HOT NEWSΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Στράντζαλη: «Στα δύσκολα μαθαίνεις και το εξωτερικό με δυνάμωσε»

375προβολές

Η Όλγα Στράντζαλη συνεχίζει την λαμπρή καριέρα της στο εξωτερικό και ταυτόχρονα την εκπροσώπηση της Ελλάδας και του γυναικείου βόλεϊ με τεράστια επιτυχία.  

Το βόλεϊ εξ’ αρχής κέρδισε την αγάπη της, η Ελλάδα το μυαλό της, το εξωτερικό όμως την παρουσία και εξέλιξή της. Η Όλγα Στράντζαλη ξεκίνησε από μικρή ηλικία το βόλεϊ  στην Σκύδρα παρακολουθώντας τον μπαμπά της που ήταν στον Αριστοτέλη και σταδιακά ανέβηκε  ένα ένα τα σκαλοπάτια μέχρι την πόρτα του εξωτερικού.

Η Όλγα Στράντζαλη πέρασε από Αία Ευόσμου ,Ηρακλή και από το 2014 η παρουσία σε συνδυασμό με το ταλέντο της κοσμούν τα γήπεδα του εξωτερικού.  Μόλις στα 24 χρόνια της,  έχει καταφέρει να αγωνιστεί σε Αμερική, Γαλλία και  Πολωνία ενώ ήδη προετοιμάζεται για το επόμενο ταξίδι στην καριέρα της, το οποίο βρίσκεται στην Ιταλία.

Η νεαρή αθλήτρια της Εθνικής και νέο μεταγραφικό απόκτημα της Κούνεο αποδέχτηκε με χαρά  την πρόσκληση του Campeones.gr και μίλησε στον Γιώργο Μαργέτη για το νέο κεφάλαιο στην καριέρα της, την εμπειρία του εξωτερικού, τον κορωνοϊό, την Εθνική ομάδα, το ελληνικό βόλεϊ και για μια σειρά από ενδιαφέροντα άλλα ζητήματα.

Αναλυτικά η συνέντευξη της Όλγας Στράντζαλη στο Campeones.gr: 

Συγχαρητήρια για την πρόσφατη μεταγραφή σας στην Κούνεο. Πώς αισθάνεστε γι’ αυτό το νέο κεφάλαιο στην καριέρα σας;

«Είμαι πολύ χαρούμενη για την μεταγραφή μου. Ήταν ένα όνειρο από την αρχή της καριέρας μου να παίξω στο Ιταλικό πρωτάθλημα το οποίο είναι το καλύτερο της Ευρώπης και ίσως του κόσμου και ανυπομονώ να ξεκινήσω αυτή την καινούργια εμπειρία».

Πώς προέκυψε η περίπτωση της Κούνεο;

«Τις προηγούμενες δυο χρονιές βρισκόμουν στην Πολωνία όπου πραγματοποίησα πολύ καλές εμφανίσεις με τις ομάδες στις οποίες αγωνίστηκα και αυτό ήταν ένας τρόπος για να με δουν και να ανοίξουν και οι πόρτες της Ιταλίας. Επίσης μεγάλο ρόλο έχει παίξει και η εθνική ομάδα με την οποία έχουμε ανεβεί επίπεδο τα τελευταία χρόνια και πλέον όλες τις διεθνής μας παρακολουθούν πολλές ομάδες του εξωτερικού».

Αριστοτέλης Σκύδρας (2008 – 2009), Αίας Ευόσμου (2011-2012) και δύο θητείες στον Ηρακλή (2009-2011 και 2012-2013). Ποιά ομάδα θεωρείτε ότι σας βοήθησε περισσότερο στην εξέλιξη σας ως αθλήτρια και κατ’ επέκταση και την καριέρα σας;

«Όλες οι ομάδες με βοήθησαν σε κάτι. Ξεκίνησα από την Σκύδρα όπου έμαθα να παίζω βόλεϊ και έπειτα πέρασα πολλά χρόνια στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης όπου και άρχισα να γίνομαι πιο γνωστή στον  χώρο του βόλεϊ και φυσικά τον Αια Εύοσμου ο οποίος ήταν ένα μεγάλο σχολείο για εμένα. Το μεγαλύτερο μου βήμα ήταν η Αμερική αφού εκεί είδα κάποιες διαφορετικές ταχύτητες και έναν άλλο τρόπο παιχνιδιού και όταν γύρισα στην Ευρώπη ήμουν έτοιμη για να ανταπεξέλθω στις ανάγκες των επαγγελματικών πρωταθλημάτων. Μέχρι εκεί μάθαινα και μετά έπρεπε να αποδείξω ότι αξίζω να αγωνίζομαι σε ένα υψηλό επίπεδο στην Ευρώπη. Κάθε χρονιά μετά την Αμερική ήταν και ένα βήμα παραπάνω στην καριέρα μου».

Από την Ελλάδα φύγατε το 2014 σε μικρή ηλικία με προορισμό τις ΗΠΑ και από τότε βρίσκεστε μονίμως στο εξωτερικό. Πώς είναι για μια νεαρή αθλήτρια και κοπέλα να ζει για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα μακριά από την χώρα, την οικογένειά της, τους φίλους της;

«Η πρώτη χρονιά στην Αμερική ήταν πολύ δύσκολη γιατί βρισκόμουν σε ένα διαφορετικό περιβάλλον με μια διαφορετική κουλτούρα. Παρόλα αυτά, στα δύσκολα μαθαίνεις και εμένα με δυνάμωσε πολύ το εξωτερικό. Μαθαίνεις και μεγαλώνεις ταυτόχρονα με πολύ γρήγορους ρυθμούς και ανεξαρτητοποιείσαι».

Πώς ήταν η εμπειρία σας στην Αμερική σε UCLA και Μαϊάμι, τόσο σε αθλητικό όσο και εκπαιδευτικό επίπεδο;

«Το να πάω στην Αμερική ήταν η καλύτερη απόφαση που θα μπορούσα να πάρω όταν τελείωσα το σχολείο. Βελτιώθηκα τόσο στο αθλητικό κομμάτι όσο και στο εκπαιδευτικό. Μέσα σε τέσσερα χρόνια είχα μια αθλητική εξέλιξη που δύσκολα βρίσκει κανείς στην Ευρώπη γιατί δουλεύεις ακριβώς πάνω στο τι χρειάζεσαι στην ηλικία που βρίσκεσαι, και έφυγα και με ένα πολύ καλό πτυχίο που σκέφτομαι να χρησιμοποιήσω όταν τελειώσω με το βόλεϊ».

Αντιμετωπίσατε δυσκολίες προσαρμογής στην Αμερική; Πώς σας αντιμετώπισαν οι άνθρωπο εκεί;

«Η αρχή ήταν πολύ δύσκολη. Ακόμη και στο θέμα γλώσσας υπήρχε μια δυσκολία αλλά με τον καιρό όλα ξεπερνιούνται γιατί μαθαίνεις και προχωράς. Το πανεπιστήμιο είχε πολλούς ξένους μαθητές οπότε ήταν εύκολο για τους ανθρώπους εκεί να δεχτούν κάποιον που προέρχεται από άλλη χώρα».

Το 2017 αποφασίσατε να επιστρέψετε στην Ευρώπη και από τότε έχετε περάσει από το γαλλικό και πολωνικό πρωτάθλημα. Ποια αγωνιστική περίοδο θα ξεχωρίζατε περισσότερο στην καριέρα σας;

«Όπως είπα όλες οι ομάδες μου έδωσαν κάτι και δεν νομίζω πως καμία από τις επιλογές μου ήταν λάθος. Αν έπρεπε να ξεχωρίσω μια μάλλον θα διάλεγα την τελευταία που μας πέρασε γιατί πήγαν όλα πολύ καλά εκεί. Η ομάδα πήγε πολύ καλά αγωνιστικά, ήταν πολύ οργανωμένη και τυπική σε όλα και πέρασα πολύ καλά και σε εξωαγωνιστικό επίπεδο όποτε ήταν μια ιδανική σεζόν για εμένα».

Πλέον βρίσκεστε στο πρωτάθλημα της Ιταλίας για λογαριασμό της Κούνεο. Ποιοι είναι οι στόχοι σας ενόψει της νέας σεζόν;

«Η Κούνεο είναι πάντα μια ομάδα που βρίσκεται στην μέση της βαθμολογίας και φέτος θέλει να κάνει το κάτι παραπάνω. Ο αρχικός στόχος της ομάδας είναι να μπει στα play off και από εκεί και πέρα ψάχνει το ότι καλύτερο. Εγώ θα δώσω τον καλύτερο μου εαυτό ώστε να πετύχω τους ομαδικούς στόχους αρχικά και έπειτα τους προσωπικούς».

Ποιος αθλητής ή ποια αθλήτρια υπήρξε για σας πρότυπο;

«Λόγω του ότι είμαι αριστερόχειρας, από μικρή παρακολουθούσα όλους τους αριστερόχειρες αθλητές ώστε να μάθω πράγματα από αυτούς που θα με βοηθήσουν στην εξέλιξη μου. Η αθλήτρια που είχα πάντα ως πρότυπο ήταν η αρχηγός της εθνικής Τουρκίας η Νεσλιχάν».

Το βόλεϊ ήταν η πρώτη σας επιλογή ως άθλημα ενασχόλησης; Αν όχι πως προέκυψε;

«Παίζω βόλεϊ από τα πέντε μου έτη. Ήταν το πρώτο άθλημα με το οποίο έχω ασχοληθεί και βασικός λόγος είναι ο πατέρας μου ο οποίος είναι προπονητής βόλεϊ και έτσι μπήκα και εγώ στον χώρο».

Ποια ήταν η αντίδραση της οικογένειάς σας όταν άρχισε να φαίνεται πως μπορείτε να αντεπεξέλθετε στην πρόκληση του επαγγελματικού αθλητισμού;

«Προέρχομαι από μια αθλητική οικογένεια αφού ο πατέρας μου και ο αδερφός μου ασχολούνται με τον αθλητισμό. Μαζί με την μαμά μου με βοηθούν πολύ σε ότι χρειαστώ και πάντα τους συμβουλεύομαι όταν είναι να πάρω μια απόφαση για την καριέρα μου».

Σκέφτεστε το ενδεχόμενο κάποια στιγμή να επιστρέψετε στην Ελλάδα;

«Θα ήθελα να γυρίσω στην Ελλάδα, γιατί κακά τα ψέματα, το εξωτερικό είναι δύσκολο πολλές φορές. Μακάρι να ήταν αλλιώς τα πράγματα και να μην χρειαζόταν να φύγω από το σπίτι μου αλλά δυστυχώς αυτή την στιγμή η Ελλάδα δεν μπορεί να μου προσφέρει επαγγελματικά αυτό που ζητάω. Μακάρι να βελτιωθεί η κατάσταση και να μπορέσω να γυρίσω και να παίξω στην Ελλάδα κάποια στιγμή».

Παρακολουθείτε τις αθλητικές εξελίξεις στην Ελλάδα;

«Φυσικά! Αν και βρίσκομαι έξω πολλά χρόνια παρακολουθώ το ελληνικό πρωτάθλημα και γνωρίζω τι γίνεται εδώ. Χαίρομαι πολύ που βλέπω νέα παιδιά να μπαίνουν και να παίρνουν εμπειρίες και αυτό είναι που κρατάω από το ελληνικό πρωτάθλημα τα τελευταία χρόνια».

Η πανδημία του κορωνοϊού δημιούργησε σοβαρά προβλήματα παγκοσμίως. Πώς βιώσατε εσείς από την πλευράς σας όλη αυτή την κατάσταση;

«Όταν ξέσπασε η πανδημία εγώ βρισκόμουν στην Πολωνία και είχαμε μόλις παίξει το final4 του κυπέλλου και ήμασταν έτοιμοι να ξεκινήσουμε τα play off. Δυστυχώς μας ενημέρωσαν ότι πρέπει να γυρίσουμε άμεσα στις πατρίδες μας κι ότι το πρωτάθλημα ακυρώνεται. Όλη την υπόλοιπη περίοδο την πέρασα στην Θεσσαλονίκη με την οικογένεια μου και λίγο αργότερα στην Αθήνα με φίλους».

Αυτή η παύση των αγωνιστικών υποχρεώσεων για μεγάλο χρονικό διάστημα, θεωρείτε ότι μπορεί να επηρεάσει τους αθλητές , τις αθλήτριες και τις Εθνικές ομάδες;

«Σίγουρα το να βρίσκεσαι τόσο χρονικό διάστημα χωρίς παιχνίδια είναι δύσκολο για όλους τους αθλητές αλλά πιστεύω ότι με μια καλή προετοιμασία όλοι μας θα είμαστε έτοιμοι για την επόμενη σεζόν».

Ποιο είναι το αγαπημένο σας πρωτάθλημα;

«Νομίζω ότι το ιταλικό πρωτάθλημα μαζί με το τουρκικό είναι τα δυο καλύτερα πρωταθλήματα του κόσμου και όλος ο πλανήτης και οι φίλοι του βόλεϊ τα παρακολουθούν συνεχώς».

Ποια αθλήτρια θα επιλέγατε ως καλύτερη συμπαίκτρια και αντίστοιχα ποια ως την δυσκολότερη αντίπαλο;

«Η καλύτερη συμπαίκτρια που είχα ποτέ είναι η Ανθή Βασιλαντωνάκη η οποία είναι και κολλητή μου και χρόνια συμπαίκτρια μου στην εθνική. Παίζουμε μαζί από τα δεκατρία μας χρόνια και γνωρίζω πολύ καλά την αξία της μέσα στο γήπεδο. Με βοηθάει και την βοηθάω πολύ αντίστοιχα και είναι πραγματικά ωραίο να παίζεις μαζί της. Η δυσκολότερη αθλήτρια που έχω αντιμετωπίσει είναι η διαγώνια της εθνικής Σερβίας, η Μπόσκοβιτς. Είναι πραγματικά χαρά να παίζεις με τέτοιες αντιπάλους γιατί γίνεσαι και εσύ καλύτερος».

Πόσο ψηλά θεωρείτε ότι μπορεί να φτάσει η Εθνική μας ομάδα;

«Η εθνική ομάδα έχει κάνει τεράστια βήματα προόδου τα τελευταία χρόνια και αν συνεχίσει να υπάρχει αυτή η βελτίωση σίγουρα μπορούμε να καταφέρουμε πολλά. Δεν μιλάω ότι μπορούμε να φτάσουμε σε επίπεδο να κυνηγάμε μετάλλια σύντομα, αλλά βήμα βήμα και με σωστό προγραμματισμό ίσως να έρθει και αυτό κάποια στιγμή».

Με βάση την εμπειρία σας σε Αμερική και Ευρώπη, πώς κρίνετε το ταλέντο στην Ελλάδα;

«Ταλέντο υπάρχει στην Ελλάδα και πάντα υπήρχε. Το θέμα είναι να γίνει σωστή διαχείριση και να μην χαθούν παιδιά όπως έγιναν τα προηγούμενα χρόνια. Οι μικρές ηλικίες είναι η βάση για μια καλή εθνική τα επόμενα χρόνια και εκεί είναι που πρέπει να εστιάσουμε σαν χώρα».

Σε ένα υποθετικό σενάριο, τί θα λέγατε στα μικρά παιδιά και τους γονείς αυτών, που σκέφτονται να ασχοληθούν γενικά με τον αθλητισμό αλλά και συγκεκριμένα με το βόλεϊ;

«Ο αθλητισμός είναι αρχικά υγεία. Φέρνοντας τα παιδιά στα γήπεδα διδάσκονται αξίες τις οποίες είναι δύσκολο να διδαχτούν άλλου. Ο αθλητισμός δεν βοηθάει μόνο το σώμα αλλά και το μυαλό ενός παιδιού γιατί αυτό διδάσκεται πολλά μέσα από τις προπονήσεις και τον ανταγωνισμό. Για εμένα δεν υπάρχει κάτι καλύτερο».

Με τι ασχολείστε στον ελεύθερο σας χρόνο εκτός βόλει;

«Ο ελεύθερος χρόνος δεν είναι και τόσο αρκετός γιατί ακόμη και τα καλοκαίρια έχω υποχρεώσεις με την εθνική ομάδα. Όταν υπάρχει όμως μου αρέσει να βγαίνω βόλτες με φίλους, να πηγαίνω παραλία και να κάνω ψώνια».

Τι θα θέλατε να δείτε να αλλάζει στην Ελλάδα σε ότι έχει να κάνει με την προώθηση του αθλήματος;

«Η γνώμη μου είναι πως η ομοσπονδία θα πρέπει να ξεκινήσει με τα σχολεία ώστε να προσεγγίσει παιδιά και να τα φέρει στο γήπεδο. Έπειτα θα πρέπει να υπάρχει μια διαφορετική εκπαίδευση για κάθε ηλικία. Ένα παιδί που είναι δεκαπέντε θέλει μια διαφορετική προπόνηση από ένα παιδί που είναι οκτώ, γιατί σωματικά βρίσκονται σε άλλο επίπεδο. Αυτά είναι τα βασικά για εμένα που ήδη η ομοσπονδία μας έχει αρχίσει και τα κάνει».

Τι ευχή θα θέλατε να κάνετε ενόψει της νέας σεζόν;

«Μακάρι να κυλήσουν όλα ομαλά την νέα σεζόν και να ξεκινήσουν και να τελειώσουν κανονικά τα πρωταθλήματα μας. Και φυσικά να υπάρχει υγεία που είναι το βασικότερο για όλους τους αθλητές».

Θα θέλατε να στείλετε κάποιο μήνυμα προς τον κόσμο εδώ στην Ελλάδα;

«Μόνο να κάνει υπομονή γιατί οι καλύτερες ημέρες έρχονται και όλοι μας θα γυρίσουμε σύντομα πίσω στην καθημερινότητα μας που μας έχει λείψει και θα τα πούμε ξανά από κοντά σύντομα στα γήπεδα».

1 Σχόλιο

Αφήστε μια απάντηση

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο