνα παραίτησής του στο τελευταίο δεκάλεπτο, όπου η Μπασκόνια κυριάρχησε κατά κράτος στις δύο άκρες του παρκέ.

Για τους γηπεδούχους ξεχώρισαν οι Βιλντόζα (5/7 τρίποντα) – Πίτερς (4/5 τρίποντα) με 19 πόντους ο καθένας ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι οι δύο μαζί πέτυχαν τα 9/13 εύστοχα τρίποντα (13/29 σύνολο) της Μπασκόνια στον αγώνα. Μεγάλη εμφάνιση και από τον Χένρι με 14 πόντους (2π είχε στο α’ ημίχρονο) αλλά και 12 ασίστ. Οι 11 πόντοι του Αμερικανού σημειώθηκαν στο τελευταίο δεκάλεπτο!

Η Μπασκόνια είχε 14/18 βολές (77.8%), 20/28 δίποντα (71.4%), 13/29 τρίποντα (44.8%), 36 ριμπάουντ (8 επιθετικά/ 28 αμυντικά), 24 ασίστ, 5 κλεψίματα και 13 λάθη.

Όσον αφορά τον Παναθηναϊκό, ο Παπαπέτρου με 17 πόντους (2/3 βολές, 3/7 δίποντα, 3/6 τρίποντα), 3 ριμπάουντ και Παπαγιάννης με 11 πόντους (3/3 βολές, 4/7 δίποντα, 0/1 τρίποντα), 10 ριμπάουντ (3 επιθετικά/7 αμυντικά) και 1 ασίστ ήταν αυτοί που ξεχώρισαν – διασώθηκαν.  Ενδεικτικά να σημειωθεί ότι η ομάδα του Ντούσκο Ιβάνοβιτς κράτησε τον Παπαπέτρου με μηδέν ασίστ στο παιχνίδι ενώ αντιμετώπισε ιδιαίτερα αποτελεσματικά τον Νέντοβιτς (15 πόντους). Ο Σέρβος παρά το γεγονός ότι ξεκίνησε εντυπωσιακά με 2/2 τρίποντα, στην πορεία χάθηκε από την εξίσωση. Δεν ήταν λίγες οι φορές που τα δυναμικά μαρκαρίσματα των παικτών της Μπασκόνια εμπόδιζαν – καθυστερούσαν τον Νέντοβιτς να οργανώσει το παιχνίδι για λογαριασμό του Παναθηναϊκού, με αποτέλεσμα η μπάλα να μένει για αρκετή ώρα στα χέρια του και η εκτέλεση της επίθεσης να γίνεται είτε υπό πίεση χρόνου είτε υπό άσχημες συνθήκες. Οι υπόλοιποι παίκτες των «πράσινων» κυμάνθηκαν σε χαμηλά επίπεδα απόδοσης.

Ο Παναθηναϊκός ολοκλήρωσε τον αγώνα με 16/22 βολές, 16/37 δίποντα (43.2%), 8/23 (34.8%) τρίποντα, 24 ριμπάουντ (9 επιθετικά/ 15 αμυντικά), 16 ασίστ, 6 κλεψίματα και 14 λάθη.

Στους τομείς πόντων από αιφνιδιασμούς, λάθη και δεύτερες επιθέσεις η Μπασκόνια επικράτησε σε όλες έχοντας 15 έναντι 6 πόντους (αιφνιδιασμούς), 29 έναντι 16 πόντους (λάθη) και 13 έναντι 11 πόντους (δεύτερες ευκαιρίες).

Το πέρασμα του Παναθηναϊκού από την Ισπανία στην «διαβολοβδομάδα» της Ευρωλίγκα ήταν άκρως προβληματικό. Όχι για τα αποτελέσματα αλλά για την συνολική του εικόνα και αγωνιστική νοοτροπία που έδειξε κόντρα σε Βαλένθια και Μπασκόνια.

Στα δύο παιχνίδια, το «τριφύλλι» εμφάνισε κάκιστη αμυντική συμπεριφορά – νοοτροπία – φιλοσοφία, λανθασμένη προσέγγιση και συνολική εγκατάλειψη – παραίτηση – κατάρρευση στην τελευταία περίοδο. Τα αμυντικά προβλήματα του Παναθηναϊκού είχαν αρχίσει να φαίνονται πιο έντονα από το ματς κόντρα στην ΤΣΣΚΑ ενώ συνεχίστηκαν και απέναντι στην Εφές.

Υπάρχει όμως μια σημαντική διαφορά στα συγκεκριμένα ματς με εκείνα της Ισπανίας. Ο Παναθηναϊκός απέναντι στις ομάδες της πρώτης ταχύτητας δεν παράτησε τους αγώνες, έβγαζε σκληράδα  – ενέργεια (όχι σε όλη την διάρκεια αλλά στο μεγαλύτερο μέρος) και πάλευε μέχρι την λήξη. Στα παιχνίδια της Ισπανίας έδειξε να παραιτείται από οποιαδήποτε προσπάθεια διεκδίκησης και μάλιστα αρκετά εύκολα.

Επιπλέον, ο Παναθηναϊκός πέρα από το γεγονός αυτό εμφανίστηκε στα παιχνίδια της Ισπανίας να πηγαίνει κόντρα στην λογική που ακολουθούσε στα προηγούμενα παιχνίδια και τον έκαναν συμπαθή στο κοινό. Δηλαδή, αυτό της σκληρής άμυνας με ενέργεια, πάθος, δύναμη που δυσκόλευε την ζωή των αντιπάλων.  Στους δύο αγώνες  ο ελληνικός σύλλογος παρουσιάστηκε με αντίθετη προσέγγιση, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στην επίθεση και αμυντικά εμφανίστηκε αρκετά «σοφτ».

Αυτή η αλλαγή όχι μόνο δεν έφερε αποτέλεσμα αλλά μάλλον μπέρδεψε τον Παναθηναϊκό περισσότερο απ’ ότι ήταν πριν. Μέχρι πρότινος έδειχνε ότι έχει εντοπίσει το μονοπάτι που του ταιριάζει και προσπαθεί σταδιακά να «χτίσει» πράγματα με βάση αυτό.

Πλέον, οι «πράσινοι» δείχνουν όχι μόνο να έχουν λοξοδρομήσει από το συγκεκριμένο μονοπάτι αλλά να μπερδεύονται σε ένα σημείο με πολλές διαφορετικές  επιλογές που η κάθε μια οδηγεί σε διαφορετική κατεύθυνση. Ο Παναθηναϊκός συνολικά φάνηκε μπερδεμένος αναφορικά με τους ρόλους, τα  σχήματα,  την λογική και την ψυχική του ετοιμότητα.

Για ακόμη μια φορά από αυτή την στήλη αξίζει να τονιστεί ότι ο Παναθηναϊκός σ’ αυτήν την μεταβατική χρονιά που διανύει (για τους γνωστούς λόγους) έχει ρίξει τον πήχη στην Ευρώπη ενώ στα περισσότερα ματς δεν θα έχει τον τίτλο του φαβορί. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να καταφέρει στην δημιουργία ενός ικανοποιητικού ή καλού αποτελέσματος. Το ρόστερ του με βάση τα οικονομικά του δεδομένα δεν είναι άσχημο. Μπορεί να υστερεί σε ποιότητα, βάθος, δυναμική και να περιέχει πολλά στοιχήματα – ρίσκα, όμως με αρκετή δουλειά, υπομονή και σωστή νοοτροπία – καθοδήγηση θα μπορούσε να βγάλει πράγματα πάνω στο παρκέ.

Ο Παναθηναϊκός της «διαβολοβδομάδας» επί  ισπανικού εδάφους φάνηκε σαν να έχει χάσει τον προσανατολισμό και την λογική του.  Όχι επειδή τα αποτελέσματά του ήταν αρνητικά, εξάλλου κάθε νίκη ή ήττα  είναι εντός προγράμματος και την φύση του αθλητισμού,  αλλά κυρίως ως προς την προσέγγιση – εικόνα που έβγαλε απέναντι σε Βαλένθια – Μπασκόνια.

Οι πιθανότητες επιτυχίας του Παναθηναϊκού με λογική «σοφτ» άμυνας μειώνονται δραματικά ή καλύτερα εξανεμίζονται. Κακά τα ψέματα, ο ελληνικός σύλλογος δεν μπορεί να υποστηρίξει αυτό το μοντέλο λειτουργίας και σκέψης, αφού υστερεί σημαντικά σε ποιότητα και δημιουργία σε σχέση με άλλες ομάδες.

Δίχως άμυνα και μάλιστα σκληρή, οι «πράσινοι» δεν θα μπορέσουν να διεκδικήσουν την επίτευξη των αρχικών τους ευρωπαϊκών στόχων. Όπως αναφέρθηκε εξ’ αρχής, οι στόχοι αυτοί ήταν η αξιοπρεπής παρουσία στην Ευρωλίγκα και η μαχητικότητα σε κάθε παιχνίδι μέχρι την κόρνα της λήξης.

Στα τελευταία ματς, με αρχή κατά βάση αυτό κόντρα στην ΤΣΣΚΑ, η αμυντική λειτουργία του Παναθηναϊκού εμφάνιζε προβλήματα αποστάσεων, αντανακλαστικών και αντιδράσεων επιτρέποντας στους αντιπάλους σε ιδιαίτερα υψηλές επιδόσεις ευστοχίας. Ο ελληνικός σύλλογος δεν μπορεί να στηριχτεί αποκλειστικά στην επίθεση. Δεν διαθέτει το ρόστερ που μπορεί να υποστηρίξει κάτι τέτοιο καθώς επίσης αντιμετωπίζει σοβαρό θέμα στην δημιουργία, κάνοντας από την αρχή της σεζόν αρκετές αλχημείες για να καλύψει την αδυναμία αυτή.

Ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να ακολουθήσει αυτό το μοντέλο παιχνιδιού. Τα ματς που πηγαίνουν σε υψηλό ρυθμό και σκορ (ειδικά αυτά των +85 πόντων) δύσκολα θα μπορεί να τα ακολουθήσει ή πολύ δε περισσότερο να τα κερδίζει. Μοναδικό του «όπλο», ειδικά σε ανώτερες ποιοτικά ομάδες είναι η άμυνα. Μόνο μέσω της άμυνας και κατά βάση της σκληρής – δυναμικής άμυνας θα μπορέσει να διεκδικήσει με καλύτερες πιθανότητες την νίκη ή την αξιοπρεπή εμφάνιση.

Καλώς ή κακώς, ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να παίξει αποκλειστικά επιθετικό μπάσκετ. Για να λειτουργήσει αποδοτικά, το παιχνίδι του πρέπει να ξεκινά και να τελειώνει από την άμυνά του. Μέσα από την άμυνα θα καταφέρει να φτιάχνει ψυχολογία, να βρίσκει ρυθμό, αυτοπεποίθηση και να δημιουργεί στον αντίπαλο αμφιβολία – πίεση – κούραση. Με το να «χαλάει» το παιχνίδι των αντιπάλων του, αυξάνει τις δικές του πιθανότητες ενώ καλύπτει τις δικές του αδυναμίες.

Γενικά όσα ματς καταφέρνει να κατεβάζει τον ρυθμό και να τα πηγαίνει κοντά στους 75 πόντους θα έχει τύχη. Αντίθετα όσα παιχνίδια ξεφεύγουν και κινούνται πάνω από 80 πόντους θα  αντιμετωπίζει πρόβλημα.

Ο Γιώργος Βόβορας, οι συνεργάτες και οι παίκτες του πρέπει να κάνουν την αυτοκριτική τους ενόψει της δύσκολης συνέχειας και να αναζητήσουν τον τρόπο – δρόμο επιστροφής στην παλιά λογική που ακολουθούσαν στα προηγούμενα παιχνίδια και είχε κερδίσει αρκετά την συμπάθεια του κόσμου. Όσο ο Παναθηναϊκός επιμένει να εμφανίζεται «σοφτ» αμυντικά και επικεντρώνεται στο επιθετικό κομμάτι, τότε οι στόχοι που προαναφέρθηκαν παραπάνω δύσκολα θα μπορέσουν να επιτευχθούν και θα πηγαίνει από την μια βαριά ήττα στην άλλη.

Το επόμενο παιχνίδι με την Μπάγερν και τα δύο εξ’ αναβολής με Βιλλερμπάν – Ζενίτ έχουν ιδιαίτερη σημασία για τον Παναθηναϊκό σε ένα ήδη αρκετά δύσκολο πρόγραμμα.

Οι «πράσινοι» με την εικόνα και την νοοτροπία τους στην Ισπανία έδειξαν ότι έχουν χάσει τον προσανατολισμό, τους ρόλους και την ενέργειά τους.  Τα λάθη είναι και αυτά μέσα στο πρόγραμμα, ωστόσο πρέπει να μάθουν άπαντες στον Παναθηναϊκό από αυτά και μέσω σκληρής δουλειάς να αναζητήσουν λύσεις.

Ο Παναθηναϊκός  έχει ρήξη τον πήχη, υπέρβαση θα θεωρείται αν καταφέρει να μπει στην οκτάδα, υπάρχουν όμως δύο στόχοι (αξιοπρεπή πορεία και μαχητικότητα) που θα κρίνουν την φετινή πορεία του στην Ευρωλίγκα αν θα είναι επιτυχημένη ή αποτυχημένη. Οι δύο αγώνες στην Ισπανία δεν αποτελούν απλά καμπανάκια αλλά γενικό συναγερμό.

Η ήττα είναι μέρος του παιχνιδιού, όμως μεγαλύτερη σημασία έχει και ο τρόπος που αυτή έρχεται και ο Παναθηναϊκός απέναντι σε Βαλένθια – Μπασκόνια έδειξε να πηγαίνει αντίθετα σ’ αυτά που θέλει να πετύχει.

Υπάρχουν ακόμα αρκετά παιχνίδια στο τραπέζι για τον Παναθηναϊκό, όμως το σημαντικότερο είναι να ξαναβρεί το μυαλό, την ηρεμία και κυρίως την κατεύθυνσή του.

Υ.Γ. Στα τελευταία 4 παιχνίδια (ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Εφές Αναντολού, Βαλένθια και Μπασκόνια) του Παναθηναϊκού για την Ευρωλίγκα, οι αντίπαλοί του σουτάρουν όλοι μαζί με 46/105 τρίποντα, δηλαδή 43.8% ποσοστό ευστοχίας από την περιφέρεια!

Αφήστε μια απάντηση

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο