HOT NEWSΑΝΑΛΥΣΕΙΣΑΠΟΨΕΙΣΜΑΡΓΕΤΗΣΜΠΑΣΚΕΤ

Παναθηναϊκός: Πήγε για μαλλί και βγήκε ξανά κουρεμένος από το Βελιγράδι

208προβολές

Με αρνητικό τρόπο κλείνει ο Παναθηναϊκός (5-11) τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην Ευρωλίγκα για το 2020, αφού ηττήθηκε εκτός έδρας από τον «λαβωμένο» Ερυθρό Αστέρα (6-11) με 74-71.

Ο Παναθηναϊκός πήγε θεωρητικά με αξιώσεις στο Βελιγράδι εξαιτίας των σημαντικών απουσιών που είχε ο Ερυθρός Αστέρας, όμως μόνος του έβαλε το κεφάλι του στην «γκιλοτίνα» για να χάσει ένα ματς με «πρέπει» και σημαντικό ως προς την προσπάθεια να μείνει κοντά στην παρακολούθηση της οκτάδας, ώστε να κρατήσει ένα ευρωπαϊκό κίνητρο.

Στο πρώτο πεντάλεπτο ο Παναθηναϊκός στεκόταν αρκετά καλά στις δύο πλευρές του παρκέ, δείχνοντας ότι πηγαίνει το ματς στο στυλ που θέλει και ένα συμπαθητικό προβάδισμα 4-10 (+6). Η συνέχεια; Η απόλυτη ύπνωση και κατάρρευση.

Ο Ερυθρός Αστέρας άρχισε να γίνεται σκληρότερος, την ίδια ώρα που ο ελληνικός σύλλογος γινόταν όλο και περισσότερο «σοφτ» αμυντικά όσο ο χρόνος κυλούσε ενώ ταυτόχρονα αυτό επηρέαζε το μυαλό  του στην επίθεση. Οι γηπεδούχοι με επιθετικά ριμπάουντ «ροκάνισαν» την διαφορά και στην πορεία εκμεταλλευόμενοι την κάκιστη αμυντική προσέγγιση του Παναθηναϊκού έστησαν το δικό τους πάρτι πάνω στο παρκέ της «Χάλα Πιονίρ». Οι Σέρβοι που έπαιζαν δίχως τους  Τζόρνταν Λόιντ, Λάνγκστον Χολ, Λάντρι Νόκο και Μάρκο Σιμόνοβιτς, αύξησαν την πίεσή τους στην άμυνα και επιθετικά «τιμώρησαν» όλες τις ευκαιρίες που της έδωσε η εικονική και άνευρη άμυνα του Παναθηναϊκού. Ειδικά περιφερειακά ο Ερυθρός Αστέρας έκανε ότι ήθελε με ιδιαίτερη άνεση, ολοκληρώνοντας το ημίχρονο με 10/18 (55,5%)!

Το 4-10 υπέρ του Παναθηναϊκού στο 5:27 της α’ περιόδου είχε μετατραπεί μέχρι την ολοκλήρωση αυτής σε 22-15 με τον Ερυθρό Αστέρα να τρέχει ένα επί μέρους σκορ 18-5 μέσα σε πέντε λεπτά. Το σκηνικό δεν άλλαξε ούτε στο β’ δεκάλεπτο, με τον Ερυθρό Αστέρα να κυριαρχεί πλήρως πάνω στο παρκέ και τον Παναθηναϊκό να παραμένει «σοφτ» αμυντικά, με θολωμένο μυαλό και σε διαδικασία να αλλάζει διαρκώς πρόσωπα – σχήματα για να βγάλει αντίδραση. Οι «ερυθρόλευκοι» του Βελιγραδίου δίχως να παίξουν ιδιαίτερα εντυπωσιακό μπάσκετ έκαναν ότι ήθελαν πάνω στο παρκέ, με τον Παναθηναϊκό να δίνει πολλά δικαιώματα με την συνολική του εικόνα με την διαφορά να φτάνει ακόμα και στο +17 (48-31) υπέρ των γηπεδούχων. Το ημίχρονο θα κλείσει στο 48-37, με το σκορ σε μεγάλο βαθμό να αδικεί τον Ερυθρό Αστέρα και να κολακεύει τον Παναθηναϊκό, αντίστοιχα.

Η επιστροφή των ομάδων από τα αποδυτήρια βρήκε τους «πράσινους» πιο ορεξάτους αμυντικά και να βγάζουν περισσότερη ενέργεια γεγονός που βελτίωσε την εικόνα τους στον συγκεκριμένο τομέα, όμως επιθετικά αδυνατούσε να βρει λύσεις. Η αστοχία και οι άμυνες κυριάρχησαν στο συγκεκριμένο δεκάλεπτο κάτι που οδήγησε στο μη συνηθισμένο φαινόμενο οι δύο ομάδες να έχουν πετύχει από 9 πόντους στην περίοδο και το σκορ στο 57-46.

Το τελευταίο δεκάλεπτο βρήκε τον Παναθηναϊκό να συνεχίζει αμυντικά την πίεσή του αλλά τον Ερυθρό Αστέρα να συντηρεί διαρκώς  διαφορά 9-10 πόντων μέχρι το 3:16 (68-57), πριν αναλάβει δράση ο Παπαπέτρου. Ο αρχηγός του Παναθηναϊκού πέτυχε τους 16 από τους 20 συνολικά πόντους του στην δ’ περίοδο δίνοντας μια ελπίδα στην ομάδα του να «κλέψει» τα ματς. Ο Ερυθρός Αστέρας όμως δεν πανικοβλήθηκε, αντίθετα εμφανίστηκε απόλυτα ψύχραιμος στις βολές που κέρδισε στα τελευταία δευτερόλεπτα πανηγυρίζοντας μια δίκαιη και σημαντική νίκη με 72-71.

Δεν μπορούν να ειπωθούν πολλά για το συγκεκριμένο παιχνίδι. Ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε δίκαια από τον Ερυθρό Αστέρα, εξαιτίας της αμυντικής του νοοτροπίας – προσέγγισης στο πρώτο ημίχρονο. Ο ελληνικός σύλλογος με εξαίρεση το πρώτο πεντάλεπτο της α’ περιόδου που έδειξε να πηγαίνει το παιχνίδι στα μέτρα του εμφανίστηκε στα υπόλοιπα 15 λεπτά μέχρι το ημίχρονο ένα ολοκληρωτικά αντίθετο πρόσωπο. Αμυντικά άρχισε να χαλαρώνει επικίνδυνα σαν το παιχνίδι να είχε τελειώσει στο 4-10 ή ότι θα το κέρδιζε εύκολα. Η Ευρωλίγκα όμως, όπως έχει ειπωθεί πολλάκις σ’ αυτή την στήλη δεν συγχωρεί χαλαρότητες και απροσεξίες. Οι γηπεδούχοι άρχισαν να παίζουν σκληρότερα αμυντικά και εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρον όλη την χαλαρότητα των αντιπάλων τους.

Όπως ήταν φυσικό,  «σοφτ» αμυντικά ο Παναθηναϊκός θα είχε σοβαρό θέμα να βρει πιο εύκολα ρυθμό και ψυχολογία στην επίθεση, όπου δεδομένων των φετινών συνθηκών υστερεί ποιοτικά. Ενδεικτικά να σημειωθεί ότι οι Σέρβοι βρήκαν τους 30 πόντους από τους 48 πόντους που πέτυχαν στο ημίχρονο από την περιφέρεια! Η κάκιστη αμυντική εικόνα του Παναθηναϊκού που επέτρεψε το τρίποντο ρεσιτάλ των γηπεδούχων επηρέασε όπως ήταν φυσικό το μυαλό και την ψυχολογία των πρώτων και στην επίθεση με πολλά λάθη και εκδήλωση επιθέσεων είτε υπό κακές συνθήκες είτε υπό πίεση χρόνου.

Ο Παναθηναϊκός σπατάλησε 15 αγωνιστικά λεπτά στο πρώτο ημίχρονο, μεταμορφώνοντας τον Ερυθρό Αστέρα των τεσσάρων σημαντικών απουσιών σε ομάδα οκτάδας ΝΒΑ! Χωρίς να παίζουν  κανένα τρομερό μπάσκετ και  δίχως τις υπηρεσίες  Τζόρνταν Λόιντ – Λάνγκστον Χολ – Λάντρι Νόκο – Μάρκο Σιμόνοβιτς, οι Σέρβοι ήταν σαφώς ανώτεροι με την διαφορά ημιχρόνου να τους αδικεί.

Μπορεί ο Παναθηναϊκός να βελτιώθηκε αμυντικά στο δεύτερο ημίχρονο και με ηρωισμούς να πήγε να διεκδικήσει – «κλέψει» το παιχνίδι, όμως δεν άξιζε να φύγει με το διπλό από το Βελιγράδι. Οι «πράσινοι» μόνοι τους έβαλαν τον εαυτό τους σε δύσκολη θέση και επέτρεψαν στον Ερυθρό Αστέρα όχι μόνο έχει τον έλεγχο και προβάδισμα του αγώνα αλλά να «κρύψει» και τις σημαντικές απουσίες συν τις αδυναμίες του. Μάλιστα, με βάση την συνολική εικόνα του ματς, οι Σέρβοι σε περίπτωση που παρατάσσονταν πλήρεις στην αναμέτρηση θα είχαν «καθαρίσει» το ματς με μεγαλύτερη ευκολία και ασφαλώς διαφορά στο σκορ.

Ο Παναθηναϊκός σε ακόμη ένα παιχνίδι του φέτος στην Ευρωλίγκα είτε σπατάλησε ένα ολόκληρο ημίχρονο είτε άργησε να μπει στην λογική και ανάγκες του αγώνα. Όμως στην περίπτωσή του, δεν διαθέτει και πολλών ειδών επιλογές ως προς την προσέγγιση των αγώνων του. Ο ελληνικός σύλλογος με βάση τις φετινές συνθήκες που κινείτε έχει περιορισμό επιλογών προσέγγισης και για την ακρίβεια έναν μονόδρομο. Αυτόν της σκληρής άμυνας. Ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να υποστηρίξει κάποιο διαφορετικό πλάνο.

Όσο κλασσικό ή παλιομοδίτικο και αν ακούγεται, οι «πράσινοι» μόνο μέσω της σκληρής άμυνας μπορεί να διεκδικήσει, εξίσου δύσκολα, τους εφετινούς στόχους σε επίπεδο Ευρώπης. Ο Παναθηναϊκός στο επίπεδο που βρίσκεται δεν μπορεί να κάνει περίπλοκα πράγματα. Αυτά που μπορεί να κάνει είναι συγκεκριμένα, όπως σκληρή άμυνα σε κάθε επαφή, άμυνες χώρου, παγίδες, με συγκεκριμένους παίκτες πίεση πάνω στην μπάλα, χαμηλό σκορ και τέμπο, αναζήτηση ή δημιουργία σκορ στο ελεύθερο γήπεδο ενώ επιθετικά να δουλέψει πάνω στις συνεργασίες κοντών – ψηλών, στο ταλέντο του ποιοτικότερου παίκτη του Νέντοβιτς, να εκμεταλλευτεί το γεγονός ότι διαθέτει ένα από τα πιο ταλαντούχα δίδυμα ψηλών στην Ευρώπη με τους  Παπαγιάννη – Μήτογλου και να μπει στην διαδικασία βελτίωσης παικτών.

Ο Παναθηναϊκός φαίνεται μπερδεμένος και ταυτόχρονα πανικοβλημένος να συνδυάσει χρόνους, ρόλους,  αναζήτηση περισσότερων πρωταγωνιστών όλα μαζί ταυτόχρονα. Ειδικά, σε ματς με «πρέπει» ή με ομάδες που θεωρητικά πάντα είναι πάνω – κάτω στο ίδιο επίπεδο εμφανίζει εντελώς διαφορετική νοοτροπία, λογική, προσέγγιση, συγκέντρωση και προσοχή σε σχέση με όταν αντιμετωπίζει ομάδες της πρώτης ταχύτητας.

Στην περίπτωση του αγώνα του Βελιγραδίου,  δεν είναι η ήττα ως αποτέλεσμα που φέρνει έντονο προβληματισμό στο στρατόπεδο του Παναθηναϊκού. Αυτή είναι εξάλλου μέρος του παιχνιδιού. Αυτό που πραγματικά προβληματίζει είναι ο τρόπος που ο ελληνικός σύλλογος ηττήθηκε, καθώς επί της ουσίας ο ίδιος βοήθησε με την αμυντική του συμπεριφορά ή καλύτερα με την αμυντική του αδιαφορία προκειμένου να φύγει με άδεια χέρια από το Βελιγράδι.

Αξίζει να σημειωθεί ότι και πέρυσι ο Παναθηναϊκός στο ίδιο γήπεδο, με τον ίδιον αντίπαλο που αντιμετώπιζε τα ίδια περίπου αγωνιστικά προβλήματα, τον υποτίμησε και το πλήρωσε με μια σκληρή ήττα. Κάτι αντίστοιχο σημειώθηκε και φέτος.

Ο Παναθηναϊκός έχει πολλά θέματα να λύσει και αρχής γενομένης με την νοοτροπία, φιλοσοφία και λογική που προσεγγίζει τα παιχνίδια του. Όσο επιμένει να μην ακολουθεί τον μοναδικό τρόπο που μπορεί να τον κρατήσει στην επιφάνεια, τόσο θα δυσκολεύει την ζωή του αλλά και την επίτευξη των στόχων που έχει θέσει στην σεζόν.

Επιπλέον, ο ελληνικός σύλλογος πρέπει να κάνει την αυτοκριτική του και να ξεκαθαρίσει τους ρόλους του. Ανάμεσα στα πολλά ερωτήματα που υπάρχουν είναι το γεγονός γιατί ο Παναθηναϊκός δεν έχει δοκιμάσει τους  Παπαγιάννη – Μήτογλου στο ίδιο σχήμα. Τα αποτελέσματα ενδεχομένως να ήταν τα ίδια, ωστόσο η γενική εικόνα ίσως διαφορετική καθώς στο παρελθόν το συγκεκριμένο δίδυμο έδειχνε να δίνει αρκετά καλύτερη ισορροπία σε άμυνα – επίθεση, σκληράδα στην ρακέτα και πλουραλισμό επιθετικών επιλογών. Σε συνδυασμό μάλιστα με την ανοδική εφετινή πορεία του Παπαγιάννη και το νεαρό της ηλικίας τους, ο Παναθηναϊκός θα είχε ένα από τα καλύτερα δίδυμα ψηλών στην Ευρώπη.

Η Ευρωλίγκα και ιδιαίτερα η φετινή είναι άκρως απρόβλεπτη και τα πάντα μπορούν να συμβούν ή να ανατραπούν καθώς ομάδα φόβητρο δεν υπάρχει ακόμα στον ορίζοντα.

Όλες οι ομάδες έχουν τις καλές και κακές στιγμές τους και γενικά ψάχνονται ακόμα στο παιχνίδι τους, γεγονός που δημιουργεί αστάθεια και σκαμπανεβάσματα στις επιδόσεις τους. Η φετινή σεζόν ήταν εξ’ αρχής δύσκολη για τον Παναθηναϊκό, ο οποίος είχε φροντίσει από νωρίς να ξεκαθαρίσει τους στόχους του αλλά και να φανερώσει τον πήχη του. Όμως ήδη μετά από έναν γύρο έχει απολέσει αρκετές ευκαιρίες, οι οποίες θα του επέτρεπαν να διεκδικήσει με καλύτερες πιθανότητες τους στόχους που έθεσε για την φετινή χρονιά στην Ευρώπη. Η γενική όμως εικόνα το τελευταίο χρονικό διάστημα τον απομακρύνει από τους στόχους αυτούς.

Γενικά οι ελληνικοί σύλλογοι σε όλον τον πρώτο γύρο (αμφότεροι έχουν ένα εξ αναβολής ματς ακόμη για να ολοκληρωθεί τυπικά), έχουν προβληματίσει έντονα στην φετινή Ευρωλίγκα.

Όχι για τα αποτελέσματα που έχουν φέρει έως τώρα στην σεζόν αλλά για την νοοτροπία τους σε αρκετά παιχνίδια τους. Ειδικά στο αμυντικό κομμάτι που πολλές φορές εμφανίζουν  αδικαιολόγητα εφησυχασμό ή χαλαρότητα.

Δίχως αμυντική σκληράδα, οι «Αιώνιοι» δεν μπορούν να επιβιώσουν στην Ευρωλίγκα. Οι εποχές έχουν αλλάξει, τα πορτοφόλια το ίδιο και ο μοναδικός τρόπος για να «γεφυρωθεί» το χάσμα είναι η άμυνα.

Οι ελληνικές ομάδες δεν διαθέτουν την ποιότητα του παρελθόντος και για να «χτίσουν» ή αν προτιμάτε να εξελίξουν το παιχνίδι τους είναι μέσω της άμυνάς τους.

No defense… no party…  σε διαφορετική περίπτωση οι «Αιώνιοι» απλά θα ελπίζουν σε ηρωισμούς,  ξεσπάσματα ή πυροτεχνήματα της στιγμής για να παρουσιάσουν ένα αξιοπρεπές πρόσωπο στην Ευρωλίγκα.

Υ.Γ. Τόσο ο Παναθηναϊκός όσο και ο Ολυμπιακός και το αντίστροφο, είναι δύο νέες ομάδες , με καινούργια πρόσωπα, αρκετά στοιχήματα και με πολλούς παίκτες που δεν διαθέτουν εμπειρία Ευρωλίγκα ή συλλόγων με μπασκετική κληρονομιά, «πρέπει» κλπ. Ουδείς έχει την απαίτηση οι ελληνικοί σύλλογοι να βρεθούν πάση θυσία σε «Final 4» ή να κατακτήσουν την Ευρωλίγκα. Αυτά αποτελούν μακρινό όνειρο με βάση την τωρινή κατάσταση ή καλύτερα την υπέρβαση, της υπέρβασης… Όμως αυτό δεν αναιρεί την αναιρεί το γεγονός ότι πρέπει να προσπαθούν κάθε φορά για το καλύτερο και να εξελίσσουν το παιχνίδι τους όσες δυσκολίες και αν υπάρχουν. Σ ‘ αυτούς τους τομείς οι ελληνικές ομάδες έχουν μείνει πίσω σε σχέση με άλλες και περισσότερο προβληματίζουν. Επαναλαμβάνω, όχι βάση βαθμολογικής συγκομιδής αλλά βάση γενικής  εικόνας και νοοτροπίας στα παιχνίδια τους.

Αφήστε μια απάντηση

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο