HOT NEWSΑΝΑΛΥΣΕΙΣΑΠΟΨΕΙΣΜΑΡΓΕΤΗΣΜΠΑΣΚΕΤ

Παναθηναϊκός: Ολοκληρωτική παράδοση στα χέρια της Ζενίτ

395προβολές

Σε υγιή περίπατο μετέτρεψε η  Ζενίτ (11-5) την αναμέτρηση με τον Παναθηναϊκό (5-11) στο ΟΑΚΑ και το τελικό 85-73 είναι καθαρά πλασματικό.

Με έναν σκληρό εντός έδρας διασυρμό φλέρταρε ο Παναθηναϊκός απόψε απέναντι στην Ζενίτ, ο οποίος δεν ήρθε εξαιτίας του εγωισμού που βγήκε (αργά) και ταυτόχρονα της χαλαρότητας των Ρώσων στο τελευταίο δεκάλεπτο.

Το παιχνίδι ξεκίνησε όπως  τα προηγούμενα του Παναθηναϊκού το τελευταίο χρονικό διάστημα. Δηλαδή, τον ελληνικό σύλλογο νευρικό επιθετικά, δίχως αμυντική ενέργεια – διάθεση και την Ζενίτ να παίρνει από νωρίς τα ηνία του ρυθμού της αναμέτρησης. Όσο το ρολόι κυλούσε η κατάσταση γινόταν όλο και χειρότερη για τους γηπεδούχους και καλύτερη για τους φιλοξενούμενους αντίστοιχα.

Ο Πάνγκος καθόριζε εντός του παρκέ δίχως ιδιαίτερη αντίσταση τον ρυθμό για λογαριασμό της ομάδας του ενώ είτε ολοκλήρωνε είτε δημιουργούσε έτοιμα καλάθια για τους συμπαίκτες του. Ο Καναδός «διάβαζε» ιδανικά τις φάσεις και φυσικά «τιμωρούσε» εκτελεστικά και δημιουργικά την ούτως η άλλως «σοφτ» αλλά και σε αρκετές περιπτώσεις αδιάφορη άμυνα του Παναθηναϊκού. Η Ζενίτ  βρήκε γρήγορα ρυθμό, αυτοπεποίθηση  ενώ η άνεσή της πάνω στο παρκέ ήταν κάτι παραπάνω από εμφανή καθ’ όλη την διάρκεια του αγώνα ορίζοντας εκείνη επί της ουσίας το πότε θα πατήσει ή θα σηκώσει το πόδι από το γκάζι.

Μπορεί στην α’ περίοδο η διαφορά να ήταν στο +10 (16-26) υπέρ της Ζενίτ, όμως βάση εικόνας θα μπορούσε ήταν μεγαλύτερη. Η ανωτερότητα των Ρώσων συνεχίστηκε και στο δεύτερο δεκάλεπτο, όπου το σύνολο του Τσάβι Πασκουάλ έστειλε την διαφορά ακόμα και στο +17 (16-33). Η Ζενίτ ήταν το απόλυτο αφεντικό του αγώνα, με τον Παναθηναϊκό να παρακολουθεί στο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και να προσθέτει στα λιγοστά θετικά του ορισμένες αμυντικές εξάρσεις του όπου του επέτρεψαν να μειώσει την διαφορά στο -12(35-47) για το ημίχρονο. Στο πρώτο εικοσάλεπτο οι φιλοξενούμενοι είχαν 19/33 (57,5%) σουτ εντός πεδιάς με 13/18 δίποντα και 6/15 τρίποντα!

Στην γ’ περίοδο το σκηνικό άλλαξε αλλά προς το χειρότερο για τον ελληνικό σύλλογο, με την Ζενίτ να κερδίζει κατά κράτος το σύνολο του δεκαλέπτου. Ο Τσάβι Πασκουάλ παρέταξε πολύ καλά διαβασμένη την Ζενίτ για τις απαιτήσεις του παιχνιδιού και σε συνδυασμό με την κάκιστη γενική εικόνα της αντίπαλης πλευράς, το έργο της έγινε ευκολότερο. Οι Ρώσοι κυριάρχησαν πλήρως εκτοξεύοντας την διαφορά άνω των 20 πόντων, όπου τρεις φορές άγγιξαν την ανώτερη τιμή των 25 πόντων (41-66, 49-74 και 51-76) εντός του δεκαλέπτου, μέχρι αυτό να «κλείσει» στο +22 (54-76) υπέρ των φιλοξενούμενων.

Το τελευταίο δεκάλεπτο ήταν διαδικαστικού χαρακτήρα με την Ζενίτ απόλυτη κυρίαρχο και τον Παναθηναϊκό απλό παρατηρητή, αφού δεν έδειχνε οποιαδήποτε σημάδια ότι μπορεί να ακολουθήσει αλλά το κυριότερο απ’ όλα να αντισταθεί. Ενδεικτικά να σημειωθεί ότι η τηλεοπτική κάμερα «έπιασε» τον Δημήτρη Διαμαντίδη να αποχωρεί απογοητευμένος από την γενική εικόνα του Παναθηναϊκού για τα αποδυτήρια στο 33 λεπτό του αγώνα. Κάπου εκεί, το παιχνίδι άρχισε να αλλάζει κάπως ισορροπίες εξαιτίας του γεγονότος ότι οι «πράσινοι» ξεκίνησαν να βγάζουν εγωισμό και μεγαλύτερη σκληράδα στην άμυνά τους σε σχέση με όλο το προηγούμενο 30λεπτο, τη ίδια ώρα όμως που η Ζενίτ είχε κατεβάσει ταχύτητες και μπει σε διαδικασία ροτέισον. Μ’ αυτόν τον τρόπο, ο Παναθηναϊκός κατάφερε να φτάσει την διαφορά ακόμα και στο -9 (75-84) δύο λεπτά για το φινάλε.  Ο Πασκουάλ όμως δεν άφησε το παιχνίδι να του ξεφύγει, κάλεσε τάιμ άουτ για να ηρεμήσει – αφυπνίσει τους παίκτες του και τους καθοδήγησε προκειμένου να διαχειριστούν  σωστά τα τελευταία λεπτά του ματς.

Το 77-89 ως σκορ του αγώνα πέραν από δίκαιο υπέρ της Ζενίτ είναι και πλασματικό βάση της συνολικής εικόνας των δύο ομάδων καθ’ όλη την διάρκεια της αναμέτρησης.

Δεν χρειάζονται να ειπωθούν πολλά πράγματα για τον αγώνα. Ο Παναθηναϊκός με εξαίρεση τα τελευταία 7 λεπτά του αγώνα και ορισμένα ολιγόλεπτα σημεία στην α’ περίοδο, ουδέποτε μπήκε στο κλίμα – απαιτήσεις του αγώνα ενώ ταυτόχρονα δεν έδειξε διάθεση να «πολεμήσει» όταν υπήρχε χρόνος στο ρολόι. Η ήττα ως αποτέλεσμα δεν ενοχλητική ή μη αποδεκτή, εξάλλου και αυτή είναι μέρος του παιχνιδιού. Στην περίπτωση όμως του Παναθηναϊκού και ειδικά του φετινού τεράστιο ρόλο παίζει και ο τρόπος που αυτή έρχεται.

Ο Παναθηναϊκός μετά το ματς με την Εφές (8η αγωνιστική, 13 Νοεμβρίου), εξαίρεση οι αγώνες με Μπάγερν (11η) – Ρεάλ (14η), παρουσιάζει μια άκρως ανησυχητική απάθεια και χαλαρότητα ως προς την αμυντική προσέγγιση των παιχνιδιών του και μια ακόμη χειρότερη αγωνιστική νοοτροπία. Ο αποψινός αγώνας κόντρα στην Ζενίτ σε αρκετά σημεία του έμοιαζε σαν αγγαρεία για τον ελληνικό σύλλογο.

Δίχως νεύρο, διάθεση, σκληράδα, κίνητρο να βγει αντίδραση έπειτα από την απομάκρυνση του Γιώργου Βόβορα από την τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού, οι «πράσινοι» μπήκαν σαν να έχουν πετάξει λευκή πετσέτα πριν καν ξεκινήσει το παιχνίδι. Τουλάχιστον αυτό έδειξαν με την συνολική τους εικόνα και προσέγγιση.

Σε αυτό το σημείο τονίζεται το εξής για να μην δημιουργούνται παρεξηγήσεις. Στην συγκεκριμένη στήλη, από το ξεκίνημα της σεζόν είχε τεθεί ότι ο φετινός Παναθηναϊκός των ειδικών καταστάσεων και συνθηκών θα έχει μια αρκετά δύσκολη σεζόν συν ότι η επιτυχία ή αποτυχία του πρότζεκτ του θα κριθεί σε σημαντικό βαθμό από το κατά πόσο θα πλησιάσει να υλοποιήσει τους δύο βασικούς ευρωπαϊκούς στόχους που έθεσε κατά την διάρκεια του καλοκαιριού. Δηλαδή, την αξιοπρεπή παρουσία του στην Ευρωλίγκα και την διάθεση για μαχητικότητα σε κάθε του παιχνίδι ανεξάρτητα από την δυναμική του αντιπάλου. Αυτοί λοιπόν οι στόχοι όχι μόνο δεν υλοποιούνται το τελευταίο χρονικό διάστημα αλλά όσο οι στροφές περνούν τόσο αυτοί οι στόχοι απομακρύνονται και γίνονται ακόμη πιο δύσκολοι για επίτευξη.

Ο Παναθηναϊκός έχει χάσει τον προσανατολισμό του, τους στόχους του,  την νοοτροπία του και όσο οι αγωνιστικές περνούν όλο περισσότερο και το κίνητρό του. Επαναλαμβάνεται, όλα αυτά όχι λόγω των αποτελεσμάτων αλλά εξαιτίας της συνολικής του εικόνας. Ο ελληνικός σύλλογος πέρα από το γεγονός ότι δεν βγάζει καλή αγωνιστική εικόνα, αμυντική ασυνέπεια σε βαθμό μάλιστα που να θεωρείται αδιαφορίας και προβληματικής νοοτροπίας.

Με βάση τις φετινές συνθήκες, το ρόστερ του Παναθηναϊκού δεν μπορεί να χαρακτηριστεί κακό. Αντίθετα, είναι αρκετά καλό αλλά μπορεί να κάνει συγκεκριμένα πράγματα  και κυρίως βασισμένα σε ένα παλιότερου στυλ μπάσκετ. Δηλαδή, του κλασσικού ελληνικού τρόπου όπου τα πάντα αρχίζουν και τελειώνουν στην άμυνα.  Ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να παίξει αμερικάνικο μπάσκετ, εξελιγμένα πράγματα ή πρωτοπορίες.  Το υλικό και η περιορισμένη ποιότητα που διαθέτει δεν μπορεί να υποστηρίξει αυτά τα στοιχεία. Ωστόσο, διαθέτει τα σώματα, τα ύψη και ορισμένα εργαλεία για να παίξει ένα σκληρό αμυντικά μπάσκετ στις επαφές και ειδικά στην ρακέτα, με λίγες αλλαγές  στα μαρκαρίσματα, πίεση ψηλά και στήσιμο παγίδων  πάνω στους αντιπάλους τους. Όσον αφορά επιθετικά να εκμεταλλευτεί το γεγονός ότι διαθέτει δύο από τους πιο εξελίξιμα δίδυμα ψηλών της Ευρώπης (Παπαγιάννη – Μήτογλου), την ποιότητα του Νέντοβιτς ο οποίος έχει δείξει πολλές φορές ότι μπορεί να κάνει την διαφορά και παράλληλα να βάζει στην γενική εξίσωση και τους υπόλοιπους παίκτες.

Όμως ο Παναθηναϊκός επιμένει να δείχνει μια «σοφτ» εικόνα αμυντικά, να μπαίνει με μια εντελώς λανθασμένη προσέγγιση στις αναμετρήσεις του που δεν μπορεί να υποστηρίξει και άκρως προβληματική νοοτροπία που θυμίζει μια βαριά «άρρωστη» ομάδα. Όλα αυτά σε συνδυασμό με την ποιότητα ή αν προτιμάτε την ετοιμότητα των αντιπάλων που νιώθουν άνετα με μεγάλη ευκολία και την δυστοκία στην επίθεση, δημιουργούν επιπλέον πίεση αλλά και θέμα ψυχολογίας. Έχει τονιστεί πολλάκις, ότι ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να στηρίξει το αγωνιστικό του πλάνο στην επίθεσή του, παρά μόνο στην άμυνά του. Δεν διαθέτει την ποιότητα – ταλέντο να ακολουθήσει ματς με υψηλό σκορ και σε όποια το κάνει θα είναι ελάχιστα μέσα στην σεζόν σε επίπεδο Ευρωλίγκας. Μόνο μέσω της άμυνας μπορεί να επιβιώσει ή πιο σωστά προκειμένου να κυνηγήσει με καλύτερες πιθανότητες τους αρχικούς του στόχους.

Τονίζεται εκ νέου, ότι η συγκεκριμένη στήλη αξιολογεί – κρίνει τον Παναθηναϊκό βάση των αρχικών στόχων που τέθηκαν από το ξεκίνημα της σεζόν και ειπώθηκαν ξανά παραπάνω. Όσο ο Παναθηναϊκός δεν «δαγκώνει» αμυντικά για να κατεβάζει επιθετικά τους αντιπάλους του θα έχει όχι μόνο ήττες (το λιγότερο αυτό) αλλά δύσκολες αγωνιστικές βραδιές με κακή εικόνα.

Η απομάκρυνση του Γιώργου Βόβορα έκανε αρκετό κόσμο να θεωρήσει ότι ο Παναθηναϊκός έχει την ευκαιρία να βγάλει ένα είδος αντίδρασης. Αντ’ αυτού απέδειξε ότι ο νεαρός Έλληνας τεχνικός δεν ήταν ο ίδιος  το πρόβλημα του Παναθηναϊκού αλλά μέρος του προβλήματος. Στο πρώτο παιχνίδι χωρίς τον Βόβορα στον πάγκο, ο Παναθηναϊκός αντί για αντίδραση έβγαλε την ίδια, αν όχι χειρότερη, εικόνα κόντρα στην Ζενίτ, όπου σε πολλά σημεία ήταν σε επίπεδα παράδοσης. Απέναντι στους Ρώσους, ο Παναθηναϊκός δεν έδειξε κάποια διάθεση να αντιδράσει (εξαίρεση το 7λεπτο στην δ’ περίοδο), κάτι καινούργιο ή διαφορετικό. Το μοναδικό νέο που μπορεί να κρατηθεί ως σημείωση είναι η χρησιμοποίηση έστω και λίγο των Παπαγιάννη – Μήτογλου μαζί στο παρκέ, κάτι που δεν συνέβαινε στα προηγούμενα παιχνίδια της χρονιάς με εξαίρεση το ματς της πρεμιέρας της Ευρωλίγκα κόντρα στην Χίμκι. Η Ζενίτ ήταν το φαβορί της αναμέτρησης για να πάρει την νίκη, με τον Παναθηναϊκό να θεωρείται ότι θα έψαχνε την αντίδραση. Με βάση όμως την εικόνα, προσέγγιση και σε ακόμη ένα παιχνίδι προβληματική του νοοτροπία, όχι μόνο αντίδραση δεν έβγαλε αλλά πρόσθεσε ακόμη μια κακή εμφάνιση που θα μπορούσε να ήταν και εντός έδρας διασυρμός.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που κυκλοφορούν, ο Παναθηναϊκός βρίσκεται κοντά στην πρόσληψη του Όντεν Κάτας, ως νέου τεχνικού στην άκρη του πάγκου του. O 46χρονος Ισραηλινός προπονητής έχει αφήσει την δική του ιστορία ως αθλητής στο ευρωπαϊκό μπάσκετ αλλά και με την φανέλα του Παναθηναϊκού. Η φυσιογνωμία του μπορεί να συνδέεται με τις «χρυσές» εποχές του ελληνικού συλλόγου και να δημιουργεί θετικές μνήμες στο κόσμο αυτού, ωστόσο ως τεχνικός μπορούμε να πούμε ότι πρόκειται για ένα νέο προπονητικό «στοίχημα» για τον Παναθηναϊκό, τύπου Γιώργου Βόβορα. Ο Κάτας μπορεί να έχει δείξει ορισμένα θετικά δείγματα γραφής στους συλλόγους που έχει εργαστεί μέχρι στιγμής συν την εθνική ομάδα του Ισραήλ και να διαθέτει περισσότερη εμπειρία ως πρώτος προπονητής, ωστόσο σε ενδεχόμενη πρόσληψη από τον Παναθηναϊκό θα είναι η πρώτη φορά στην καριέρα του που θα εργαστεί σε πάγκο ομάδας τέτοιου τύπου αλλά ταυτόχρονα και συμμετοχή σε διοργάνωση επιπέδου Ευρωλίγκα.

Ο Κάτας δεν είναι «μάγος» και σε ενδεχόμενη έλευσή του, δεν θα λύσει ξαφνικά όλα τα θέματα του Παναθηναϊκού. Ο Ισραηλινός τεχνικός έχει πολλά πράγματα να δει και να «καμουφλάρει», καθώς να λύσει ολοκληρωτικά χρονικά και πρακτικά φαντάζει εξαιρετικά δύσκολο. Ανάμεσα στα μεγάλα στοιχήματα του Κάτας (αν είναι αυτός ο εκλεκτός) θα είναι να εμπνεύσει ξανά τους παίκτες του Παναθηναϊκού και παράλληλα να τους κερδίσει προκειμένου να παίξουν για τον ίδιον. Επιπλέον, θα πρέπει να εμφανίσει ξανά αρχή, μέση και τέλος στο παιχνίδι του ελληνικού συλλόγου βάση αυτών που μπορεί να κάνει με το υλικό που διαθέτει ως ρόστερ.

Ο Παναθηναϊκός καλείται να βρει απαντήσεις σε προβλήματα που ξεφεύγουν του αγωνιστικού σκέλους, καθώς εδώ και καιρό φαίνεται ότι νοσεί πιο έντονα σε θέματα προσέγγισης, διάθεσης, φιλοσοφίας και νοοτροπίας. Αν βρει λύση σ’ αυτά, τότε θα είναι μια καλή αρχή για να βρει λύση και στα υπόλοιπα θέματα που τον ταλαιπωρούν. Ανάμεσα όμως σ’ όλα οφείλει να βρει απάντηση και σε ένα ακόμα ερώτημα το οποίος ίσως είναι μεγαλύτερο απ’ όλα τα υπόλοιπα. Τί θέλει να πετύχει για το μέλλον του;

Όσον αφορά την Ζενίτ, απέδειξε σ’ ακόμη ένα παιχνίδι της την φετινή σεζόν πόσο καλύτερα και πιο άνετα παίζει όταν βρίσκεται εκτός Ρωσίας. Η Ζενίτ μετράει την εντυπωσιακή επίδοση 8/10 σε εκτός έδρας ματς για την Ευρωλίγκα ενώ το ρεκόρ της στην Ευρωλίγκα θα μπορούσε να είναι καλύτερο από το 11-5 (νίκες/ήττες) αν είχε μεγαλύτερη σταθερότητα εντός έδρας ή δεν είχε «χτυπηθεί» από κρούσματα του ιού στην αρχή της σεζόν. Σε περίπτωση που οι Ρώσοι καταφέρουν να αντέξουν στον δεύτερο γύρο της Ευρωλίγκα σε συνδυασμό με τα δύο ματς που χρωστούν από τον πρώτο γύρο (εντός έδρας με Μιλάνο και Παναθηναϊκό), τότε θα βάλουν σοβαρή υποψηφιότητα για μια θέση στην οκτάδα και φυσικά θα δημιουργηθούν νέα δεδομένα στην υπόθεση «μάχη οκτάδας» για τους υπόλοιπους διεκδικητές, αφού υπάρχει μια θέση λιγότερη να διαθέσιμη.

Ο Τσάβι Πασκουάλ μπορεί να μην απέκτησε τα ηχηρά ονόματα που ακούγονταν το καλοκαίρι, ωστόσο έχει φτιάξει ένα αρκετά καλά δουλεμένο σύνολο, με Αρχές στο παιχνίδι του και μαθαίνει σταδιακά να παίρνει αυτό που θέλει από τους αγώνες του. Η Ζενίτ στο ΟΑΚΑ δεν έπαιξε κανένα τρομερό μπάσκετ αλλά ήταν πολύ καλά διαβασμένη, σκληρή όποτε χρειαζόταν και ήξερε που να στοχεύσει τον αντίπαλό της, εκμεταλλευόμενη ταυτόχρονα την χαλαρότητά του στην άμυνα. Το γεγονός ότι οι γηπεδούχοι μείωσαν την διαφορά στην τελευταία περίοδο συμμαζεύοντας την έκταση του σκορ, οφείλεται από την μια μεν στην σκληρότερη άμυνα του αλλά και ότι η ίδια έριξε ταχύτητες δίνοντας ανάσες στα βασικά της στελέχη.

Η Ζενίτ με την δίκαιη και καθαρή της νίκη στο ΟΑΚΑ πατάει ακόμη καλύτερα στα πόδια της εντός  playoffs ενώ ο Παναθηναϊκός «βυθίζεται» όλο και περισσότερο όχι τόσο εξαιτίας των αρνητικών αποτελεσμάτων αλλά κυρίως για την εικόνα και νοοτροπία που δείχνει στα παιχνίδια του.

Αφήστε μια απάντηση

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο