HOT NEWSΑΝΑΛΥΣΕΙΣΑΠΟΨΕΙΣΜΑΡΓΕΤΗΣΜΠΑΣΚΕΤ

Παναθηναϊκός: Η άμυνα παραμένει «πυξίδα» του δύσκολου ταξιδιού του

163προβολές

Σε εύκολη υπόθεση μετέτρεψε ο  πολύ καλά διαβασμένος και μαχητικός Παναθηναϊκός (2-2) την αναμέτρηση απέναντι στην Φενέρμπαχτσε (2-3), επικρατώντας 82-68 για την 5η αγωνιστική της Ευρωλίγκα.

Ο τίτλος του φαβορί μπορεί να ήταν στην πλευρά της Φενέρμπαχτσε, ωστόσο αυτό δεν επιβεβαιώθηκε πάνω στο παρκέ του ΟΑΚΑ.

Οι γηπεδούχοι από το ξεκίνημα του ματς μπήκαν με μεγάλη συγκέντρωση και διάθεση στην άμυνα, με αποτέλεσμα να δυσκολέψουν σημαντικά τον τρόπο ανάπτυξης και εκτέλεσης της Φενέρ, ιδιαίτερα στην εκκίνηση της αναμέτρησης. Με έμφαση κυρίως στην άμυνα, οι «πράσινοι» κράτησαν χαμηλά στο σκορ την αντίπαλό τους ενώ την ίδια ώρα έβρισκαν σταδιακά λύσεις και στην επίθεση μέσω των Νέντοβιτς – Φόστερ. Ενδεικτικά να σημειωθεί ότι ο Παναθηναϊκός στα τέσσερα λεπτά από την εκκίνηση της περιόδου  είχε δεχτεί μόλις 3 πόντους (7-3), δείγμα της καλής και αποτελεσματικής άμυνας του πάνω στους παίκτες της Φενέρ. Ο Ντοβερίογλου ήταν η πιο αξιόπιστη απειλή από πλευράς Φενέρ και ο άνθρωπος που βοήθησε την ομάδα του μαζί με τους Μπράουν – Βέσελι στην μείωση του σκορ σε 15-13 (1:32), πριν ο Παναθηναϊκός τρέξει ένα σερί 7-0 μέχρι το φινάλε της περιόδου για διαμορφωθεί το σκορ σε 22-13 και τελευταία υπογραφή ένα μεγάλο τρίποντο από τον Νέντοβιτς.

Στο δεύτερο δεκάλεπτο, ο Παναθηναϊκός συνέχισε να βγάζει ιδιαίτερη ενέργεια και διάθεση στην άμυνα ενώ ταυτόχρονα εκμεταλλευόταν την γενική νευρικότητα της Φενέρ στο παιχνίδι της αλλά και την αστοχία της. Με το ρολόι να δείχνει 8:43, η διαφορά ήταν 26-15 υπέρ των γηπεδούχων, όμως η Φενέρ βρήκε την ευκαιρία στο σημείο αυτό να ξεκινήσει την αντεπίθεσή της. Ο τουρκικός σύλλογος εκμεταλλεύτηκε το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός  προχώρησε σε ροτέισον για να δώσει ανάσες σε παίκτες  κάτι που αυτό με την σειρά του δημιούργησε στην πορεία δημιούργησε επιθετικό «βραχυκύκλωμα» στην λειτουργία του. Η Φενέρ κυρίως με τον Έντι, τον Ντοβερίογλου που εξακολουθούσε να δημιουργεί προβλήματα στην ρακέτα και ένα τρίποντο του Ντε Κολο (7:23 της β’ περιόδου το πρώτο του εύστοχο σουτ στο ματς ), μείωσαν την διαφορά στο -7 (27-20). Ωστόσο, η Φενέρ συνέχιζε να είναι νευρική και αποκορύφωμα ήταν οι τεχνικές ποινές που δέχτηκαν οι Ιγκόρ Κοκόσκοφ και οι συνεργάτες του, με αποτέλεσμα λίγο πριν την λήξη της β’ περιόδου να αποβληθεί από τον πάγκο ο Σέρβος τεχνικός. Ο Παναθηναϊκός αξιοποίησε την συνολική νευρικότητα αυτή της Φενέρ, προκειμένου να ξεφύγει στο σκορ εκ νέου 37-25 (2:08), πριν οι φιλοξενούμενοι τρέξουν ένα δικό τους σερί 5-0 και κλείσουν το ημίχρονο στο -7 (37-30).

Η γ’ περίοδος βρήκε την Φενέρ να πατάει καλύτερα πάνω στο παρκέ και με σταθερότερη πηγή κινδύνου τον Ντοβερίγλου να ισοφαρίζουν το παιχνίδι 43-43 (6:02), με τον Τούρκο ψηλό να έχει στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο 13 πόντους με 6/7 δίποντα! Ωστόσο, ο Παναθηναϊκός ξαναβρήκε τον εαυτό του και με τον Σάικς να δημιουργεί αλλά και να σκοράρει δημιούργησαν μια νέα διαφορά ασφαλείας 9 πόντων (54-45) περίπου τρία λεπτά για το φινάλε της περιόδου. Ο Πιέρ με 5 σερί δικούς του πόντους και δύο μεγάλα τρίποντα του Μαχμούτογλου έφεραν την Φενέρ στο -4 (21 δεύτερα για το φινάλε της γ’ περιόδου), για να ολοκληρωθεί το δεκάλεπτο με εύστοχη προσπάθεια του Όγκαστ που επέτρεψε στον Παναθηναϊκό να διατηρεί προβάδισμα 6 πόντων (62-56).

Η τελευταία περίοδος έδειχνε ότι θα ήταν μια σκληρή μάχη ανάμεσα στις δύο ομάδες, με την Φενέρ να φαίνεται πιο ήρεμη και ψύχραιμη αλλά τον Παναθηναϊκό να βρίσκει διαρκώς τρόπους να κρατάει τα ηνία στην πρωτοπορία.  Οι φιλοξενούμενοι κυρίως με ατομικές ενέργειες και τρίποντα παρέμεναν διαρκώς κοντά στο σκορ, όμως οι «πράσινοι» με την διάθεσή – ενέργειά τους στην άμυνα και τον Νέντοβιτς να τους οδηγεί στην επίθεση κατάφερναν όχι μόνο να παραμένουν μπροστά στο σκορ αλλά και να διευρύνουν την υπέρ τους διαφορά. Ο Σέρβος πέτυχε 11 πόντους στην δ’ περίοδο και σε συνδυασμό με την σκληρή άμυνα του Παναθηναϊκού (ειδικά στο τελευταίο πεντάλεπτο)  βοήθησαν ώστε να φτάσει η αναμέτρηση να γείρει υπέρ του και στο τελικό 82-68.

Η συγκεκριμένη νίκη είναι ιδιαίτερα σημαντική για τον Παναθηναϊκό, καθώς ήρθε απέναντι σε μια ανώτερη ομάδα από τον ίδιον βάση ρόστερ και μπάτζετ, κάτι που του δίνει ψυχολογία αλλά επιπλέον οδηγίες ενόψει της δύσκολης συνέχειας.

Οι «πράσινοι» για ακόμη ένα ματς έβγαλαν πάνω στο παρκέ μεγάλη διάθεση, ενέργεια, συγκέντρωση και σκληράδα στην άμυνά τους, με αποτέλεσμα να κρατήσουν χαμηλά τα περισσότερα δυνατά ονόματα της Φενέρ. Για παράδειγμα, Βέσελι 6 πόντους (3/6 δίποντα) – Ντε Κολό 5 πόντους (1/4 δίποντα και 1/4 τρίποντα) – Πιέρ 5 πόντους (0/1 δίποντα, 1/1 τρίποντα και 2/2 βολές) – Έντι 6 πόντους (0/1 δίποντα και 2/8 τρίποντα) – Ουλανόβας 6 πόντους (2/4 δίποντα και 2/3 βολές) – Μαχμούτογλου 6 πόντους (0/1 δίποντα  και 2/5 τρίποντα) είχαν μόλις 34 πόντους όλοι μαζί ενώ οι Μπράουν 17 πόντους (4/9 δίποντα και ¾ τρίποντα) – Ντουβερίογλου 15 πόντους (2/4 δίποντα και 2/3 βολές) οι δυο τους 32 πόντους!

Σε αυτό το σημείο αξίζει να σημειωθεί το εξαιρετικό διάβασμα  και η άριστη προετοιμασία του παιχνιδιού από τον Γιώργο Βόβορα και το επιτελείο του. Για ακόμη ένα παιχνίδι, ο Παναθηναϊκός εμφανίζεται πολύ καλά προετοιμασμένος – διαβασμένος απέναντι σε ανώτερες θεωρητικά ομάδες. Ο νεαρός τεχνικός δείχνει ιδιαίτερα ενθαρρυντικά δείγματα γραφής σ’ αυτά τα πρώτα ματς του Παναθηναϊκού στην Ευρωλίγκα, μαθαίνει από τα λάθη του ενώ δεν φοβάται να δοκιμάζει ή να παίρνει ρίσκα κατά την διάρκεια των αγώνων. Για παράδειγμα κόντρα στην Φενέρ, ολοκλήρωσε τον αγώνα χωρίς τον Μήτογλου στην πεντάδα, ο οποίος μπορεί να μην είχε το καλύτερο του βράδυ, όμως έκανε πολλές αθόρυβες δουλειές στην άμυνα ενώ αποτελεί τον περισσότερο αξιόπιστο ψηλό στο ριμπάουντ. Επιπλέον, ο Γιώργος Βόβορας και το επιτελείο του κάλυψαν σε μεγάλο βαθμό την απουσία του Ιωάννη Παπαπέτρου, ο παίκτης που αποτελεί «βαρόμετρο» στην γενική λειτουργία του φετινού Παναθηναϊκού.

Απέναντι στην Φενέρ, ο Παναθηναϊκός έβγαλε σε δεύτερο σερί ματς μετά από εκείνο της Βαρκελώνης, μεγάλη σκληράδα, προσήλωση και διάθεση στην άμυνα κάτι που τον βοήθησε να βρει ρυθμό και στην επίθεση. Απέναντι στην Μπαρτσελόνα έχασε στις λεπτομέρειες και από δικές του απροσεξίες την ευκαιρία για ένα μεγάλο διπλό.

Με αντίπαλο την Φενέρ, ο Παναθηναϊκός κατάφερε πέρα από το γεγονός να βγάλει εκ νέου μαχητικότητα – διάθεση στην άμυνα, καλύτερη διαχείριση – ψυχραιμία των κρίσιμων στιγμών κατά την διάρκεια της αναμέτρησης.  Κάθε φορά που ο τουρκικός σύλλογος πραγματοποιούσε την αντεπίθεσή του και πλησίαζε απειλητικά στο σκορ, οι «πράσινοι» επέστρεφαν με νέα διάθεση στην άμυνα, καλύτερες επιλογές στην επίθεση σε συνδυασμό με μεγάλα σουτ που βρήκε από την περιφέρεια.

Μετά το νικηφόρο ματς της πρεμιέρας απέναντι στην Χίμκι, ο Παναθηναϊκός κόντρα στην Φενέρ πέρα από το γεγονός ότι κέρδισε είχε επίσης υπέρ του τα ριμπάουντ. Στην Μόσχα κατάφερε να μαζέψει 39 (17 επιθετικά / 22 αμυντικά) έναντι 32 (10 επιθετικά/22 αμυντικά) της Χίμκι ενώ απέναντι στα «κίτρινα καναρίνια» είχε 38 κερδισμένα «σκουπίδια» (11 επιθετικά/ 27 αμυντικά)  έναντι μόλις 29 ριμπάουντ (6 επιθετικά/23 αμυντικά) της Φενέρ. Αντίθετα, τα δύο παιχνίδια με αντιπάλους Ολυμπιακό – Μπαρτσελόνα, ο Παναθηναϊκός έχασε τον συγκεκριμένο τομέα με 41-36 (Ολυμπιακό) και 43-36 (Μπαρτσελόνα), μια εξέλιξη που δείχνει ότι όποτε οι «πράσινοι» έχουν τα πάνω χέρι στα ριμπάουντ κερδίζουν και τις αναμετρήσεις τους. Υπάρχει βάση σ΄αυτό, καθώς ο καλύτερος τρόπος για να ελεγχθεί ο ρυθμός ενός αγώνα είναι μέσω των ριμπάουντ.

Ο Παναθηναϊκός απέναντι στην Φενέρ έδειξε ότι έχει εντοπίσει τον δρόμο του και προσπαθεί να κάνει βήματα προς τα εμπρός. Φυσικά έχει αρκετή ανηφόρα μπροστά του, ωστόσο δείχνει να έχει βρει τον τρόπο για να βασιστεί και να προχωρήσει στα επόμενα βήματα. Με την Χίμκι έβγαλε σκληράδα – διάθεση στην άμυνα εκμεταλλευόμενος και τις απουσίες των Σβεντ – Μονρό – ΜακΚόλουμ, με τον Ολυμπιακό ήταν νευρικός – ασταθής αλλά πεισματάρης, με την Μπαρτσελόνα (παρά τις απουσίες των Μίροτιτς – Κλαβέρ και στην πορεία του Αμπρίνες) ξανά μαχητικός αμυντικά αλλά απρόσεκτος και με την Φενέρ συνέχισε στο ίδιο μοτίβο αλλά με την διαφορά ότι είχε καλύτερη αντίδραση – ψυχραιμία σε καταστάσεις πίεσης.

Γενικά οι «πράσινοι» φανερώνουν ανά παιχνίδι την λογική πάνω στην οποία θα βασιστούν την φετινή σεζόν αλλά ταυτόχρονα εκμεταλλεύονται το γεγονός (όπως και ο Ολυμπιακός) ότι δεν υπάρχουν αγωνιστικές υποχρεώσεις ακόμα για το πρωτάθλημα αλλά υπάρχει περισσότερος χρόνος για προπονήσεις, προετοιμασία και καλύτερη κατανόηση των ρόλων. Την δεδομένη χρονική στιγμή, η έλλειψη αγωνιστικών υποχρεώσεων στην Ελλάδα δείχνει να ευνοεί και τις ελληνικές ομάδες, καθώς την ίδια στιγμή οι υπόλοιποι ανταγωνιστές στην Ευρώπη ψάχνουν να βρουν τα πατήματά τους και παρουσιάζουν μεγάλη αστάθεια εξαιτίας της αγωνιστικής απραξίας. Αυτό θα πρέπει αμφότερες οι ελληνικές ομάδες να το εκμεταλλευτούν και να δουλέψουν ιδιαίτερα την συγκεκριμένη χρονική περίοδο, ώστε όταν οι ευρωπαϊκοί σύλλογοι βρουν ρυθμό, εκείνοι να βρίσκονται σε ένα καλό επίπεδο ομοιογένειας, χημείας, σκληράδας και αγωνιστικής ταυτότητας.

Ο Παναθηναϊκός για ακόμη ένα ματς παρουσιάστηκε σκληρός αμυντικά, εξαιρετικά συγκεντρωμένος – προετοιμασμένος – διαβασμένος τακτικά και κατάφερε να πάρει αρκετή βρόμικη δουλειά στην άμυνα από πολλούς παίκτες. Όλοι οι παίκτες που βρέθηκαν στο παρκέ κόντρα στην Φενέρ πρόσφεραν κάτι σημαντικό στο αμυντικό κομμάτι, βοηθώντας σημαντικά στην διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος. Οι «πράσινοι»  εμφανίζονται να έχουν μπει στην λογική, ότι όλα ξεκινούν από την  σκληρή – δυναμική άμυνα και θα «χτίσουν» πάνω σ’ αυτή για να προχωρήσουν παρακάτω.

Το σημαντικότερο ίσως απ’ όλα απέναντι στην Φενέρ για τον ελληνικό σύλλογο να ήταν το γεγονός ότι όλοι οι παίκτες έδειξαν ότι αρχίζουν να αντιλαμβάνονται τους ρόλους τους, να λειτουργούν ως σύνολο και να δίνουν ότι καλύτερο μπορούν στον χρόνο που τους δίνεται πάνω στο παρκέ.  Σε ατομικό επίπεδο, ο Παπαγιάννης μπορεί να μην προκάλεσε τεράστια «ζημιά» στην επίθεση αλλά αμυντικά έκανε αρκετή δουλειά, ο Μποχωρίδης μέτριος επιθετικά αλλά πρόσφερε βοήθειες – λύσεις σε αμυντικό  και λειτουργικό τομέα στο κατέβασμα της μπάλας, ο Όγκαστ μαχητικός και έσωσε τουλάχιστον δύο χαμένες επιθέσεις που θα κατέληγαν «airball» με ριμπάουντ – καλάθι, ο Κασελάκης δεν σκόραρε αλλά σταθερά μαχητικός, ο Φόστερ άστοχος, ο Νέντοβιτς βγήκε μπροστά παίρνοντας προσπάθειες (ορισμένες υπερβολικές) ενώ βοήθησε και αμυντικά – οργανωτικά, ο Σάικς αρκετά ορεξάτος σε επίθεση, δημιουργία  αλλά και άμυνα σε σημείο που φαινόταν ότι ήθελε να αποδείξει ότι αξίζει την παραμονή του στο ρόστερ/ νέο συμβόλαιο, ο Γουάιτ μέτριος αλλά με λιγότερα λάθη, ο Μήτογλου άστοχος επιθετικά αλλά με αρκετή δουλειά στην άμυνα, ο Μπέντιλ κακός στην πρώτη ευκαιρία – ουσιαστικότερος στην δεύτερη με μαχητικότητα και ο Σαντ Ρος εξαιρετικό αμυντικό παιχνίδι και χωρίς υπερβολές στην επίθεση.

Αξίζει να γίνει ξεχωριστή αναφορά σε τρια ονόματα. Αυτά των Νέντοβιτς – Σάικς – Ρος. Ο Σέρβος έπειτα από τρία μέτρια προς άσχημα ματς με πολλά σκαμπανεβάσματα στην απόδοσή του, εμφάνισε απέναντι στην Φενέρ την υψηλή ποιότητα που διαθέτει ως αθλητής και το γεγονός ότι αποτελεί τον ποιοτικότερο παίκτη του Παναθηναϊκού φέτος. Ο Νέντοβιτς βγήκε μπροστά για τον ελληνικό σύλλογο, έβαλε μεγάλα σουτ, έβγαλε διάθεση στην άμυνα ενώ πρόσφερε λύσεις και στο δημιουργικό κομμάτι, όπου φέτος ο Παναθηναϊκός θα δοκιμαστεί αρκετά. Βέβαια, πήρε ορισμένες υπερβολικές προσπάθειες όμως αυτήν την φορά δεν κόστισαν αφού γενικά οι «πράσινοι» είχαν καλύτερες αντιδράσεις , ψυχραιμία και επιλογές στην επίθεση.

Όσον αφορά τον Αμερικανό, κόντρα στην Φενέρ έπαιξε σαν να ήθελε να κερδίσει την ευκαιρία του και να συνεχίσει να αποτελεί μέλος του «πράσινου» ρόστερ. Ο Σάικς έδειξε μέρος των επιθετικών ικανοτήτων του όπου είναι το δυνατό του σημείο, με την διαφορά ότι έβγαλε διάθεση να προσφέρει βοήθειες τόσο οργανωτικά – δημιουργικά όσο και αμυντικά πιέζοντας ορισμένες φορές αντιπάλους. Το τελευταίο στοιχείο δεν είναι συνηθισμένο στην περίπτωσή του, καθώς δεν διακρίνεται για την συνέπειά του στην άμυνα.

Τέλος, ο Σαντ Ρος μπορεί να μην πρόσφερε επιθετικά στον ίδιον βαθμό όπως στην Βαρκελώνη, όμως αμυντικά έκανε την διαφορά όντας ο καλύτερος αμυντικός για την ομάδα του. Ο Κουβανός έκανε εξαιρετική δουλειά πάνω στον Ντε Κολό και γενικότερα σε οποιονδήποτε αντίπαλο κλήθηκε να περιορίσει, δείχνοντας με τον καλύτερο τρόπο ότι είναι υπερ πολύτιμος αρκεί να χρησιμοποιείται ανάλογα με τα χαρακτηριστικά  του. Στην άμυνα ο Ρος έκανε πολύ δουλειά όπου σε αρκετές περιπτώσεις δεν φαίνεται. Όμως για ακόμη μια φορά φάνηκε ότι δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος της οργάνωσης – του πλέι μέικερ σε επίπεδο Ευρωλίγκα για μεγάλο χρονικό διάστημα.  Όταν χρειάστηκε να αναλάβει αυτόν τον ρόλο, ο Παναθηναϊκός κόλλησε επιθετικά ενώ έχασε και έως ένα βαθμό την ισορροπία του στην επίθεση. Ο Ρος δεν μπορεί να μείνει, τουλάχιστον την δεδομένη χρονική στιγμή, για πολλά λεπτά ως πλέι μέικερ. Ίσως, ανάλογα τα ματς και φυσικά τον αντίπαλο να μπορεί να παίζει 4-8 «σπαστά» λεπτά αλλά με αρκετά υψηλό ρίσκο. Ο Ρος  κάνει άλλες δουλειές καλά και ο Παναθηναϊκός φαίνεται να τον χρειάζεται ιδιαίτερα σ’ αυτού του είδους τις δουλειές, αφού «καμουφλάρει» τις αδυναμίες και γίνεται «βδέλλα» στον καλύτερο παίκτη της αντίπαλης πλευράς.

Όσον αφορά τις παρατηρήσεις από το ματς απέναντι στην Φενέρ, ο Παναθηναϊκός έχει ξανά το θέμα με τις κενές χρονικά περιόδους του, την αναλογία λάθη/ ασίστ (άσχετα αν κυμάνθηκαν καλά στο παιχνίδι με 9 λάθη /18 ασίστ) αλλά και τις απροσεξίες του σε καταστάσεις αιφνιδιασμού που έβγαλε κατά την διάρκεια του αγώνα. Ο Παναθηναϊκός έβγαλε τουλάχιστον 2-3 φορές αιφνιδιασμό με την άμυνα της τουρκικής ομάδας σε πλήρη ανισορροπία αλλά δεν κατάφερε να αξιοποιήσει αυτήν την κατάσταση, διότι είτε αστόχησε είτε υπέπεσε σε λάθη. Επιπλέον, ο Παναθηναϊκός εξακολουθεί να έχει θέμα στην επιθετική τροφοδότηση των «5αριών» του, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα. Η πλειοψηφία των ψηλών του δεν μπορούν να δημιουργήσουν σταθερή απειλή με πλάτη στο καλάθι, με αποτέλεσμα να είναι αρκετά προβλέψιμοι και να δίνουν λίγα στο επιθετικό κομμάτι. Ως προς αυτόν τον τομέα, ο Παναθηναϊκός έχει πάρα πολύ δουλειά. Μπορεί στον αγώνα να μην φάνηκε, καθώς βρήκε μεγάλα σουτ και γενικά λύσεις, όμως στην πορεία των αγώνων μπορεί να γυρίσει εναντίον του η κατάσταση και να κολλήσει σοβαρά.

Από την πλευρά της η Φενέρ ήταν αρκετά σοφτ και νευρική στο ΟΑΚΑ. Ειδικά στο κομμάτι της νευρικότητας αυτό φαινόταν τόσο πάνω στο παρκέ όσο και στον πάγκο της. Το γεγονός ότι ο Ιγκόρ Κοκόσκοφ αποβλήθηκε με δύο τεχνικές ποινές λίγο πριν το ημίχρονο, φανερώνει τον γενικό εκνευρισμό των «κίτρινων καναρινιών».

Η δυνατή άμυνα του Παναθηναϊκού δεν άφησε την Φενέρ να επιβάλει τους δικούς της κανόνες ενώ ελάχιστα κατάφερε να βγάλει αντίδραση. Αρκετοί παίκτες της βρέθηκαν σε κακή ημέρα ενώ ταυτόχρονα αρκετά συχνά κατά την διάρκεια του αγώνα έχανε τον αγωνιστικό της προσανατολισμό της. Παρά το γεγονός ότι κατάφερε να έχει 20 ασίστ και 8 λάθη στην αναμέτρηση ήταν αρκετά νευρική στο παιχνίδι της και αρκετές φορές στηρίχθηκε στο ατομικό ταλέντο των παικτών της και σε προσπάθειες υπό άσχημες προϋποθέσεις. Η μη συμμετοχή του σέντερ Χάμιλτον ασφαλώς επηρέασε την αθλητικότητα και σκληράδα της στην ρακέτα, όμως  γενικά η Φενέρ ήταν σε κακό βράδυ. Ελάχιστες χρονικές περιόδους έπαιξε καλό μπάσκετ ενώ περισσότερο εκμεταλλευόταν τα «βραχυκυκλώματα» του Παναθηναϊκού ή τα μεγάλα σουτ από ατομικές επιλογές ορισμένων παικτών της για να ξαναμπεί στην διεκδίκηση του αγώνα.

Αμφότερες οι δύο ομάδες έδειξαν θετικά / αρνητικά στοιχεία στο παιχνίδι και φυσικά ότι έχουν αρκετή ανηφόρα.

Ο Παναθηναϊκός σκληρός αμυντικά και πολύ καλά διαβασμένος στόχευε σε αρκετές περιπτώσεις τις αδυναμίες της Φενέρ, κυκλοφόρησε ανά περιόδους καλά την μπάλα, βρήκε μεγάλα σουτ αν και ορισμένες φορές παρασύρθηκε – υπερέβαλε παίρνοντας μεγάλο ρίσκο. Η Φενέρ νευρική και σε κακό βράδυ αρκετοί από τους παίκτες της προσπάθησε με το ταλέντο και με μεγάλα σουτ να διεκδικήσει κάτι από το ματς αλλά «εγκλωβίστηκε», ιδιαίτερα προς το φινάλε του αγώνα.

Όπως έχει αναφερθεί πολλάκις είναι νωρίς για οποιαδήποτε ασφαλή συμπεράσματα για οποιαδήποτε ομάδα καθώς η αγωνιστική απραξία ήταν τεράστια και η σεζόν μόλις ξεκίνησε.

Αρκετές είναι οι ομάδες που θα καθυστερήσουν να βρουν τα πατήματά τους ή που θα πέφτουν συχνά σε παγίδες, οι οποίες φέτος είναι περισσότερες σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια.

Ο Παναθηναϊκός δείχνει να έχει βρει τον δρόμο που του ταιριάζει και ανά βήμα «χτίζει» και κάτι, με βάση την ποιότητα, την δυναμική και τα λάθη του. Δουλεύει πάνω σε μια συγκεκριμένη λογική, μαθαίνει από τα λάθη του ενώ επιδιώκει μέσω της δουλειάς και της εξέλιξής του να βγουν ορισμένα στοιχήματα – ερωτηματικά.

Το ενθαρρυντικό στην περίπτωσή του είναι ότι βγάζει μια αρχή, μέση και τέλος, με τους ρόλους σταδιακά να ξεδιαλύνονται και μια φιλοσοφία βασισμένη σε σκληράδα – άμυνα – πείσμα.

Ο Παναθηναϊκός έχει αρκετή δουλειά μπροστά του, προκειμένου να πετύχει τον αρχικό του στόχο που είναι η αξιοπρεπή πορεία στην Ευρωλίγκα. Μέχρι στιγμής φαίνεται ότι έχει βάλει ορισμένες βάσεις και δουλεύει πάνω σ’ αυτές. Υπάρχουν πολλά ματς ακόμα, όπως επίσης πολλές δυσκολίες μπροστά του για να πετύχει τον παραπάνω στόχο.

Ενδεχομένως σε αρκετό κόσμο να μην αρέσει αυτό, όμως έτσι είναι η κατάσταση. Ο βασικός στόχος του φετινού Παναθηναϊκού είναι μια αξιοπρεπή εικόνα στην Ευρωλίγκα, οτιδήποτε παραπάνω θα αποτελεί υπέρβαση πάνω στην υπέρβαση.

Μια νίκη ή ήττα δεν σημαίνει κάτι για οποιονδήποτε σύλλογο αυτήν την χρονική περίοδο. Η σεζόν είναι μεγάλη, η δουλειά πρέπει να συνεχιστεί σε βάθος χρόνου χωρίς πολλά λόγια και το ταμείο πάντα να γίνεται στο τέλος.

Τα παραπάνω πρέπει να «ριζώσουν» στον τρόπο σκέψης και νοοτροπίας τόσο των ελληνικών συλλόγων όσο και φιλάθλων-θεατών – οπαδών που εύκολα υπερ ενθουσιάζονται ή υποτιμούν… αλλά εξίσου εύκολα απογοητεύονται ή ξεχνούν….

Αφήστε μια απάντηση

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο